Sermo

⁊ ꝓximum ꝓpter deum. Iterū ſcd̓o. dicūt̉ theologicales ꝓpter cauſam. Nam alias ꝟtutes poteſt homo acqͥrere ꝑ ſe viuendo moraliter. ſꝫ hetres non poſſunt haberi niſi a deo ſpecial̓r infūdantur. Ideo ſolū ꝓ iſtis orat eccl̓a di. Omp̄sſempiterne deus. da nob̓ fidei ſpei ⁊ charitatisaugmentū ⁊cͣ. Nota oportet aliqͣs ꝟtutes eſſetheologicales ad acqͥrenduꝫ beatitudinē ſupernaturalem. vt dicit ſan. Tho. j. ij. q. lxij. ar. j. etiij. ſcpͥ. di. xxiij. q. j. arti. iiij. q̄ſtiuncula. iij. ⁊ idēdicit in q̄ſtionibus diſputatis de ꝟtutibus. q. j.c. xij. Et vt dicit ſan. Tho. v̓tutes theologice dicuntur qꝛ habent deum ꝓ obiecto. ⁊ qꝛ a deo infundunt̉ ⁊ tm̄ ꝑ reuelatōnem dei in ſacra ſcpͥtura tradunt̉. vt dicit ſan. Tho. ibi. sͣ. j. ij. q. lxij.arti. j. et. iij. di. xxiij. q. j. arti. iiij. q. iij. He em̄ ꝟ.tutes habent idem ꝓ obiecto ⁊ finem .ſ. deuꝫ. vtdicit ſan. Tho. iiij. ſcripto. di. xiiij. q. j. arti. j. q.iiij. ſcd̓m. iij. di. ix. Et ſunt tm̄ tres .ſ. fides. ſpescharitas. j. ij. q. lxij. arti. iij. ¶ Scd̓o declarādūeſt ꝟbum thematis iuxta intellectum appropriatum ſeu ſpūalem. Pro quo ſciendum ꝙ in aliomundo ſecreta loca ſeu receptacula animarū exhac vita decedentium ſunt tria .ſ. Primꝰ infernus damnatorū qui eſt locus inferior vbi eſt fides ſoluꝫ ſine charitate. Quomō eſt fides in demonibus ⁊ quomō non oſtendit ſan. Tho. ij. ij.q. v. ar. ij. ⁊. q. xviij. ar. iij. ad ſcd̓m. ⁊ in. iij. ſcripto. di. xxiij. q. iij. ar. iij. q. j. di. xxvj. ¶Secūduſlocus eſt purgandorū. vbi eſt ſpes ſingulariter.Tertius locus eſt beatorū. vbl eſt charitas excellenter. Dico pͥmo ⁊cͣ. ꝙ in inferno nō eſt ſpesAutoritas. Mortuo homīe impio nulla erit vl̓tra ſpes. Prouer .ſ. Impenitens dicitur impiꝰ⁊ crudel̓. qꝛ noluit liberare filiam regiſ .ſ. animāꝓpriam ab incēdio cum poſſet ⁊cͣ. Ip̄o mortuonulla erit ſpes vltra .ſ. nec redemptōnis nec liberationis nec etiam reuelatōis. ſed extirpatur error aiiquorū theologorū antiquorū ⁊ gloſaruꝫaliquarū iuriſtarū dicentium ꝙ licet in infernonulla ſit redemptio. tn̄ eſt ibi penarū alleuiatio.Dāt exemplum de illo qͥ portat ſiue gerit aliqd̓onus graue. qui licet non poſſit onus dimitteretamen iuuat̉ ⁊ releuat̉ dando ſibi ad comedendum vel bibendū. Ita vt dicunt illi eſt de onereanime damnate. que licet non poſſit deponereonus penarū. poteſt tamē habere releuatōnemex bonis que fiunt hic a parentibus ⁊cͣ. Hoc eſtfalſum ⁊ erroneū ⁊ ꝑ eccl̓am reprobatum. quiamortuo homine impio ⁊cͣ. īmo dico vob̓ fortiuſꝙ quanto plura fiunt ꝓ aliqua aīma damnata.tantomagis pena augmentat̉. Declaret̉ hͦ ꝑ ſimilitudinem de captiuo. qui portat onus durūcaptiuitatis ⁊ parentes mittunt ſibi p̄ciū redēptionis. ſed ꝑditur in mari vel al̓s. Et quandocaptiuus ſcit ille nō ſolum nō releuat̉. īmo magis dolor eſt ſibi ⁊ triſticia augmentat̉. qͥa ſibi

non ꝓfuit illud p̄cium. Idem eſt de damnatisItem in inferno non eſt niſi ꝯtrarietas ⁊ malignitas. quia pater odit filium ꝓ quo fuit dānatus ⁊ econuerſo. vir contra vxorem ⁊ ecōuerſo.⁊ quanto hic fuerunt amores maiores. tāto magis eſt odium inter eos dicendo. In malignitate noſtra conſumpti ſumus ⁊cͣ. Talia dixeruntin inferno hi qui peccauerunt. quoniā ſpes impij tanqͣꝫ lanugo eſt que a vēto tollit̉ ⁊ tāqͣꝫ ſpuma gracil̓ que a vento diffuſa eſt. ⁊ tanqͣꝫ mēoria hoſpitis vnius diei p̄tereuntis. Sapien. vjNota hic argumentū in oppoſitum. Nam diceret aliquis. videt̉ ꝙ in inferno ſit charitas. namdicit textus Lu. xvj. de illo diuite qui licꝫ nullāhaberet ſpem liberationis nec releuatōis. quianec guttam aque potuit obtinere. tamen orauitdi. Rogo te pater vt mittas lazarum in domūpatris mei. habeo em̄ qͥnqꝫ fratres vt teſtetur illis. ne ⁊ ip̄i veniant in hunc locum tormentorū.Lu .xvj. videtur ergo ꝙ illa petitio ſit caritatꝭ:Reſponſio ꝙ in inferno non eſt charitas. ſed tota malignitaſ. Ad autoritatem dico ꝙ ſicut in hͦmundo ſunt ſocij in peccatis. ſic in ali md̓o erūtſocij in penis. ⁊ ſicut peccando vnus animaturab alio. quia multi cum minori timore peccāt qͣꝫſolus vnus. ſic pena maior eſt quādo ſunt pl̓es⁊ qͣꝫto magis creſcit numerus ſociorū tanto magis augmentat̉ pena. qꝛ vnus cruciat aliū. Sic̄de igne in quo qͣꝫto magis ponit̉ de lignis. tātomagis augmentat̉ flamma. ⁊ vnum lignū incēdit aliud. Ideo diues ille orauit non ex charitate ſed timore. ne ſibi pena augmentaret̉ in aduētu fratrum qͥ fuerunt ſocij ſui in peccatis. Nō ghabent ſpem nec charitatem damnati. ſꝫ habetfidem. Eſt em̄ fides in demonibus coacta. nonlaudabil̓ nec eſt donum gratie. Dicit em̄ ſanctꝰTho. ij. ij. q. v. ar. ij. in ſolutōe ad tertiū. Hoc ipſum demonibus diſplicet ꝙ ſigna fidei ſunt taꝫeuidentia vt ꝑ ea credere compellant̉. Et iō innullo minuit̉ eorum malicia ꝑ hoc qd̓ credunt.Item dicit ſanctus Tho. ij. ij. q. xviij. arti. iij. inſolutōe ad ſcd̓m. ꝙ magis poted eſſe informis fides in damnatis qͣꝫ ſpes. quia augꝰ. dic̄ ī ench̓.Fides eſt malarū retum ⁊ bonarū ⁊ p̄teritarū⁊ p̄ſentium ⁊ futurarū ⁊ ſuarū ⁊ alienarū. Sedſpes non eſt niſi rerū bonarum futuraruꝫ ad ſeꝑtinentium. Et ideo magis pōt eſſe fides informis in damnatis qͣꝫ ſpes. qꝛ bona diuīa nō ſunteis futura poſſibilia. ſed ſunt eis abſentia. Noneſt gͦ ſpes in damnatis ſed ſuo mō vl̓ aliqͦ modovt patuit fides informis. qꝛ vt dicit ſanctꝰ Thomas ꝙ velint aut nolint habent credere ex euidentia facti quādo ſentiunt penas ⁊ tormenta.⁊ vident gl̓am beatorum. tunc credunt fidē chriſtianam eſſe veram. Et ꝙ habent fidem autori.Tu credis qm̄ vnus eſt deus. ⁊ bn̄ facis. ⁊ demones credunt ⁊ ꝯtremiſcunt. Iaco. ij. ¶ Nota

M 3