Sermopugnantem legi mentis mee ⁊ captiuantē me inlegem peccati que eſt in mēbris meiſ. infelix egohomo quis me liberabit de corpore mortis huiꝰad Roma. vij. Ideo ex hac difficultate aliquisdimittit bonam vitam. ſed ẜm interiorem hominem inſtigatur ad vitaꝫ virtuoſaꝫ quēadmodūſtimulatur aſinus vt vadat. Ideo apl̓s d̓ ſtimulo ſuo dicebat thema. Datus eſt mihi ⁊cͣ. patetergo thema. Et inuenio ī ſacra ſcriptura ꝙ chriſtus habet quttuor ſtimulos quibus diuinitusexcitamur vt vadamus ad paradyſum.¶ Primus eſt dolor corꝑalis affligens.¶ Secūdus eſt doctor cordialis compungens.¶ Tertius eſt timor iudicialis configens.Quartus eſt amor ſpūalis perurgens.De primo ſingularit̓ loquit̉ thema. Datꝰ eſt ⁊cͣDico primo ꝙ deus habet ſtimulum de dolorecorporali affligenti ne ſcilicet pigritemur in bona vita. ſicut ſunt infirmitates fames ſiccitatesmortalitates ⁊cͣ. Non credatis ꝙ deus delectet̉in noſtris malis. Sed ratio pͥncipalis noſtraruꝫafflictionū ex parte dei eſt reductio exercitatio ⁊ꝓmotio ad bonū ⁊ tandem introductio ad gloriam. Nota ad hoc ſimilitudinem de iumento qd̓portat onus qd̓ nō delectabilit̓ verberatur a domino ſuo. ſed ſi deuiat a recta via tunc percutit̉et ad viam reducitur per flagellū. ſi ꝟo non deuiat adhuc cum flagello percutit̉ non delectabiliter ſed vt citius vadat. ⁊ vlterius percutit̉ vtcurrat ⁊ tandem ad domū veniat. Sic etiaꝫ viaad paradyſum eſt bona vita. hec via ambulate īea neqꝫ ad dexteram neqꝫ ad ſiniſtram declinabitis Eſa. xxx. Sed aliquotiens hoīeſ deuiant addexteram amore ꝓſperitatis dimittentes bonāvitam ⁊ faciunt contra dei mandata vel ad ſiniſtram timore aduerſitatiſ vt fugiant mala dimittunt bonam vitam. Uidens ergo deus ꝙ iumētum ſuū deuiat a via recta ſtimulat ipſum flagello infirmitatis vel famis doloris vel mortalitatꝭque tangunt carneꝫ vt dicat homo. Si ego eſſeꝫin via bone vite non ſtimularet me. ⁊ ſic reducit̉ad viam ꝯterendo ꝯfitendo ⁊ remittendo ⁊cͣ. ſiforte ſit in via ſed vadit tarde tepide ⁊ ſpacioſeſtimulat̉ etiam a deo vt citius ambulet per bonaͣ oꝑa accelerādo ⁊ feſtinādo ad bonam vitammeliorādo .ſ. cum maiori fauore ſpūs vt diligētius faciat bona oꝑa. Hanc ſtimulationē ⁊ ſimilētangit dauid qui de ſe dicebat deo. vt iumentuꝫfactus ſum apud te ⁊ ego ſemꝑ tecū. tenuiſti manum dexteram meā ⁊ in volūtate tuā deduxiſtime ⁊ cum gloria ſuſcepiſti me. psͣ. lxxij. Naꝫ dauid oprime ſentiebat ſtimulū dei. ideo ſi erat extra viam. ſtatim reducebat ſe ad viam dicendo.Miſerere mei deus ẜm magnam miẜ. ⁊cͣ. ſed ſiiam erat in via feruentius oꝑabat̉. ideo dicit vtiumentum factus ſum. Hic apparet defectꝰ nr̄ qꝛnon poſſumꝰ dicere vt iumentū factus ſum ſed

minus qͣꝫ iumentū. qm̄ iumentū ſi eſt extra viaꝫet flagellat̉ a dn̄o ſuo ſtatim reducit ſe ad viam.Nam videt̉ habere rationē ⁊ cognoſcere. qꝛ iōꝑcutitur a dn̄o. qꝛ eſt extra viam ⁊ tu qͥ ꝑ peccata es extra viam bone vite ⁊ deus flagellat te ettu non cognoſcis nec ꝓpter hoc redis ad viam.īmo multi ex hoc efficiuntur peiores. ideo nō potes dicere cum dauid vt iumentū factus ſum. ſꝫminus qͣꝫ iumentū. Item ſi iumentū ſit in via etpercutitur a dn̄o ſtatim meliorat paſſum accelerando quaſi cognoſcat ꝙ dn̄s ideo percutit ipſum. Et quando tu homo vel mulier a dn̄o flagellaris facis oppoſitum. non ſolum nō melioraſte. īmo in corde tuo recipis indignationē contradeum dicendo malas grates ⁊cͣ. nonne videturvobis ꝙ ſumus minus qͣꝫ iumentū. De hoc ſtimulo dicit apl̓s. Ne magnitudo reuelationū extollat me. id eſt. extra viam tollat. datus eſt mihi ſtimulus carnis mee. angelus ſathane qͥ mecolaphizet. ij. ad Coꝝ. xij. Paulus eſt ſuper omnes mortales ⁊ habuit donū reuelationū quia ſicut amicus oſtendit amico totam domū ſuā. itachriſtus oſtendit paulo paradyſum ⁊ ordīes angeloꝝ ⁊ omnia edificia paradyſi pluſqͣꝫ iohanniIntm̄ ꝙ dicit Aug. ꝙ oſtendit ſibi diuinā eſſentiam. Paulus enī in raptu vidit diuinam eſſentiam vt dicit ſanctus Tho. j. parte. q. xij. arti. xjin ſolutionē ad ſcd̓m vbi ſic dicit. ꝙ ſicut deꝰ aliquid miraculoſe ac ſuꝑnaturalit̓ in rebus corporeis operatur. ita etiam ⁊ ſuꝑnaturalit̓ ⁊ pretercōmunem ordinem mentes aliquoruꝫ in hac carne viuentium. ſed non ſenſibus carnis vtentiumvſqꝫ ad viſionem ſue eſſentie eleuauit. vt di. Augu xij. ſuper Gen̄. ad litteram. ⁊ in libro de vidēdo deum de moyſe qui fuit mgr̄ iudeoꝝ ⁊ pauloqui fuit mgr̄ gentiū. Hec ſanctus Tho. ibi ſupraidem dicit in. iiij. diſ. xlix. ⁊ in de veritate. q. xiij.et. ij. ſcd̓e in materia de raptu. ideo ne magnitudo reuelationū eum extolleret datus fuit ſibi ſtimulus carnis. glo. verior dicit. ꝙ iſte ſtimulusfuit dolor lateris .ſ. pūctio. ſi dicatur. hoc impediebat eum ne ita cito ambularet ſibi auferendoieiunia predicationes ⁊cͣ. Reſpondeo ꝙ apoſtolus ꝓficiebat ex patiētia illa ⁊ humilitate doloris. quia erat ita ſanctus ꝙ curabat alios infirmos. ⁊ ꝙ ita pateretur patienter. Si ergo apoſtolus tam ſanctus indigebat ſtimulo qͣꝫtomagꝭnos peccatores debemus patienter ſuſtinere flagella. Secūdus ſtimulus eſt doctor cordialispungens. iſte eſt predicator verbī dei qui per aureij ſtimulat ⁊ pungit cor vt ad deuꝫ veniat. ſeceſt de predicatore ſeu doctore curioſo qui predicat verba ornata. quia iſte non pungit cor ſed ſolum aures. Sed predicator qui predicat verbaſacre ſcripture pungit cor ſuperbi quando reducitur ad viam humilitatis. vel auari qn̄ reducitur ad viam liberalitatꝭ ⁊ miẜicordie reſtituēdo