Onica in Septuageſima

ocioſus eſt qͥ ꝯtinue laborādo nihil tandē indelucrat̉. Ex qͦ verbo patet ꝙ non ſolū qui nihil facit eſt ocioſus ſed etiam qͥ inutilit̓ oꝑat̉ ⁊ in ſeronullum lucrū portat ad domū iudicat̉ ocioſus.Unde ẜm lucrū ꝙ homo facit ocioſus vel diligens iudicat̉. verbi gr̄a. Si quis laborau̓it totadie inutilit̓ ⁊ nullū lucrū portat de ſero ad domū talis iudicat̉ ocioſus ab vxore ⁊ ab oībꝰ dedomo. Aliꝰ qͥ tota die ſedit vt ſutor vel ſcriptortamē in ſero portat lucrū. talis non iudicat̉ ocioſus ſed diligens. Sic etiā ſpūalit̓. qm̄ ille qͥ prolucro tꝑali acquirēdo laborat ꝑ terram ⁊ ꝑ mare tam de die qͣꝫ de nocte ⁊ ꝯgregat multa bonatalis dicit̉ diligens. ſed in ſero mortis qn̄ venietad iudiciū ⁊ chriſtus ſibi dicet. Quid es lucratꝰet nihil portabit. quia oēs labores tꝑales h̓ manebunt. De qͦ ergo viues dicit chriſtus qꝛ nullūbonū meritorū nec bonoꝝ operū portas. Iō remittit̉ vt pauꝑ ad hoſpitale miſeroꝝ .ſ. ad infernum. Illi autem qͥ laborāt in oꝑibꝰ ſpūalibꝰ. ieiunando. orando. miſſas audiēdo. eccleſias viſitando. ꝯfitent̉. cōmunicāt. tales iudicant̉ ocioſia ꝑſonis carnalibꝰ ⁊ mūdanis dicēdo. Meliuseſſet ꝙ iretis fodere vel filare ⁊ hmōi. Deceptieſtis qm̄ tales in ſero mortis qn̄ venient ad domū ꝑadyſi portabūt manus ⁊ burſas ꝯſcientieplenas theſauro meritoꝝ. ⁊ poterūt dicere chriſto. Dn̄e qͥnqꝫ talenta tradidiſti mihi. ecce aliaqͥnqꝫ ſuplucratus ſuꝫ ⁊cͣ Mat. xxv. Quinqꝫ talenta .i. qͥnqꝫ ſenſus corꝑales ex qͥbus lucranturalia qͥnqꝫ .ſ. oculis peccata flendo. auribꝰ miſſasaudiēdo ⁊ ſermones. odoratū delitias deſpiciēdo. guſtu ieiunādo. tactu corpus affligēdo. Cuidicit chriſtꝰ. Euge ſerue bone ⁊ fideliſ. qꝛ in pauca fuiſti fidelis. ſupra multa te ꝯſtituam. intra ingaudiū dn̄i tui Mat. xxv. De ꝑſona aūt q̄ fideliter laborat ī oꝑibꝰ ſpūalibꝰ dicit ſcriptura ſancta. Conſiderauit ſemitas domꝰ ſue. ⁊ panē ocioſa non comedit Prou̓. vl. Sed illi qͥ ſunt negligentes in oꝑibus ſpūalibꝰ ⁊ ocioſi dure rep̄hendunt̉ a chriſto di. Quid hic ſtatis ⁊cͣ. Eſt auteꝫocium rep̄henſibile qꝛ eſt ꝯͣ virtualem oꝑationeideo dicit. Quid hic ſtatis ocioſi. ꝯtra terrenalēhabitationē. ideo dicit. Quid hic ſtatis ⁊cͣ.De primo ꝙ peccatū ocioſitatꝭ eſt ꝯtra virtualēoꝑationē. iō rep̄hēdēdo dicit. Quid ſtatꝭ ocioſicum deberetis oꝑari virtualit̓ ⁊ meritorie. Inſacra ſcriptura qn̄ aliquis reprehendit̉ quia facit contra virtualem oꝑationē cōiter reprehenditur per quid. vt patꝫ ꝓut legitur. Mat. xxvj.Qn̄ magdalena vidit chriſtū fatigatū ex laboreet ipſa ad ipſum ꝯfortandū ⁊ refrigerandū vnxit eum vnguēto. de quo iudas ⁊ alij diſcipulimurmurauerūt ꝯtra illud opus virtuoſum magdalene. quos chriſtus rep̄hendit di. Quid moleſti eſtis huic mulieri Mat xxvj. Ita etiam h̓chriſtus reprehēdit ocioſos di. Quid hic ſtatis

ocioſi. qm̄ deus dedit nobis corpus locum tempus vt oꝑemur meritorie hic de quo viuamꝰ inalio mūdo. Nota hic ſecretum theologie. Angeli mali ſtatim poſt peccatū fuerunt a deo ꝯdemnati irreuocabilit̓ ⁊ ſine reꝑatione intm̄ ꝙ paſſio chriſti nihil ꝓfecit eis. ſed nos expectat miſericorditer per annū vel ꝑ. x. vel. xij. vel. xx. ⁊ vltra ad penitentiā. Sed quare facit nobis iſtamgratiam ⁊ non angelis creaturis tam excellētiſſimis. quia nos habemꝰ in quo poſſumꝰ penitentiam facere .ſ. corpus ſiue carneꝫ qd̓ non habentangeli nec anime ſeꝑate a corꝑibꝰ. ideo multumſumus rep̄henſibles ſi non facimꝰ fructus penitentie in agro corꝑis ſemīando. Primo ꝯtēplationes deuotas in capite. fletus in oculis ꝓ peccatis. in ore oratiōes deuotas ſeu humiles. ī manibus largitiōes elemoſynarū. in pedibꝰ ꝑegrinationes. in toto corꝑe pnīales affectiōes. ꝓpt̓quod ocioſis dicit chriſtus. Quid ſtatis ocioſi.patet ergo quō hoc vitiū ocioſitatis eſt contravirtualem oꝑationem. Nota hic ſimilitudinē d̓illo qui non habet agrum neqꝫ vineam in qͥbuspoſſit laborare vt ꝓuideat vxori ⁊ filijs. qd̓ attēdens homo diues cōmittit ſibi poſſeſſiōes cumagris ⁊ vineis oliuetiſ ⁊ arboribꝰ vt oꝑetur ⁊ viuat inde. ſi forte ille eſt ocioſus quia nō curat laborare ī predictis ſed vadit per tabernas ludoslupanaria ⁊ nihil facit. nunqͥd talis eſt dignꝰ reprehenſione di. Quid hic ſtatis ocioſi. In hacreprehenſione ſumꝰ oēs nos qui nihil habebamus. quibus dedit deus agrū ꝓprij corꝑis adlaborandū meritorie. Gen̄. iij. Formauit deꝰ hominem de limo terre ⁊cͣ. Dedit nobis vineas .ſ.eccleſias in quibus fit vinū precioſum. de qͦ dānati ſi poſſent habere vnam guttam cū vera cōtritione ſaluarent̉. Iſto modo ineoriatur aīa degloria dei per auditum verbi dei. Sed ſunt multi miſeri qui non curant preꝑare agrum corporiſīmo ſunt ad inſtar terre inculte. ideo fiunt ibi ml̓te male herbe ⁊ ſpine pctōꝝ vbi abſcondunt̉ beſtie venenoſe veneno luxurie gule ⁊cͣ. non curātde vineis eccleſiarū quia nolunt audire miſſas.nec ſermones ⁊cͣ. ꝓpter hoc dicit ſcriptura Prouerb̓. xij. Qui oꝑatur terram ſuam ſaturabiturpanibus. qui autem ſectatur ocium. ſtultiſſimuſeſt. Et loquit̉ de diligenti ⁊ ocioſo. De diligenti autem dicit. Qui operat̉ terram ſuā ſaturabitur panibus .ſ. angeloꝝ. de quo Lu. xiiij. Beatus qui manducabit panem in regno dei. de qͦ ſipoſſemus nos habere modo vnam micam ſufficeret nobis pro centum annis vel mille ad vitaꝫDe ocioſo ꝟo dicit. Qui ſectat̉ ociū ſtultiſſimuſeſt. ¶ Nota tres gradus ſtulticie. Primus gradus eſt. Stultus qui ꝑmittit perdere precioſuꝫtheſaurum meritoꝝ. Secūdus. ſtultior qn̄ p̄ditpremiū glorie. Tertius ſtultiſſimꝰ eſt qn̄ videtpenas inferni ſibi paratas ⁊ non curat ipſas vi-