Sermo

ri ſuo Deut̓. xxxij. Not a incraſſatus .ſ. delitijsimpinguatus diuitijs. dilatatus .ſ. honoribꝰ officijs dignitatibꝰ ⁊cͣ. iō d̓reliqͥt deū factorē ſuum⁊cͣ. ꝑ mūdanalē ꝓſperitatē. Oppoſitū facit adu̓ſitas que facit hoīem venire ad deū. ſicut tribulatio infirmitas ꝑſecutio pauꝑtas ⁊cͣ. Qm̄ ſicutfalco plenꝰ recedit a dn̄o ſuo. ſed qn̄ eſurit ſtatiꝫvenit ad manū qn̄ vocat̉ a dn̄o. Sic diues plenus recedit a dn̄o. ſed pauꝑ ad primā vocem qn̄vocat̉ a dn̄o .ſ. in p̄dicatiōe. vel alias ſtatim venit conterit̉ ꝯfitet̉ ⁊cͣ. Simplices ſtatim ꝯuertūtur ad deū ſed diuites mīme. Bn̄ poteſtis dicere ⁊ p̄dicare. Ecce qualē habet aduerſitas cōditionem ⁊ efficaciā que facit venire hoīem ad deum qd̓ patet ad oculū. Erat vnꝰ ſcutifer iuuēisfortis ⁊ robuſtꝰ qͥ totū tꝑs ſuū expēdit eqͥtandorapiendo furādo ⁊cͣ. ſed qn̄ capit̉ ⁊ ſnīat̉ tuncꝯfitet̉ ⁊ perit veniam penitet ⁊ dolet. Gre. Mala que nos hic premūt ad deū ire compellūt. modo ẜm ꝯditionē mūdanalē in mūdo ſunt primireges pͥncipes duceſ comites barones papa cardinales p̄lati ⁊cͣ. Nouiſſimi autē ſunt pauꝑesſiimplices ꝑſone in omī loco tam in eccleſia qͣꝫ inplatea ⁊ in via ⁊ in mēſa ⁊cͣ. Sed apud deū ſuntprimi. qꝛ aduerſitas facit ipſos ire ad deū. Et pͥmi ẜm mūdū ſunt noniſſimi apud deū. qꝛ ꝓſperitas elongat ipſos a deo. Ecce quō ſunt nouiſſimi pͥmi ⁊ ecōuerſo ẜm mūdi ꝯditionē. De hͦ dabo vobis miraculū ⁊ exēpluꝫ ſacre ſcripture qd̓chriſtus p̄dicauit de diuite epulone ⁊ de pauꝑelazaro Lu. xvj. Qm̄ pauꝑ mendicꝰ lazarꝰ qͥ ẜmmūdū erat nouiſſimꝰ apud deū fuit pͥmꝰ. De diuite qͥ ẜm mūdū erat primꝰ. ſed ẜm deū fuit nouiſſimꝰ in inferno. Factū eſt autē vt moreret̉ mēdicus ⁊ portaret̉ ab angel̓ in ſynu abrae. Mortuus eſt autē ⁊ diues ⁊ ſepultꝰ eſt in infeno. Exemplū aliud fuit de dauid ⁊ frībꝰ ſuis j. Regꝭ.xvj. Qn̄ deus voluit dare regē ppl̓o iſrael. Dixit deus ſamueli ꝓphe ꝙ iret in ciuitarē bethleem̄ ad yſai qͥ habebat multos filios dicēs ꝙ vngeret in regem vnū de filijs ſuis .ſ. illū quem ſibion̄deret. Nota yſai vocauit aminadab ⁊ aliosſex ſucceſſiue. vltimo ꝟo ex iuſſu ſamuelis dauid. Et tūc ait dn̄s. Surge ⁊ vnge eū ipſe ē enī.Nota hiſtoriā qꝛ pulchra. Saul fuit eiectusd̓ regno. coram dn̄o vltimꝰ. corā mūdo primusDauid ꝟo pͥmus coram dn̄o. abiectꝰ mūdo. Etdic quō primi erūt nouiſſimi ⁊ ecōuerſo ẜm ꝯditionē mūdi. Suꝑ hoc ſancti doctores dāt vnaꝫſimilitudinē talem .ſ. de falcone ⁊ gallina. quiafalco qͣꝫdiu viuit ſeruat̉ diligent̓. Nota practice⁊cͣ. Oppoſitū eſt de gallina ⁊cͣ. que nō ꝑmittiturintrare camerā dn̄i. ſed poſt morteꝫ mutat̉ ſorsqꝛ gallina ē prima ⁊ portat̉ cum magno honoreinter duas ſcūtellas argēteas corā dn̄o. Falcoautē eſt nouiſſimꝰ. qꝛ ꝓijcitur in ſterqͥlinio. Idēin ꝓpoſito de diuite ⁊ pauꝑe ⁊cͣ. Moraliter

nota hic pro diuitibꝰ vt cuſtodiant ſe ⁊ cauearita peccatis taliter ꝙ ſicut ſunt pͥmi in hoc mundoſint etiam prim in alio coram deo. Qm̄ diuitievl̓ ſunt acqͥſite iuſte vl̓ iniuſte. Si iniuſte debētreſtitui. ſi iuſte debent in neceſſitatibꝰ expendi.et non in vanitatibꝰ. ſed facere ex ipſis oꝑa miſericordie ⁊ pietatis ⁊cͣ. Idē ſi es in magno honore ꝯſtitutus cogita ꝙ es imago dei cui fit honordicendo. Non nob̓ dn̄e non nobis: ſed noī tuoda gloriam ⁊cͣ. Idem de delitijs de quibus potes recipere ẜm ſtatum tuū ſed non tranſcēderelimites p̄ceptoꝝ dei. Nota de quolibet ſtatu lilibitum. Pauꝑes autē qui in hoc mūdo nō habent delectatiōes magnas ſed amaritudīes miſerias ⁊ pauꝑtates. ſi iſta recipiūt cum ſalſa patientie. Licet in hoc mūdo ſiint nouiſſimi. ī aliomūdo apud deū erunt primi in gloria. Iō dicitſcriptura ſancta. Gloriet̉ humilis in exaltatiōeſua. diues autem in humilitate ſua. qꝛ ſicut flosfeni tranſibit. Exortus eſt enī ſol cum ardore etarefecit fenū ⁊ flos eius decidit ⁊ decor vultuseius deperijt. ita ⁊ diues in itineribꝰ ſuis marceſcet. Beatus vir qui ſuffert temptationē qꝛ cuꝫꝓbatus fuerit ſup̄. patiens accipiet corona viteIaco .j. Dico tertio ꝙ verbum ꝓpofitū eſt veꝝẜm affectionē cordialem. Doctrina eſt cōmuniſſanctoꝝ doctoꝝ in theologia. Ꝙ meritum gratie in hoc mūdo ⁊ premiū glorie in alio. magisvenit ex affectiōe cordis ⁊ feruore ſpūs qͣꝫ ex ml̓tiplicatiōe bonoꝝ operū. qͣꝫto enī homo plus hꝫvel minus de charitate tanto eſt primus vel nouiſſimꝰ ſiue maior vel minor apud deum. verbigratia. ſint duo quorum vnus facit magna oꝑapenitentialia ieiunādo orando magnas elemoſynas dando ⁊cͣ. tamen non facit iſta cum magͣaffectione cordis ⁊ feruore ſpiritus. licet ſit ī gratia dei. tamen non eſt ita inflammatus charitatevt oporteret. alter autem non facit tot bona opera ſed ſolum ſeruat ieiunia eccleſie ꝯfitetur ⁊ cūmuuicat ſemel in anno in paſca. audit miſſam indn̄ica ſolum facit aliquas elemoſynas. ſed iſtaopera facit cum magna affectione cordis ⁊ feruore ſpiritus ⁊ cum magna charitate. ita ꝙ totꝰvidetur ignitus. De his duobus quis habebitmaius meritum gratie hic ⁊ in alio mūdo maiuſpremiū glorie. Dico ꝙ iſte ſecūdus quia meritum eſſentiale ſeu principale non computat̉ ẜmmultiplicationē ſiue multitudinē operū vel durationē temporis ſed maiorem vel minoreꝫ charitatem. Aug. Non numeroſitas operuꝫ nō diuturnitas temporū. ſed maior charitas meliorqꝫvoluntas auget̉ premiū. Ex hoc patet quō ſuntmulti nouiſſimi primi ⁊ primi nouiſſimi ẜm affectionem cordialeꝫ. ⁊ multi incipiunt ſeruire cuꝫmagͦ feruore. vt beatꝰ Anthoniꝰ qͥ iſto reſpectudicūt̉ pͥmi. qͥ paulatī dimittūt vt religioſi ī nouiciatū ⁊ p̄ſbyteri ⁊ laici iuuenes. ſꝫ qn̄ ſunt anti-