SermoI

mat argumento in oppoſitum. quia alie ſciētie dicuntur ancille huiꝰ. Prouerbio. ix. Miſit ancillas ſuas vt vocarēt ad arcē. Nec incōgrue vel irrationabiliter. Quia om̄es alie ſcientie ⁊ doctrine ſunt ſub intellectu humano. ſed fides catholica ⁊ eius veritates ſunt ſupra om̄em intellectuꝫhumanum. Ideo oportebat ꝙ a deo qui mentiri nō poteſt nec falli reuelaretur. Ideo ſecure etfirmiter poſſumus credere. ꝓpter hoc ſcripturaſacra dicit. Que ſcꝫ fides catholica cum initiumaccepiſſet enarrari ꝑ dominū ab eis qui audier̄tin nos cōfirmata eſt. conteſtante deo ſignis ⁊ ꝓdigijs. ⁊ varijs ꝟtutibus ⁊ ſpirituſſancti diſtributionibus ẜm ſuam voluntatem. Ad Heb̓. ij.patet ergo quomodo fuit a chriſto inuēta tanqͣꝫab autore ⁊ doctore ⁊ magiſtro principali. ⁊ perapoſtolos fuit repetita in predicationibus. Id̓odicit thema. Deus diuiſit menſuram fidei. ¶ Nota deus non patriarcha. nec ꝓpheta. nec apoſtolus. nec philoſophus. nec aliqua pura creatura.Sed deus diuiſit menſuram ⁊cͣ. patet thema Inuenio in ſacra ſcriptura ꝙ quattuor ſunt que deus diuiſit ⁊ dat nobis ad menſuram. ſcꝫ¶ Credentiam euangelicalem¶ Gratiā ſpiritualem¶ Penam infernalemGloriā celeſtialemDe primo dicit thema. Deus diuiſit menſuramfidei. de ſecundo poſſet dici deus diuiſit menſuram gratie ſpiritualis. Idem de tertio ⁊ de quarto. ¶ Dico pͥmo ꝙ deus diuiſit ⁊ dat nobis admenſurā credentiam euāgelicalem .ſ. fideꝫ catholicam. quia non plus nec minus. Quonia veritates fidei ſupra intellectum naturalem ſunt. Id̓oſi homines menſuraſſent fidem multuꝫ erraſſentUnde antiqui philoſophi multas veritates cognouerunt de deo ⁊ habuerunt. ſed cum multiserroribus. Dicebant ꝙ erat vnus ſolus deus etverum dicebant. ſed errabant quia dicebant ꝙerant tria principia. ſcꝫ materia. forma. ⁊ priuatio. in primo phiſicorū. Item dicebāt verum ꝙdeus eſt eternus. ſed errabant cū dicebant ꝙ etiam yle. ſcꝫ materia pͥma eſt eterna. Idē dixit plato de ydeis. Item dicebant verum ꝙ mundꝰ gubernabat̉ a deo. ſed errabāt dicendo. ꝙ mundꝰnō habuit principium nec habebit finem. Sciēsergo chriſtus ꝙ intellectus hominū nō eſt ſufficiens ad habendum plenā cognitionē de deo. Noluit dimittere iudicio hominum menſuram fideiſed eam reuelauit apoſtolis quam expreſſeruntapoſtoli in duodecim articulis fidei ſicut ipſamaudiuerant a chriſto. Sunt enim duodecim articuli fidei ſi eorum accipiat̉ numerus ex ꝑte apl̓orum qui ipſos articl̓os poſuerūt qͣꝫuis ſint. xiiij.ſi eorū ſumatur numerꝰ ex ꝑte credibiliū. vt dicitſcūs Tho. iij. ſcpͥ. di. xxv. ar. ij. Et hi. xij. articuli

ab apl̓is expreſſe in credo in deū. ſiue in ſimboloapl̓orū ſunt cōtenti. dicat̉ ſemel Credo in deumEcce hic mēſurā fidei in xij. cōcluſionibꝰ Om̄eslibri ſanctorū doctorū ſunt ad declaranduꝫ hasxij. cōcluſiones. Et ad iſtā mēſuram oportet nosvenire. nec aliquis qͣꝫtūcūqꝫ ſubtilis debet̉ aliqͥdadde re nec qͣꝫtūcūqꝫ rudis debet aliquid diminuere. ¶ Moraliter nota hic cōtra ſubtiles preſumptiōes qui hanc mēſurā volunt tranſcendere dicētes qūo ē xp̄s in hoſtia. Si frangit̉ ſi diuidit̉ xp̄s. he ſunt queſtiōes diaboli loquētis imaginationi vt neſcias rn̄dere ⁊ dubites ⁊ damnaberis. Ideo in talibꝰ queſtionibꝰ diabolicis debet homo rn̄dere ꝑ illum articulū fidei. Credo īſanctā eccleſiā catholicam ⁊cͣ. id eſt. credo determinationes eccleſie que errare nō pōt in his quefidei ſunt. Ideo nō plus ſaꝑe qͣꝫ oportet ſapere.De hͦ dicit apl̓s Eorinthijs diſputantibꝰ. Ꝙ locus ⁊ locatū debent ꝓporcionari ⁊cͣ. di. Timeone ſicut ſerpēs euā ſeduxit. aſtutia ſua ita corrūpant̉ ſenſus veſtri ⁊ excidant a ſimplicitate .ſ. fidei que ē in xp̄o. ij. Coꝝ. xj. ¶ Noͣ practice qūoeua eſt decepta a diabolo queſtionando ſiue querendo. Cur p̄cepit deus vt nō comederetꝭ ex omni ligno paradiſi. Geneẜ. iij. Ecce hic prima queſtio mundi. Eua aūt que debuit viriliter reſpondere ⁊ diabolum expellere dicendo. ⁊ tu vis mecum diſputare de voluntate dei ⁊cͣ. non fecit. ſedvoluit diſputare cum diabolo di. Ne forte moriamur. id ē. dubitando. quia deus non dixit fortemoriemini. ſed moriemini. Ideo nolite diſputare cum diabolo. deus feciſſet gratiam multis ſifuiſſent rudes qui confidentes de ingenio et ſubtilitate intellectus intra ſe diſputant de fide. Iōdixit Chriſtus iudeis diſputantibus. Ego in iudicium veni vt qui non vident videāt. ⁊ qui vident ceci fiant. Ioh̓is. ix. ¶ Nota in iudicium .ſ.diſcretionis vt qui non vident ſcilicet per ſcientiam videant. ⁊ qui vident ceci fiant. Qui reſpōdentes dixerunt chriſto. Nunquid ⁊ nos ceci ſumus. dixit eis chriſtus. Si ceci eſſetis. id ē. ignorantes peccatum ſcilicet infidelitatis non haberetis. Nunc vero quia dicitis videmus peccatūveſtrum manet in vobis ſupple per preſumptionem ⁊ ſcientiam acquiſitam ceci fiant ꝑ minꝰ credentiam. Dic etiam contra ſimplices ⁊ iudes nedeficiant minuendo fidem catholicā. quia neſciunt credo in deum nec excuſant̉. quia bene addiſcunt ⁊ ſciunt cantilenas ſiue carmina huiꝰ mundi. ⁊cͣ. Dic qūo chriſtꝰ in iudicio interrogat quēlibet cuius conditionis eſt ꝓut fuit reuelatū beato Hieronymo. Si aliquis dicit ſe eſſe xp̄ianumſi neſcit Credo in deum. ē ridiculum. ſicut ⁊ egodicerem. ego ſum frater. ſed neſcio cuius ordinisIdeo apoſtolus. Dico em̄ per gratiaꝫ que dataeſt mihi omnibus qui ſunt inter nos non plus

H