Sermo

guerram dn̄o ſuo Et qn̄ fuit ſenex redijt ad regēqui ſuſpendit ip̄m in furca vt merebat̉. Non ſicfacit deus cum ſit totus pius de his qui veniūtad ipſum ab occidente timorꝭ. De quibꝰ diciturEſa. lix. Timebunt qui ab occidente nomē dn̄i ⁊qui ab ortu ſolis gloriā eius cum venerit qͣſi fluuius violentus quē ſpūs dn̄i cogit ¶ Nota timebunt qui ab occidente ſupple veniunt nomē dn̄inō dicit nomen creatoris vel redemptoris ſeu ſaluatoris. ſed dicit nomen dn̄i. Qm̄ iſta noīa faciunt qͣꝫplures ſtare in peccatis cogitātes ꝙ xp̄useſt creator ⁊ nō inuanū creauit nos. Sicut argētarius nō inuanū facit cupā argenteaꝫ vt ipſamproijciat ⁊cͣ. Idem de nomine redemptoris qͥ redemit nos ⁊c̄. Idem de noīe ſaluatoris. qꝛ cumſit ſaluator ſaluabit nos. Idē de nomine gubernatoris ideo gubernat nos. Sed timebūt nomēdn̄i quod ē nomē iuſticie. Id̓o Hiere. x. Non eſtſimilis tui ī dijs dn̄e magnꝰ es tu ⁊ magnū nomētuum in fortitudine quis nō timebit teO rex gētium. hoc nomē dn̄s tangit cor qn̄ hō cogitat ꝙdeus ē dn̄s ⁊ ego ſum ſeruꝰ. Id̓o ſi nō facio ſibibonū ſeruitiū ip̄e damnabit me. Iſto modo venit timor dn̄i. ſed timor ſolus modicū valet Id̓ooportet ꝙ ibi ſit amor. ¶ Secūdo dicit quaſi fluuius violentus quē ſpūs dn̄i cogit. Si dicat̉. qn̄ſenex timebit nomen dn̄i. Rn̄deo cū venerit qͣſifluuiꝰ violētus .ſ. contritio. Quando ſenex viderit ſe ꝓpinquū morti ⁊ cogitat penas inferni. etquid erit de ipſo. tūc ſicut oliua conterit̉ int̓ duas molas. Mola ſuperior eſt rigor diuine iuſticie. Mola inferior eſt pena inferni. tunc venit fluuius violentus .ſ. contritio cū lachrymis d̓quo multū gaudet deus ⁊ ſancti. Dauid. Fluminis impetus letificat ciuitatē dei. psͣ. xlv. Lu.xv. Gaudiū ē angelis dei ſuꝑ vno peccatore penitentiā agente. Et Ezech̓. iij. Abij amarus in indignatione ſpiritꝰ mei. manus em̄ dn̄i erat mecum confortans me. Nota qūo manus dn̄i habꝫqͥnqꝫ digitos. Pollex eſt cordis cōtritio. Indexoris cōfeſſio. Medius debitorū reſtitutio. Medicus iniuriarū remiſſio. Auricularis eucariſtiecōmunio. Fiat manus tua vt ſaluet me. Dauid.¶ Dico tertio ꝙ quidā veniunt ab aquilone aduerſitatis ꝑ dolorem ſicut ſunt illi qui in aduerſitate cōuertunt̉ ad deum ⁊ veniunt ad ipſum tracti ꝑ dolorem. Quia ſicut aquilonaris ventus ēfrigidus ⁊ ſtringit homines. ita aduerſitas veltribulatio ſtringit hoīem cum deo. Iob. xxxvij.nit homo ad deū. quia ſicut aurū purificat̉ in fornello. ita peccator purificat̉ in tribulatione. Sūtmulti qui qn̄ ſunt in ꝓſperitate nō curant de deoſicut mulieres pulchre iuuenes. ſed curant deornamentis tripudijs ⁊cͣ. Sꝫ qn̄ deus mittit eistribulationes aduerſitates infirmitates diuiſiones cum viris ſuis tūc veniūt ad deū ieiunant d̓

ponunt vanitates ⁊cͣ. Itē hoīes luxurioſi auariſuꝑbi parum curant de deo. Nota ſimilitudinē.Luc̄. xiiij. de illo qui fecit cenaꝫ magnā ⁊ vocauit multos qui cena parata noluerūt venire ⁊cͣ.Qui miſit ſeruū di. Compelle eos intrare .ſ. peraduerſitates dolores ⁊ tribulationes ⁊cͣ. Idē dehominibꝰ mūdanis qui ſe excuſant de cena glorie nec curant ire ꝑ bonam viam ſeu viam quamnobis parauit chriſtus. De qua dicit IohānesApocal̓. xix. Beati qui ad cenam nuptiarū agnivocati ſunt. A qua aliqͥ ſe excuſant dicētes. villam emi. Ecce ſuꝑbiaꝫ. Quidā di. iuga boū emiqͥnqꝫ. Ecce auariciā. Quidā di. vxore duxi. Ecce luxuriam. Sed cōpellunt̉ venire aduerſitatibus tribulationibus infirmitatibus ⁊cͣ. ⁊ ſic veniunt ab aquilone. Gregꝰ. mala que nos hic premunt ad deum ire cōpellunt. ſicut puer compellitur a patre vt vadat ad ſcolā ꝑcutiendo. De iſtꝭpoteſt dici illud. ab aquilone venit aurum. Iob.xxxvij. ¶ Dico quarto ꝙ quidā veniunt ad deum de meridie ꝓſperitatis. Iſti veniūt tracti ꝑrigorē. Meridies que eſt rigida ⁊ fertilis ſignificat ꝓſperitatem que eſt habere abundantiā bonorū temporaliū honorū dignitatum diuitiaruꝫſanitatum ⁊cͣ. que retrahunt homines ne veniātad deum. Autoritas. Incraſſatus ⁊ impinguatus dilatatus dereliquit deum factorē ſuum ⁊ receſſit a deo ſalutari ſuo. Deutꝭ. xxxij. Sed qn̄ tales qui ſunt in ꝓſperitate cōuertunt̉ ad deuꝫ. vtDauid ⁊ patriarche. dicunt̉ venire a meridie ꝓſperitatꝭ ad deū. Auto. Abac̄. iij. Deꝰ ab auſtroveniet ⁊ ſanctus de mōte pharam. pharam. id ēabundans. De his quattuor ſimul vna Autoritas. Ab oriente adducā ſemen tuum ⁊ ab occidēte cōgregabo te. dicam aquiloni da. ⁊ auſtro. noli ꝓhibere. Eſa. xliij. ¶ Nota ab aquilone adducam ſemen tuū .ſ. iuuenes. nō violenter ſꝫ ꝑ amorem ⁊ libere. Ab occidēte congregabo te. Dic d̓ſacco tritici in agro diſperſi quo nō pōt congregari niſi a deo. Sic nec homines mundani qͥ habent cor diſperſum hincinde in diuitijs honoribus om̄es radices cordis ponunt hic inferius.dicā aquiloni .i. tribulationi. da. ⁊ auſtro .i. ꝓſperitati. noli ꝓhibere.¶ In die Eph̓ie. Sermo ſextusviaibulabūt gentes in lumine tuo. Eſa. lx. Pro declaratione ⁊cͣ. Sciendū ꝙ dn̄s noſter ieAb aquilone venit aurum. id ē. ex tribulatiōe ve ſus chriſtus volens oſtēdere ⁊ declarare differētiam inter tempꝰ ante ſuā incarnationē ⁊ tempꝰpoſt dixit. Si quis ambulauerit in die nō offendet. qꝛ lucē huiꝰ mūdi videt. Si aūt ambulauerit ī nocte offendet. qꝛ lux nō ē in eo. Ioh̓. xj. Iniſta autoritate xp̄s cōparat tꝑs an̄ īcarnationeꝫnocti ⁊ tꝑs poſt īcarnationē diei. Rō qꝛ ſicut dr̄dies qn̄ ſol lucet ⁊ dr̄ nox abſentia ſol̓. Ideꝫ de