In Epiphania domini

H oriente venerunt hieroſolymā. Matth̓. ij. Hoc ꝟbum ad lr̄am declarat terminū a quovenerunt reges. cum dicit̉ aborientevenerunt reges. nō tracti violēter ſed libere cuꝫdicit̉ venerunt .ſ. libere. Et terminū ad quē cumdicit̉ Hieroſolymam. De iſto intellectu nō curabo amplius. Sed iuxta intellectum ſpiritualemintendo declarare qūo gentes que ſunt in peccatis poſſunt venire ad illam celeſtē hieruſalē. Dehoc Dauid in psͣ. cvj. Qui redempti ſunt a dn̄oquos redemit de manu inimici de regionibꝰ congregauit eos a ſolis ortu ⁊ occaſu ab aquilone ⁊mari. Item Luc̄. xiij. Uenient ab oriente ⁊ occidente ⁊ aquilone ⁊ auſtro ⁊ recūbent in regno d̓iEx his patet ꝙ a quattuor ꝑtibus mūdi gentesvenerunt ad celeſtem hieroſolymā quadrupliciratione vel modo. ſcꝫ¶ Ab oriente iuuentutis¶ Ab occidente ſenectutis¶ Ab aquilone aduerſitatis¶ A meridie ſiue auſtro ꝓſperitatisDe p̄mis dicit thema ab oriente venerūt. ¶ Dico primo ꝙ aliqui venerūt ad deū in hoc mūdoꝑ gr̄am ⁊ in alio ꝑ gloriā ab oriente iuuentutis ⁊iſti venerunt tracti ꝑ amorē ſicut ſunt homīes ⁊mulieres iuuenes qui in flore iuuētutis dant ſedeuotioni ⁊ bone vite ⁊ ſeruitio dei orādo ieiunando nō iurant nec mentiunt̉ nec nocent alicuiſed audiunt miſſas ⁊ ſermones deuote. tales redeunt ab oriente iuuētutis. Iaꝫ videtis qūo claritas dei in oriente incipit. Sic in talibꝰ claritasbone vite incipit in oriente iuuētutis. Si tu haberes in manu tua rōſam pulchrā recenteꝫ ⁊ rexpeteret eam a te. ⁊ ex alia parte peteret eam cloacarius ⁊ ex alia vnꝰ captiuus. nunqͥd eſſet priusdanda regi anteqͣꝫ alijs. īmo. Idem de roſa ſeuflore iuuētutis quā a te querit rex xp̄s. ⁊ ex aliaꝑte vnus cloacarius .ſ. mūdus ille qui nō curatniſi de fumo tranſitorio. ⁊ ex alia ꝑte petit ip̄amcaptiuus ſcꝫ demon. Cui gͦ ſit danda. clarū eſt ꝙregi xp̄o. Ideo Threno. iij. Bonū eſt viro cumportauerit iugum ab adoleſcentia ſua. Patet h̓ſtulticia illorum qui dicunt. nō placet mihi equꝰfalleratus nec iuuenis volens videri deuotꝰ Tales veniunt ad deū ab oriente tracti amore quoſdn̄s vocat. Autoritas Eſa. xlvj. Ego ſum dn̄svocans ab oriente auem ⁊ de terra longinqͣ viꝝvolūtatis mee. Auis dicit̉ iuuenis duplici ratione. Prima eſt. ſic̄ auis cōfidit in alis ad volādūIob. v. Auis naſcit̉ ad volandū ⁊ hō ad laborē⁊cͣ. Sic iuuenis cōfidit de iuuentute ſua ad ambulandum. Secūda. quia auis nutrita quandoeſurit ſtatim venit quādo vocat̉. ſecꝰ ſi habet ſtomachum plenū. Sic iuuenis qn̄ vocat̉ a deo inaliqua bona p̄dicatione ſtatim venit maxīe ſi vi

det rubricaturā paſſionis chriſti. Nota qūo venator vocat falconē tripliciter. Primo oſtendendo ſibi rubedinem. Secundo ꝑtē de carne. Tertio clamando Sic xp̄s nos vocat pͥmo oſtendendo rubedinem .ſ. crucem in qua eius caro fuit ꝑnobis ſuſpenſa rubea ſanguinolenta. ⁊ quandoiuuenis cogitat chriſti paſſionē ⁊ dolorē. ſtatimvenit ad eum ꝑ deuotionem. quia adhuc nō ē intricatus cum mundo. Secūdo vocat nos xp̄usvt venator guſtando de venatione. qn̄ iuuenisaudit miſſas ſermones libēter ⁊ cogitat delectabiliter gaudia paradiſi. dicit iuuenis. O tam bonum eſt iſtud ⁊ ſequit̉ chriſtū ꝑ bonam vitā IōDauid psͣ. xxxiij. Guſtate ⁊ videte qm̄ ſuaijis ēdn̄s. Tertio vocat clamando ore p̄dicationis.Matth̓. x. Nō em̄ vos eſtis qui loquimini ſedſpūs patris veſtri loquit̉ in vobis. Iuuenis ſtatim venit. ſecus de ſenibus qui ſunt vt falco quihabet ſtomachum plenū. qui licet a dn̄o vocat̉nō venit ſed fugit. Idem de ſenibus qui ſunt pleni diuitijs quādo audiunt deū clamantē ore predicatoris dicunt cras in quadrageſima ſequentivel in alio anno ⁊ interim venit mors ⁊cͣ. Sed iuuenis ſtatim venit. ideo dixit Iob cum eſſet iuuenis. Vocab̓ me ⁊ ego reſpōdebo tibi. Iob. xiiij.Secundo dicit de terra longinqua duplici ratione ſcꝫ naturali ⁊ morali. Ratio naturalis eſt. qͥaiuuenis ẜm curſum nature longe eſt a morte licꝫin macello mactant̉ tot vituli quot boues. Secunda ratio moralis eſt. quia iuuenis multum ēlonge a deo quādo nō vult ieiunare nec orare ⁊cͣDauid. Longe a peccatoribꝰ ſalus. Tertio dic̄virū voluntatis mee. ¶ Nota virū. id ē. virtuoſum. quia talis placet deo. Dic exemplum quodnarrat̉ a tribꝰ euāgeliſtis .ſ. Matth̓. xix. Mar.x. Luce. xviij. de pueris qui portabant̉ ad chriſtum. vt ipſos tangeret ⁊ benediceret qd̓ apoſtoli ꝓhibebant. quod chriſtus indigne tulit ⁊ dixit apoſtolis. Sinite ꝑuulos venire ad me. taliūeſt em̄ regnum celorum. Dicit Marcus ꝙ amplexabat̉ eos. ¶ Dico ſecundo ꝙ aliqui veniūtad deum ab occidente ſenectutis ⁊ iſti veniunttracti ꝑ timorem. Sicut ſunt illi qui totā ſuaꝫ iuuentutem dederūt mūdo in vanitatibus ſuꝑbieluxurie auaricie ⁊cͣ. Et quando ſunt ſenes abſqꝫmolaribꝰ iā nō poſſunt ire nec comedere nec dormire nec iam vult ipſos mūdus tunc ipſi dant ſedeo tales dicunt̉ venire de occidēte. quia iā ſūtin fine ſcꝫ iuxta mortem ⁊ veniunt timore mortꝭdeus nō deberet tales recipere in ſeruitiuꝫ octogenarium vel nonagenarium quia non faciūt niſi comedere ⁊ dormire. Sed deus eſt pius ⁊ benignus ⁊ ideo recipit ipſos. q. d. O vos tardi adcredendum ⁊cͣ. Luc̄. xxiiij. De talibꝰ deberet facere deus ſicut fecit quidam rex de ſuo ſeruitorequi dimiſſo rege iuit ad inimicos regis cum qui-