Sermo

ẜm deum. neqꝫ turpis lucri gratia ſed volūtarieneqꝫ vt dominātes in clericis. ſꝫ forma facti gregis ex animo ⁊ cum apparuerit pͥnceps paſtorūꝑ̄cipietis īmarceſſibilem glorie coronā. j. Pet̓. vNota turpe lucrū eſt qn̄ ꝓpter ſimonia faciuntꝑ hanc viā debent ire obediēter dn̄i p̄lati. ¶ Secūda eſt dn̄orū temꝑaliū quibꝰ chriſtꝰ dedit legem obediētie ⁊ viam iuſtificationū di. dn̄i qd̓ iuiuſtum ē ⁊ equū ſeruis p̄ſtate. ſciētes quia ⁊ vosdn̄m habetis in celo. ad Col̓. iiij. ¶ Tertia ē religioſorū dicēs. obedite p̄poſitis veſtris ⁊ ſubiacite eis. Ip̄i em̄ ꝑuigilant. quaſi rōneꝫ ꝓ animabꝰveſtris reddituri. ad Heb̓. vltimo. ¶ Quartaeſt ſimpliciū clericorū di. Sint lumbi veſtri p̄cincti. ⁊ lucerne ardētes in manibus veſtris ⁊c̄ Lu.xij. ¶ Quinta eſt diuitū quibꝰ dedit legem miſericordie di. Eſtote miſericordes ſicut pat̓ veſtermiſericors ē. date ⁊ dabit̉ vobis ⁊cͣ. Luce. vj.Sexta pauperū quibꝰ dedit legē patiētie di.In patiētia veſtra poſſidebitis animas veſtrasLuc̄. xxj. Ecce quare dicit. Legē pone mihi domine ⁊cͣ. De obedientibꝰ dicit thema ꝑ aliā viāreuerſi ſūt. ¶ Tertio contra viam gule. ordinauit chriſtus viam temꝑantie ſeu abſtinentie. primo de facto ⁊ oꝑe. quia ſtatim baptiſatus a Iohanne intrauit deſertū ⁊ ieiunauit. xl. diebus ⁊xl. noctibus nihil comedit. Item verbo dicensPatientiā agite ſcꝫ abſtinendo a delectationibꝰcibi ⁊ potus ⁊ aliorū. Ideo pͥmū p̄ceptū qd̓ deꝰdedit poſt diluuiū fuit abſtinentia .ſ. contra gulādi. Carnē cum ſanguine nō comedetis. Gen. ix.Ideo dicit Gregꝰ ſuꝑ illo verbo ꝑ aliā viam reuerſi ſunt. Quia a paradiſi gaudijs ꝑ cibū cecidimus ad hec ꝑ abſtinentiā qͣꝫtum poſſumus reſurgamus. Iſta eſt via de qua dicit chriſtꝰ. Arta eſt via que ducit ad vitā ⁊ pauci ſunt qui īueniunt eam. Matth̓. vij. Sed iſti qui tēdunt periſtam viam vadūt recte ad ꝑadiſum. De quibꝰdicit thema per aliam viam reuerſi ſunt in regionem ſuam.¶ Sermo quartus de Eph̓ia.Stulerunt ei munera aurū thus ⁊ mirrā. Matth̓. ij.Hoc verbū ad lr̄am loquit̉ de illis tribus regibus qui obtulerunt deo munera ⁊cͣ. Sꝫiuxta intellectū anagoicuꝫ quem volo ꝑtractareſciendum ꝙ deus in hoc mūdo fecit creaturas ītriplici differētia. Quaſdā creaturas fecit omninō ſpūales vt ſunt ſancti angeli. De quibus dic̄ſcriptura ſancta. Qui facit angelos ſuos ſpiritꝰ.Item Luc̄. vlti. Spūs carnem ⁊ oſſa nō habet.Alias creaturas fecit om̄ino corporales. quia tācorpora qͣꝫ anime fiunt de terra. Dicit Philoſophus ꝙ anima bruti educit̉ de potentia materieItem dicit textus. ꝓducat terra animam viuentem in genere ſuo iumenta reptilia ⁊ beſtias ter-

re. Gen̄. ij. Ideo etiam quando moritur brutummorit̉ etiam anima eius. hoc ſatis tradit ſanctꝰThomas .j. ꝑte. q. v. arti. vj. in ſolutione ad primum. Autoritas. Euncta que ſunt. ſupple in animali bruto ſubiacent vanitati ⁊ om̄ia ꝑgunt advnum locum. de terra facta ſunt ⁊ in terram pariter reuertunt̉. Ecc̄s. iij. ¶ Tertio fecit deꝰ creaturas ſimul ſpirituales ⁊ corꝑales .ſ. hominemqui quantū ad corpus eſt corporalis. de terra factus. ſicut animal brutū. Gen̄. iij. Formauit deꝰhominē de limo terre qͣꝫtum ad corpus. ſed quātum ad animā ē ſpūalis. ſimilis angelis. qꝛ anīahominis nō educit̉ de potentia materie. ſed creatur a deo vt angelus ⁊ creando infundit̉ corpori ⁊ infundendo creatur ad gubernandū ⁊ cuſtodiendū caſtrū corꝑis ad inſtar militis cui rex cōmittit caſtrum inter inimicos poſitum. ſi bene cuſtodit caſtrum p̄miatur a rege. Si aūt male ⁊ ꝑmittit intrare inimicos regis tanqͣꝫ proditor punitur a rege. Et ita moritur hō ſicut animal brutum qͣꝫtum ad corpus. Autoritas. Vnus eſt interitus hominis ⁊ iumentorum ⁊ equa vtriuſqꝫconditio. ſicut moritur homo. ſic ⁊ illa moriunt̉.⁊ nihil habet homo amplius iumento. ſcꝫ qͣꝫtumad corpus. Ecc̄s. iij. Sed qͣꝫtuꝫ ad anima homoeſt ſimilis angelis. quia anima hominis eſt īmortalis vt angelus. ꝙ em̄ anima hominis ſit incorruptibilis. ꝓbat efficaciter ſanctus Tho. j. parte. q. lxxv. arti. vj. Et in morte corꝑis anima redit ad deum vt reddat compotū deo ⁊ rationemde gubernatione corꝑis. Autoritas. Reuertat̉puluis ad locū ſuum vnde erat .ſ. qͣꝫtum ad corpus. ⁊ ſpūs redit ad deum qui dedit illū. Ecc̄s.vlti. Cui dicet chriſtus. Redde rationeꝫ villicationis tue. Luc̄. xvj. Apl̓us. Statutū eſt om̄ibꝰhominibus ſemel mori. qͣꝫtum ad corpus. Et pꝰhoc iudicium qͣꝫtum ad animā. Heb̓. ix. Modoẜm Auguſtinū in libro de cura ꝓ mortuis agenda. tres cōditiones ſunt defunctorum.¶ Quidā ſunt boni ꝑfecte ⁊ iſti offerūt deo auꝝꝑ magnū valorem¶ Quidā ſunt boni mediocrit̓. ⁊ iſti offerūt deothus ꝑ bonū odorem¶ Quidā ſunt mali ꝑuerſi. ⁊ iſti offerūt deo mirram ꝑ amaritudinemDe his om̄ibus dicit thema. obtulerunt ei auꝝthus ⁊ mirram. ¶ Dico primo ꝙ qͥdaꝫ defunctiſunt boni perfecte. ſicut ſunt deuoti religioſi clerici vel laici. qͥ lꝫ fecerūt plura pctā. tn̄ ꝓ tꝑe conuerterunt ſe ad deum ⁊ fecerunt magnā penitentiam de peccatis ſuis. Primo habuerūt magnācontritionē. Scd̓o ꝓpoſitum nō redeūdi ad peccata. Tertio fuerunt confeſſi. Quarto ſatiſfece/runt. Quinto remiſerunt iniurias ⁊cͣ. orabāt ⁊ ieiunabant cōicabant. faciebant magnas elemoſynas ⁊ multa opera bona intātū ꝙ ſi in ſtatera diuine iuſticie ponerent̉ bona ⁊ mala que fecerunt