In Epiphania domini

Nō credatꝭ ꝙ peccatū gule fuiſſet primū. īmo dicit ſcūs Tho. in pͥma ꝑte. ꝙ anteqͣꝫ de fructu vetitu comederēt iam erat in eis peccatū ſuperbie.Quia qn̄ ſerpēs dixit Eue. Tur p̄cepit vob̓ deꝰvt nō comederetis ex om̄i ligno paradiſi. Gen̄.iij. Hec fuit prima queſtio mūdi a diabolo inuēta qui fuit primus ſophiſta in ſpecie ſerpētis faciem humanā habētis. vt dicit magiſter hiſtoriarum. Statim facta queſtione Eua habuit ſuperbiam. Et quare nō comederemus ex om̄i fructuſtatim cor eius elatum ē ex ſuꝑbia. Ecce deuiatōqūo incepit in Eua. Ideo dicit ſcriptura. Initiūom̄is peccati ē ſuꝑbia qui tenuerit eam implebitur maledictis ⁊ ſubuertet eum in finem. Ecc̄i. x.Nota ſubuertet eum. quia ſuꝑbus vult eē altusſuꝑ alios. ſed in fine ibit caput ſubtus in infernūIcd̓m peccatū fuit inobediētia ſicut fuit in adaꝫquod fuit grauius. quia magis debuit ipſe cauere. Sed dicit Augꝰ. ꝙ adam peccauit nolens cōtriſtari ſuas delitias. Primo vxorē que erat pulcherrima ⁊ adā multū diligebat eam. Iō amoreipſius comedit. quia ſi adam nō comediſſet ipſaſola fuiſſet damnata. ⁊ nō filij nec fuiſſet peccatūoriginale. Sed poſtqͣꝫ ipſe cōmedit de fructu attulit ade vt comederet. O dixit adam ne comedatis ne moriamini. Rn̄dit Eua. ego comedi etnō ſum mortua. Ideo cōmedatis. Adam nolēseam contriſtari comedit. Ecce hic ſcd̓m peccatūſcꝫ inobedientia. O quot adam ſunt hodie ī mūdo qui volētes cōplacere mulieribus in vanitatibus ſuis faciunt vſuras rapinas. malas aduocationes. falſas ſententias. furta ꝯtentiōes ⁊ huiuſmodi. Ideo apl̓s. Si adhuc hominibꝰ placerem ſeruꝰ chriſti nō eſſem. ad Gal̓. j. Dauid. Deus diſſipauit om̄ia oſſa eorum qui hominibꝰ placent cōſuſi ſunt qm̄ deꝰ ſpreuit eos psͣ. lij. Noͣ ꝙoſſa ſunt virtutes. quia ſicut oſſa ſuſtinēt corpꝰ.ita ꝟtutes ſuſtinent aīam. ſed oſſa virtutum illorum qui hominibꝰ placēt cōtra deum diſſipant̉⁊ cōfundunt̉ in morte qn̄ remittunt̉ ad infernū.Tertiū peccatū fuit ſecutum quādo adam comedit. Ecce peccatum gule. om̄is labor hoīs in oreeius. ſed anima eiꝰ nō implebit̉ bonis. Ecc̄i. vj.Nota ꝙ vbi nos habemꝰ hominis. iudei habētade. Quia om̄es labores ipſius ade ⁊ filiorū ſuorum in ore eius. id eſt. ex peccato gule venerūt.Et dum os impleretur illo fructu anima fuit euacuata virtutibus ⁊ meritis. Id̓o dicit anima eiꝰnō implebit̉ bonis īmo euacuabitur. Ecce ſecunda viā deuiatōis a paradiſi via. ¶ Tertio vidēda eſt via ꝑ quaꝫ debemus reuerti directe. quiadicit thema ꝙ ꝑ aliam viam reuerſi ſunt in regionem ſuam. Iuxta illud Deutꝭ. xvij. Dn̄s precepit vobis vt nequaqͣꝫ ꝑ eandem viā reuertaminiItem mandatū eſt mihi ſermone dn̄i precipientis. Non reuerteris ꝑ quam viā veneris. iij. Regum. xiij. Oportet ergo redire ꝑ alias vias tri-

bus modis predictis contrarias quas chriſtꝰ ordinauit ⁊ oſtēdit nobis.¶ Primo ꝯͣ ſuꝑbiam oſtēdit viā humilitatis¶ Scd̓o ꝯͣ inobediētiā oſtēdit viā obedientie¶ Tertio ꝯͣ gulā oſtēdit viam temꝑantie.Dico primo ꝙ deus ordinauit ⁊ oſtēdit nob̓ cōtra viam humilitatis quā primo oſtēdit oꝑe qn̄deſcendens de celo voluit humiliari nr̄as miſerias aſſumēdo. Deinde ipſam oſtēdit verbo qn̄dixit. diſcite a me quia mitis ſum ⁊ humilis corde Matth̓. xj. Ergo dimittat̉ via Ade ⁊ Eue ſuperbie. ⁊ ſequamur chriſtum ꝑ viam planā ſecūram humilitatis. De qua Eſa. xxxv. Erit ibi ſemita ⁊ via ſancta vocabit̉ ⁊ nō tranſibit ꝑ eā poſlutus. ⁊ hec erit vobis via directa. Ita vt ſtultinō errent ꝑ eam nō erit ibi leo ⁊ mala beſtia nonaſcendit ꝑ eam nec inueniet̉ ibi. Nota erit ibi .ſ.in nouo teſtamēto via ⁊ ſemita. quia vera humilitas cōſiſtit in duobus .ſ. in fundamento et in ornamento. Fundamētum humilitatis eſt in cord̓nō ſuꝑbire de aliqua gratia ꝑfectione vel donoſed magis humiliari ad inſtar baſtaxi qui quanto plus portat maius onus tanto plus inclinat̉.nec ſe appreciat̉ de p̄cioſitate oneris qͣꝫtūcūqꝫ ſitp̄cioſum. Idem ſi portatis onus deuotionis ſanctitatis vel diuitiarū vos portatis p̄cioſum ſcrinium mercatoris chriſti. ideo caueatis ne ipſumꝑdatis. Qui hoc cogitaret de nullo ſuꝑbiret. hͨconſideratio humiliabat beatam virginem mariam que portabat theſaurum ⁊ clenodiū precioſum cum eēt mater dei. Talibus conſiderationibus humiliabant̉ ſancti apoſtoli ⁊ omēs ſancteꝑſone. ¶ Secundo ornamentum humilitatꝭ conſiſtit ad extra in conſiderationibꝰ. quia ſi eſt vere humiles in corde nō portabitis vanitates adextra in corꝑe. Ecce quare dicit ꝓpheta. Erit ibi ſemita .ſ. in corporis humilitate ad extra ī operibus. Ita vt ſtulti nō errēt ꝑ eam. Quia nulluspoſſit excuſari qͥn poſſit ꝑ viam humilitatis īcedere. Non erit ibi leo .i. ſuꝑbꝰ. nec mala beſtia .i.mulier vana ⁊ ſuꝑba. De eūtibꝰ ad ꝑadiſū ꝑ hācviā hūilitatꝭ pōt dici thema. ꝑ aliā viā ⁊cͣ. Scd̓oꝯͣ viā īobediētie. xp̄s ordīauit ⁊ on̄dit nob̓ viamobediētie. pͥmo de facto ⁊ oꝑe. qꝛ fuit ī oībꝰ obediēs deo pr̄i. Iō apl̓s. Factꝰ ē obediēs vſqꝫ admortē. mortē aūt crucꝭ. ad Phil̓. ij. Et noͣ qualēobediētiā habuit ⁊ on̄dit. nō ſolū deo pr̄i. ſꝫ etiāꝟgini mr̄i ⁊ ioſeph nutritio. qꝛ erat ſb̓ditꝰ illis.Lu. ij. Itē crucifixoribꝰ qn̄ dixed̓t ei expolia te. ⁊ip̄e ſtatī obediuit ⁊cͣ. Iō amore ſui ſimꝰ obedientes ei. ⁊ p̄ceptis dei. hpanc viā obediētie petebatDauid di. Legē pone mihi dn̄e viā iuſtificationū tuarū ⁊ exquirā eā ſꝑ. psͣ. cxviij. Noͣ ꝙ xp̄usdedit legē ⁊ viā obediētie ſex ꝯditiōibꝰ gētiū mūdi. ¶ Prima ē dn̄orū p̄latorū. Quibꝰ xp̄us deditlegem ⁊ viam iuſtificationū di. Paſcite qͥ in vob̓eſt gregem dei. ꝓuidentes nō coacte. ẜꝫ ſpōtanee