¶ SermoII

dem. de quo dicit Paulꝰ. j. ad Corinth̓. x. Petra aūt erat chriſtus. ⁊ claudere aurem ſiniſtramcum cauda .ſ. mortis. Quia ſicut cauda eſt vltīaꝑs ſerpētis. ſic mors eſt vltima pars hominis. ꝟbi gratia. Si diabolꝰ vl̓ aliqua mala ꝑſona vultte incantare de ſuꝑbia dicendo. quare tu non incedis ornatus ſicut talis vel aſſociatus. cū ſis demeliori genere magis diues ⁊cͣ. ſtatim ponaſ aurem in lapide cogitando qūo chriſtus iuit indutus. quia. xxxiij. annis portauit eandem tunicaꝫ⁊ cauda mortis claude aliam aurē ſiniſtram. ſcꝫcogitando quid portabis tecū. ⁊ quid dices deode vanitate veſtiū ⁊cͣ. Ecce quare dicit. Eſtotegͦ ⁊cͣ. Idem ſi vult te incantare de auaricia. luxuria. gula. vindicta ⁊cͣ. cogita de chriſto ⁊ in morte quid eris ⁊ qualis ſententia dat̉ auaris. luxurioſis ⁊cͣ. ergo diſce vbi ſit ſapiētia. ¶ Secundodiſce quid ſit virtus. hic oſtendit̉ fortitudo ſpiritualis que notanter dicit̉ ꝟtus ⁊ non fortitudo.Qm̄ fortitudo eſt duplex .ſ. corporalis ⁊ ſpiritualis. Fortitudo corporalis nō eſt virtus in quadeus ſit querendus. quiaanimalia bruta ſūt fortiora hominibus. verbi gratia. Fortitudo eſt luctare. ſed vrſus vincet vos. Idem de curſu ſꝫ vnꝰequus ſuꝑabit vos. idem de ſaltu vnus ceruusſaltabit plus. Idem fortitudo eſt portare onus.ſed plus portat mulus. Licet ergo fortitudo corporalis ſit bona ⁊ ſeruiat qn̄qꝫ. nō tn̄ eſt virtus.Sed fortitudo ſpūalis ſicut eſt reſiſtere ⁊ cōtradicere peccatis. iſta eſt virtus nō dimittere bonā⁊ ſanctam vitā inceptam nec penitentiā. iſta ē ꝟtus. Item tenere ⁊ ſeruare firmiter bonas ordinationes ꝓ vtilitate cōmunitatis. hec eſt virtusſpiritualis. de qua debet homo gloriari ⁊ ſe appreciari ⁊ nō de fortitudine corporali que eſt cōmunis hominibꝰ ⁊ iumentis. De iſta fortitudīecorporali nō ſe appreciabat̉ Dauid. licet eſſet fortiſſimus. quia adhuc puer. xvj. annorum quādocuſtodiebat oues patrꝭ ſui ⁊ ad eos veniebat leoet vrſus Dauid auferebat ab eis predam ⁊ occidebat eos. vt patet. j. Regꝭ. xvij. Nam leonem ⁊vrſum interfeci ego ſeruus tuus. Sed gloriabat̉de fortitudine ſpirituali de qua dicebat deo Fortitudinem meā ad te cuſtodiam .ſ. reſiſtendo ⁊ cōtradicendo peccatis. Quia deus ſuſceptor meuſes. psͣ. lviij. Ideo ſanctus Paulus ꝓ nobis orādo dicebat. Det vobis deus ẜm diuitias glorieſue virtutem .ſ. fortitudinis ſpiritualis corroborari ꝑ ſpiritumſanctuꝫ eius in interiori homine.ad Eph̓. iij. Diſce vbi ſit intellectus. Ecce iuſticia iudicialis ſiue intellectualis que ꝑtinet ad iudices. Diceret aliquis. improprie loquitur. ꝙ ꝟtus iuſticie dicatur intellectus. Reſponſio ꝙ hͦnotanter dicit ad oſtendendum iudicibus ꝙ iuſticia nō eſt fienda ẜm ſenſualitatem. ſed rōnabiliter per intellectum. verbi gratia. Si litigant coram iudice diues ⁊ pauper. diues promittit iudi

ci pecunias ⁊cͣ. pauper ꝟo plorat. Si iudex vultiudicare ẜm ſenſum viſus. quia videt diuitem ꝓmittentem ſibi ⁊cͣ. pauperem flentem non bn̄ iudicabit. Sed per intellectum examinata priꝰ cauſa debet dare iuſticiam pro illo qui habet bonuꝫius ſiue ſit diues ſiue pauper. Itē non debet ſenſu auditus iudicare. verbi gratia. Si nobilis baro miles ⁊ ruſticus litigant coram iudice ⁊ nobilis loquitur adminando ⁊cͣ. Iudex non debet iudicare ẜm aures. ſed per intellectum dando iuſticiam rectam ⁊ ſententiam pro illo qui habet iusrectum. ⁊ nihil debet timere. Item nec ſenſu tactus. verbi gratia. ſi conſanguineus iudicis litigat coram eo cum extraneo vel iudeo. pater velfrater vel conſanguineus tangit iudicem in carne vel ſanguine nō debet iudicare ẜm tactum. ẜꝫper intellectum ⁊ rationem. Quoniā iudex in iudicio non debet cognoſcere nec patrem nec matrem nec fratrem nec amicum. ſed extra iudiciuꝫfaciat eis bonuꝫ feſtum. Item nec ſenſu olfactꝰ.Nota ꝙ legitur in thalmuth de illo falſomeſſia bartoſinā incantatore qui dicebat ſe ꝑ odoratum iudicare quis eſſet bonus vel malus. quemiudei voluerunt probare ⁊ clauſis ſibi oculis ſtatuerunt coram eo duos homines. ⁊ vnꝰ erat bonus ⁊ alius prauus ⁊ malus. Qui male ſententiauit ideo fuit male ſententiatus. Item nec ſenſu guſtus .ſ. propter conuiuia vel dona. ſeu encenia. Dic de illo rege cui fuit preſentata pulchraanguilla. ⁊ quia ſapuit ſibi dedit ſententiam proillo qui preſentauerat ſibi anguillam. Cum autēcancellarius contradiceret. quia contra iuſticiā.Reſpondit rex Uere anguilla ſapuit nobis. Iōde iudice dicit ſcriptura ſancta. Non ẜm viſionem oculorum iudicabit. neqꝫ ẜm auditum aurium arguet. ſed iudicabit in iuſticia pauperes etarguet in equitate pro manſuetis terre. Eſa. xj.Quarto diſce vbi ſit longiturnitas vite. Eccehic temperantia corporalis. Sꝫ quare vocat eāſic et non proprio ſuo nom ine. quia ſicut iuſticiaex ſua cauſa dicitur intellectus. Ita temperantia ex ſuo effectu. quia dat longam vitam. Ideovocatur longiturnitas vite. verbi gratia. Dentur duo homines quorum vnus ſit abſtinens etalter guloſus. naturaliter multo amplius viuetabſtinens. Dicunt medici ꝙ plures interficit cibus qͣꝫ gladius. Cum tamen moriantur tot in p̄lijs ⁊ ī guerris. Id̓o temperate comedere ⁊ bibere debemus. ¶ Nota ꝙ legitur de magno Alexandro qui cum fuiſſet monarcha ⁊ fuiſſet ī oriente ad bragmannos admirans de eorum antiquitate cogitauit ꝙ aliquam medicinam debebant habere ex qua eorum vita conſeruabatur.et querens vt eam ſibi oſtenderent vt ipſa vteretur. Qui dixerunt ꝙ non placeret ſibi. Reſpondit ꝙ immo. Tunc dixerunt ſibi ꝙ eorū medicina erat tꝑantia. quia ſemel ī die comedebant

G 5