In Epiphania dn̄i

eſtis factus creatura. vos qui eſtis ſolus īmortalis ⁊ impaſſibilis eſtis factus paſſibilis ⁊ īmortalis. O dn̄e tanta gratia eſt iſta. ⁊ ſilentes oſculabant̉ pedes eius. Deinde adorantes matrē dicebant. O camera paradiſi templū dei ſacrariumſpūſſancti. O bn̄dicta vos portaſtis nob̓ ſaluatorem. Dicit euāgeliſta. Ꝙ aꝑtis theſauris ſuisobtulerunt ei munera. Aurū thus ⁊ mirrā. Aurum tanqͣꝫ regi magno. Thus tanqͣꝫ deo ꝟo. Etmirram amarā tanqͣꝫ paſſuro. Et fuit completaꝓphetia Dauid de iſta die di. Reges tharſis etinſule munera offerēt. reges arabum ⁊ ſaba dona dn̄o deo adducēt ⁊ adorabunt eū om̄es gētesom̄es reges ſeruient ei. psͣ. lxxj. Nota ſeruiēt ei.ſcꝫ ꝓpter lucrū bonū ⁊ remunerationē quaꝫ datſuis ſeruitoribus. Secus qui ſeruit mūdo qui ſuis ſeruitoribꝰ dat mortē. ⁊ animā diabolo qͥ datpenam eternā. Sed chriſtus ſuis ſeruitoribꝰ datgr̄am in hoc mundo ⁊ gloriam in alio. Ideo ſibieſt ſeruiendū. ideo chriſtus. Dn̄m deū tuū adorabis ⁊ illi ſoli ſeruies. Matth̓. iiij. Deinde ſancti reges fecerūt orationē deo vt oſtēderet eis ſiredirent ad herodem. Sꝫ dicit euangeliſta ꝙ reſponſo accepto in ſomnis .ſ. ab angelo ne redirētad herodem ꝑ aliam viā reuerſi ſunt in regioneꝫſuā. Cōtemplate hic modicū qn̄ venit Ioſeph ⁊vidit tm̄ aurum thus ⁊ mirrā qūo gaudebat Sꝫex alia ꝑte triſtabat̉. quia nō fuit dignus int̓eſſetanto feſto. dicit Bern̄. ꝙ totū aurū deder̄t amore dei. ¶ Moraliter nos exemplo regum debemus offerre aurū bone reformationis. ⁊ talis poterit dicere cū Dauid. dilexi mādata tua ſuꝑ aurum ⁊ topaſion. qui eſt lapis p̄cioſus. proptereaad om̄ia mandata tua dirigebar om̄em viaꝫ iniquā odio habui. psͣ. cxviij. ſecundo thus deuote oratiōis dicēdo. Dirigat̉ ad te dn̄e oratio meaſicut incēſuꝫ ⁊c̄. psͣ. xiiij. tertio debemus offerremirram pnīalis afflictiōis. Et dicere poterit talis. viuificabis me. ecce in pace amaritudo meaamariſſima. tu aūt eruiſti aīam meaꝫ vt nō ꝑiretEſa. xxxviij.Sermo ſecūdus de eodē.Di eſt qui natuseſt rex iudeorū. Matth̓. ij. Tota materia huiꝰ ſermonis erit moralis tā devirtutibus moralibꝰ qͣꝫ theologicalibus. Sed primo ſalutet̉ virgo maria ⁊cͣ. vbi ē qͥ⁊cͣ. Hoc ꝓpriū verbum fuit queſtio interrogatiua triū regū orientis qui cū magna diligētia ꝑqͥrebant chriſtū di. vbi eſt qͥ ⁊cͣ. de iſto intellectu ꝓnūc nō curo. Sed tropologice ſiue moraliter declarando thema. Dico ꝙ hoc nomen iudeorumidem ē ꝙ glorificatorū in gloria. Cum ergo queritur vbi eſt qui natus eſt rex iudeorum. ſcꝫ glorificatorum. De hoc rege Dauid fecit queſtionēin ſpiritu ꝓphetie dicendo. Quis eſt iſte rex glo

rie. Cui reſpondet ſpūſſanctus. dn̄s virtutū ip̄eeſt rex glorie. Sicut rex eſt dn̄s ciuitatum ſui regni. Ita chriſtus eſt dn̄s omniū ꝟtutū que dicūtur ciuitates ſue. Si ergo volumꝰ ipſum ꝑquirere cum ſanctis regibꝰ orientis queramꝰ eū in ſuodn̄io. Quia rex cōmuniter morat̉ in ſuo regnoSic chriſtus rex glorie morat̉ in ſuis ciuitatibusvirtutum. Cū ergo dicit thema. vbi eſt qͥ natuseſt rex iudeorū. id ē. glorificatorū. Reſpōdet inciuitatibus ſuis .ſ. virtutibus ſeu virtutū. patetthema. Ubi aūt ſit a nobis querendus oſtenditꝓpheta dicens. Diſce vbi ſit prudentia. vbi ſitvirtus. vbi ſit intellectꝰ. vt ſcias ſimul vbi ſit lōgiturnitas vite ⁊ victus vbi ſit lumen oculorum⁊ pax. Baruch. iij. Hic ponit ſeptem ꝟtutes tanqͣꝫ ſeptem ciuitates ſiue villas dn̄i regis chriſti īquibus ipſe morat̉. Quarū quattuor ſunt morales ⁊ tres theologicales Morales ſunt ſite ī plano. theologicales vero in montibus altiſſimis.¶ Prima eſt prudētia rōnalis.¶ Scd̓a fortitudo ſpūalis¶ Tertia iuſticia intellectualis¶ Quarta temꝑantia corꝑalisQuinta ⁊ ē pͥma theological̓ eſt ſpes¶Sexta eſt fidesSeptima eſt charitasIn his ſeptem includunt̉ om̄es virtutes. Cumergo querit thema. vbi ē qui. ⁊cͣ. Rn̄detur ꝙ inhis ſeptem virtutibus. ¶ Dico primo ꝙ querēdus eſt chriſtus in ſua ciuitate plana que diciturprudētia rōnalis cū dicit̉. diſce vbi ē prudentia.Prudentia aūt auiſat hominē vt īter tot pericula huiꝰ mundi tam anime qͣꝫ corꝑis fame ⁊ bonorum ſciat regere ⁊ gubernare vitā ſuam cauēdoa ꝑiculis maxime a ꝑiculis anime. De hac virtute auiſauit chriſtus apl̓os ⁊ ꝑ ip̄os nos qn̄ miſiteos ad p̄dicandum di. Ecce ego mitto uos ſicutoues ī medio luporū. Eſto ergo pru. ſi. ẜ. Mat.x. ¶ Nota ꝙ lupos vocat demones ⁊ malas ꝑſonas ⁊ lupinas a quibus prudēter debet ſe homo cuſtodire. Nota ſicut ſerpētes dicunt philoſophi qui tractat de ꝓprietatibus rerū ꝙ ē quedam natura ſerpentis que. dicitur aſpis multuꝫbona ⁊ neceſſaria ꝓ tyriaca ⁊ eſt talis conditiōisꝙ nō poteſt capi niſi incantet̉ propter hoc ſi incantatores pn̄t ꝓferre certa verba ipſo audiētecapiūt eum. al̓s nō. Ideo quid facit ipſa inſtīctunaturali quādo audit vocem incantatoris ponitvnam aurem ſuꝑ lapidem ⁊ cum cauda clauditaliam ne audiat verba incantatoris. ⁊ ſic non incantatur ne capit̉. Dicit chriſtus ꝙ ita faciamusnos ꝙ habeamus prudētiam ſerpentis. quandodemones vel alie male ꝑſone volunt nos incantare vel caꝑe ⁊ impedire ne vadamꝰ ad paradiſum temptantes nos dicēdo aliqua verba ad aures corporis vel cordis. ſicut ſerpentes face̓ debemus ⁊ ponere aurem dextram ſuꝑ illum lapi-