In digilia Epiphanie

dicit Dauid. Verba iniquorū. id eſt. malorū ꝑſonarum p̄ualuerunt ſuꝑ nos. Sed quid meremur ex hoc oſtendit̉ ibi. Et impietatibꝰ noſtristu propiciaberis. psͣ. lxiiij. ¶ Secunda tribulatio eſt qn̄ nō ſolum verbo ſed etiam facto fruant̉bona ⁊ officium ⁊cͣ. etiā ꝑua eſt. quia bona huiꝰmundi ſunt etiā amittenda ⁊cͣ. ſed meritū eſt magnum. Nota exemplū de heremita cui quidā bonus homo portabat quotidie panem amore dei.Et quidā iuuenis heremita furabat̉ medietateꝫQuod ſciens ſanctꝰ heremita patiēter ſuſtinuitlicet ex defectu panis efficeret̉ macer ⁊ impotēsEt qn̄ debuit mori cōgregati ſunt ad eum om̄esheremite. Qui vidēs illū qui furabat̉ ſibi paneꝫvocauit eū ⁊ oſculabat̉ ſibi manus di. O bn̄dicte manus que tm̄ meritū mihi acquiſiuerūt. dequo alij mirātes qui ſciebant illū eſſe indeuotuꝫſatꝭ ⁊cͣ. Id̓o apoſtolus Rapinā bonorū veſtroꝝcum gaudio ſuſcepiſtis cognoſcētes vos haberemeliorē ⁊ manentē ſubſtantiā .ſ. in celo. ad Heb̓.x. ¶ Tertia tribulatio eſt vulnerū iſta eſt modica reſpectu meriti magni ⁊ p̄mij intm̄ ꝙ dic̄ apoſtolus. Si quid patimini ꝓpter iuſticiā beati .j.Pet̓. iij. de hoc ſcūs Tho. j. ij. q. cxiiij. articl̓o. iij.Quarta tribulatio ē mors ⁊ hec eſt maior. qꝛomniū terribiliū terribiliſſimū eſt mors. vt dicitPh̓us. de iſta dicit chriſtus. Hi ſunt qui venerunt ex magna tribulatione ⁊ lauerūt ſtolas ſuas in ſanguine agni. Apocal̓. vij. Quia pͥma tribulatio ſecūda ⁊ tertia licet ſint magni meriti ſipatiēter ſuſcipiūt̉. tn̄ nō faciunt hoīem martyrēſed quarta facit hoīem martyrē ⁊ quādo moriūtur ſtatim cōſequunt̉ hereditatē vite eterne. Autoritas ⁊ eſt verbū xp̄i ad patrē di. Qm̄ tu deusmeus exaudiſti orationē meā dediſti hereditatētimentibus nomē tuū psͣ. vj. Nota exaudiſti orationē meā .ſ. illam quā chriſtus fecit in nocte ſuepaſſionis quādo orauit dicens. Pater om̄ia poſſibilia ſunt tibi tranſfer calicē a me. Mar. xiiij.Quā orationē exponēs Hylarius dicit. Nō dic̄ꝙ nō veniat calix paſſionis ſed orat vt trāſeat abeo ad martyres. Qm̄ ex iſta or̄one chriſtꝰ deditfortitudinem ⁊ virtutem hoībus ⁊ mulieribusetiam pueris ⁊ puellis ſuſtinendi martyriū prochriſto. Item dedit hereditatē timentibus ſcꝫ timore filiali. quia plus voluerūt mori qͣꝫ aliquidſufferre contra deum. Iuxta cōſiliū chriſti dicentis. Nolite timere eos qui occidunt corpus. animam aūt nō poſſunt occidere. ſed potiꝰ timēte eūqui poteſt anīam ⁊ corpus ꝑdere in gehennam.Matth̓. x. Dico tertio ꝙ in hoc mundo conſequuntur hereditateꝫ amici cordialit̓ amati. Sūtmulti qui nō habent filios nec parētes ſed habētbonos amicos quibus dimittūt hereditatem qn̄moriunt̉. modo videamus qui ſunt amici cari ⁊cordiales chriſti. Illi de quibꝰ dicit ipſemet. voſamici mei eſtis ſi feceritis que p̄cipio vob̓. Ioh̓.

xv. Ergo obedientia facit hominē eſſe amicumdei. ꝑ oppoſitum inobediētia ⁊ peccatum facit eēinimicum ſuū. Obediētes vero tanqͣꝫ amici chariſſimi chriſti conſequunt̉ hereditatem vite eterne. quos ipſemet chriſtus inuitat di. Trāſite adme om̄es qui cōcupiſcitis me. Ecc̄i. xxiiij. Notacum dicit trāſite in quo innuit̉ ꝙ ip̄e eſt in vna ꝑte ⁊ nos in alia. Fluuius terribilis eſt mors queoportet tranſire ⁊ habet duas ripas. vna eſt vita eterna in qua eſt chriſtus. Alia eſt vita temporalis in ꝗaa nos ſumus ⁊ chriſtus vocat nos di.Tranſite ad me dn̄e. ⁊ ꝑ quem pontē tranſibimnō poſſumus tranſire ꝑ alium pontem vite eterne niſi ꝑ pontem obediētie ⁊ p̄cepta dei. Mat.xix. Si vis ad vitam ingredi ſerua mandata. h̓pons habet decē arcus. ¶ Primus eſt cōfidentia dei vt in om̄ibus neceſſitatibus noſtris recurramus ad deum ⁊ non ad demones. ſed ad deū.Nō habebis deos alienos corā me. Exo. xx. Secundus eſt reuerētia vocalis ꝙ quādo homo loquit̉ de deo loquat̉ cū reuerentia ſicut homo loquit̉ cū ꝑſonis honorabilibus reuerentialit̓ Nōaſſumes nomen dei tui inuanū. Exod̓. xx. Tertius eſt reuerentia realis de modico ſeruitio qd̓vult de nobis vt ſeruemus feſta diligēter al̓s ⁊cͣMemento vt diem ſabbati ſanctifices. Exo. xxQuartus ē obſeruantia parētalis. honorare patrē ⁊ matrem corde ore ⁊ oꝑe iuuando ſeruiēdoeis in om̄ibus. Honora patrē tuū ⁊ matrē tuamExod̓. xx. Quintus ē concordia fraternalis nōreciꝑe vindictam ſed remittere iniurias ꝓpt̓ deum ⁊ facere pacem. Non occides. Exod̓. xx. Sextus eſt mundicia ꝑſonalis cauendo a luto luxurie ⁊ immūdicie. Nō mechaberis. Septimꝰ amicicia ꝓximalis nec furari nec ꝓximū in aliqͦ damnificari. Non furtū facies. Exod̓. xx. Octauusprudētia vocalis neminē diffamando nec ꝟbis īiurioſis ſeu duris dicēdo. Nō falſum teſtimonium dices. Nonus mundicia cordialis non cōcupiſcere agrū vineā ortū ⁊ hmōi nec bona ꝓximi.Non cōcupiſces rem ꝓximi tui. Exod̓. xx. Decimus mundicia mētalis nō cōcupiſcere vxorē ꝓximi. Non cōcupiſces vxorē ꝓximi tui. Exo. xxEcce quare dicit chriſtus trāſite ad me. Noͣ concupiſcitis me. id eſt. diligitis. quia obediētia nōpōt bene ſeruari ſine dilectione ⁊ a generationibus meis. id eſt. virtutibus quas deus generatin anima deuota. implemini. ſpiritus em̄ meꝰ ſuper mel dulcis. hic tangit gloriam anime. Et hereditas mea ſuꝑ mel ⁊ fauum. hic tangit gloriaꝫcorporis. Sicut em̄ in fauo mellis mel eſt incorporatum cere. ſic in iudicio gloria anime redūdabit in corpus. ¶Dixi quarto ꝙ in hoc mūdo cōſequuntur hereditatem pauꝑes ab omnibꝰ bonis ſeꝑati. vt ſunt pauꝑes virgines religioſi ethmōi Pauꝑes ſunt peccatores penitētes qui fecerunt plura peccata in quoruꝫ ꝑſona dic̄ dauid