Sermo

Pparuit benignitas ⁊ humanitas ſaluatoris. ad Titum. iij. ⁊ in epl̓a In hac die que ē caput anni ſancta mater eccleſia facit feſtum circūciſionis dn̄i quā hodie voluit reciꝑeꝓpter rōnes quas declarabo. Materia erit ſatis ſpeculatiua ⁊ cōtinet multa ſecreta. Sꝫ ſi bn̄vultis attendere optime eā intelligetis. Sed primo ſalutet̉ ꝟgo Maria ⁊cͣ. Apparuit benignitas ⁊cͣ. Dies iſta dicit̉ ſolēnis ꝓpter tria ſingulariter que hodie fuerūt facta in ꝑſona infantꝭ dn̄inr̄i ieſu chriſti que tangunt̉ in themate.¶ Primū fuit ſuſceptio circūciſiōis doloroſe.Scd̓m fuit effuſio ſanguinis p̄cioſiTTertiū fuit donatio noīs virtuoſi. que notantur in themate. Primū oſtēdit̉ cū di. Apparuitbenignitas. ſcd̓m cū dicit̉ ⁊ humanitas. tertiumcum dicit̉ ſaluatoris. Ergo apparuit ⁊cͣ. Primūquod hodie fuit factū in ꝑſona infantis dn̄i noſtri ieſu chriſti fuit ſuſceptio circūciſionis doloroſe. Om̄es intelligitis quid eſt circūciſio .ſ. inciſio p̄pucij. illius ꝑtis hominis verecūde que cūmagno dolore ⁊ ꝑiculo dabat̉ intantū ꝙ multipueri ex hoc moriebant̉. Hanc circūſionem voluit hodie habere ſiue reciꝑe dn̄s ieſus chriſtusdie. viij. iuxta preceptum Moyſi dicentis. Infans octo dierum circūcidet̉ in vobis om̄e maſculinū in generationibꝰ veſtris tam vernaculusqͣꝫ empticius circūcidet̉ ⁊ quicūqꝫ fuerit de ſtirpe veſtra. eritqꝫ pactū meum in carne veſtra ī fedus eternū. Maſculus cuiꝰ prepucij caro circū.ciſa nō fuerit delebit̉ d̓ ppl̓o meo. quia pactū meum irritū fecit Gen̄. xvij. Idem p̄cipit̉ Leui. xij.Mulier que ſuſcepto ſemine peꝑit maſculū immūda erit ſeptē diebꝰ ⁊ die octaua circūcidet̉ infantulus. Ecce p̄ceptū legis ſtrictū graue ⁊ doloroſum. hoc p̄ceptum xp̄us voluit ſeruare etcomplere. In quo videtur mihi ꝙ chriſtus tenuit modū diuitis plures captiuos habētis qui volens ſuos captiuos cuſtodire dat eis ſignuꝫ annuli in tibia. Sic fecit dn̄s ieſus qui recipit ppl̓miſrael vt ſeruiret ſibi ⁊ ip̄e eſſet dn̄s eiꝰ dedit eishoc ſignū circūciſionis di. Abrae qui fuit pͥmusqui ip̄aꝫ recepit. Circūdetis carnem prepucij veſtri vt ſit ſignū federis inter me ⁊ vos Gen̄. xvijIdē dn̄s deus qui tūc p̄cepit ⁊ dedit illd̓ ſignuꝫppl̓o iudeorum factus homo hodie recepit illudſignum vt captiuos liberaret ab illo ſigno. Ecceratio quare chriſtꝰ hodie voluit reciꝑe circūciſionē in qua oſtendit ſuam infinitā benignitatem.Ideo dicit pͥma clauſula Aparuit benignitas. d̓qua benignitate dicit btūs Luc̄. Ipſe benignꝰ ēſuꝑ ingratos ⁊ malos. Luc̄. vj. Ingti ⁊ mali ſūtiudei qui noluerūt dn̄m ſuū reciꝑe. qͥ maximambenignitateꝫ oſtēdit volēs ſe ſubijce legi ad qͣmnō obligatur. ſed vt nos liberaret ⁊ in filios nos

adoptaret. Hanc rōnē tangit apoſtolꝰ di. At vbivenit plenitudo temꝑis miſit deus filium ſuū factum ex muliere factum ſb̓ lege vt eos qui ſb̓ lege erant redimeret. id eſt liberaret vt adoptionēfiliorum dei reciꝑemus. Ad Gal̓. iij. patet ꝑ predicta ratio. Nota venit plenitudo tꝑis dn̄s deꝰom̄ibus rebus mūdi huiꝰ dedit certū tempus etcertam durationē. Salomon. Omīa tempꝰ habent .ſ. determinatū ⁊ limitatū ⁊ ſuis ſpacijs trāſeunt vniuerſa ſub celo. Ecc̄s. iij. Circūciſiōi dedit deus certū tempꝰ determinatū ⁊ limitatū etprincipium ⁊ fineꝫ ⁊ debuit durare quaſi ꝑ duomilia annorū. Principiū eius fuit in patriarchaAbraam. Finis eius in dn̄o noſtro ieſu xp̄o. Inter duos iſtos terminos durare debuit pactumcircūciſionis. Autoritas. Dixit deꝰ Abrae Egoſum dn̄s deus om̄ipotēs ambula corā me ⁊ eſtoꝑfectus ponāqꝫ fedus meū inter me et te. ⁊ infra. Hoc ē pactum meū quod obſeruabitis. int̓me ⁊ vos ⁊ ſemen tuū poſt te. Circūcidet̉ ex vobis om̄e maſculinum. Gen̄. xvij. Complemētuꝫergo ⁊ plenitudo temꝑis denotat̉ hic. Hic pōtcogitare ⁊ videre quāta eſt cecitas iudeoruꝫ qͦsdeus liberauit ⁊ liberos fecit ⁊ ipſi volunt eē captiui. Moraliter modo nullꝰ veſtrū obligat̉ adiſtā circūciſionē materialem. quia finita ⁊ terminata eſt in xp̄o. Sꝫ obligamur ad circūciſionemmoralem ſiue ſpūalem. Sic̄ em̄ tūc circūcidebat̉ſuꝑfluū illiꝰ ꝑtis ⁊ remanebat illud qd̓ erat neceſſarium. Ita moralit̓ ē nūc fiendū. Circuncidere oportet ſuꝑfluum in illis ꝑtibꝰ gladio diſcretionis. Illi qui nō ſunt de mr̄imonio nō curent deillo actu nec cogitando nec loquēdo nec oꝑandoaliqͦ mō īmo occaſiōes oportūitates ⁊ corruptiones vitare debēt. ſed vir cū vxorē hͦ qd̓ ē neceſſariū ꝓ cōſeruatiōe humane nature ſine pctō committere pōt ẜuādo modū debitū omībꝰ ſuꝑfluiscircūciſis. Hec circūciſio ē nob̓ nccͣria ad ſaluationem. Iō xp̄s. Sūt eunuchi qͥ caſtrauerūt ſeipſos ꝓpter regnū celorū qͥ pōt caꝑe capiat Mat.xix. Talibꝰ dicit apl̓s. In xp̄o ieſu circūciſi eſtiscircūciſione nō manu facta in expoliatiōe corporis carnis. ſed in circūciſione xp̄i .ſ. ſpūali ⁊cͣ. adCol̓. ij. Nota eſt expediens ꝙ ſicut quelibet perſona tenet̉ ad iſtā circūciſionē moralē. ita ⁊ quelibet cōmunitas debet circūcidere publicas putanas ſeu meretrices que ſtāt ꝑ vicos ciuitatis ⁊expellere eas d̓ cōitate ⁊ ſolū retinere lupanariaad remediū. Scd̓m ꝙ hodie fuit factū in ꝑſonainfantis ieſu xp̄i fuit effuſio ſanguinis p̄cioſi Ethoc oſtēdit̉ cū dicit̉. Apparuit humanitas. verahumanitas xp̄i apparuit in circūciſiōe in ſanguinis effuſione ſine qua nō poterit dari. Id̓o legit̉Exo. iiij. de zephora. Tulit illico zephora petrāacutiſſimā ⁊ circūcidit p̄puciū filij ſui dic̄. Sponſus ſanguinū tu mihi es ob circūciſionem. Uidetur mihi ꝙ chriſtꝰ in ſua circūciſiōe tenuerit mo