Dn̄ica infra octa. natiuitatis xp̄i
cōſolationē vr̄am ⁊cͣ. Lu. vj. Quīto qꝛ erāt homines ſimplices. neminē deſpiciebant. talibꝰ deus dat ſuā gr̄am. Auto. xp̄i. Confitebor tibi pat̓dn̄e celi ⁊ terre. quia abſcondiſti hec a ſapientibꝰ⁊ prudētibꝰ ⁊ reuelaſti ea ꝑuulis Matth̓. xj.¶ Dn̄ica infra octa. natiuitatis xp̄i. Sermo .j.Cce poſit̓ ē hicin ſignū cui ꝯͣdicet̉. Luc̄. ij. Certū ēet ꝑ ſacrā ſcripturā ꝓbatū eſt ⁊ clarū ꝙ ante aduentū ⁊ natiuitatē xp̄inullus qͣꝫtūcūqꝫ ſanctꝰ potuit inuenire viā paradiſi vt poſſit gloriā hr̄e. Rō. qꝛ ſi p̄cedentes ductores errāt in via oportet etia ſequētes deuiareſic a principio. deus dedit humano generi duosductores .ſ. adā ⁊ euā qui in pͥma dieta errauer̄ta via gr̄e ⁊ cōſequēter a via glorie. Iō oportuitſequētes ipſos errare ⁊ deuiare ꝑ deſertū huiusmūdi int̓ lupos ⁊ feras īfernales qui deuorabātom̄em hoīem. De hoc dicit Dauid. Errauerūtin ſolitudine in inaquoſo viam ciuitatis habitaculi nō inuenerūt. psͣ. cvj. Nota in ſolitudine. idē. in deſerto. Quare hoc cū tn̄ in mūdo eēt multe gētes. Quare ergo dicit in ſolitudine in inaqͦſo. Rn̄ſio ꝙ niſi hō habeat deū ſecū ꝑ gr̄am ipſeeſt ſolitariꝰ ⁊ deſertus qͣꝫtūcūqꝫ ſit multis gentibus aſſociatꝰ. Et quia tūc mūdꝰ nō habebat deum incarnatū nec aquas doctrinarū ſeu angelicarū. Id̓o vocat mūdū deſertū ⁊ inaquoſum Sidicat̉ ab aliqͦ iudeo qunqͥd fons doctrinaꝝ moyſi rigabat totū mūdū ⁊cͣ. Dico ꝙ nō fuit fons aq̄ſed arene terrenorū. Patet gͦ quo totus mūduserrauit a via paradiſi. Sed mō iam poſſumꝰ ireviā rectā ad paradiſum. Quia in xp̄i natiuitateinuenimus viā. quia ſicut ꝑegrini qui vadūt adaliquā notabilē ꝑegrinationē in biuijs inueniūtaliqd̓ ſignū vel crucis vel lapidis .ſ. monſtransviam rectā ne errent viā. Sic deus pater nob̓ viatoribus ⁊ ꝑegrinis miſit filiū ſuū. quē nob̓ d̓ditin ſignū certū ne erremus viam paradiſi. Iō deipſo dicit Lu. in themate. Ecce poſitꝰ eſt hic in ſignū .ſ. vie ꝑadiſi. patꝫ thema. Deinde dicit euāgeliū cui ꝯͣdicet̉. Noͣ in xp̄o nouit̓ nato triplexſignū ꝓ eūdo ad paradiſum ⁊ cuilibet ſigno ꝯͣdicit̉ a multis. Que ſigna dedit angelꝰ paſtoribusdi. Hoc vobis ſignū inuenietis infantē pannis īuolutū ⁊ poſitum in p̄ſepio. Lu. ij. Ubi dic̄ triaſigna. ſcꝫ De integra puritate. cū dicit inuenietꝭ.⁊c. De volūtaria pauꝑtate. cū dicit pannis ⁊cͣ.De vera humilitate. cū dicit. poſitū in preſepio.Pro qͥlibet triū dicit thema. Ecce poſitꝰ eſt h̓ inſignū. ¶ Dico pͥmo ꝙ ſignū qd̓ habemꝰ in chriſto nouiter nato ē integra puritas. Puritas dr̄ ītegra qn̄ ꝯſiſtit tā in corꝑe qͣꝫ in aīa. qꝛ aīa nō eſthō nec corpꝰ eſt hō. ſed totū in ſimul corpꝰ ⁊ aīaeſt homo. Sic qn̄ hō ſeruat puritatē in corporeaprauo oꝑe nō dicit̉ ꝓprie purꝰ niſi etiam ẜuet
puritatē in aīa expellēdo ab ipſa malas cogitationes. ⁊ deſideria ꝓ ſuo poſſe. Hinc ē ꝙ dn̄s dāslegē dedit duo p̄cepta puritatis. Unū ꝓ corpore di. Nō mechaberꝭ. Aliud ꝓ aīa di. Nō concupiſces vxorē ꝓximi tui. q. d. nō ſufficit ẜuare corpus purū ſꝫ etiam aīam. hͦ ſignū puritatis deditangelꝰ de xp̄o di. Inuenietis infantem. Noluitxp̄s naſci iā adultꝰ vt adā ſed infās ꝑuulꝰ vt ceteri. ⁊ hͦ in cōmendationē puritatis. qꝛ infantesnullā habēt corruptionē luxurie nec in corꝑe necin aīa. Dic exemplū de euāgelio qd̓ recitat̉ a tribus euangeliſtis. Matth̓. xix. Mar. x. ⁊ Luc̄.xviij. de gentibus que ex deuotione portabant īfantes ad ieſum chriſtū. vt tangeret ipſos. quosdiſcipuli ꝓhibebant ſed ieſus indigne tulit. di.Sinite paruulos venire ad me ⁊ nolite ꝓhibereeos. taliū em̄ eſt regnū celorū. q. d. ꝙ magni ⁊ luxurioſi vadunt ad infernū. Dicit Marcꝰ ꝙ amplexabat̉ infantes de vno ad alium imponendomanus ſuꝑ illos. quo facto dixit. Amen dico vobis quicūqꝫ nō receꝑit regnū dei ſicut puer nonintrabit in ipſum. Luc̄. xviij. Nota vt puer. id ēpurus. patet ergo ꝙ ſignum in chriſto nobis datum eſt integre puritatis. cū dicit̉. Inuenietis infantem. hoc ſignum ſecrete fuit oſtenſum Raabmeretrici. vt legit̉ Ioſue. ij. qn̄ filij iſrael debuerant intrare terrā ꝓmiſſionis. vt caꝑent ciuitatēHierico. ⁊ miſerunt exploratores. dixit Raabmeretrix exploratoribus iudeorū. noui ꝙ dominus tradidit vobis terrā hāc. etem̄ ruit ī nos terror veſter ⁊ elāguerūt homines habitatores terre. Dn̄s em̄ veſter ip̄e eſt deus in celo ſurſum etin terra deorſum. detis mihi vnū ſignū vt ſaluetis patrē meū ⁊ matrē ⁊ ſorores meas ⁊ om̄ia q̄illorum ſunt ⁊ reſeruate nos a morte. Qui dederunt ſibi funiculum coccineū vt ip̄m poneret infeneſtra appenſum. ⁊ hoc ſigno ſaluata ē. Taliseſt ꝑſona luxurioſa deus ordinauit ⁊ reſtrinxitne illud opus fiat niſi inter viꝝ ⁊ vxorē matrimonialiter coniūctos. hec mulier raab noīe ⁊ etiamofficio ſigͣt ꝑſonā luxurioſam. Raab em̄ interp̄tatur dilatata. ſed luxurioſus vult dilatari ⁊ ampliari. d. O vxor mea eſt ſenex vel īfirma turpisvel ſterilis vel dimiſit me. ideo ⁊cͣ. Ecce hec Raab dilatata meretrix. de qua dixit dauid in ꝑſona chriſti. Memor ero raab babylonis .i. perſone luxurioſe ⁊ cōfuſe que nullū ordinē ẜuat. necmodū de qua memor ē xp̄s in die mortis ⁊ iudicij. Signū qͦ poterit ſaluari eſt ſuſpēdere funiculum coccineū in feneſtra. Funiculꝰ iſte ē caſtitas⁊ ē de tribꝰ filis. qꝛ qͥ vult viuere caſte oportet ꝙẜuet tria. ſcꝫ. Orationē ſpūalem. Afflictionē corporalem. Uitationē ſocialem. Or̄o ſpūalis ē qn̄ſit deuote genibꝰ flexis mēte eleuata cogitādo ꝙvideatꝭ xp̄m iratū ꝯͣ vos ⁊cͣ. h̓ mō aīa retinet̉ amalis cogitationibꝰ ⁊ deſiderijs. Ꝙtū ad ſcd̓mnecͣria ē afflictio corꝑal̓ ne caro ſaltet ſiue rebel-