Druckschrift 
1 (1488) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

let. qm̄ ſic̄ or̄o eleuat aīam. ita afflictio corꝑal̓ deprimit carnē. Tertiū neceſſariū ē vitatio ſocialisſine qua nihil valent duo prima. Cauere ab om̄icōſortia mulierū ab om̄i mala ſocietate importunitate. Iſto modo ſeruat̉ caſtitas. Ecce funiculus triplex. De quo Salomon. Funiculus triplex difficile rumpit̉. Ecc̄s. iiij. ſecus ſi ſit ſolumſimplex vel duplex. Quare dicit erat coccineꝰEgo dicā. quia caſtitas debet ſeruari in memoriam paſſionis ieſu xp̄i. erat totꝰ coccineꝰ .i. ſanguineus in die ſue paſſionis dicēdo intra ſe. xp̄sita me fuit paſſus ego dabo corꝑi delectationem abſit. Ideo dicit apoſtolus. Recogitatequi talem ſuſtinuit a peccatoribus aduerſus ſemetipſum ꝯͣdictionem vt fatigemini animisveſtris deficiētes. Nōdū em̄ vſqꝫ ad ſanguinemreſtitiſtꝭ aduerſus peccatū repugnātes. Heb̓. xijQuare dicit̉ appendat̉ ad feneſtrā nunqͥd ſufficeret ip̄m tenere in foramine. Dico quilibetdebet ſe taliter habere in ſua cōuerſatiōe in inceſſu. ſtatu habitu. om̄es dicant vere caſta ꝑſonaeſt iſta. Ecce qualiter funiculꝰ caſtitatis appenditur in feneſtra cōuerſationis. Aliqͥ tenent ipſumabſconditū in foramine. qn̄ redarguunt̉ dicūtſufficit mihi. Deus hoc ſcit. ſed nihil valet. oportet em̄ ſit in feneſtra. Ideo dicit apl̓s. Prouidentes bona tm̄ corā deo. ſed etiā cora hoībꝰad Rhoma. xij. Vt om̄es dicant. vere bonꝰ homo vel bona mulier. caſta videt̉ in om̄ibꝰ. Ecce ſignū puritatis. de dicit thema. Ecce poſitꝰeſt hic in ſignū. Huic ſigno cōtradicit̉ a multis.O quot cōtradictiōes fiunt quotidie chriſto.in iſto ſigno tam a religioſis ꝑſonis clericis qͣꝫa laycis. demōſtrādo alijs. quia totꝰ mūdus ēcorruptꝰ. De iſta ꝯͣdictiōe dicit ꝓpheta. Ue ꝯͣdicit factori ſuo teſta de ſamijs t̓re. Eſa. xlv. Samijs dicit̉ a quadā inſula ſic vocata ī qua fuitmo inuenta oꝑatio de terra. ꝑſonā luxurioſā vocat teſtā de ſamijs terre .i. illiꝰ inſule. qꝛ ad īſtaroꝑis terrei luxurioſus ad extra eſt totus pictusſiue ornatus. ſed intus eſt totꝰ corruptꝰ prauꝰ. hoc de pͥmo ſigno. Scd̓m ſignū ē volūtariepauꝑtatis. Si dicat̉. qͥd eſt pauꝑtas volūtaria.Ego dicā. Nota hic tres gradꝰ pauꝑtatis volūtarie. pͥmus eſt ex pͥncipio. ſecūdus ex fine. tertiꝰex medio. Primꝰ gradꝰ ex pͥncipio eſt. qn̄ dimittit diuitias volūtarie habitas habēdas etamore xp̄i vult viuere in pauꝑtate. Iſte gradꝰ ēmaior iſtū habuerūt apoſtoli ſancti dicētes Ecce nos reliqͥmus om̄ia. Mat. xix. dicit omnia reliquerūt nos. ſed nos reliqͥmꝰ om̄ia. ſi nonhabebāt om̄ia qūo reliquerūt omīa. Rn̄ſio. Reliquerunt om̄ia que habebāt etiā om̄ia illa quepoterant habere volūtatē habēdi. Ad iſtū gradum pauꝑtatꝭ volūtarie tenent̉ religioſi ex obligatiōe voti. Secūdꝰ gradꝰ pauꝑtatꝭ volūtarie dicitur ex fine qn̄ diues qͦuis dimiſit om̄ia di

plicet ſibi. Sꝫ poſt cogitās intra ſe dicit. q̄re triſtor qꝛ etiā habebā dimittere amittere hodie vl̓cras. ſic facit de nccitate ꝟtutē ſe ꝯſolādo acceptādo qd̓ deꝰ fecit. tal̓ pauꝑtas bona ē. ſed pͥmaeſt melior In iſto gradu fuit Iob oīa ꝑdidit etdiſplicuit ſibi a pͥncipio ſcidit veſtimenta ſua ettōſo capite coruit ī terra. Sꝫ poſtmodū ꝯſolādoſe dixit. Nudꝰ egreſſꝰ ſum de vtero matrꝭ mee etnudꝰ reuertar illuc. Dn̄s dedit dn̄s abſtulit. ſitnomen dn̄i bn̄dictum Iob. j. Nota nudꝰ egreditur de vētre mr̄is miſerabili camiſia ſtatīlacerat̉ ab obſtetrice. nudꝰ reuertit̉ cuꝫ aliamiſerabili camiſia .ſ. lītheo. Hec pauꝑtas ē etiābona meritoria rōe paciētie. vt di. Ambro. di.xlvij. Sic̄ hi. tn̄ vt pͥma. Terciꝰ gradꝰ pauꝑtatꝭ volūtarie ex pͥncipio neqꝫ ex fine. ſꝫ ex medio ē qn̄ lꝫ habeat ml̓tas diuicias poſſeſſiones redditꝰ. tn̄ ponit ibi cor ſuū. ſꝫ de ip̄isuit ſibi ī nccārijs de reſiduo facit magnas largas elemoſyas Tales pauꝑes reputant̉. De iſtꝭd̓t dd̓. Diuīcie ſi affluāt. ſcꝫ de bono iuſto. nolitecor apponere. lꝫ poſſint manꝰ appōere ad licitegregādū ꝯputandū. deſtribuēduꝫ. De his tribꝰgradibꝰ pauꝑtatꝭ volūtarie d̓t āgelꝰ ad paſtoresde xp̄o. Hoc vob̓ ſignuꝫ inuenietꝭ infantē pānisinuolutū. Lu. ij. Nota pānis d̓t ſericꝭ innoluit ſꝫ pānis qd̓ notat pauꝑtatē qꝛ pauꝑ d̓r pānoſus. De ſigno habet̉ figura Gen̄. ix. Dic b̓uit̓hyſtoriā quo Noe filij eiꝰ vxoribꝰ pꝰ diluuium fuerūt exͣ arcā. d̓us cōſolādo eos qꝛ timebātne pluuia rediret. iam annū integrū ſtetiſſētin arca. dixit eis deꝰ. non timeatꝭ. Arcū meū ponam in nubibꝰ. erit ſignū federis int̓ me t̓raꝫGen̄. ix. Nota. iſte arcꝰ celeſtis ſignificat pauꝑtatē volūtariā. qm̄ arcꝰ ē curuꝰ. Ita pauper vadēs humil̓r Secꝰ de diuite incedit totusrectꝰ ſuꝑbe. Itē arcꝰ d̓r celeſtꝭ. ſic ex volūtariapauꝑtate deꝰ ꝓmittit celū. Matꝭ. v. Beati pauꝑes ſpū qm̄ ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ Itē cōit̓ arcꝰ illeē triū coloꝝ .ſ. de igneo de liuido ſiue blauio deviridi In colore ignis rep̄ſētat̉ pͥmꝰ gradꝰ pauꝑtatꝭ eſt ex pͥncipio. qꝛ ꝑſona inflāmata igne amorꝭ deuotiōis dei. vult aliqͥd in iſto mūdo.In colore liuido oſtenditur ſecūdꝰ gradꝰ qui eſtex fine quādo ꝑſona cōſolatur de amiſſis ex deſiderio celi. In tertio colore .ſ. viridi repreſentat̉tertius gradus paupertatis qui eſt ex medio. qꝛſicut arbor viridis facit fructum. Ita qui ſunt iniſto gradu faciunt fructum elemoſynarum miſericordiarū. Diuitibus huius ſeculi precipeſublime ſapere neqꝫ ſperare in incerto diuiciarūſed in deo viuo qui preſtat nobis omnia abundead fruēdū. Quid ergo: p̄cipe bn̄ agere. diuitesfieri in bonis operibꝰ facile tribuere cōmunicaretheſauriſare ſibi fūdamētū bonuꝫ ī futurū .j. adThi. v. d̓t dn̄s Arcū meū .i. pauꝑtatē volūtariā pōaꝫ ī nubibꝰ celi .i. ī ſctīs apl̓is viris apo

F5