Dominica quarta Aduentus

cia cordis ꝟba mala ⁊ iniurioſa ⁊ diffamatoria.De his dicit ꝓpheta. Eligite lapides .i. expellite maliciam. duriciā. ⁊cͣ. ⁊ eleuate ſignū ad ppl̓osqͣꝫtū ad publicationē pacis. quia ſi mala voluntas fuit publica ⁊ notoria. etiā pax ⁊ concordiadebet eſſe publica. hoc modo ſignū pacis eleuat̉ad ppl̓os. Sed fi. mala volūtas fuit occulta. ⁊ ſecreta tūc ſufficit remittere ſecrete. Et aſſignat rationē. Ecce ſaluator tuꝰ venit.¶ Sermo quartusEdius veſtrumſtetit quē vos neſcitis. Ioh̓. j. Verbūmꝓpoſitū dat mihi motiuū p̄dicandi d̓I Fꝟtutibus moralibꝰ ꝓ bono regiminemorali vite noſtre quas oēs extrahemꝰ de vitaglorioſa dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. Sed pͥmo ſalutet̉ virgoMaria ⁊cͣ. Primo declarabo qͥd eſt virtus ⁊ īter multas diffinitiōes ꝟtutis magis mihi placꝫdiffinitio ph̓i di. Uirtus ē habitꝰ electiuꝰ .i. inclinatiuus ad faciendū om̄ia bona oꝑa delectabiliter in medio cōſiſtēs ꝓut ſapiēs ordinauit. Habitus electiuꝰ ē quedā qualitas in anīa generataſiue cauſata ex multis bonis oꝑbus inclinansaīam vt aſſimilet̉ illi qui illā qualitatē generauitſeu cauſauit in ea. ꝟbi gr̄a. qͣꝫdiu aliqͥs nr̄m habet tediū ieiunādi vel abſtinēdi nō habet ꝟtutēabſtinētie. ſed intm̄ poterit habituari ad ꝟtuteꝫabſtinētie ꝙ ſine tedio īmo delectabiliter ieiunabit. Itē omēs inclinamur ad luxuriam. ideo cūmagno labore abſtinēt multi. Sꝫ intm̄ hō poterit habituari ad ꝟtutē caſtitatꝭ occaſiōes ⁊ oportunitates vitādo ꝙ cauſabit̉ in aīa vnus habitꝰꝙ ſine labore abſtinebit ab illo actu. quia habitꝰelectiuꝰ inclinat ꝟtutē caſtitatis. Idē de alijs ꝟtutibus. Nota in medio conſiſtēs ꝓut ſapiēs ordinauit. In medio .ſ. inter nimis ⁊ paucū. qꝛ facere nimis ⁊ exceſſum. viciū ē ⁊ nō ꝟtus. Idemfacere modicū. ſed facere ad ſufficientiā ē virtusꝓut ſapiens vir ordinauit. Nota ſil̓itudinē beati Gregorij de illis qͥ temperāt qͥnternā ſiue lutinam qui p̄munt clauos trahēdo cordā nō nimisnec modicū. ſed qͣꝫtū ſufficit. Sic debet facere q̄libet ꝑſona diſcreta de oꝑibus virtutū. Clauus qͦdebet ſe temꝑare eſt ſapiētia cogitādo ſic. Uideamus iſtud qd̓ ego volo facere in tali vel tali gradu cui poterit durare. Ita ꝙ opus cōpetat t̓minis loco ꝑſone. ⁊ ſic de alijs circūſtātijs requiſitis in bonis oꝑbꝰ. al̓s ſi indiſcrete fieret nō eētꝟtus. ſed viciū. quia tm̄ poſſet hō vigilare vel ie.iunare ꝙ ꝑderet intellectū Anſel. quicqͥd cuꝫ diſcretione feceritis ꝟtus ē. ꝟtus aūt indiſcreta ꝓvicio reputat̉. cū chriſtus ſit eſſentialit̓ nō ſolumvirtuoſus ſed virtus Autoritas. Nos p̄dicamꝰxp̄m dei virtutem ⁊ ſapientiā. j. ad Coꝝ. j. ſibi gͦcompetit mediū. ꝓpter quod dicit̉ iudeis in extremis vitiorū cōuerſantibꝰ. Medius veſtrum

ſtetit. ſcꝫ ille qui eſt virtus quē vos neſcitis. Nota ꝙ in hac vita chriſtꝰ tenuit mediū qͣter ꝓpt̓ cōmendationē quattuor virtutū cardinalium quedicunt̉ cardinales a cardine. quia in his quattuor voluunt̉ om̄es ⁊ reducunt̉ alie virtutes morales. Ideo iſte quattuor dicunt̉ pͥncipales. Ideoqui habet iſtas quattuor ē vniuerſaliter virtuoſus. Nota ꝙ chriſtus tenuit quater mediū.¶ Primo in natiuitate.¶ Scd̓o in diſputatione.¶ Tertio in p̄dicatione.¶ Quarto in paſſioneDico pͥmo ꝙ chriſtus tenuit mediū in natiuitate. quia virgo Maria poſt ꝑtum ip̄m pannis inuoluit ⁊ poſuit in p̄ſepio in medio animaliū. Iuxta ꝓphętiaꝫ Abacuc ẜm. lxx. In medio duoꝝanimaliū cognoſcetis Abacuc. iij. Ecce pͥmū medium quod chriſtus tenuit ad cōmendandā primam ꝟtuteꝫ moralē que eſt prudētia. que auiſathominē circa ꝑicula huiꝰ mundi tā anime qͣꝫ corporis qͣꝫ bonorum. Auiſat etiā circa fraudes diaboli ⁊ mundi. Ideo hec ꝟtus eſt primo neceſſaria. Ideo Petrus apoſtolus. Eſtote prudentes⁊ vigilate. j. Petri. iiij. Hec ꝟtus prudētie habꝫduo extrema .ſ. nimis ⁊ modicū. Nimis eſt fatuitas. in alio extremo .ſ. modicū ſunt illi qͥ nihil ſciunt facere nec in ꝟbis nec in factis ſine fraude etdolo qui ſunt ita aſtuti ꝙ intra vnguem inuenirent pilos. virtus em̄ conſiſtit in medio non decipere aliquem nec ꝑmittere ſe decipi ab aliqͦ Iſtaeſt prudētia. dn̄s ieſus xp̄us volens oſtendereiſtam virtutem voluit poni in medio duorū animalium. ſcꝫ inter bouem cornupetaꝫ qui diuiditvngulam in quo deſignatur duplicitas doloſitatis. ⁊ aſinum groſſuꝫ in quo deſignatur fatuitaschriſtus vero contra doloſitatem ⁊ fatuitatē ſtetit in medio. Ideo dicit nobis apoſtolus. Sicutmodo geniti infantes rationabiles cōtra fatuitatem. ſine dolo ꝯtra nimiam ſubtilitatem .j. Pet̓.ij. hic deficiunt multi vt fatui qui ſtatim credūtqd̓ eis dicit̉. Dic hiſtoriā de concubina cuiuſdāclerici que cōpuncta de peccato voluit recede̓ abeo. Cui dixit clericus. O miſe ra ⁊ quid vis facere. modo habes magnū honorem qꝛ es ꝓpe deū⁊ es nurus virginis Marie ꝓpt̓ quod ip̄a gaudens remanſit cum eo. Ecce fatuitas. Nota ꝙ gͦue pctm̄ ē facere luxuriā cū ſacerdote vel religioſo. Lū qͦlibꝫ tali ml̓to magis peccat ml̓ier qͣꝫ cumlaico. qꝛ fornicatio minꝰ pctm̄ ē qͣꝫ ſacrilegiuꝫ qd̓cōmittit̉ cum clericis. Cōtra hoc extremū vitiūdicit apoſtolꝰ. Fratres volo vos eſſe ſapientesin bono ⁊ ſimplices in malo. ad Rho. vlti. Alijautem ſunt nimis aſtuti ⁊ intricati intm̄ ꝙ de bonō faciunt vitiū. ⁊ malum ex doloſitate. ꝟbi gr̄aDe miſſis ſancti amatoris que licet de ſe ſint bone. tn̄ multi aſtuti faciunt ibi multas doloſitateſet fraudes. Prima quia cū miſſe ſancti amatorꝭ