Sermo

les. Can̄. ij. Uerbum eſt ſpirituſſancti de filio d̓iNota ſaliens in mōtibus. Ille qͥ ſaltat tāgit ibivbi recipit ſaltum ⁊ inde ſaltando mutat ſe. Sicchriſtus tangit montes qn̄ dat eis gr̄as ſpūalesſcientiā vel deuotionē vel vt faciant penitentiā.Sꝫ qn̄ ex hoc homo ſuꝑbit. chriſtus ſaltat inde⁊ tranſit colles. quia illos non tangit dando eisgratias ſpūales ⁊ ponit ſe in plano .i. in perſonahumili ⁊ ibi quieſcit. ꝓpter hoc dicit ſcpͥtura ſcāꝘto maiores humilia te in om̄ibus ⁊ corā deoinuenies gr̄am. Ecc̄i. iij. Uultis agnoſcere ſtulticiam illorū qui ſuꝑbiunt de bonis ſpūalibus veltemꝑalibus. Si em̄ deplumato coruo ſibi apponeret quis plumas magnas pauonis de qͥbꝰ ip̄egauderet ⁊ ſuꝑbiret cum tn̄ deberet triſtari ſi haberet rationē quia nō ſunt ſue Idē de illis qͥ ſuꝑbiunt ⁊cͣ. qͥd ē eē ſcientē vel deuotū nihil aliud niſi quia ꝑdidit plumas nigras ignorātie vl̓ peccatorū ⁊ deus poſuit in eo plumas angelorū ſciētie ⁊ ꝟtutū debiliter formatas .ſ. feruore deuotionis. Si ergo p̄ditis deuotionē ꝑditis etiaꝫ plumas ꝟtutū. Ideo ꝑſona deuota ſemꝑ debet ſtare cū magno timore. ne amittat plumas ꝟtutumque nō ſunt ſue ſed a deo ſibi impoſite. Talis cogitatio expellit ſuꝑbiā ⁊ vanā gloriā. Ideo dicitqͣꝫto maior es ſcꝫ in bonis ſpūalibꝰ humilia te ⁊cͣPatet etiaꝫ ſtulticia illorū qui ſuꝑbiūt de bonistemꝑalibus. Si aūt rex accōmodaret alicui veſtrū. xx. milia florenorū cū tali cōditiōe ꝙ ſub pena capitis reddat ſibi qn̄ exiget ab eo cū alijs decem milibꝰ de lucro. Si ille gauderet ⁊ ſuꝑbiretde illis pecunijs nunqͥd eſſet bn̄ fatuꝰ ⁊ ſtultꝰ. cūteneat ipſas cū tanto oꝑe ⁊ ꝑiculo. Ita in ꝓpoſito de bonis temꝑalibꝰ vobis a rege xp̄o mutuatis. quia totū eſt mutuū cui habetis reſtitue̓ qn̄cūqꝫ ip̄e voluerit cū magno lucro .ſ. operū miſericordie ⁊ pietatis al̓s dicet. quare nō poſuiſti pecuniā meā ad mēſam numulariorū. Mat .xxv.Menſa numulariorū ſunt manꝰ pauperū. Promitto vobis ꝙ ſi iſta cogitaretis nullus diues ſuperbiret de diuitijs nec etiā dn̄i temꝑalis nec etiam dn̄i ſuꝑbirēt. Sicut nec baſtaxus ſuꝑbit deonere auri vel argenti ſeu margaritharuꝫ quodportat īmo humiliat̉. Et quid ſunt dn̄i temporales vel p̄lati niſi baſtaxi onerati auro ⁊cͣ. Iō humilia te ad īſtar baſtaxi dicēdo. dn̄e magnū onꝰporto ſupra me. gͦ humiliamini in cōſpectu dei ⁊exaltabit vos. Iaco. iiij. ¶ Nota in cōſpectu d̓ihabetis dare rationē ⁊ cōpotū de om̄ibꝰ bonis.Quarta erūt praua in directa. In ingreſſu regis praua .i. in via torta dirigitur ⁊ ſit recta. Sicſpiritualiter debet fieri modo in introitu regꝭ xp̄iPraua ſeu torta ſunt corda ⁊ ꝟba ⁊ oꝑa auarorum qui incedūt tortuoſe ad inſtar ſapiētis ⁊ vulpis. verbi gratia. Uſurariꝰ incipit viā rectaꝫ qn̄aliqua cōmunitas vel ꝑſona ꝑticularis venit adeum vt ſibi mutuet tm̄ quo indiget. Rn̄det ſtatī

placet mihi amore tui totū hoc ē rectū. Sꝫ qn̄ dicit ꝓ decē dabitis mihi. xij. Ecce prauitas ⁊ tortuoſitas ⁊ ita ponet̉ in carta ne dn̄s vel epiſcopꝰpoſſit ⁊cͣ. Item vendendo ꝓpter ſperā. totum hͦeſt prauū. vel emēdo minus ꝓpter denarios qͦscito datis ꝓ re emenda vel mutuādo ſuꝑ poſſeſſiones ⁊ interim reciꝑe fructꝰ: totū eſt prauum ⁊tortū. Sed eēt rectū bonū ⁊ meritoriū ſi fieret ꝓpter deum. Ideo dicit. Erūt praua in directa. talibus vſurarijs dicit deus. Generatio praua atqꝫ ꝑuerſa heccine reddis dn̄o ppl̓e ſtulte ⁊ inſipiens. Deutꝭ. xxxij. heccine reddis dn̄o .ſ. tibi commiſſis ab eo ppl̓e ſtulte. quia cū poſſet lucrari in hͦmūdo gr̄am ⁊ gloriā in alio ꝑdit ꝓpter vſuram.Sed erūt praua in directa faciēdo reſtitutioneꝫIdeo dicit ſcriptura. Dirige ſemitā pedibꝰ tuis⁊ om̄es vie tue ſtabilient̉. Auerte pedē tuū a malo vias em̄ que a dextris ſunt nouit deꝰ. ꝑuerſevero ſunt que a ſiniſtrꝭ ſunt vt eſt via vſure. ⁊cͣ.Prouerb̓. iiij. Quinta ⁊ aſpera in vias planasvt ſit in regis introitu Ita etiā fiendū ē ſpūaliterin introitu regis chriſti. Aſꝑa ſunt corda. ora. etoꝑa inuidorum. iracūdoruꝫ. ⁊ vindicatiuorum.Corda ſunt aſꝑa ꝑ maliciam. ora ꝑ detractiōes.quia ſemꝑ ꝑſona inuidioſa habet linguam diffamatricē. Noueritis ꝙ in principio diabolꝰ duxitmaliciam in vxorem que ſecū ſemꝑ erit vnita vtvxor viro. Ideo ſemꝑ erit damnatꝰ. Ex qua genuit filiū ⁊ filiam. filiꝰ eſt cor inuidi. filia vero lingua eiꝰ. Ideo ſunt fratres ⁊ ſimul ſtant. pͥmogenitus eſt cor inuidi. ſi aliqͥs homo dicit inuido cognoſcitis taleꝫ tā bona ꝑſona videt̉. ſtatim dicitnō cognoſcitis eum ſicut ego. Ipſe eſt vnꝰ talis⁊ talis ⁊cͣ. Inuidi nullū bonū volunt audire necloqui de illis quibꝰ inuidēt. Itē iracundus nihilſcit dicere dulciter ſed aſꝑe tam vxori qͣꝫ filijs qͣꝫparentibus qͣꝫ etiā familie domꝰ. Itē de vindicatiuo dicente ꝑ caput ⁊ ꝑ corpꝰ dei ⁊cͣ. ego vindicabo me de tali. De his dicit Bauid. Quorū osmaledictiōe ⁊ amaritudine plenū eſt vel oces pedes eorū ad effundendū ſanguinem. psͣ. xiij. Iōmodo in introitu regis xp̄i fiant aſꝑa in vias planas pacificando nos remittendo iniurias ſicutpueri qui in abſentia matris ſe percutiunt. ſedquando ſentient matrem venientem quieſcunt ⁊ſe pacificant. ſic ⁊ nos ſumus pueri ſine intellectuideo modo in aduentu matris noſtre et regis noſtri pacificemus nos. dimittendo hodie rancores et malas volunt ates ⁊ ſic erunt aſpera in vias planas. Cuilibet etiam magiſtro vel dominodiſplicet multum quando inuenit diſcipulos vl̓vaſallos diſcordes ⁊cͣ. Ideo dicit Eſa. predicatoribus. Preparate viam populo planum facite iter ⁊ eligite lapides et eleuate ſignum ad populos. Ecce ſaluator tuus venit ecce merces eiꝰcum eo et opus eius coram illo. Eſaie ſeptuagēſimoſcd̓o. Noͣ ꝙ lapides duri ſūt malicia ⁊ duri