¶ SermoI

tant monaſteria ſororū oportet ꝙ illa que nō habent bonā faciē renouent̉. Si dicat̉. ego habeobonā intentionē. nō ſufficit. qm̄ nō ſolū cauendūeſt a malo. ſed ab om̄i ſpecie mali. Ecce qͣre dicitEt renouabis faciē terre .ſ. oꝑa exteriora. apl̓usEt ꝓuidentes bona nō tm̄ corā deo. ſed etiaꝫ coram om̄ibus hominibus. ad Rho. xij. ¶ Dicoſecūdo ꝙ debemus renouari in aīa ꝑ clarā beniuolentiam ad inſtar aque que renouabit̉ poſt iudiciū. quia nō habebit amaritudinē nec faciet vndas ⁊cͣ. Sic modo renouanda eſt anima dimittendo amaritudines odij. rancoris ⁊ male volūtatis ⁊ vndas deſiderij vindicte ⁊ ꝑcere imicꝭ remittendo iniurias. Sic em̄ dulcorat̉ aīa ⁊ renouat̉. De hoc dicit ſcriptura ſancta. Renouamini ſpū mentis veſtre ⁊ indutte nouū hoīem qͥ ẜmdeum creatus ē in iuſticia. ſanctitate ⁊ ꝟitate adEph̓. iiij. ¶ Dico tertio ꝙ debemꝰ renouari ī oreꝑ verā eloquētiā. ad inſtar aeris poſt iudiciū. qꝛtunc erit ita clarus ꝙ nullā habebit obſcuritatēnubiū tempeſtatē vel fulgura. Sic modo renouandum eſt os noſtrū vt nō ſint in eo obſcuritates mendaciorū nec tempeſtates verborū ſuperborū nec fulgura minarū nec tonitrua iuramētorum. De iſta renouatione dicit ſcriptura ſanctaNolite conformari huic ſeculo ſed reformaminiiu nouitate ſenſus veſtri vt ꝓbetis que ſit volūtas dei bona beneplacēs ⁊ ꝑfecta. Ad Rho. xij.Nota nolite conformari huic ſeculo. id eſt. gentibus mundanis. Nota voluntas dei bona beneplacens ⁊ ꝑfecta. Nota hic tres regulas ꝟborūnoſtrorū. ¶ Prima ꝙ verba noſtra habeant veritatē ⁊ iſta eſt volūtas d̓i bona. Secūda ꝙ habeant charitatem ⁊ iſta eſt volūtas dei beneplacita. Tertia ꝙ habeant ſanctitatē ⁊ iſta eſt voluntas dei ꝑfecta. Quia multū placēt deo. ꝓpter pͥmam dicit apl̓s. deponētes mendaciū loquimini veritatē vnuſquiſqꝫ cum ꝓximo ſuo ad Eph̓.iiij. ⁊cͣ. ꝓpter ſcd̓m charitatiuā correctionē dicitchriſtus. Si peccauerit in te. id eſt. corā te quiatu vidiſti frater tuus. ⁊cͣ. vade ⁊ corripe ip̄m int̓te ⁊ ip̄m ſolum. Matth̓. xviij. Propter tertiamque ſunt verba ſanctitatis .ſ. laudis dei vel deuote orationis. dicit Dauid in psͣ. Benedicā dominū in om̄i temꝑe ſemꝑ laus eius in ore meo. ⁊iſta ē volūtas dei ꝑfecta. ¶ Dico quarto ꝙ debemus renouari in oꝑe per diligentiā ad inſtar ignis qui poſt iudiciū erit clarior ⁊ purior. Sic etnos in noſtris oꝑbꝰ. Autoritas. Qūo ſurrexitchriſtus a mortuis ꝑ gloriā patris ita ⁊ nos ī nouitate vite ambulemus. Ad Rho. vj. Chriſtusſurrexit cū quattuor qualitatibꝰ corporis glorioſi .ſ. cū agilitate. ſubtilitate. impaſſibilitate ⁊ claritate. Sic ⁊ nos in renouatione oꝑis ꝑ diligentiam debemus renouari quattuor cōditionibusPrimo certā orationē reciꝑe ⁊ ipſam mane ⁊ ſero deuote dicere iuxta dictu xp̄i. oportet ſꝑ ora-

re ⁊ nō deficere. Lu. xviij. Nota. ſemꝑ i. maneꝰſero. ſcd̓o in qualibet hebdomada dn̄icam ẜuare audiendo miſſam complete ⁊ cum ſilentio. etab om̄i oꝑe ſeruili abſtinendo. tertō quolibꝫ mēſe cōfiteri de bono cōſilio. Rō ſicut quolibet mēſe abluit̉ camiſia corꝑis. etiā quolibet mēſe dꝫ lauari camiſia aīe que eſt ꝯſciētia. quarto quolibꝫanno in paſca cōicare iuxta dictū chriſti. Accipite ⁊ manducate hoc eſt corpus meū. Ioh̓. vj. Ecce qͣliter ⁊ qūo xp̄s ſurrexit. ¶ Dico qͥnto. ꝙ debemus renouari in intentione ꝑ celeſtialem eminētiam ad inſtar celi qd̓ poſt iudiciū recipiet qͣlitates altas ⁊ alaras. Sic nos in oꝑibꝰ noſtrꝭ debemus ordinare intentionē. vt ſit alta ꝓpter deum ⁊ nō ſit baſſa ꝓpter mundana ſcꝫ laudeꝫ. vl̓vanā gloriā. Sed que ſurſum ſunt querite nō q̄ſuꝑ terrā. vt dicit apl̓s ad Col̓. iij. Dic qūo aliqn̄ maiora oꝑa mundi ꝑdunt̉ ꝓpter intentionēſiuiſtrā ⁊ malā. Maius opꝰ ꝙ homo pōt facein hoc mūdo ꝓpter deū eſt ꝓ ipſo acciꝑe martyrium. Autoritas. Maiorē charitatē nemo habet vt aīam ſuā ponat quis ꝓ amicis ſuis. Ioh̓.xv. Qd̓ tn̄ ꝑdit̉ ꝓpter malam intentionē ⁊ ſiniſtram. verbi gr̄a. de captiuo chriſtiano. qui cogitur ad negandū fidē. Sed ip̄am nō vult negare.īmo vult citius mori tn̄ nō ꝓpt̓ deū. ſꝫ ne ſibi improperet̉ dicendo renegauit. vl̓ vult mori intentione vt reputet̉ ſcūs nihil valet eius mors. qͥanō ꝓpter deum ſꝫ ꝓpter inanē gloriā ꝑmittit ſe īterficere. Id̓o apl̓s. j. ad Roꝝ. xix. Si tradiderocorpus meū ita vt ardeā: charitatē aūt nō haburo nihil mihi ꝓdeſt. Scd̓m opus maius pꝰ martyriū eſt ingredi religionē ⁊ renūciare voluntatiꝓprie ꝓ deo. ſed ꝑditur ſiniſtra intentione qn̄ hͦfacitis vt filius veſter ſit abbas vel ep̄s nihil valet. Idem de monialibus qn̄ mittitis filiā vr̄amin religionē. quia ē lippa ⁊ claudicat. vel gibboſavel ne habeat dotē nihil valet. Sed intentio recta parentū debet eſſe dicēdo. quia nos nō poſſumus orare nec magnas penitētias facere ido dabimus filium noſtrū vel filiā deo vt oret ꝓ nob̓.⁊ ſaluabit ſe ⁊ nos. Tertiū opus ē p̄liū iuſtum. īquo ſi moriunt̉ efficiunt̉ martyres. ſꝫ ꝑdit̉ malaintentōe eſt qn̄ fit ꝓpter rapinā habendā vl̓ amorem dn̄orū. qꝛ tales ſi moriunt̉ damnant̉. Sꝫ debent dicere vadamus. quia iuſticia eſt ꝓ nobis.Iō erit vnū de duobꝰ vl̓ prādebimꝰ in tēdis inimicorū noſtrorū. vel in celis in ordinibꝰ angelorum. Tales poſſunt habere corda leonū. Si dicat̉ ꝙ ſi neſcit̉ an p̄liū ſit iuſtum vel iniuſtū. Reſponſio ꝙ tunc ꝑiculum ē maiorū qui debēt ponere ſe in rōne. Si aūt ratio nō acceptet̉ tūc p̄liūeſt iuſtū. Sꝫ in īcertis obediētia excuſat. quia illi qui tracti vadūt ad p̄liū incertū aut iniuſtū. excuſati ſunt ⁊ ſi moriunt̉ ſaluant̉. Quartū opꝰ magnū eſt remittere iniurias inimicis ꝓpter deum.Sꝫ ꝑdit̉ ſiniſtra intētione qn̄ remiſſio fit nō ꝓpt̓