Dominica ſecūda Aduentus
In qua ſciuiſtis totū ſtatū huiꝰ mūdi a pͥncipiovſqꝫ ad dieꝫ iudicij. Id̓o modo loquar de ſtatumūdi huiꝰ poſt diē iudicij. Sed pͥmo ſalutet̉ virgo maria ⁊cͣ. Zelū ⁊ terra trāſibūt. hoc ꝟbuꝫ habet difficultatē in theologia. Rō quia inueniuntur autoritates dicētes. quia celū ⁊ terra habuerūt pͥncipiū eēndi ꝑ creationē. tū qꝛ nec celū neccorꝑa celeſtia nec terra habebūt finem in duration. īmo ꝓpheta dauid loquēs de celo. ſole luna ⁊ de ſtellis di. Statuit ea in eternū ⁊ in ſecl̓mſeculi. Psͣ. cxlviij. Similit̓ dicit Salomō de terra. Generatio p̄terit ⁊ generatio aduēit. t̓ra ꝟoin eternū ſtat. Ecc̄i .j. Quare gͦ dicit thema. Celum ⁊ terra trāſibūt. patet difficultas. dico ꝙ illeautoritates nō repugnāt themati. Qm̄ dupliciter poſſumꝰ loqui de celo ⁊ corꝑibus celeſtibus⁊ de elemētis. vel qͣꝫtum ad ſubſtantiā eſſentialēvel qͣꝫtū ad qualitates ⁊ cōditiones ⁊ oꝑatiōesaccidentales quas habēt. Primo modo celū etterra ſemꝑ erūt qͣꝫtū ad eorū ſubſtantiā eſſentialem ſed trāſibūt qͣꝫtū ad qualitates eorū ⁊ cōditiones ⁊ oꝑationes accidētales. ⁊ recipient meliores qualitates. Sicut tacea argēti antiqͣ immunda cōquaſſata poſtqͣꝫ argētariꝰ ſculpit ⁊ renouateam videt̉ noua ⁊ lucet. Et licet ſubſtātia ſit eadem tn̄ recipit nouā qualitatē ⁊ ē renouata. Itaerit de iſto mūdo antiquo īmūdo cōquaſſato etcōfracto. Ideo xp̄s tanqͣꝫ bonꝰ magiſter ⁊ argētarius renouabit celū ⁊ terrā ⁊ om̄ia elementa.Terra ꝟo que nūc eſt immūda ex nr̄is peccatispoſt iudiciū erit mūda ⁊ pura. quia nulla immūdicia remanebit in ipſa poſt iudiciū. qꝛ igne purgabitur. nec remanabūt in ipſa arbores nec mōtes. Sed elemētū terre remanebit vt farina albaEt feces omniū rerū cadent in inferno ſuꝑ capita damnatorū ẜm ꝙ dicunt ſancti doctores. Aqͣetiā purificabit̉ que dimittet om̄es qͣlitates accidentales. quia nō erit ſalſa nec mouebit̉ de cetero. Quia ceſſante motu pͥmi mobil̓ ceſſabūt etiāalij motꝰ nat̉ales. Aer etiā purificabit̉. qꝛ nunqͣꝫde cetero erit nubiloſus. nec tempeſtuoſus. necmittet grandines nec pluuiā. Celū nō mouebit̉ampliꝰ. Itē ſol luna ſtelle erūt ſeptēplicit̓ clariores. Eſa. xxx. Et erit lux lune ſic̄ lux ſolis Et luxſolis ſeptēpliciter ſicut lux ſeptē dierū in die quaalligauerit dn̄s vulnus .ſ. peccati mortalis. et ꝑcuſſuram. id ē. penā plage eius ſanauerit. Et decetero nō erūt mortalitates. nec miſerie nec penalitates ſicut ſunt modo. Intm̄ ꝙ boni nō ſolumgloriabunt̉ de viſione dei īmo etiā gaudebūt derenouationē elemētorū. quia tunc elemēta remanebunt pura. ⁊ mūda cū qualitatibꝰ eſſentialibꝰremotis ab ipſis cōditionibꝰ ⁊ qͥbuſdā qualitatibus accidētalibꝰ. De iſta renouatiōe. autoritasEcce ego creo celos nouos ⁊ terrā nouam ⁊ nonerūt in memoria priora ⁊ nō aſcēdet ſuꝑ cor. ſedgaudebitis ⁊ exultabitis vſqꝫ in ſempiternuꝫ in
his que ego creo. Eſa. lxv. Nota ego creo celosnouos nō in ſubſtātia ſed in excellētiori qualitate. Item in nouo teſtamēto poſtqͣꝫ deꝰ reuelauitbeato Ioh̓i euāgeliſte qͥd eſſet poſt diē iudicij.dixit beatꝰ Ioh̓es diſcipulis ſuis. Uidi celū nouum ⁊ terram nouā. Primū em̄ celum ⁊ pͥma terra abijt ⁊ mare .ſ. amarū iam nō ē Apoc̄. xxj. Etſic intelligit̉ thema. Celū ⁊ terra tranſibūt. Patet thema. ⁊ ſuꝫ in materia morali Scd̓m p̄dictādeclarationē qͥnqꝫ renouabunt̉ .ſ. Terra AquaAer ignis. celū. quod dicit̉ qͥnta eſſentia a ph̓isIta nos modo debemꝰ in qͥnqꝫ renouari ſi tūc cupimus ſaluari ⁊ renouari glorioſe. Renouandeſt hō. Primo in corꝑe ꝑ cōtinentiā. Ecce terra.Scd̓o in aīa ꝑ claram beniuolentiā. Ecce aqua.Tertio in ore ꝑ verā eloquētiā. Ecce aer. Quarto in oꝑe ꝑ diligentiā. Ecce ignis. Quinto in intentione ꝑ celeſtialem eminentiā. Ecce celū. Inom̄ibus debemus renouari. Rō eſt. qꝛ dic̄ ph̓spͥmo poſteriorū. ꝙ ꝓpter vnūquodqꝫ tale ⁊ illd̓magis. quia magis debet renouari cauſa qͣꝫ effectus. Si amore homīs elemēta renouant̉ magiſrenouādus eſt hō. Dico pͥmo ꝙ debemꝰ renouari in corꝑe ꝑ cōtinentiā ad inſtar renouatiōis terre. quia corpꝰ noſtrū nō ē niſi terra. Gen̄. ij. Formauit deus hominē de limo terre qͣꝫtū ad corpꝰIdeo ſicut terra innouabit̉. quia in ea nō erit lutum nec īmūdicia aliqua. Ita nos nūc debemꝰ innouari in corꝑe ne de cetero ſit in eo lutū luxurienec īmundicia corruptionis carnalis. Si amoretui terra renouabit̉ quātomagis tu debes renouari. hāc renouationē petebat dauid orādo. di.Emitte ſpm̄ tuū ⁊ crea. ⁊cͣ. psͣ. ciij. Nota creabūtur nō dicit quid. Pro qͦ ſciendū ꝙ talis ē conditio humana ꝙ in hͦ mūdo nō poſſumꝰ viuere ſine delectationibus que ſunt in duplici differētiaſcꝫ delectationes ſpūales. ⁊ delectationes carnales. Ille aūt qui nō ſentit delectatōes ſpūalesdat ſe ad delectationes carnales. beſtiales ⁊ brutales quia animalis hō nō ꝑcipit ea que ſpiritusdei ſunt. j. ad Corinth̓. ij. ſed ꝑſone deuote ſpūales que guſtāt delectationes angelicas orādo vl̓legendo. audiendo vel cōtemplando nō curantde delitijs carnalibus. īmoſi deꝰ diceret eis. dotibi licentiā ⁊cͣ. dicerēt deo. dn̄e nolo talē licentiam. Sicut Dauid di. Rennuit cōſolari aīa meagloſa. in delitijs carnalibꝰ. Memor fui dei ⁊ delectatus ſuꝫ. psͣ. lxxvj. vidēs ergo dauid ꝙ ſinealiqua delectatione hō nō pōt viuere. Ideo orādo dicebat deo. Emitte ſpm̄ tuū ⁊ creabunt̉. ſcꝫdelectationes ſpūales. ⁊ fugiēt delectatiōes carnales. ⁊ renouabis faciē terre .ſ. ꝑ bonā famam.Nec ſufficit dicere quid curo ego ꝙ dicūt gētes⁊cͣ. Si factū eſt opꝰ nō habet bona faciem oportet ꝙ renouet̉. quia ſi tu teneres malā mulieremin domo ⁊ om̄es loquunt̉ oportet ipſam expellere. Idē de clericis ⁊ religioſis qui nimis frequē-