Dominica ſecunda Aduentus
cognitionē trinitatis diuinarū ꝑſonarū ꝑuenireQuia homo ꝑ rationē naturale in cognitionemdei ꝑuenire nō pōt niſi ex creaturis. ẜm illud adRhoma. j. Inuiſibilia dei ꝑ ea que facta ſunt intellecta cōſpiciunt̉. Creature aūt ducūt in dei cognitionem ſicut effectꝰ in cām. hoc igit̉ ſolū ration naturali de deo cognoſci pōt. qd̓ cōpetere eineceſſe eſt ẜm ꝙ ē omniū entiū principiū. Uirtꝰaūt creatiua dei eſt cōis toti trinitati. vn̄ ꝑtinetad eſſentie vnitatē nō ad diſtinctionē ꝑſonaruꝫPer rōnē igit̉ naturalē cognoſci poſſunt de deoea que ꝑtinēt ad eſſentie vnitatē. nō aūt ea que ꝑtinent ad diſtinctionē ꝑſonarū. Qui aūt nitit̉ ꝓbare trinitatē ꝑſonarū naturali rōne. fidei dupliciter derogat. pͥmo quidē qͣꝫtū ad dignitatē ipſiꝰfidei q̄ ē vt ſit de rebꝰ inuiſibilibus que rōnē humanā excedunt. vn̄ apl̓us dicit ad Heb̓. xj. ꝙ fides eſt de non apparētibꝰ. Et apl̓us dicit .j. Corinth̓. ij. ca. Sapientiā loquimur int̓ ꝑfectos. ſapientiā vero nō huiꝰ ſeculi. neqꝫ pͥncipū huiꝰ ſęculi qui deſtruunt̉. ſed loquimur dei ſapiētiā inminiſterio. que eſt abſcondita. Secūdo talis derogat fidei qͣꝫtū ad vtilitatē trahēdi alios ad fidēdem. Cū em̄ aliqͥs ad ꝓbandū fidē inducit rationes que nō ſunt cogētes cedit in deriſionē infidelium. credunt em̄ ꝙ hmōi rationibꝰ innitamur ⁊ꝓpter eas credamꝰ. Que igit̉ fidei ſunt nō ſunttemptanda ꝓbare niſi ꝑ autoritates his qͥ autoritates ſuſcipiunt. Apud alios vero ſufficit defendere nō eſſe impoſſibile qd̓ p̄dicat fides. Dic̄em̄ Hilariꝰ in lib̓. de trini. Nō putet hō ſua intelligentia generationis ſacramētū poſſe cōſequi.Amb̓. etiā dicit. Impoſſibile eſt generatiōis ſcire ſecretum. mēs deficit. vox ſilet. hͨ .ſ. Uho. vbiſupra. Sic igit̉ articulis fidei firmiter adherēdūnō eſt ꝓpter rōnē naturalem ſed ꝓpter diuinaꝫreuelationē ⁊ ꝑ fidē. Sic em̄ induimur xp̄m recipiendo in nobis claritatē fidei. talibꝰ ſic indutisdicit apl̓s. Eratis aliqn̄ tenebre. nunc aūt lux indn̄o vt filij lucꝭ ambulate. ad Eph̓. v. Suꝑ hocdicā vobis vnā figurā quam legimus Ezech̓. j.vbi dicit Ezech̓. ꝙ deus oſtēdit ſibi inter ceteraanimalia vnū animal quadrifaciatuꝫ. d. ꝙ emittebat ſcintillas claras quaſi aſpectus eris cādētis. Allegorice hoc animal figurabat quemlibetxp̄ianū. qm̄ om̄is bonꝰ chriſtianꝰ habet vnū caput quadrificiatum. Caput ē fides ca tholica. qͣttuor facies ſunt quattuor euāgeliſte. Prima facies a ꝑte ante ē facies hoīes. Ecce euāgeliū beati Matth̓. qͥ ꝑ hoīem figurat̉. Scd̓a facies a dextrꝭ eſt facies leonis. Ecce euāgeliū beati marci.Tertia facies a ſiniſtris ē bouis. Ecce euangelium beati luce. qͥ ꝑ bouē figurat̉ eo ꝙ tractat d̓ ſacrificio. Quarta facies retro altior ē aquile. Ecce euāgeliū beati ioh̓is. qui altiꝰ alijs tractat dexp̄i diuinitate. Si bonꝰ xp̄ianꝰ ē quilibet dꝫ hr̄evnū corpꝰ ⁊ vnū caput qͣdrifaciatū ⁊ dꝫ emitter̄
ſcintillas claras .ſ. ꝯfitēdo articl̓os fidei. qꝛ nonſufficit hr̄e claritatē fidei in corde. ſꝫ oportꝫ emittere ſcintillas. al̓s extinguit̉ fides in corde. Sic̄lucerna ardēs in laterna q̄ nō pōt ſpirare. Id̓o ēmittere dꝫ ſcintillas. d. Credo qͦlibet die d̓ mane⁊ de ſero cū ꝑteſtatione. ⁊ hͦ ꝯſiliū ē btīHiero. ⁊ita faciebat dauid. qͥ dic̄ de ſe. Credidi .ſ. ī corde.ꝓpt̓ qd̓ locutꝰ ſū .ſ. ī ore emittēdo ſcītillas ⁊ qūo;ego aūt hūiliatꝰ ſū nimis. Pro p̄miſſoꝝ intelligētia ẜm. ſ. Tho. Noͣ ſcd̓a ſcd̓e. q. ij. ī pͥn. de ſūme in ꝯtinuatiōe ꝙ duplex ē actꝰ fidei .ſ. interior⁊ exterior. Int̓ior actꝰ fidei ē crede̓. Sed ꝯfeſſioorꝭ eoꝝ q̄ ſūt fidei ē actꝰ fidei ext̓ior. De actu primo ſiue int̓iori qͥ ē crede̓ agit .ſ. Tho. ij. ij. q. ij. ꝑtotū. Et d̓ actu fidei exteriori qͥ ē ꝯfeſſio agit. q.iij. Credere aliqͣ q̄ ſūt sͣ rōnē nat̉ alē ē de ncc̄itateſalutꝭ. ſil̓r fides. dic̄. ſ. Tho. vbi sͣ. q. ij. iij. ſcpͥ. iij.di. xxiiij. ar. iij. q. j. īmo crede̓ aliqͣ q̄ rōne nat̉ alidemōſtrant̉ ē ncc̄riū. ſcd̓a ſcd̓e. vbi sͣ. ar. iiij. Sine fide (inqͥt apl̓s ad Heb̓. xj.) impoſſibile ē deoplacere. Crede̓ aūt ea q̄ ſunt ſupra rōnē nō ē leuitatꝭ. vt dic̄ ſ. Tho. iiij. di. xxiiij. ar. iij. q. ij. idē ꝯͣgētiles. li. j. c. iij. Itē q̄rit .ſ. Tho. de actu fidei exteriori .ſ. ꝯfeſſione. Vtꝝ ꝯfeſſio fidei ſit de ncc̄itate. Ad quā q̄ſti. rn̄det ſcd̓a ſcd̓e. q. iij. ar. ij. ꝙ confeſſio fidei ē de ncc̄itate ſalutis. tūc ſolū qn̄ ex eiꝰomiſſione ꝑiclitat̉ honor dei vel vtilitas ꝓximiputa ſi aliqͥs int̓rogatꝰ de fide tace̓t. ⁊ ex hͦ crederet̉. vel ꝙ nō hr̄et fidē vel ꝙ fides nō eēt ꝟa. velalij ꝑ eiꝰ taciturnitatē au̓terēt̉ a fide. In hmōi eīcaſibꝰ ꝯfeſſio fidei ē de ncc̄itate ſalutꝭ. autoritasad hͦ ad Ro. x. Corde credit̉ ad iuſticiā ore autēſit ꝯfeſſio ad ſalutē. ¶ Dico ſcd̓o ꝙ ferrū ī fornace nō ſolū recipit claritatē ſꝫ etiā calorē ardēteꝫ ꝯͣſuā naturā. Sic nos induēdo xp̄m nō ſolū recipimꝰ claritatē fidei. ſꝫ etiā calorē ardētꝭ charitatꝭꝯͣ frigiditatē īdeuotōis ⁊ negligētie faciēdo oꝑadei cū ardore ⁊ feruore ſpūs diligēt̓. de iſto gͦ ardore dic̄ xp̄s. Ignē veni mitte̓ in t̓rā ⁊ qͥd voloniſi vt ardeat Lu. xij. Ardet aūt ignis charitatꝭqn̄ religioſus nō ē negligēs. ſꝫ diligēs. Idē dicatur de clericꝭ ⁊ laicꝭ ẜm ꝙ expediēs erit. De iſtoigne charitatꝭ dicā vob̓ vnā figurā de qͣ Leui. vtp̄cepit deꝰ di. Ignis in altari ſꝑ ardebit quē nutriet ſacerdos ſubijciens ligna mane ꝑ ſingulosdies īpoſito holocauſto d̓ſuꝑ. Allegorice altareē cor d̓uoti xp̄iani ī qͦ offert̉ do illd̓ ſacrificiū. d̓ qͦdic̄ dd̓ Sacrificiū d̓o ſpūs ꝯt̓bulatꝰ. qd̓ fit qn̄ hōr̄cedit d̓ pctīſ ⁊ mala vita quā tenuit. ⁊ cōit̓ offert̉d̓o iſto mō. ſacrificiū ī altari cordiſ. d̓ qͦ dic̄ Igniſī altari ſꝑ ardebit .ſ. ignis ardētꝭ charitatꝭ. ſꝫ ſtatīextinguit̉. Sic religioſi ī nouiciatū īcipiūt bn̄ etdeuote ẜuire deo. ſꝫ extīguit̉ poſtqͣꝫ ſūt ꝓfeſſi. ethn̄t ꝑtē ī cauda aſini. qꝛ ⁊cͣ. Idē de clericꝭ qn̄ dicūt miſſam nouā. ſꝫ pꝰ extinguit̉. ⁊cͣ. Idē de laicꝭin quibꝰ accendit̉ ignis charitatꝭ ⁊ deuotiōis inaliquo ẜmōe. ſꝫ pꝰ ſtatī extinguit̉. O bn̄dictꝰ eēt