Druckschrift 
1 (1488) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

ſi moreret̉ ignis ardet. dicit. ignis in altari ſemꝑ ardebit. Sed qūo fiet di. Quem nutrietſacerdos ⁊cͣ. Ille ignis accēdit̉ ī miſſa lignisꝑuis qd̓ ſit qn̄ dr̄. Cōfiteor deo om̄ipotenti. Introitꝰ ⁊cͣ. Deinde ponunt̉ magna ligna in canone. ſic tandē venit xp̄s in hoſtia cōſecrata. id̓odicit. Quē nutriet in miſſa ſacerdos ſufflādo īdicatiōe. Ita faciebat xp̄s apl̓i. ignis accēdebat̉ in corde ppl̓i. dic̄. Ignis ille erit ꝑpetuuſ nunqͣꝫ deficiet in altari. Leui. vj. Dico t̓tio qn̄ ferrū induit̉ igne. recipit molliciē ꝯͣ ꝯditio ſue duriciei. Sic nos induēdo xp̄m debemꝰreciꝑe molliciē remiſſionis iniuriarū ꝯͣ implacabilitatē īpatiētie. Ideo ad inſtar ferri igniti. qd̓ multos ictus mallei extendit̉ Sic nos multas malleationes tribulationū debemꝰ extendiad om̄es diligendos iniurias remittēdo iuxͣ illud qd̓ dicit apl̓s. Eſtote benigni inuicē miſericordes donātes inuicē ſicut deus in xp̄o donauit vobis. ad Eph̓. iiij. Noͣ benignitas refert̉ad ſocialē cōuerſationē. Miſericordia ad pauperū cōpaſſionē. Donatio ad iniuriarū remiſſionem. Hec tria habemꝰ exemplariter in xp̄ocludit. Sicut deus in xp̄o donauit vob̓. Dico qͣrto. qn̄ ferrū induit̉ igne recipit ex eo pulchritudinē delectabilē. ſic nos xp̄m induentesdebemꝰ reciꝑe in nobis pulchritudinē placētishoneſtatis qd̓ ſit purā ꝯtinentiā caſtitatē dimittēdo īmūdiciāa carnalitatis. Qm̄ int̓ aliastutes pulchrior ē caſtitas ml̓tū placet deo angelis. Sapien̄. iiij. O qͣꝫ pulchra eſt caſta generatio charitate. Querit ſctūs Tho. ij. ij. q.clj. ar. j. Utrū caſtitas ſit ꝟtus. Et rn̄det ſic.qꝛ in hoc ratio ꝟtutis humane cōſiſtit. ſit aliquod ẜm rōnem modificatū. Sꝫ nomē caſtitatꝭſumit̉ ex. rōnē ꝯcupiſcētia caſtigat̉. admodū pueri ē refrenāda. vt ptꝫ Ph̓m. iij. eth̓.Un̄ manifeſtū (inquit ſcūs Tho.) ē caſtitatēꝟtutem. Et ē ſubiectiue in aīa. ſꝫ materiā habet īcorꝑe. Et caſtitas ꝓprie dicta eſt ꝟtus ſpecialishabēs ſpecialē materiā .ſ. cōcupiſcētias delectabiliū que ſunt ī venereis. ſed large dicta ſiue metapho. ē generalis ꝟtus. vt dicit ſcūs Tho. vbiſupra. ar. ij. iſta dr̄ caſtitas ſpūalis. opponiturfornicatio ſpūalis. quālibet em̄ ꝟtutē retrahit̉mēs humana ne rebꝰ illicitis delectabiliter ꝯiungat̉. pͥncipaliter tn̄ ratio huiꝰ caſtitatis ē generalis ꝟtus. dicit̉ metapho. cōſiſtere in charitate in alijs ꝟtutibus theologicis. qͥbꝰ mēs deoiungit̉. modo charitas eſt pulcherrima ꝟtutūNoͣ charitate magis qͣꝫ timiditate. Eſa.lx. Mūdamini fertis vaſa dn̄i. ſubdit̉ Precedet em̄ vos dn̄s ꝯgregabit vos deus iſrael.In hac autoritate ꝓpheta ponit tres rōnes oſtēdentes qūo caſtitas ē magis neceſſaria qͣꝫ an̄īcarnationē xp̄i. Prima ibi Mūdamī fertꝭ vaſa dn̄i. vaſa dn̄i ſūt nr̄a corꝑa portāꝰ ſūt vaſa

die. ſꝫ an̄ xp̄i incarnationē erāt̉ vaſa dn̄i. quiaip̄e habebat corpꝰ. Scd̓a ibi. p̄cedet em̄ vosdn̄s .ſ. xp̄s in puritate. qꝛ xp̄s neſcit qd̓ ē illd̓ experimentalit̓. licet ſine pctō potuiſſet hr̄e vxorē.ſed noluit vt daret nob̓ exēplū caſtitatis Tertiaibi. Cōgregabit vos deꝰ iſrl̓ .ſ. āgelis ſuis puriſſimis caſtꝭ. Apoc̄. xxj. ītrabit in ea aliqͥdcoinquinatū aut abominationē faciēs. Eccere dic̄ the. Induimini dn̄m ieſum chriſtū. Dn̄ica ſcd̓a aduentꝰ. Sermo .j. de euāgelio.Runt ſigna in ſole luna ſtellis Auc̄. xxj. In iſta dominica ſcā mr̄ eccl̓ia facit officiū aduentu xp̄i ad iudiciū. in ſcō euāgelio hodiernoxp̄s on̄dit nob̓ vj. reqͥrunt̉ in iudicio ſemꝑdebent fieri. Primū ē intimatio tꝑis. Scd̓m preparatio loci. Tertiū citatio ꝑtiū. Quartūparitio ꝑſonalis. Quintū diffinitio iudicialis.Sextū executio effectualis. Et de pͥmo .ſ. ītimatione temꝑis. qꝛ ſcitis qūo iudex aſſignat tꝑsꝑtibꝰ. di. tali die veniatis ad audiēdā ſnīaꝫ Sicfacit deꝰ. dicat nobis diē. ſꝫ dedit nob̓ ſignaī qͥbꝰ cogͦſcet̉ tp̄s iudicij. di. Erūt ſigͣ ī ſole luna ſtell̓. qꝛ dies iudicij noͣ ē ſoli deo. vt di. ſ. Tho.iiij. ſcpͥ. di. xliij. q. ij. di. xlvj. q. j. dat nob̓ ſigna in rebꝰ occultis. ſed in manifeſtꝭ. que a totomūdo vident̉. vt totꝰ mūdꝰ poſſit illud tꝑs iudicij cognoſcere. Noͣ ẜm ſcm̄ Tho. in. iiij. di. xlvijq. j. .xlviij. om̄ia ſigna in euāgelio ꝑtinētad generale iudiciū. īmo forte nulla. ſꝫ alia ſignaerūt ibi. Que autē ſint iſta ſigna declarat ipſemet Matth̓. xxiiij. di. Sol obſcurabit̉ lunadabit lumen ſuū ſtelle cadēt de celo. Itē Iohelis. ij. Sol cōuertet̉ in tenebras luna in ſanguinem. anteqͣꝫ veniat dies dn̄i magnꝰ horribilisNoͣ ẜm ſcm̄ Tho. in. iiij. ſcripto. diſt. xlviij. q. j.ſol luna obſcurabunt̉ pͥuationeꝫ ſui luminisvel ſimul vel diuerſo tꝑe circa diē iudicij. autem illo die nec poſt Obſcuritas illa ſolis poteſtintelligi iuxta obſcuritatem te nebrarum ſolis.que fuerūt tempore Moyſi in terra egypti. ẜm legitur Exod̓. x. Quia gentes non poterāt ſemouere de loco in quo erant nec ſe videre nec ſeiuuare mutuo durauerunt per tres dies. Modo hic cogitate. Si deus volens dare finem vniregno tantā induxit obſcuritatē ſolis ſcꝫ tresdies. Quātā ergo obſcuritatem dabit in finedi quando dabit finem terminum toti mundonon ſolum tres dies. ſed forte per triginta. necaliqua lux cerei vel lucerne poterit in mundo viuere. Ecce hic ſigna que erunt in ſole. luna auteꝫconuertet̉ in ſanguinem. quia tota erit in coloreſanguinis ⁊cͣ. Dicit enim Hieronymꝰ ante diem iudicij arbores plante pluent ſanguinem.Et ſtelle cadent de celo. qꝛ tunc aſſub fulguraerūt de celo. intelligit̉ de aſſub videt̉ quaſi