LL

SSermoAduimini dn̄mieſum chriſtum ad Ro. xiij. Hoc verbū ꝓpoſitū habet magnā difficultatēin theologia qūo xp̄s pōt indui cū nōſit veſtis. quia dicit thema. Induimini dn̄m ieſum xp̄m. Pro cuiꝰ declaratione ſcienduꝫ ē ꝙ vita dn̄i nr̄i ieſu xp̄i ſancta ⁊ ꝟtuoſa qͣmtenuit in hoc mūdo dicit̉ veſtis in ſacra ſcpͥturaRō qꝛ veſtes ꝓpter duo inuēte fuerūt. ſcꝫ ꝓpt̓honeſtatē ad cooꝑiendū carnes. ſcd̓o ꝓpter frigiditatē. Adā ⁊ eua an̄ pctm̄ in ſtatu innocentienō indigebāt veſtibꝰ. quia nihil erat eis inhoneſtum nec verecūdū. nec īmundū. nec in paradiſoterreſtri viget frigus. de hͦ pͥma ꝑte. q. cij. ar. ij.Sed ſtatim poſt pctm̄ exquo aīa fuit inobediēsdeo etiā caro fuit inobediens aīe ⁊ habuit frigꝰ.Ideo tūc deꝰ fecit eis tunicas pelliceas. Et quēadmodū veſtis cooꝑit corpus ſeu carnem. ſic ꝟtus cooꝑit aīam. Quia ẜm ſcm̄ Tho. ⁊ Eſa. lij.veſtes ſanctorū ſunt ad ꝓtegendū calefaciēduꝫ⁊ ornandū. ⁊ ſunt alba mūda ⁊ odorifera. Et ẜꝫeundem psͣ. xliiij. veſtis eccl̓ie ē duplex. ſcꝫ doctrina vtriuſqꝫ teſtamēti ⁊ oꝑa ꝟtuoſa. Id̓o dicit Ph̓s. ij. eth̓. ꝙ ꝟtus eſt habitꝰ electiuꝰ. Id̓ode ꝟtutibus dicit apl̓s. In hͦ ingemiſcimꝰ habitationē nr̄am que de celo ē ſuꝑindui cupientes.ſi tn̄ veſtiti ⁊ nō nudi inueniamur. Nā ⁊ qͥ ſumꝰin hoc tabernaculo ingemiſcimus grauati eo ꝙnolumus expoliari. ſꝫ ſuꝑueſtiri. ij. Coꝝ. v. Ecce ergo h̓ qūo oportet nos indutos eſſe veſtibuſꝟtutum. Et ptꝫ rn̄ſio ad vnā queſtionē quā facitis vos. Si in alio mūdo erimus nudi. vel induti maxime poſt diē iudicij. Dico ꝙ boni ⁊ ſaluati erunt induti. mali aūt ⁊ damnati erūt nudi Beati em̄ erūt induti virtutibus vt ſol ē indutꝰ claritate. Id̓o dicit btūs Ioh̓. Apoc̄. xvj. Beatꝰ qͥvigilat ⁊ cuſtodit veſtimēta ſua ne nudus ambulet. ⁊ videāt turpitudines eiꝰ. Cū ergo vita dn̄inoſtri ieſu xp̄i quā tenuit ī hoc mūdo fuerit ſancta ⁊ virtuoſa intm̄ ꝙ xp̄s dicit̉ nō ſolū ꝟtuoſusſed etiā ꝟtus. j. ad Coꝝ. j. Nos p̄dicamus xp̄mdei ꝟtutem. Perſona ergo que viuit ꝟtuoſe induit xp̄m ip̄m imitando in vita ꝟtuoſa. Et ẜmhūc modū dicit apl̓s in themate. Iduimini dn̄ꝫieſum xp̄m .i. xp̄m imitamini ī ſcā ⁊ ꝟtuoſa vita⁊ ꝯu̓ſatiōe pꝫ htēa. Mō vt meliꝰ poſſim vob̓ declarare qͣlit̓ poterimꝰ indue̓ chriſtū ipſuꝫ imitando reperio motiuum a quadam autoritate ſacreſcripture. que vocat chriſtū ignem dicens. Deꝰnoſter ignis conſumens eſt. ad Heb̓. xij. Noͣ ſanctus Thomas Eſa. x. ꝙ deꝰ dicitur ignis. quiaſubtilis eſt tripliciter. ſcꝫ ẜm ſubſtantiam. ſcientiam ⁊ apparentiam. ⁊ lucidus. quia manifeſtat.delectat ⁊ dirigit. ⁊ calidus. quia viuificat purgat ⁊ deuaſtat. ⁊ leuis ꝓpter motum ſitum ⁊ impermixtionem. ⁊ ibidem. xxxiij. dn̄s dicit̉ ignis

quia purgat inflammat ⁊ ꝯdemnat. ⁊ ad idē adHeb̓. xij. dn̄s dicit̉ ignis. quia ignis inter ſenſibilia eſt nobilior. clarior. actiuior. actualior. altior. magis purgans ⁊ conſumens ſicut deꝰ. Sic̄em̄ ferrum in fornace induitur igne. ſic nos poſſumus induere chriſtum. quod poteſt fieri quadrupliciter ẜm quattuor conditiones quas ferrum recipit ab igne.¶ Prima ꝙ ſit clarū ⁊ lucensSSecūda calidū ⁊ ardens¶ Tertia molle ſe extendensQuartū pulchrū ⁊ nitens ⁊ patens.Sic ad inſtar ferri igniti nos debemꝰ induere qͣttuor virtutes. ⁊ ſic iuxta ꝯſilium thematis. Induimini dominū ieſum chriſtū. Primo conditōferri quā recipit in fornace quādo induit̉ igne ēclaritas lucens. quia totū induit̉ claritate ꝯtraſuam conditionem. quia de ſe ferrum non lucet.ſic nos induendo xp̄m recipimus in nobis claritatem fidei chriſtiane. amouēdo a nob̓ tenebras⁊ obſcuritates errorū ⁊ dubitationū ⁊ īduimurclaritate fidei in fornace ſancte matris eccleſie. tenendo eius determinationē ⁊ veritatē. Et ſi forte aliquis noſtrū aliquādo dubitauit in aliqͦ articulo ponat ſe in fornace eccleſie. eius ſententie ⁊determinationi firmiter ſtando. ⁊ non intellectuſuo diffinire et determinare aliter qͣꝫ eccl̓ia determinauit. Si em̄ darentur tibi duodecim florenide florētia. ⁊ tu velles ipſos ꝓbare ad lumē paruum candele faceres magnā ſtulticiaꝫ. quia iamꝓbati ſunt per tot fornellos qͦs tranſierūt. Ideꝫde duodecim veritatibus ⁊ articulis fidei qͥ pertot fornellos tranſierunt. de hoc habet̉ ſcd̓a ſede. q. j. arti. x. ⁊ de pō. q. x. ar. iiij. Primo per illum fornellum ardentiſſimum p̄dicatōis chriſtiqui mentiri nō poteſt. ⁊ tot miraculis probauit.īmo ſi chriſtꝰ nō feciſſet miracula adhuc omnestenerent̉ ſibi credere. vt dicit ſanctꝰ Tho. quolibeto. ij. q. iiij. ⁊ ſupra Ioh̓. ca. xv. Secundo perfornellum publicationis apoſtolorum ⁊ paſſionis martyrum. quia ꝓ iſta veritate ꝓbāda mortui ſunt plurima miracula faciendo. Tertio perfornellum diſputationis doctorum cuꝫ ph̓is imperatoribus ⁊ regibus. intantū ꝙ nullum poteſteſſe dubium in fide quod non ſit examinatum ⁊probatum. patet ergo ſtulticia illorum qui lumine paruo ſui intellectus volunt probare articulos dicentes. Uideamus quomodo tres perſone diuine ſunt vnus deus ⁊cͣ. quia totum hoceſt iam examinatum et diſputatum ⁊ determinatum. Ideo ad inſtar optimi floreni mittat̉ in burſa conſcientie per puram credentiam. di. Credodomine. Circa predicta ⁊ predictorum intelligētiā. querit ſcūs Tho. j. parte. q. xxxij. ar. j. Utrūtrinitas diuinarū perſonarū. poſſit per naturalērōnē cognoſci. Ad quā q̄ſtionē idē. ſ. Tho. rn̄dꝫdi. ꝙ impoſſibile eſt per naturalem rationem ad