Dominica prima Aduentus
triduo ſuſtinent me nec habent quid māducentMatth̓. viij. Et dedit eſcas ſpūales. ſcꝫ doctrinas euangelicas ⁊ celeſtes. ſcd̓o dedit eſcas miraculorū infirmos curando. mortuos ſuſcitādo.tertio dedit eſcas virtutū. Nota qūo erāt ſapid̓⁊ cōfirmabiles. Deinde poſt brandiū iterum dedit aquam calidā manibꝰ ⁊ pedibꝰ. etiaꝫ in cenaaquā calidam. quia de latere ſuo exiuit ſanguis⁊ aqua. prima aqua fuit baptiſmi. ſcd̓a vero penitētie que a chriſti paſſione habet virtutē ⁊ efficatiā lauādi aīas a ſordibus peccatorū. De iſtoſeruitio humilitatis ipſemet xp̄s dicit. Filiꝰ hominis non venit miniſtrari ſꝫ miniſtrare et dareaīam ſuā in redemptionē ꝓ multis. Matth̓. xx.Et loquit̉ de pͥmo aduētu iam p̄terito de qͦ oportet ip̄m cōmendare ⁊ laudare vnā dictionē thematis mutādo ⁊ dicendo. Bn̄dictus qͥ venit innomine famuli. In pͥmo aduentu xp̄s venit vtfamulus. ſed in iſto ſecūdo aduētu venit vt ſociꝰRō quia conſuetudo ⁊ modus ſociorū eſt ſimulſtare. ſimul ire. ſimul ꝯuerſari. ſimul comedere ⁊bibere. Ita dn̄s ieſus xp̄us de celo venit ad domum nr̄am ad ſimul prandendū nobiſcū in communione. O qualis refectio eſt aīe deuote quando hō paratꝰ cōmunicat reficit̉ intellectus fideiclaris illuminationibꝰ. memoria optimis recordationibus. volūtas ſanctis ⁊ bonis deſiderijsOs deuotis or̄onibꝰ. ⁊ finaliter totū corpꝰ fortificat̉ ad penitentiā ⁊ bonā vitā cōtinuandā necrecedit a nobis poſt cōionē niſi demꝰ ſibi congerium ꝑ pctm̄ mortale. quia al̓s nō recederet tm̄placet ſibi nr̄a ſocietas. Ideo dicit ip̄emet. Delicie mee eſſe cū filijs hominū. Prouerb̓. viij. Nocū filijs hoīm .ſ. patriarcharū ꝓphetarū. apl̓orū⁊ doctorū qui nos genuerunt de fide catholica.Ecce qūo eſt ſociꝰ nr̄. Autoritas. Fidelis dn̄s īom̄ibꝰ verbis ſuis .ſ. cōplendo ꝓmiſſuꝫ. quia dictis ꝟbis ſiue a bono ſiue a malo preſbytero ſtatim venit in hoſtiā. ¶ Secūdꝰ aduentꝰ ē de charitate gratioſa ⁊ iſte ē pn̄s. quia quolibet die inſacramēto altaris in hoſtia conſecrata eſt ita realiter ſicut venit in pͥmo aduētu in vtero ꝟginis.dictis verbis a virgine maria. Ecce ancilla dn̄i⁊cͣ. Ita in qͣlibet miſſa dictis ꝟbis ꝯſecrationisa ſacerdote venit xp̄s in hoſtiā. id̓o nos ipſuꝫ inſacramento altaris adoramꝰ. de iſto aduētu debemus ip̄m cōmendare ⁊ laudare di. Bn̄dictusqui venit in noīe ſocij. quia ibi nō oſtendit ſuumdominiū. ¶ Tertiꝰ aduētus erit de maieſtate rigoroſa qn̄ ſcꝫ veniet ad iudiciū ad retribuenduꝫiudicialiter. Licet qn̄ homo morit̉ aīa ſtatim vadat ad iudiciū. ⁊ dn̄s ſibi retribuit ẜm oꝑa eiusque fecit hic. Quia ſi h̓ fecit de peccatis ꝯdignāpenitentiā ſtatim dat ſibi gloriā eternā. Si autēſit mala ⁊ impenitēs dat ſibi penā infernalem. ſiaūt fuit mediocris quia nec ex toto bona nec mala. ſed mediocris .ſ. quia fuit ꝯfeſſa ſatiſfecit ⁊ re
miſit iniurias ⁊cͣ. ſed nō fecit cōdignā penitētiādat ſibi retributionē pene purgatorij. ſꝫ iſte retributiones ſolum ſunt animarū. quia corꝑa tā bonorū quā maloꝝ que iuuarūt aīas. adhuc nō habent retributionē. ſed ſunt incinerata. id̓o venietdn̄s ad iudicium generale. vt retribuet nō ſoluꝫaīabus. ſed etiā corꝑibus ẜm oꝑa eorū. Iudicium em̄ generale futurū eſt in fine mūdi vt ex tribus btūs Tho. ꝓbat in. iiij. di. xlvij. arti. j. Primo vt ſicut deꝰ in pͥncipio om̄ia creauit ſimi. itaſimul iudicet om̄ia. ⁊ ſic vniuerſale iudiciū correſpondebit ex aduerſo pͥme rerū ꝓductiōi ineſſe.Scd̓o quia vt dic̄ beatꝰ Tho. vbi ſupra in ſolutione ad ſecundū ar. hō dupliciter cōſiderari p̄t.ſcꝫ vt homo ſingularis. ⁊ vt ꝑs multitudinis vn̄⁊ duplex ei iudiciū debet̉. Unū ſingulare quodde eo fiet poſt morteꝫ qn̄ recipiet iuxta ea que incorꝑe geſſit qͣꝫuis nō totaliter. qꝛ nō quo ad corpus ſed quo ad aīam tm̄. Aliud iudiciū debet eēde eo. ẜm qd̓ eſt ꝑs totiꝰ humani generis. ⁊ ſic d̓eo fiet iudiciuꝫ in vniuerſali ⁊ generali iudicio.Nec tn̄ deus bis iudicat in idip̄m. quia non infert duas penas ꝓ vno pctō. ſꝫ pena que an̄ iudicium cōplete inflicta nō fuerat in vltimo iudiciocōplebit̉ cū mali ⁊ impij punient̉ ſimul in corꝑe⁊ anima. Tertio patet qꝛ licet qͥlibet damnatꝰ ſitcertus de ſua damnatiōe ⁊ beatꝰ de ſua gloria.nō tn̄ om̄ibꝰ oīm damnatio vel p̄miū innoteſcit.quod tn̄ expedit vt ab om̄ibꝰ ſciat̉. vt om̄ibꝰ appareat dei iuſticia. ⁊ hoc cōiter fiet in generali iudicio vbi om̄es ſimul ꝯgregabunt̉. De hͦ aduentu dicit ipſemet. Filiꝰ hoīs venturꝰ eſt in gloriapr̄is ſui cū angelis ſuis. ⁊ tunc reddet vnicuiqꝫẜm oꝑa eius. Matth̓. xvj. Tūc nō veniet in humilitate. paupertate. ſimplicitate. vt in pͥmo. necvt ſociꝰ vt in ſecūdo. ſed veniet vt dn̄s cū tantamaieſtate ⁊ poteſtate. ꝙ totus mūdus timebit ⁊tremet. Veniet em̄ ad inſtar potentiſſimi regisqui venit ad villā vel ciuitatē ſibi rebellem vl̓ inobedientē cū gentibus armorū cū bombardis etbaliſtis ⁊cͣ. Ita veniet dn̄s ad villam ſeu ciuitatem huiꝰ mūdi in qua ſunt multi rebelles ⁊ inobedientes regi chriſto qui vult ⁊ precipit humilitatem ⁊ ipſi ſunt ſuꝑbi vani ⁊cͣ. p̄cipit miẜicordiam ⁊ liberalitatē ⁊ ip̄i ſunt auari. vſurarij. latrones. raptores. peſſimi. p̄cipit caſtitatē. ⁊ ipſiſunt luxurioſi. Idē de alijs. Credētia aūt ſine obedientia nō ſaluat hominē. Nullus rex vel dominꝰ eſſet cōtētus de credētia ſubditoꝝ ſine obedientia. ꝓpter hoc veniet xp̄s ad ciuitatē huiusmūdi nō vt famulus nec vt ſociꝰ ſed vt dn̄s cummultis gentibus. quia in illa die celum euacuabit̉. quia nulla creatura humana nec āgelica ibiremanebit. quia oēs veniēt cū rege ad iudiciumtube ſiue trompete erūt tonitrua fulgura ⁊cͣ. intm̄ ꝙ celum ⁊ terra contremiſcent. Nota ſi celū