Mum (Abuccinorum DuMorpunfium. 6C¶ Dominica prima in Aduentu

Diuini verbi preconis ⁊ p̄dicatoris. ac ſacrarū litterarū interp̄tis ⁊ꝓfeſſoris ſubtiliſſimi ſancti Uincentij confeſſoris de valentia ordinis diui p̄dicatorū. Sermones fructuoſiſſimi Hiemales de tempore Incipiunt feliciter.Enedictusqͥ venit in nomine domini. Habet̉ verbum iſtudMatth̓. xxj. cap̄. ⁊ officiatur in euangelio hodierno. Iſta dn̄ica ē de maioribus dn̄icis totius anni.Quia ē pͥma dn̄ica aduētus dn̄i in qua ſancta mater eccl̓ia dimittit officium qd̓ an̄ faciebat ⁊ incipit officiū aduentꝰ dn̄i.Id̓o volens me cōformare cū ſancta matre eccleſia cogitaui nūc p̄dicare de aduentu dn̄i nr̄i Ieſu chriſti .ſ. qūo veniet in fine mūdi iudicare bonos ⁊ malos retribuēdo cuilibet ẜm oꝑa eiꝰ. Siplacet deo habebimus multas bonas inſtructiones. Sed pͥmo ſalutet̉ virgo maria. Bn̄dictusqui venit ⁊cͣ. Verbū ꝓpoſitū eſt vna breuis cantilena que fuit a pueris ⁊ turbis cantata in aduentu xp̄i in ciuitatem hierl̓m dicentibꝰ. Bn̄dictus qui venit ⁊cͣ. Pro huiꝰ verbi maiori declaratione ⁊ materie p̄dicande inſtructione. Sciendum ꝙ in ſacra ſcriptura clare ⁊ manifeſte inueniuntur tres aduentus dn̄i in hunc mūdū ſolennes ⁊ notabiles generales ⁊ pͥncipales. pͥmꝰ fuit¶ De humilitate virtuoſa.Scd̓s de charitate gratioſa.Tertius de maieſtate rigoroſa.Primꝰ aduētus eſt iam p̄teritꝰ. ſcd̓s eſt pn̄s. tertius eſt venturꝰ. Et his tribꝰ aduentibus correſpondent tres hebdomade aduentus. Et de tertio aduentu vltimo ⁊ maiori intelligit̉ thema pͥncipaliter. quia tunc dicent boni. Bn̄dictꝰ qui venit ⁊cͣ. Primꝰ aduētus dn̄i fuit de humilitate ꝟtuoſa. ⁊ iſte iam ē p̄teritus qn̄ .ſ. voluit deſcēdere ꝑ incarnationē. cōuerſationē. captiuationemflagellationē ⁊ paſſionē. vt ſibi credētes ⁊ obedientes aſcenderēt in celū. Rō quare venit in tanta humilitate. fuit ſuꝑbia ade ⁊ eue. qꝛ noluerūtobedire deo. ſed potiꝰ ꝓprie voluntati. peccatūem̄ ade fuit ſuꝑbia. vt dicit btūs Tho. ij. ſcpͥtodiſt. xxij. q. j. arti. pͥmo ⁊ ſcd̓a ſcd̓e. q. clxiij. arti.j. vbi dicit ſcūs Tho. inobediētia in eo cauſatafuit ex ſuꝑbia. Et ideo Augꝰ. dicit ad Oroſiumꝙ homo elatꝰ ſuꝑbia ſuaſioni ſerpētis obedienſp̄cepta dei ꝯtempſit. Verū etiā in pctō primorūparentū. vt dicit ſcūs Tho. ſcd̓a ſcd̓e. vbi ſuprain ſo. ad ſcd̓m ar. gula locū habuit. dicit̉ em̄ Geneẜ. iij. Uidit mulier ꝙ lignū eēt bonū ad veſcē

dum ⁊ pulcrū oculis aſpectuqꝫ delectabile ⁊ tulit de fructu eius ⁊ comedit. Nō tn̄ ipſa bonitas⁊ pulchritudo ibi fuit primū motiuū ad peccandum. ſed potiꝰ ſuaſio ſerpētis qui dixit. aꝑient̉oculi vr̄i ⁊ eritis ſic̄ dij. qd̓ appetēdo ſuꝑbiā mulier incurrit. ⁊ ideo peccatū gule deriuatuꝫ eſt expeccato ſuꝑbie: qm̄ ideo pͥus fuit peccatū ſuperbie qͣꝫ gule. Et ſuꝑbia ē fundamentū oīm peccatorū. verbi gratia. Quare aliquis eſt auarus. exſuꝑbia eſt. quia nō vult obedire p̄cepto dei dicētis. Nō fornicaberis. vel non furtum facies ⁊cͣ.Quare aliquis eſt luxurioſus nunqͥd ex ſuꝑbiaquia nō vult obedire p̄cepto. non fornicaberis.Item de gula ⁊ alijs peccatis. Autoritas. Initium om̄is peccati ē ſuꝑbia. Eccī. x. Id̓o chriſtusad reformandū venit in magna humilitate quaſi famulus ad miniſtrandū nobis oꝑa redēptionis ꝑ humanā incarnationē. Si vultꝭ intelligerebn̄ hanc maximā xp̄i humilitatē. Cogitate ꝙ eſſent multi magni dn̄i ⁊ ꝑui congregati in conuiuio ⁊ nō haberēt ſeruitorē aliquē quod ſciens filius regis. depoſita veſte regali ſimpliciter indutus veniret ad ſeruiendū omībus. Primo dando aquā manibus. Scd̓o miniſtrādo eſcas. nunquid iſta eſſet magna humilitas filij regiſ. maiorincomꝑabiliter fuit humilitas filij dei. om̄e genꝰhumanū erat cōgregatū in ſcola huiꝰ mundi ſpectans bonū prandiū celeſtiū epl̓arū. ſed nō habebamus ſeruitorē qui illas nobis miniſtraret propter quod filiꝰ dei mutata īmo magis occultataveſte ⁊ aſſumpta veſte humanitatis venit ad miniſtrandū nobis. licet ꝑ incarnationē nullo modo mutatꝰ fuerit. de hoc vid̓ in. iiij. ꝑte ſcī Tho.q. j. ar. j. ad pͥmū. ⁊. q. ij. arti. vj. ad pͥmum. ⁊. iij.ſcripto diſt. j. q. j. arti. j. ad pͥmū. Autoritas Quicū in forma dei eſſet indutꝰ .ſ. veſte deitatꝭ ſemetipſum exinaniuit .i. humiliauit formā ſerui accipiens in ſpecie deſpecta in ſimilitudinē hoīm factus habitu inuētus vt hō. ad Phil̓. ij .ſ. vt nob̓ſeruiret ⁊ miniſtraret. Et pͥmo dedit aquā manibus noſtris īmūdis. qꝛ omēs eramꝰ cōcepti nati⁊ nutriti in peccatis. Dicit em̄ apl̓s ad Rho. v.ꝑ vnū hoīem in hunc mundū pctm̄ intrauit ⁊ ꝑpctm̄ mors ⁊ ita in oēs hoīes mors ꝑtranſijt inquo om̄es peccauerūt. Et habet̉ de ꝯſe. diſt. iiijca. firmiſſime tene. ꝓpt̓ hoc primo ordinauit ſanctum ſacramentū baptiſmi. Baptiſmꝰ em̄ eſt ordinatꝰ in remedium cōtra pctm̄ originale. eſt em̄quedā ſpūalis regeneratio ⁊ ianua ſacramētoꝝUn̄ ⁊ pueri carētes om̄i actuali pctō ꝓpter peccati originalis infectionē in quo cōcepti ſunt baptiſant̉. Eramus inquit apoſtolꝰ natura filij iread Eph̓. ij. hoc em̄ pctm̄ ꝑ actum nature ſiue ꝑviciatam originē a parente in prolem reducitur.de quo ſanctꝰ Tho. luculenter ⁊ ſubtilit̓ tractatij. ſcripto diſt. xxxj. q. j. arti. j. ⁊. ij. ⁊ etiā pͥma ſecunde in. q. lxxxj. Deinde dedit eſcas di. Ecce iā

A 2