poſt TrinitatisOnicaº. xxv.

abſoluo te ⁊cͣ. Cedri ſunt arbores altiſſime. quecreſcunt ⁊ ſtant circa mare ⁊ ſignificāt ꝑſōas ſuꝑbas que ſunt alti cordis q̄ potius volunt viuere ẜm eorū voluntatē ⁊ eorū inclinatiōes qͣꝫ ẜmdei mādata ⁊ ordinatōꝫ. Deus p̄cipit vt ſimushūiles. ⁊ ip̄i ſunt ſuꝑbi. elati. p̄ſumptuoſi. vanipompoſi ⁊cͣ. Deus p̄cipit vt ſimus miẜicordes⁊ ip̄i ſunt crudeles. Ip̄i em̄ ſunt auari. vſurarijfures. Idem de caſtitate ⁊ de alijs. Sed iſti cedri in ſacramēto pnīe ꝯfringunt̉. ⁊ eoruꝫ cordarumpunt̉ qn̄ ſuſpirando dicūt. Pr̄ peccaui ī hͦfui ſuꝑbus ⁊cͣ. ⁊ tunc peccata cōminuunt̉ Sedhͦ impedit̉ aliquotiēſ ꝑ ꝯfeſſores qͥ capite diſcooꝑto volunt audire cōfeſſionē. Tales ꝯfeſſoreſpͥmo claudūt os ꝯfitentis qͥ ex verecūdia qn̄ cogitat iſte reſpicit me. nō dicit omīa peccata. Iōcapite cooꝑto debent audire ꝯfeſſiones. qꝛ oculi non audiūt ꝯfeſſiones. ſꝫ aures animando cōfitentes dicendo. fili dicatis omīa peccata. quianullus audit nec videt vos niſi deus. qͥ licꝫ ſciatomnia. tn̄ ordinauit ꝙ ſuis magiſtris rōnalibuſ⁊ miniſtris ⁊ ꝓcuratoribus reddatis cōpotumde factis. Scd̓o qꝛ confeſſor accipiet occaſionēpeccandi. Qn̄ em̄ audit mulierem iuuenem pulchram quam reſpicit. qͥd cogitabit? O quō eſtalba ⁊cͣ. Ideo cooperiat̉ caput vt peccator liberius ꝯfitebit̉ peccata ſua. Ecce quare dic̄. Uoxdomī ꝯfringentis cedros. Et ſtatim ſubdit̉. Etꝯfringet deus cedros libani. Libanus eſt mōsqͥdam altiſſimus in terra ꝓmiſſionis ferens cedros altiſſimas Et ſignificat ꝑſonas in altitudine dignitatis dominij ſeu p̄latōis poſitas Queſi ſint peccatores ⁊ male vite dicunt̉ cedri libani. De iſtis etiam dicit. Et cōfringet deꝰ cedroslibani .ſ. dominij tꝑalis ſeu p̄latōis papalis ſeuep̄alis ⁊cͣ. qn̄ ad pedes ſimplicis confeſſoris flectunt genua ꝯfitentes peccata ſua. Quibus dic̄ꝯfeſſor. Non abſoluam vos niſi corrigatꝭ vitaꝫvr̄am. vel emēdaueritis talem īiuſticiā. ⁊ hmōiEt ſi tales conterunt̉ ⁊ penitēt. tunc ꝯfringunt̉cedri libani. ⁊ cōminuet eos tanqͣꝫ vitulū libaniIn monte em̄ libani nutriebant̉ vituli quorumcaro erat valde ſapida. ideo diuidebāt̉ ꝑ parteſminutatim. vt omnes poſſent hr̄e. Ita in ꝯfeſſion cōminuunt̉ cedri libani in diu̓ſas ꝑtes Primo in corde ꝑ cōtritionē ⁊ dei ſubiectōꝫ. Secūdo in ore petendo veniam ſi iniuriaſti .ſ. patremvel mr̄em vxorem ſeu fratrē ⁊ econuerſo. Tertio in toto corꝑe ꝑ pnīalem afflictōꝫ. Quarto inburſa ꝑ ſatiſfactōnem. Ecce q̄re dicit. Et cōminuet eos tanqͣꝫ vitulū libani. Et ſic ille qͥ confitetur ſit dilectus deo quemadmodū filius vnicornium. qd̓ inter aīalia alia plus diligit filiū. Itadeus diliget eum qͥ bn̄ ꝯfitet̉. ¶ Quintuꝫ ſacr̄meſt mr̄imonij cū d̓r. Uox dn̄i intercidentis flammā ignis. Quotqͦt ſumꝰ in hͦ md̓o nati ſumꝰ dovtero mr̄is cū vna braſa. gallicū eſt. ⁊ ſignificat

titionem ignis ſeu flammā q̄ a ſanctis doctoribꝰvocat̉ igniculus ſeu ꝯcupiſcibilitas vel fomespeccati Ita naſcimū. r ⁊ adeo fortꝭ ꝙ nō pōt extingui. licꝫ aqua baptiſmi extinguat igneꝫ inferni ⁊ purgatorij in baptiſato. qꝛ ſi moreret̉. ſtatīpoſt̓ baptiſmū non cōbureret̉. Et tn̄ aqͣ baptiſmi non extinguit illū igniculū ſeu fomitē vl̓ flāmam. Sed iſta flāma nō flāmeſcit quouſqꝫ hō ēadultus. qꝛ tunc diabolus ſufflat ibi braſā dando temptatōes carnales. Et tunc qn̄ hō concupiſcit ml̓erem vel econuerſo braſa flāmeſcit. Inſignum illius maxille efficiunt̉ rubee. quia alitꝰeius prunas ardere facit. Iob. xlj. Omēs qͦtqͦtfuerunt dempta beata ꝟgine Maria ⁊ xp̄o habuerunt. ⁊ quotqͦt ſumus habemus illū fomitē⁊ concupiſcibilitatem. Nec obſtat ꝙ ſumus baptiſati. qꝛ aqua baptiſmi licet remoueat culpaꝫremāet tn̄ pena .ſ. fomes ſeu igniculus ille. ⁊ flāmeſcit in ꝯcupiſcendo ⁊ ardet ⁊ cōburit in actuillo. Sed qͥd facit ſacr̄m mr̄imonij; dicendum licet non extinguat ignem carnalis ꝯcupīe in homine ſeu muliere. tn̄ flāma intercidit̉. qꝛ non flāmeſcit niſi inter virū ⁊ vxorē. qꝛ vir nō dꝫ curare de alia muliere. nec vxor de alio viro. Illi qͥnon ſunt de mr̄imonio licꝫ habeant braſam illā⁊ fomitem. tn̄ debent extinguere flāmā non concupiſcendo nec curādo de illo actu ac ſi nihil eſſet. Ideo ꝑſone ſancte ⁊ deuote cū aqͣ extīguūtillaꝫ braſam comedendo frequent̓ panē ⁊ aquādimittendo carnes ⁊ vinū ⁊ ml̓tas delectatōesq̨̄ inflāmant braſam illā. ⁊ ſic flāma licꝫ nō extinguat̉. tn̄ ꝑ penitentiā mitigat̉. Iſta ratio eſt qͣreꝑſone ſancte faciunt penitentia. ⁊ cauent oportunitatem. vitant colloquia mulierū. quia ſtatībraſa flammeſcit flante diabolo. ⁊ comburit qͥcquid in domo eſt conſcīe. ⁊ ꝑdet hō omīa merita que vnqͣꝫ congregauit. Ignis eſt vſqꝫ ad cōſummatōꝫ deuorans ⁊ omnia eradicans germina. Iob. xxxj. Cauete gͦ ab hac flamma. BeatꝰIoh̓es baptiſta non bibebat vinū ſed aquam.nec comedebat panem. ſed locuſtas ſiccatas adſolem. ⁊ ita macer erat ꝙ non habebat niſi pellē⁊ oſſa. tamen ex toto non potuit extinguere braſam ſiue iſtum igniculū tamē non flammeſcebatin eo. Nota de beato Hieronymo ⁊ de illo ſancto heremita antiquo. qui vt curaret̉ iuit ad ciuitatem ⁊ ſic curabat̉ in corꝑe. infirmabatur inanima. qꝛ non bn̄ cauebat ab oportunitate mulierum intantū ꝙ grauidabat duaſ puellas queſibi ẜuiebant ex deuotōne ꝓpter famaꝫ ſue ſanetitatis. Qui autem cuſtodit ſe poteſt dicere. liberaſti me a preſſura flamme que circūdedit me⁊ in medio ignis non ſum eſtuatus. Eccleſiaſtici. lj. ¶ Sextum ſacramentum eſt ſacramentum ordinum cum dicitur. Vox domī concutientis deſertum .ſ. in collatōne ordinum tūc eradicāt̉ arbores mūdiales deẜti in quo ſunt ml̓te-