SermoII

curat de magna nauis ꝓuiſiōe. ſed ſi vult vltramare nauigare ⁊ facere longum iter. Id̓o dicitꝙ finis eſt cauſa cauſarū dans ratōꝫ alijs rebusModo videamus ad quem finē ⁊ ad quē portum habemus venire. Clarū eſt ꝙ oportet nostranſire mare magnū ⁊ venire ad portum mortis. Ideo indigemus magna naui ⁊ bona tribꝰcooꝑturis cooꝑta. nauis eſt bona vita. ⁊ cooꝑtura ſecreta eſt fides. ſecūda eſt ſpes. tertia ē caritas. que totum cooꝑit. Charitas oꝑit ml̓titudinem peccatoꝝ. j. Pe. iiij. Uniu̓ſa delicta operit charitas. Prouer. x. Et ſicut pnīa ad inſtarnauis in pͥncipio eſt ſtricta. ſic etiam bona vitaeſt ſtricta. ⁊ de paucis inuenit̉ tam ſtrictaꝫ ⁊ duram agere vitam vt expediret. Sed plurimi ſequunt̉ ſenſualitatem ⁊ vana corꝑis ⁊ delectatōnes ſenſibiles ⁊ carnales. Et ſi aliqͥ bonā vitaꝫ⁊ ſtrictam ⁊ pnīalem incipiūt. nō tn̄ continuantſed paulatim ꝓhdolor ad vitā delitioſam et carnalem redeūt. ſed bōa vita debet eſſe ſtricta Iōde bona vita d̓r. Facta eſt quaſi nauis inſtitorꝭ.Prou̓. vlti. Nauta huius nauis eſt cōfeſſor. iōattendatis vt ſit bonus. qꝛ al̓s multe naues perduntur ex mal̓ confeſſoribus. Boni marinarijſunt bone ſocietates. Auiſa ꝓuiſio victualiumſunt deuote oratōes. Arma ꝓ defenſione nauiſſunt oꝑa ſpūalia. Et ꝓ lorica ⁊ thorace eſt cilicium. etiā ꝓ defenſione ſunt ꝟtutes morales.Fiat gͦ ſic ratio. Si finis eſt cauſa cauſaruꝫ. ⁊ finis noſter ſit ad portum mortis. ideo ordinata ēvita noſtra. Iō dicit ſcpͥtura. Melior eſt diesmortis die natiuitatꝭ. Melius eſt ire ad domūluctus qͣꝫ ad domū ꝯuiuij. Ecc̄s. vij. Nota melior eſt dies mortis die natiuitatis .ſ. ad ordinādum vitam. Scd̓o melius eſt ire ad domum lu.qͣꝫ ad do. cōuiuij. Rō. In illa finis cūctoꝝ āmonetur hoīm. ⁊ viuēs cogitat qͥd futuꝝ ſit. Ecc̄s.vij. Oppoſitū fit ab amatoribꝰ mūdi morteꝫ nonpenſantibus. Si dicat̉ alicui mō quo velles citius ire ad domū luctus qͣꝫ ad domū conuiuij?Reſpōdit ꝙ ad domū cōuiuij. Sed attēde ꝙ ſalomō qͥ eſt ſapiētior dicit oppoſitū ꝙ melius eſtire ⁊cͣ. Et aſſumpſit ratōem. In illa em̄ finis cūctoruꝫ .ſ. pauꝑtas. infirmitas que trahūt hoīeꝫad diſpoſitōnem bone vite. ⁊ ecōuerſo in domocōuiuij videt ſuꝑbiam. luxuriam ⁊cͣ. q̄ trahunteum ad malaꝫ vitā. Ideo dicit ſcriptura. In oībus operibus tuis memorare nouiſſima tua. etin eternū non peccab̓. Eccī. vij. ¶ Nota nouiſſima. duodecim ꝯcurrūt in die mortis. ſex corporis ⁊ ſex anime que ſunt memoranda. Prīo cogita ꝙ tunc ꝑdes vitam corꝑalem quā ſuꝑ omnia diligis quā nūqͣꝫ recuꝑabis ꝓ iſto md̓o. Iōdeſpiciat̉ iſta vita ⁊ nō tm̄ diligat̉ vt labores ꝓea inutiliter. Scd̓o cogita ꝙ nudus ſepelieris.nō veſtient te de auro. Tertio omēs amici nosdeſerūt. ſolū nos ſequent̉ vſqꝫ ad foueam Id̓o

non ponas nimiā ſpeꝫ in amicis ⁊cͣ. Quarto cogita quō ponet̉ corpus in fouea ⁊ calcat̉ pedibꝰIdeo noli ſuꝑbire. Quinto qͥd erit de corporetuo in fouea. ⁊ cogita quomō comedet̉ a ꝟmibꝰSexto cogita quantus eſt dolor in ſeꝑatōe anime ⁊ corꝑis Verbi gratia. quādo ſcindit̉ aliqd̓membrū eſt magnus dolor. Ratio eſt qꝛ aīa habet dimittere illum locū ⁊ reſtringere ſe. quātoigit̉ maior erit dolor quādo fiet ſeꝑatio anime atoto corꝑe ⁊ a ſingulis eius ꝑtibus. Septīo cogita qn̄ aīma eſt ſeꝑata ſtatim ducit̉ ad iudiciū⁊ xp̄s iudex licet omnia ſciat tn̄ interrogat quiſes tu. qͥd feciſti ꝓ me? ⁊cͣ. Octauo cogita quomodo ille diabolus qͥ te fecit peccare accuſabitin iudicio. Nono cogita de ſententia q̄ dat̉ irreuocabilit̓ que maxime timēda eſt. Decimo cogita ſi ſentētia dat̉ ꝯͣ te qͣliter fiet executio a demonibus. Undecimo cogita de acerbiſſima penaqn̄ anima erit in porta inferni timore concutiet̉ineſtimabili. Duodecimo cogita ꝑpetuitatē penarum. qꝛ in eternū durabūt. qꝛ incorruptibiliſeſt aīma ⁊ impenitēs obſtinata in culpa que ordinat̉ ꝑ penam. Cuꝫ gͦ in vniuerſo nihil debeatmanere inordinatū. ergo durāte culpa in dānatis in ꝑpetuū. durabit iuſte ⁊ rationabl̓r pena īꝑpetuum. De hoc etiam ſupra in ꝑte hyemaliplures adducte ſunt ratōes. Ecce qͣre ſcripturadicit. In omībus oꝑbus tuis memo. nouiſ ⁊cͣ.Unde dicit Hiero. ⁊ eſt ſententia oīm ſapientūUitam eſſe meditatōꝫ mortis. Idem hiero. dic̄ad Paulinū. Facile contemnit omīa qui ſe cogitat moriturū. c. viij. ¶ Dico ſcd̓o ⁊cͣ. Quia ſicut dies mortis facit vitā ordīare. ita cogitatiodiei iudicij facit bonam vitā cōtinuare ⁊ penitētiam. Ratio eſt ẜm regulā libri topicorū. ꝙ deduobus malis penalibus .ſ. minus malū eſt eligendum. Eſſet em̄ homo ſicut ſtultus ſi aliquiſex aliquo crimine diffinitiue eſſet ſententiatus.ſcꝫ ꝙ indueret camiſiam vel tunicā ferreā. vel ſitalis habens lib̓tatem eligendi illē vel illam veſtem eligeret tunicā ferrea que magis eſt afflictiua ſtultus eſſet. Ita de nobis eſt. quilibet noſtꝝpoteſt de aliquo crimine accuſari. ⁊ xp̄s dat ſententiam de pena ſub diſiunctōe ⁊cͣ. Et camiſiaeſt pnīa huius mūdi. ſed tunica ferrea eſt penainfernal̓ ignita. Ecce ſententie clauſula in ꝓceſſu facta. Dico vobis niſi penitētiam habueritꝭomnes ſiml̓ ꝑibitis. Luc̄. xiij. ſicut illi decem etocto ſuꝑ quos cecidit turrꝭ ſiloe ⁊ occidit eos.Nota hiſtoriam Noͣ decem ⁊ octo ſunt peccataque damnant gentes ſuꝑ quas cadit turris diuine iuſticie. Decem ſunt p̄cepta legis ad q̄ omnia peccata reducunt̉ implicite vel explicite. ꝟbi gratia. recurrere ad diuinos eſt vnum peccatum mortale. ⁊ ſic de alijs. Et ſic ſunt decem peccata que fiunt cōtra decem p̄cepta. Item peccata mortalia ſunt ſeptem .ſ. ſuꝑbia. auaricia. ⁊cͣ.Fff 4