Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

bus multorū ꝙ nō habeat reddere cōpotū laxat habenā dicerēt. Quid oportet me time̓. exqͦnō habeo dare cōpotū de vita mea. tal̓ ſine freno peccat. ꝓpter hͦ diabolus laborat vt inducatgentes ad iſtū errorē. Sed qn̄ hō credit et cogitat ꝙ de omībus cogitatōibꝰ q̄ cogitauit habetreddere ratōꝫ. vt d̓r Sap̄. j. In cogitatōibꝰ impij erit interrogatio. Item de oībus ꝟbis minimis. vt d̓r Lu. xij. De omni ꝟbo ocioſo qd̓ locuti fuerint hoīes reddent ratōꝫ in ſtrictiſſimo deiiudicio. Item de oībus oꝑbus. vt d̓r Eccī. vl.Cuncta q̄ fiunt adducet dn̄s in iudiciū ꝓ oī errato ſiue bonū ſiue malum ſit. In qͥbus ſi errorinueniat̉ eſt ꝑiculū damnatōis. tal̓ cuſtodit ſe ⁊viuit ordinate. Ecce qͣre credētia ⁊ cognitio diuini iudicij mouet cor hoīs ad bn̄faciendū. Autori. Fugite a facie gladij. qm̄ vltor iniqͥtatumgladius eſt. ⁊ ſcitote eſſe iudiciū. Iob. xix. A facie gladij .ſ. ſnīe iudicial̓. ⁊ concordat Ioh̓s di.qui vidit iudicium ꝙ de ore eius .ſ. iudicis ꝓcedebat gladius ab vtraqꝫ ꝑte acutus. Apoc̄. xixIō dauid cogitans diuinū iudiciū orando ait.Confige timore tuo .i. clarifica. ⁊ ꝯſtrīge carnesmeas .i. carnalitates. Rō. A iudicijs em̄ tuis timui Noͣ duplex iudiciū. ꝑticulare qd̓ fit in morte. ⁊ vniu̓ſale qd̓ fiet in fine mūdi. De pͥmo dicitthema. Faciet .ſ. xp̄s iudiciū ⁊ iuſticiā in terra.vt. sͣ. Et tangit tria q̄ ſunt in iudicio particularicuiuſlibet homīs .ſ. Stricta inquiſitio ibi. faciet iudiciū. Iuſta diffinitio ibi. ⁊ iuſticiā. Preſto executio ibi. in terra.De pͥmo dico ꝙ in morte homīs eſt ſtricta inqͥſitio cum d̓r. faciet iudiciū. ſicut iudex qͥ inquiritde omībus. Diceret aliqͥs. qͥd oportet. nōne iaꝫſcit omīa non ſolū facta ⁊ dicta ſꝫ ⁊ minimas cogitatiōes. Iudices huiꝰ ſeculi qͥ neſciūt debentinqͥrere ſtricte. ſed ip̄e ſcit oīa. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo licꝫoīa aꝑta ſint ipſi. tn̄ vt iuſtus iudex ẜuat formāiudicialem. qꝛ iuſtus iudex pͥmo audit accuſatorem. facit ꝓceſſum. vocat teſtes. dat defenſiōesiuris Sic xp̄s iudex fac̄. accuſator eſt diabolusqͥ facit peccare. qui ſtatim aīma exeūte a corꝑe.accuſat eā coram xp̄o. Etiam ꝓpͥa pctā. Bern̄.Tūc oꝑa noſtra ſiml̓ loquētia dicēt. tu nos egiſti. oꝑa manuū tuarū ſumus nō te deſeremꝰ. tecum erimꝰ. tecū ad iudiciū ꝑgemus. oīa em̄ peccata q̄ nunc occulta ſunt exͣ ꝓſilient. ⁊ ſuū accuſabunt actorē. Tinea veſtimentorū ſuꝑbū. auꝝ⁊ argentum auruꝫ. edificiū iniquū vſurarium.Ecc̄s. vl. Cuncta q̄ fiūt adducet dn̄s in iudiciūſiue bonum ſiue malū. ꝙ de mal̓ fiat examīationō eſt dubiū nec iniuria. ſed etiam de bonis rō.qꝛ deus nō ſolū vult vt faciamꝰ bona. ſed etiaꝫbona intentiōne. qꝛ ex bonis oꝑbus de generemala intentiōe factis hō damnaret̉. vbi gratiaponere filiū in ordine mendicantiū vt ſit mgr̄ cō

feſſor regis. intentio eſt mala. Ecce qualit̓ bonaoꝑa nr̄a examinant̉ in iudicio. Iō dauid in ꝑſona xp̄i. Cū acceꝑo tꝑus ego iuſticias iudicabo.Deus diſtribuit tꝑs cuilibet dans ſuā ꝑtem vtlucret̉ tali. xx. annos. ⁊ tali. xl ⁊cͣ. ⁊ qn̄ videt ꝙml̓ti male expendunt tꝑs. ip̄e recipit ſibi in cōmiſſione di. Nolo ꝙ occupes ⁊cͣ. ⁊ tunc iudicatoꝑa bona ⁊ mala. Iō dicit ego ⁊cͣ. Iō apoſtolꝰOēs nos manifeſtari oportet an̄ tribunal xp̄i.vt recipiat vnuſqͥſqꝫ ꝓut geſſit in corꝑe ſiue bonum ſiue malū. ij. ad Cho. v. Secundū qd̓ fitin iudicio ꝑticulari eſt iuſta diffinitio cum dicitfaciet iuſticiā. Facta aūt inqͥſitiōe ꝑ iudicē diffinitur qͥd fiendum ſit. Sic etiā faciet xp̄us factaiudicial̓r inqͥſitōne. diffinit qͥd aīma dꝫ habere.qꝛ ſi fuit de vita ꝑfecta ⁊ apoſtolica ⁊ fecit ml̓taoꝑa meritoria ⁊ ꝟtuoſa. ita vt in ſtatera diuineiuſticie poſitus plus pōderāt bōa. cōdigne ⁊ iuſte diffiniens xp̄s dicet. Et qꝛ in vita tua feciſtiꝯdignam pnīam nō eſt rōnale ꝙ iteꝝ facies hicſꝫ leta facie extendit manum di. Euge ẜue bone⁊ fi. intra in gau. do. ⁊cͣ. Mat. xxv. No in punitiōe .ſ. pnīaꝝ nihil eſt reſpectu gl̓e. ſi aūt fuit male vite ⁊ finaliter impenitēs. facta inqͥſitōe dicetſcꝫ demonibꝰ. Seruū meū inutilē ꝓijcite in tenebras ex: ⁊cͣ. Mat. xxv. Nota qͣliter recipit̉ aīaa demonibus ⁊ ꝓijcit̉ miſerabl̓r in infernuꝫ. caput pͥmo ⁊cͣ. Si aūt nō ſit oīno ꝑfectus nec finaliter impenitēs. ſed bona hora ꝯuertit̉ ad deuꝫdolet de peccatis. ꝯfitet̉ ⁊cͣ. Auiſent̉ ne dent penitentiā ꝯͣ voluntatē peccatoris. ſi illā ẜuant liberant̉ ab inferno qn̄ moriunt̉. nō tn̄ ſtatiꝫ euolant. qꝛ non fecerūt ꝯdignam pnīam. nec deſcēdunt ad infernum. qꝛ penituerūt. ſed diffinit̉ vtvadāt ad purgatoriū ad complendā penitētiaꝫTal̓ ꝓnunciatio dicit̉ ꝯdigna diffinitio. Ponāin pondere iudiciū ⁊ iuſticiā in menſuraꝫ. Eſa.xxviij. Iudiciū ponit̉ in pondere ſtricte inqͥrendo ⁊ ꝟba accuſatoris ⁊ teſtium pōderando. Etiuſticiā in menſura .ſ. vel gl̓e vel pene in infernovel in purgatorio. Noͣ ꝙ iſta mēſuratio nō eſt ītelligēda .ſ. gl̓e vel pene ẜm equalitatē opeꝝ vl̓qͣꝫtitatem duratōis ſeu valoris .ſ. ꝙ ꝓ die ẜuitijvel hebdomoda ⁊cͣ. det deus diem gl̓e hebdomodam ⁊cͣ. Nō eſt ibi equalitas tꝑis nec etiamvaloris. qꝛ oꝑa miſcd̓ie patriarcharū. nec deuotio ꝓphetarū. paſſio martyrum nihil ſunt reſpectu gl̓e. Apl̓s. Nō ſunt cōdigne paſſioēs huiustꝑis ad futurā gl̓am q̄ reuelabit̉ in nob̓. ad Ro.viij. Sed illa cōmenſuratio fit ẜm eqͣlitatē proportionis. qꝛ ille qͥ fecit plura bona cū maiori caritate habebit maiorem gl̓am. ⁊ ecōuerſo Noͣde corꝑe pueri ad cuius augmentū augmentātur ⁊ mēbra. non ẜm equalitatē. ſed ẜm ꝓportōnem qualitatis. Ideo Lu vj. Eadeꝫ meſura qͣmenſi fueritis remetiet̉ vobis. Si dicat̉. ⁊ q̄ iuſticia ꝙ ꝓ peccato vnius hore dat̉ pēa ꝑpetua:Fff 3