Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

poſt TrinitatisDn̄ica. xxv.

comꝑat ſe galline. Gallina em̄ anteqͣꝫ hꝫ pulloshꝫ vocem clarā. ſed poſtqͣꝫ hꝫ pullos efficit̉ rauca ⁊ parū comedit. Sic etiā xp̄s cum ſit verbuꝫeternū claram vocē hꝫ. ſed intantū clamauit ꝙdixit .ſ. p̄dicando. Rauce facte ſunt fauces meeEt ſicut gallina qn̄ videt miluum vocat pullos⁊cͣ. Ita xp̄s qn̄ videt ꝯͣ nos venire miluū .i. diaboluꝫ quem nos nō videmus ad nos clamat dicens. Venite ad me omēs qͥ laboratis ⁊ oneratieſtis. ⁊ ego reficiam vos. Mat. xj. expandensalas ſuas. Dextera eſt pax. ſiniſtra eſt cōcordiavt ſub his alis ponamꝰ nos. Sed ml̓tis acciditvt pullo in ſpica occupato ⁊ nō curat venire. etſic recipit̉ a miluo. Sic etiā xp̄s vocat nos ſubalis pacis. Sed dicit aliqͥs filius diaboli. nō: ꝑcorpus vindicabo me. tal̓ occupat̉ circa ſpicam Sexto vult deus pietatem fraternalē .ſ. ꝙ ip̄ide bonis que dedit ip̄e nob̓ ſiue tꝑalia ſiue ſpiritualia ſint demus ꝓximis indigentibꝰ. Notade hͦ ſanctū Tho. ij. ij. q. xxxij. ar. ij. in corꝑe qͣliter ſit in p̄cepto de ſuꝑfluo. iuxta illud. Qd̓ ſupereſt date el̓ynam. ⁊ omīa mūda erūt vobis.Lu. xj. Item vult ꝙ mutuemus ſine vſura. mutuum date nihil inde ſperantes. Luc̄. vj. De hͦTho. ij. ij. q. lxxviij. arti. j. Rō iſtorū. non enimvult deus ꝙ hoīes ſint auari. Nam cetere creature omīa eis a deo collata cōmunicāt ⁊ dāt homini. vt patet in ſole qͥ dat nob̓ claritateis influentias. Ideo dicit xp̄s auaris iudeis ⁊ chriſtianis qͥ exquo faciebāt ſacrificiū non curabant depauꝑibus. Euntes diſcite qͥd eſt miſcd̓iam volo ⁊ non ſacrificiū. Oſee. vj. Ubi Tho. ij. ſcd̓eq. iij. arti. iiij. Deū nō colimus ꝑ exteriora ſacrificia aut munera ꝓpter ip̄m ſed ꝓpter nos ⁊ ꝓpter ꝓximos. Nō em̄ indiget ſacrificijs noſtrisſꝫ vult ea ſibi offerri ꝓpter nr̄am deuotōꝫ ⁊ ꝓximorum vtilitatem. ⁊ ideo miſcd̓ia qua ſubuenit̉defectibus aliorū eſt ſacrificiū ei magꝭ acceptū.hec Tho. Ecce quare dicit. miſcd̓iam volo. dic̄hoc idem xp̄ianis. qꝛ ſunt multi qͥ habuerūt ml̓ta de malo iniuſto. de vſura. rapina. ⁊ poſt ordinant capellanias. conſtruūt eccl̓as. ſed meliꝰ eſſet reſtituere ill̓ vude hn̄t. qꝛ illud eſſet miſcd̓ie⁊ pietatis quam deus vult. Idem d̓r etiā de clericis theſaurizantibꝰ vt faciant bn̄ficia. vt ſuntep̄i. Nota ꝙ qͥs nō dꝫ facere ciſternā qͥ habꝫ fōtem in domo ſua. ſed in deẜto ſicco vbi non eſtfons dꝫ fieri ciſterna. Iō ſeculares pn̄t ꝯgregare filijs. hoc etiā d̓r cōfeſſoribus qͥ oēs pnīas qͣsdant ſunt miſſe cā auaricie. ⁊ nō aduertūt xp̄i p̄ceptum. Eūtes diſcite. Septimo vult deꝰ aſperitatem penitentialem. ſi peccauimus ꝯͣ deū nōvult ꝙ damnemur. ſed vt faciamus penitētiaꝫPatꝫ a ſimili. ſi argētarius facit p̄cioſum vasauri ⁊ cadit in luto vel in aqͣ ſiue inter lapides ⁊totū quaſſat̉. nō ex hͦ ꝓijcit̉ vas. qꝛ p̄cioſa materia eſt. ſed hoc non facit figulus. qꝛ parum pla-

cet vas de luto. ſed argentarius ponit in fornello. deinde coniungit̉. Ita facit xp̄s optimus argentarius. homo eſt de p̄cioſo metallo .ſ. de argento ratōe fidei. ex auro ratiōe charitatis. Siiſtud vas cadit in luto luxurie īter lapides auaricie. non ſtatim reijcit̉. ſed ſtatim reſtituit̉ ⁊ reformat̉ in fornace contritōis. vbi flatu dolorisincendit̉. Secūdo coniunctura ꝯfeſſionis quaſi malleo reformat̉. Tertio polit̉ ex oꝑibꝰ penitentialibus ieiunādo. Autoritas. Nunqͥd voluntatis mee eſt mors impij dicit dominꝰ deus.⁊ non vt ꝯuertat̉ a vijs ſuis ⁊ viuat. Eze. xviij.Ibidem. Nolo mortem impij. ſed magis vt cōuertat̉ ⁊ viuat. Octauo vult deus firmitatemꝟtualem .ſ. vt in bonis operibus ſimus firmi etſtabiles. Nam ſi alīqͥs ꝑ. xcix. ānos tenuerit bonam vitam ⁊ in centeſimo dimittit. ⁊ dat ſe delicijs. ⁊ moritur ſic. talis nunqͣꝫ intrabit paradiſūErat quidam mercator qui emptis p̄cioſis iocalibus poſuit in quodam ferdello. ⁊ tradidit vniportatori. vt portaret̉ vſqꝫ ad domum dans ſibi vnum florenum ꝓ leuca. qui quando fuit admedium miliare depoſito ferdello ⁊ ꝑdito veītad domum mercatoriſ petens ſalariū de hoc ꝙportauit. qui non ſoluꝫ non recepit p̄cium. īmorecepit opprobriū ⁊cͣ. Ita ad ꝓpoſitum quādoaliquis incipit bonam vitam ⁊ ſanctā in religione vel al̓s. non debet ceſſare in medio. ſed ꝑſeuerare vſqꝫ in finem. ergo dicit xp̄s de ſancto Iohanne euangeliſta. Sic eum volo manere dōecveniam .ſ. ꝑ mortem. Ioh̓. vlti. Item Qui ꝑſeuerauerit in finem hic ſaluus erit. Matthei. x.Iſid̓. de ſummo bono. Tunc placet deo nr̄a cōuerſatio cum bonū quod h̓ incipimꝰ ꝑſeuerantifine complemus. Item xp̄us. Eſto fidelis vſqꝫad mortem ⁊ dabo tibi coronam vite. Apoca. ij.quam nobis cōcedat ieſus xp̄s ⁊cͣ. Domica .xxv. poſt Trini. Sermo pͥmus.Aciet iudiciū etiuſticiam in terra. Hiere. xxiij. Interomnia que maxime mouent homīesad dimittēdum vicia ⁊ malā vitā eſt cogitatio⁊ timor diuini iudicij. qͣꝫto plꝰ homo cogitat idiudicium. tanto magis cauet ſe a peccatis. Ratio quia quilibet diſpenſator magni domī quādo cogitat ⁊ ſcit ꝙ de omnibus expenſis ⁊ receptis habet dare compotum ⁊ ratōnem ſtrictamcum magna diligentia auiſat ſe maxime cum inerrore compoti eſt ꝑiculum mortis. Secꝰ quando non habet reddere ratōnem. tunc ad libituꝫdiſpenſat. Sic etiam de nobis. quilibet noſtruꝫeſt diſpenſator. habemus diſpenſare deſideriacordis. opera manuum ⁊cͣ. Autoritas. Sic nosexiſtimet homo vt chriſti miniſtros ⁊ diſpenſatores. .j. ad Chorin. iiij. Si ergo aliquis ex diaboli temptatōne qͥ ponit iſtum errorem in cordi