Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

petētē increpauit vt ptꝫ Ioh̓. iiij. Rn̄ſio ꝙ iſtepͥnceps habebat duo .ſ. firmā credentiā in cordeꝙ .ſ. poterat ſanare filiā ſuā vt ptꝫ in petitiōe dicens: Ueni impone manū ſuꝑ eā ⁊ viuet. Secūdo habebat ardētē deuotioneꝫ ad xp̄m. qꝛ accedens adorauit eū. Iſta duo ſtatim trahūt ad ſexp̄m. Noͣ ad hͦ exemplū naturale ꝙ candela clareſcēs ⁊ fumigans finalit̓ trahit ad ſe lucē. Xp̄sd̓r lux. Erat lux ꝟa q̄ ⁊cͣ. Ioh̓ .j. Si gͦ tu habesclaritatē fidei ī corde ⁊ fumigationē deuotionisſtatim trahes ad te xp̄m. apl̓s. In xp̄o ih̓u neqꝫcircūciſio aliqͥd facit neqꝫ p̄puciū. ſed fides. Ecce credētia. q̄ ꝑ charitatē oꝑatur Ecce deuotioad Gal̓. v. Quia ergo ille pͥnceps habebat iſtaduo ⁊ nō ille regulꝰ. ideo ⁊cͣ. Ecce h̓ humilitasxp̄i gratioſa. Ecce h̓ pͥma pars orti xp̄i huiꝰ diſpōſita ⁊ ordinata. Modo ſemineꝰ ī eo herbasaromaticas ſcꝫ de doctrinis ethicis ⁊ monoſticad regendū ꝓpriā ꝑſonam in bona vita. et ſuntdue ſcꝫ oratio q̄ p̄ſeruat nos a peccatis futuris.Secūda eſt cōfeſſio qͥ purgat a peccatis p̄teritꝭ.Oratio oſtendit̉ cū d̓r Ecce pͥnceps vnꝰ acceſſit⁊cͣ. Qui enī ⁊cͣ. debet pͥmo ad xp̄m accede̓. Quivult regi ſupplicare pͥmo accedit. Si dicatur. etquō poſſemus xp̄o accedere cū ſit in celo. Diconon debemus accedere corꝑaliter ſꝫ intellectualiter cogitando quādo vis orare cuꝫ quo habesloqui .ſ. cum rege celi cogitando ꝙ vides cuꝫ incahedra ſedentem. ſic accedit hō: ⁊ ſicut ille quiloquit̉ cū rege flectit genua ⁊ diſcooperit caputIta etiaꝫ in oratiōe. qꝛ exquo hō acceſſit dꝫ orare. Id̓o d̓r de p̓ncipe ꝙ acceſſit ad eū et fecit ſuāſupplicationē. Ecce qͣliter oſtēdit nob̓ orare. Iōdauid. Accedite ad eū et illuminamini ⁊cͣ. Quiaūt ſic orauerit ſicut pͥnceps iſte erit eiꝰ oratio accepta. Qui al̓s orat nō obtinebit aliqͥd. Ecce hͦherba aromatica q̄ ſeruat hoīem ⁊cͣ. Nota h̓ exemplū ſiue miraculū d̓ iuuene mercatore. deuoto virgini marie qͥ quolibet die ꝯtemplādo. xij.gr̄as factas ꝟgini marie. ẜm. xij. ꝑtes ſue ꝑſonepſentabat. xij: aue maria. Primo cogitabat etꝯtemplabat caput marie plenuꝫ ſapīa plꝰ qͣꝫ patriarche ꝓhh̓e ⁊cͣ. ⁊ ſic dicebat pͥmū aue maria.Deinde oculos quotiens reſpexit xp̄m. Tertioaures quō audierit xp̄i ẜmones Quarto naresqͣlem odorē ſenſit de corꝑe xp̄i in die natiuitatꝭ.Quinto os. quotiens oſculata eēt xp̄m. Sextovbera q̄ lactauerūt filiū dei. Septimo cor plenūigne amoris. Octauo brachia qͥbus amplexataeſt xp̄m. Nono ventrē tanqͣꝫ xp̄i camerā. Decimo genua qͣliter orabat. Undecimo tibias qͣlit̓iuit laborādo qn̄ ꝑdidit filium dū eēt annoꝝ. xijDuodecimo aīaꝫ plenā om̄i ꝑfectiōe: ⁊ corpuspnīali afflictione. Nō qͣliter duꝫ p̄dictꝰ iuuenisiret ad feriaꝫ in via inuenit latrones ⁊cͣ. Ex iſtomiraculo poteſtis cognoſcere quō oratio factaad deū eſt herba aromatica Id̓o xp̄s dic̄. oꝑtet

ſemꝑ orare ⁊ nō deficere ī quolibet mane ⁊ ſero.Luc. xviij. Scd̓o iſte pͥnceps oſtēdit ꝯfeſſioneꝫſacramentalē que purgat a peccatis p̄teritis. inꝟbis qn̄ dixit. dn̄e filia mea ⁊cͣ Statim poſt peccatū mortale filia mea .i. aīa mea. eſt mortua Iōde bona rōne ⁊ de ꝯſilio ſtatim eēt ꝯfitendū peccatū qͣlibet die Modo dicunt multi expectaboxl. Et ſi cadit lutuꝫ in tunica nunqͥd dices expectabo per annū. Ecce qͣre dicit. modo defūcta.Qui aūt nec in qͣdrageſima vult cōfiteri puniet̉⁊ pͥmo in aīa q̄ ſepeliet̉ in inferno. Scd̓o in corpore ꝙ nō debet ſepeliri in cimiterio. Exͣ de pe.⁊ re. ca. oīs. vide ſupra do. xviij. ẜmo pͥmo. in fine. Noͣ quō curatꝰ debet hr̄e in ſcpͥtis qͥ ꝯfitent̉⁊ qͥ nō ⁊c̄. Qui abſcōdit ſcelera ſua non diriget̉qͥ aūt ꝯfeſſus fuerit ⁊ reliquerit ea: miſcd̓iaꝫ ꝯſequet̉ Prou .xxviij. Ecce qͣre dicit. filia mea ⁊c̄.Scd̓o dixit pͥnceps. veni ⁊ impone manū tuamſuꝑ eā ⁊ viuet. Ecce h̓ abſolutio. an̄qͣꝫ ꝑſona ꝯfiteat̉ ⁊ abſoluat̉ eſt habitatio demonū. qͦt peccata mortalia qͥs habet. tot d̓r hr̄e demonia: Debeata magdalena dicūt euāgeliſte ꝙ xp̄s eiecitſeptē demonia .i. ſeptē pctā mortalia. qꝛ nō legitur ꝙ fuit demoniaca. ſed facta ꝯfeſſione ⁊c̄. venit xp̄s ꝑ gr̄aꝫ. Id̓o dixit. veni dn̄e. Et xp̄s. veniam ⁊c̄. Doctrina ē theologie ꝙ in abſolutiōenō ſolū venit xp̄s ꝑ gr̄am. imo etiā ꝑ p̄ſentiā ꝑſonalē. ⁊ non ſolum xp̄s ſed etiam tota trinitasIoh̓. xiiij. Si qͥs diligit me ẜmonem meuꝫ ẜuabit .ſ. illū quē dixi ꝑ os apl̓i Iacobi. Cōfitemini alterutrū peecata vr̄a. ⁊ orate ꝓ inuicē vt ſalue mini Iac̄. v. ⁊ pater meus diliget eū ⁊ ad euꝫveniemꝰ. Ecce pnīe iniunctio. pnīam vocat manū que qͥnqꝫ digitos habet. Primus eſt pollex⁊ eſt cōtritio cordis. Scd̓s eſt bonū ꝓpoſitū nōredeundi ad peccata. Tertiꝰ eſt pnīalis afflictioqꝛ ſicut caro fuit tibi occaſio peccādi ita etiā penitere debet Quartus ē iniuriarū remiſſio cogitando ꝙ maiores iniurias feciſti chriſto Dicūtmedici ꝙ in iſto digito eſt vena cordialis. ideo īdeſpōſatione ponit̉ ibi annulus ad innuēdū ꝙſe debēt cordialiter diligere. Quītus ē iniuſtorum reſtitutio tam de fama qͣꝫ etiam de bonis.Ecce quare dicit. impone ⁊c̄. quia ita ꝓmiſit deus. Si impius egerit penitētiā a peccato ſuo vita viuet ⁊ non moriet̉. Ezech̓. xviij. Dico ſecūdo ꝙ in ſcd̓a parte euan. oſtendit̉ ſancta virtusxp̄i que dicit̉ benignitas ꝟtuoſa cum dicit̉. Etecce mulier ⁊c̄. vſqꝫ. mulier ex illa hora. Ecce h̓chriſti benignitas ꝟtuoſa. quia cum illa mulierdeberet puniri. quia approximabat ꝯtra legemLeuit̓. v. Xp̄s aūt nō puniuit. ſed etiaꝫ ꝯſolatꝰfuit eā. Et in illa ꝑte plantande ſunt herbe aromatice ſcꝫ doctrine polltice que ſunt ad bonū regimen cōitatis. ⁊ ad hͦ oꝑtet duo pūcta declarare. Primo q̄ eſt mulier hec q̄ hꝫ ⁊c̄. Iſta mulierē coitas q̄ abūdat in peccatis notorijs. peccata