Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. xxiiij. poſt trinitatis

dicit ſeneca. Talis ē animꝰ ſapiētꝭ qͣlis ē mūdꝰſuꝑ lunā. ſemꝑ illic ſerenū ē. Iſtā claritatē debemus nos hr̄e ꝑ clarā ſapīaꝫ fidei. Caueatis ne īcorde vr̄o intret tenebra erroris ⁊cͣ. debemꝰ enīhabere cor claꝝ. ⁊ hec ē ſapīa nr̄a. de qͣ dic̄ moyſes iudeis. ⁊ ꝑ eos nob̓. hec ſcꝫ fides ē ſapīa veſtra corā ppl̓is vt audientes vniuerſa p̄cepta hͨ.dicāt. En ppl̓s ſapiēs ⁊ intelligēs gens magna.Deut̓. iiij. Nota fidē catholicā vocat ſapīaꝫ. ſꝫnon ſcīaꝫ. Dicit ph̓s. vj. ethi. ꝙ tres ſūt ꝟtutesintellectuales ⁊ ſpeculatiue .ſ. ſapīa. intellectus⁊ ſcīa. Sapiētia ē cognitio diuinoꝝ lꝫ mō dicāt̉ſapiētes aſtuti ⁊ fallaces mūdani hoīes et falſedicētes ſe eē ſapientes: ſtulti facti ſūt. Roma. j.Intellectꝰ ꝟa ē cognitio pͥncipioꝝ. Scīa ꝟo eſtcognitio ꝯcluſionū q̄ habent̉ ꝑ demōſtratiōes.Fides aūt d̓r ſapīa. qꝛ eſt de diuinis ⁊cͣ. d̓r intellectus. qꝛ articuli fidei ſunt pͥncipia totiꝰ theologie. ſꝫ fides nō d̓r ſcīa. qꝛ articuli non ſūt ꝯcluſiones habite ſeu ꝓbate ꝑ demōſtrationeꝫ. quia lꝫnos habeamꝰ rōes ⁊ argumēta ꝓbātia articl̓osfidei. tn̄ nō ſūt demōſtratiōes. qꝛ niſi deꝰ reuelaſſet rōnes nō ſufficiūt ſꝫ ſūt ꝑſuaſiones. Ecce qͣred̓r. hec eſt ſapīa veſtra. Nota corā ppl̓is. qꝛ nonſufficit xp̄iano hr̄e fidem in corde. ſꝫ oꝑtet etiamꝯfiteri vocaliter tꝑe ⁊ loco ꝯgruis ẜm illd̓. Corde credit̉ ad iuſticiā. ore aūt ꝯfeſſio ſit ad ſalutēRoma. x. Dicat̉ credo in qͦ ſūt. xij. pͥncipia theologie Quinta eſt firma ſtabilitas. qꝛ celū incorruptibile ē. ⁊ lꝫ habuerit pͥncipiū. tn̄ nō habebilfinē in ſubſtātia. Dauid loquēs de corporibꝰ celeſtibꝰ dicit. Statuit ea ineternū ⁊ in ſeculū ſeculi. Idē dicūt ph̓i ꝙ durabit ſine fine. Iſtā qͣlitatem debemꝰ nos hr̄e ſi debemꝰ habitare in celo.Nā debemꝰ hr̄e h̓ ſtabilitatē ꝑ firmā obediētiā⁊ ꝑſeuerantiā. In bona vita quē hō elegit ꝑſeuerāter manere. Sꝫ noͣ ꝙ anteqͣꝫ hō eligat ſpecialem ⁊ ſpūalē vitā ⁊ ſtatū. homo dꝫ reſpicere eteligere qd̓ meliꝰ eſt ꝓ aīe ſaluatiōe. ꝟbi gr̄a. quivult ītrare religionē dꝫ deliberare ī quā. Et primo reſpicere regulā ⁊ ꝯſtitutiōes. ⁊ nō ingerereſeip̄m ſtatim. ſꝫ reſpicere tria. Primo regulaꝫ etꝯſtitutiōes ſi placēt tibi. al̓s non intrare debes.Scd̓o ſi fratres ẜuant illā regulā ⁊ ꝯſtitutiōesal̓s nō debes te obligare. Tertio ne ī ingreſſu fiat ſymonia ⁊cͣ. Sꝫ poſtqͣꝫ iā elegiſtis ⁊ eſtis intꝰdebetis ꝯtinuare bonā vitaꝫ ⁊ mori in illa. Itaqꝫ fratres mei dilectiſſimi ſtabiles eſtote ⁊ īmobiles in om̄i oꝑe dn̄i ſemꝑ abūdantes ſciētes ꝙlabor veſter nō eſt inanis coraꝫ dn̄o. j. Corꝭ. xv.Sexta eſt ampla vtilitas. qꝛ oēs ꝟtutes ꝯditiones. ꝓpͥetates. ⁊ qͣlitates qͣs deus dat eis largetribuūt nob̓ vt ptꝫ ī ſole qͥ tribuit nob̓ claritateꝫa deo ſibi datā Idē de luna ⁊ dealijs. id̓o Gen̄.Fiant luminaria magna in firmamēto. ⁊ diuidant diē ac noctē. Ibidē. Fecit deꝰ duo luminaria magna. maiꝰ vt p̄eſſet diei. miuꝰ vt p̄eſſet no-

cti. Sꝫ ſi ꝑ auariciā vellēt ſibi retinere deus eisauferret. Si volumꝰ hr̄e ꝯuerſationē ī celis habeamꝰ iſtā ꝯditionem. ne gr̄as a deo nob̓ datasſpūales vel corꝑales nobiſip̄is retineamꝰ. Unicuiqꝫ aūt dat̉ manifeſtatio ſpūs ad vtilitatem.j. Corꝭ. xij. Dn̄ca. xxiiij. poſt feſtū trinitatis. ſermo j.Xijt fama hec invniu̓ſaꝫ terrā. Habet̉ ꝟbū iſtd̓ textualiter Marc̄. ix. Sermo nr̄ erit d̓ ſācto euāgelio. ſi placet deo habebimꝰ multas bonas doctrinas ⁊cͣ. ſalutet̉ ꝟgo maria ⁊cͣ. In p̄ſenti ẜmone volo tene̓ modū ortulani. qͥ qn̄ vultſemīare vel plātas ī orto plātare bonas ⁊ vtilesPrimo diſponit ⁊ ordīat ī tabulis. poſt ſemīat̉Ita faciā. Rō. qꝛ ī ſancta ſcpͥtura ſingularit̓ ſanctū euāgeliū d̓r ortꝰ clauſus ⁊ nō ager Ortꝰ clauſus vel ꝯcluſus. Can̄. iiij. Bn̄ eēt clauſus ortusqͥ haberet altiſſimū parietem ꝓ muro ⁊ portaleſtrictū. ⁊ bonā ianuā. ⁊ fortes ſeras. Sic ſanctūeuā. ē altiſſimo muro .ſ. fide xp̄iana muratū qͥ vſqꝫ ad celū aſcēdit. intm̄ ꝙ nullꝰ infidelis nec hereticꝰ nec ſciſmaticꝰ p̄t ītrare ad deſtruendū fructus eiꝰ. portale ſtrictū ⁊ baſſuꝫ ē hūilitas. Id̓onullꝰ ſuꝑbꝰ p̄t ītrare colligēdo fructꝰ eiꝰ ſecretorum nec ītelligēdo. Ianua firma. eſt paupertasapl̓ical̓ ꝓpt̓ hͦ lꝫ multi ſtudeāt nō tn̄ pn̄t īueniretheſauꝝ ſpūalē Nā ꝑſone carnales delicioſe ⁊cͣn̄ pn̄t ītrare ad comedēdū d̓ fructibꝰ huiꝰ orti. qꝛnō ſentiūt dulcedinē. qꝛ dulcedine vicioꝝ amittūt guſtū ⁊ īficiūt palatū Sꝫ ē aꝑta xp̄iano corde hūili ⁊ pauꝑi ſpū ⁊cͣ. talis ſentit odorē eius.Id̓o dic̄ xp̄s qͥ ē dn̄s huiꝰ orti. veniat dilectꝰ inortū ſuū. Can̄. v. Noͣ dilectꝰ a xp̄o ē xp̄ianꝰ qͥ incorde hꝫ firmā fidē Noͣ in ortū ſuū Euāgeliū eſtortꝰ xp̄i dn̄atiue. ſꝫ d̓r xp̄iani finaliter. qꝛ ꝓ eo factū eſt Ecce qͣre ſanctū euangeliū d̓r ortꝰ. ꝓpterhͦ in orto euangelij hodierni ordinabo tres herbaſ ẜm tres pͥncipales ꝑtes qͣs hꝫ iuxta tres xp̄iexcellētias q̄ in eo oſtendunt̉. Prima ē humilitas gratioſa. Scd̓a benignitas virutoſa. Tertia ſublimitas glorioſa.In his aūt nō plantabo caules nec ſpinargia. ẜꝫherbas aromaticas ⁊ ꝟtuoſas bonaꝝ doctrinarū. In pͥma plātabo vnā herbā aromaticā q̄ d̓rdoctrina ethica vl̓ monaſtico ad regēdū ꝓpriaꝫꝑſonā. In ſcd̓a aliā q̄ d̓r politica ⁊ generalis adregēdū cōmunitatē In tertia aliā qd̓r iconomica ꝯiugalis ad regendū ꝓpriā domū. he planteerūt ita odorifere ꝙ potero dicere Exijt fama hͦ⁊cͣ. Dico pͥmo ꝙ ī euā. hodierno oſtēdit̉ vna excellētia xp̄i q̄ d̓r hūilitas gͣtioſa. hͨ oſtēdit̉ ī pͥmaꝑte euāgelij cū d̓r. Loquēte ih̓u ad turbas vſqꝫſeq̄bāt̉ eū ⁊ diſcipuli eiꝰ. Querit̉ qͣre xp̄s huncpͥncipē ſtatim ſecutꝰ ē. Cū tn̄ regulū eiꝰ aduētuꝫ