Sermo
autoritas. Perditio tua iſrael. id ē. vir vidensdeū. ſupple ex te ē. tātūmodo ex me auxiliū tuū.Ozee. xiij. Patet ergo ꝙ qui vult exire d̓ puteopeccatoꝝ ⁊ recipere bonam vitā habet exire perſcalam miſcd̓ie dei ⁊ aſcendere gradatim ꝑ decēgradus. Primus eſt peccatoꝝ cognitio. ⁊ ſic dealijs. vt ſupra ſexto p̄cedenti ẜmone ⁊cͣ. Id̓o dicit apl̓s. qui ceciderat in puteum peccatorū ꝑ infidelitatem. Ego ꝑſecutus ſum eccl̓iam dei ⁊cͣ.Si querat̉. quomodo exiuit Rn̄dit. gratia deiſum id qd̓ ſum. j. Corꝭ. iij. ptꝫ pͥma ꝯcluſio. ¶ Secūda cōcluſio eſt. ꝙ cōtinuare bonam vitam inceptam eſt gratia dei veraciter. ⁊ vult dicere talis ꝯcluſio ꝙ lꝫ ſitis extra puteū peccati per deimiſericordia. nō tamē poteſtis cōtinuare bonaꝫvitam niſi per gr̄am dei. Declarat̉ hoc ꝑ quandam ſpeculationē intellectiuā vel intellectualēfundatam ꝑ regulaꝫ ph̓i di. Rerū naturaliū recipientiū peregrinā formā. q̄dam retinent eaꝫ ꝑmanenter quedā ſoluꝫ in p̄ſentia agentis. pͥmuꝫpatet in candela accenſa et aqua calefacta. quiaretinent formā acceptam. ſcd̓m in aere illuminato ⁊ ī camera obſcura ⁊ ſpeculo informato ꝙ ſtatim recipiunt peregrinas formas. ſꝫ non retinētniſi tm̄ in p̄ſentia agentis. Sic in ꝓpoſito ē. Nāhabere ⁊ tenere bonam vitam eſt gr̄aꝫ dei habere nobiſcū. ⁊ talis forma eſt peregrina anime qꝛnon eſt ſibi naturalis. quia eramꝰ natura filij ireEph̓. ij. et anima recipit gr̄am dei non ꝑmanenter: vt candela vl̓ aqua recipiūt formas peregrinas. ſed ſolū in p̄ſentia agentis vt aer vel ſpeculum. ergo oportet ꝙ ſit ibi cōtinuus influxꝰ. ſcꝫꝙ gratia dei cōtinue illuminet actualiter vel habitualiter. al̓s ſtatim perderet anima gr̄am dei.Oportet ergo ꝙ homo ꝑ gratiā dei ꝑſeueret ⁊cͣergo non debemꝰ nos cōuertere ad creaturā ſedhabere debemus vultū anime ſemꝑ ad deū. id̓ochriſtꝰ Luc̄. xvij. Nolite retroreſpicere memores eſtote vxoris Loth. Dicatur hiſtoria Gen̄.xix. Id̓o qui exitis de ſodoma ſcꝫ de mala vitanon debetis reſpicere retro. ſcꝫ ad illam malamvitam p̄teritorū. Id̓o chriſtus. Nemo mittensmanū ad aratrū ⁊ reſpiciens retro aptus eſt regno dei. Luc̄. ix. Manū mittit ad aratruꝫ. quirrangit terram vt fructificet. ⁊ talis eſt ille qui īcipit bonā vitam ⁊ penitentiā vt faciat fructuꝫmeritoriū Id̓o nō reſpicere debetis retro dimittendo. Iā modicum faciēdo. ⁊ poſtea iterū modicū. ſed continuare debetis de bono in meliusMoraliter. fructus non inueniuntur in radicenec in trunco ſed in ramis. qui tamē totaꝫ virtutem habent a radice. quia ſi ſcindātur nō faciūtfructum ⁊cͣ. ⁊ xp̄s eſt radix ſeu truncus. nos vero rami. ⁊ vnus facit fructū oratiōis. alius ieiuniorū ⁊c̄. Sed videte vt ſitis firmati in radice .ſ.chriſto. ꝑ amoreꝫ ⁊ deuotionē. Id̓o dicit. manete in me ⁊ ego in vobis. Sicut palmes non pōt
ferre fructum a ſemetip̄o niſi māſerit in vite. ſicnec vos niſi in me māſeritis. Ioh̓. xv. Patet ergo ꝙ a deo eſt cōtinuare bonā vitam. ideo dicitautoritas. Gratia enī eſtis ſaluati ꝑ fideꝫ: ⁊ hocnon eſt ex vobis. dei enī donum ē Eph̓. ij. ptꝫ ergo ſcd̓a concluſio. ¶ Tertia cōclaſio ē ⁊cͣ. Sicutenī ex nobis non poſſumus honā vitam incipere nec inceptam cōtinuare. multo minꝰ ꝑficere.Autoritas. Velle ſcꝫ ꝑſeuerandi adiacet mihiꝑficere aūt bonū non inuenio. Roma. vij. Id̓odicit chriſtus Quis ex vobis ſi petierit ouū. nūquid porriget ei ſcorpioneꝫ? Si ergo vos cū ſitꝭmali noſtis bona data dare filijs veſtris quātomagis pater veſter celeſtis de celo dabit ſpiritūbonū ſcilꝫ ꝑſeuerādi petentibꝰ ſe. Luc̄. xj. Ouūſignificat ꝑſeuerātiā. Primo albedo eius ſignificat illum qui vult ꝑficere bonum opus vel bonam vitam: vt ſit albus in vita non denigrādovitam ſuam per errorem vel falſam oppinioneꝫſcd̓o eius plenitudo ſignificat diligētiā ne hō ſitocioſus expendendo tēpus inuanuꝫ. Cōuertet̉populꝰ meus hic ⁊ dies pleni inuenient̉ in eis.psͣ inquit. Quarto ſicut ouū nō habet pͥncipiūnec finem. ſic vſqꝫ ad mortem ſeruitiū dei nō debet habere terminū. Quinto ouū eſt medicinale albumē ſiue albū ad vulnera. rubeū ad cōfortandū debiles. Sic ꝑſeueratia eſt optima medicina cōtra peccata. Sexto eſt fecunduꝫ. quia abouo a gallina calefacto generat̉ pullus. ſic a ꝑſeuerātia generat̉ gallina. ſaluatio ſcꝫ anime. id̓odominꝰ dicit. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finem h̓ſaluus erit. Matth̓. x. Scorpio enī vadit capite demiſſo. ſed pungit cum cauda. ſic eſt de incōſtantibus. incipiunt deo ſeruire ſimpliciter. ſedredeunt poſt ad malam vitam. Ecce caudā plenam veneno. Id̓o dicit deus. ſubuerſores ſunttecum ⁊ cum ſcorpionibus habitas Ezech̓. ij. ergo poſt cōuerſionem petenda eſt a deo ꝑſeuerātia. ideo ꝯcludit. ſi vos. vſqꝫ ſpiritus bonꝰ. dequo dauid. Spūs tuus bonus ſcꝫ ꝑſeuerantie.deducet me terrā rectaꝫ. psͣ. cxlij.¶ Dn̄ica. xxiij. ſermo pͥmus.¶Eddite que ſuntceſaris ceſari. ⁊ q̄ ſūt dei deo Mat.xxij. Sermo noſter erit d̓ ſancto euāgelio hodierno. Cogitaui de iſto ẜmone teneremodū iuriſtarū. qui quādo habēt diſputare. pͥmo ꝓponunt plane quaſi ꝑ moduꝫ hiſtorie. deinde in pūctis vbi videtur difficultas mouēt q̄ſtionem. ita faciam ego. Caſus legis diuine erithiſtoria euangelij. qͣ poſita in aliquibus pūctismouebo aliqͣs queſtiones ẜm ꝙ erit expediensCaſus eſt iſte. dicit beatus mattheª ꝙ phariſeiinimici xp̄i abeuntes cōſiliū inierunt vt caperētih̓m ī ẜmone ⁊cͣ. Dicatur quomodo ceſar imperator romanꝰ impoſuit iudeis ſoluere tributuꝫEe eꝫ