Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. xxij. poſt trinitatis

eſt ꝑ creationeꝫ. ⁊ nullus angelꝰ poſſet formareformicā. ideo dicit deꝰ. Oēs aīe mee ſunt vt aīapatris: ita ⁊ aīa filij mea eſt Ezech̓. xviij. dn̄e nōne et corꝑa ſunt vr̄a? imo: ſꝫ qꝛ in corꝑibꝰ aliqͥdfaciūt parētes. in animabꝰ aūt nihil. Id̓o dicit.oēs aīe mee ſūt ſupple totalit̓. qꝛ nullus facit ibialiqͥd niſi ego ſolꝰ. Hic ptꝫ peccatū mulierū graue ad diuinos recurrētiū ꝓ filijs habendis cumnullꝰ poſſet dare filios niſi ſolus deꝰ cuꝫ reqͥrat̉creatio aīe. In quo recurſu debetis ītelligere ꝙdemones poſſunt creare aīas. qd̓ eſt falſū. qꝛ ſolus deꝰ creauit aīam. Dn̄e deꝰ oīuꝫ creator terribilis ſolus oīpotens. ij. Machab̓ .j. Modo videamꝰ vtꝝ ad incipiēdū bonā vitaꝫ reqͥrit̉ creatio. Dico ꝙ ſic. ⁊ ad minꝰ reqͥrit̉ creatio. xv. nouaꝝ creaturaꝝ ī aīa. Prima ē gr̄a dei q̄ creaturī aīa incipientis bonā vitā. qꝛ nō eſt forma educibilis de potētia materie. ſꝫ ꝑ creationē infūdit̉vel ꝑ infuſioneꝫ creat̉ in aīa. ⁊ hec gr̄a pulchrāfacit aīam abiciēs ab ea oēs tenebras peccatorūet gr̄a ꝓprie nō eſt ꝟtus ſꝫ radix oīuꝫ. eſſentiamaīe reſpiciens. Scd̓o creat̉ ꝟtus fidei. Diceretaliqͥs. Iam eram xp̄ianus an̄qͣꝫ inciperē bonaꝫvitā. Dico fides mortua ē. Sicut enī corpꝰ ſineſpū mortuuꝫ ē. ita fides ſine oꝑbus mortua eſtIac̄. ij. Homo mortuꝰ nō eſt ho. oꝑtet ergo creare fidē formatā. Tertio creatur ſpes. Si dicat̉iam habebā lꝫ eſſem peccator. Dico ꝙ non eratſpes ſaltē formata ẜꝫ qͣſi p̄ſūptio Quarto charitas q̄ fuit expulſa per peccata. qꝛ charitas ⁊ peccata ſimul ſtare nequeunt. Itē creant̉ etiā qͣttuor virtutes morales q̄ ſūt infuſe. Prima eſt pridētia ſcꝫ prudēter cauere a peccatis. ⁊ vitare occaſiones. qͣſi dicēdo. hoc vel hͦ fecit me caderepctm̄ cauebo mihi de cetero. Scd̓a ē iuſticia q̄ adeo infundit̉ qn̄ hō incipit bonā vitā di. emēdabo mala q̄ feci. Tertia eſt tꝑantia. qͣſi diceret. n̄poſſū ꝑſeuerare niſi abſtinerem a ſuꝑbia Quarta eſt fortitudo dicens Certe iam nō redibo adpeccata nec ꝓpter infirmitates ſeu ꝑſecutionesItē increant̉ dona ſpūſſancti. Primū donū ēſapiētia. id ē. ſapida ſcientia cū ſapore q̄ apparetorādo legēdo ⁊cͣ. Scd̓m ē intelligētia. qͣſi ītuslegentia ſcꝫ in diuinis ⁊cͣ. Tertiū donū eſt cōſiliū quo inter bonum ⁊ malū ſcimus eligere melius. inter malū ⁊ peius. fugere peius. hͦ ē ꝯſiliūmeliꝰ eſt h̓ facere pnīaꝫ qͣꝫ in inferno. Quartūeſt fortitudo q̄ eſt aliud a fortitudineᶠ morali. qꝛilla fortificat cor. ſed iſta aīam ne ex aliqͣ diabolitemptatiōe ꝑſuaſione dimittat bonā vitam inceptam Quintū eſt ſciētia qͣ homo dirigit̉ in hisq̄ habet facere in mūdo qͣ ſcit ꝑſonā ſuaꝫ regeredomū familiā. Sextum ē pietas qͣ hō cōpatit̉peccatoribꝰ di. O miſer talē vitaꝫ ꝯſueui ego tenere. ſed dn̄e vos feciſtis mihi gr̄am faciatꝭ etiāilli ⁊cͣ. Septimū eſt timor dei qͥ facit ſtare in ciſtodia. ne hō cōtra deū faciat vel bibēdo ⁊cͣ. Ec

ce. xv. v̓tutes q̄ creantur ī aīa qn̄ homo incipitbonā vitā. Patet ergo ꝙ dixi ꝙ ad incipiēdambonā vitā reqͥrit̉ creatio ⁊cͣ. De h̓ auto. loquēstropologice de his xv. v̓tutibꝰ Fodi eaꝫ mihixv. argenteis ⁊ choro ordei ⁊ dimidio choro ordei. Ozee. iij. Nota de ꝑſona q̄ ꝯuertit̉ ad dn̄m⁊ incipit bonā vitā dicit deꝰ. Ego fodi eaꝫ mihiſ. foſſione cōpunctiōis qn̄ ꝑſona dicit. O miſerego ſum religioſus ⁊ nō ſeruaui regulā ⁊cͣ. ꝑdidi hereditatē paradiſi. ⁊ ſū obligatꝰ ad penas īferni. quot ſūt motiua cōpunctionis tot ſūt foſſiones. Id̓o dicit Fodi eā ſcꝫ cōſcientiā. Ualdeeſſet mirabile ſi papa vel rex foderet vineaꝫ. ſedxp̄s dicit. Fodi eaꝫ qꝛ nullꝰ angelꝰ nec ſanctuspoſſet dare tales cōpunctiōes. Diceret qͥs Dn̄eſi voſmet fodiſtis: quō cōſtat. xv. argēteis? Dicendū ꝙ. xv. argentei ſunt qͥndecim ꝟtutes p̄dicte qͣs ipſe creat vt dixi. Dicūt̉ argentee ꝓpterclaritatē. ⁊ ſūt ad modū argētei. qꝛ ꝑſona q̄ conuertitur clarificat̉ in memoria ne obliuiſcat̉ bn̄ficia diuina. Scd̓o clarificatur ī intellectu a falſaopinione errore. a falſa credentia ſeu dubitatione. Tertio in voluntate clarificat̉ ab inuidia ⁊cͣItē facit optimū ſonū. ad quē deꝰ dicit. Sonet.vox tua in auribꝰ meis. vox enī tua dulcis: ⁊ facies tua decora. Can̄. ij. Sonꝰ cantantiū mūda/nus qͥ hominibꝰ placet deo diſplicet. Sꝫ ſonusgemitus ⁊ ſuſpirij placent deo. ideo enim dicit.Sonet vox tua ſcꝫ ꝯtritionis. Facies enī hominū que apud munduꝫ reputant̉ pulchre apd̓ deum reputant̉ turpes. Facies autē que apd̓ hūcmundū reputat̉ turpis ⁊ deformis: apud deuꝫreputat̉ decora Id̓o de ꝑſona que plorat ꝓ peccatis ſuis dicit. ⁊ facies tua decora. Iteꝫ choroordei qͣre nō dicit tritici. Ordeū enī ē aſperū etfigurat ⁊ ſignificat penitentiā q̄ eſt neceſſaria nouiter cōuerſo ad bonam vitaꝫ. ⁊ aſpera ē. qꝛ eſtdurū ꝙ homo diffamat ſe ⁊ accuſat in ꝯfeſſioneque debet eſſe integra. qꝛ ſi abſcōdit vl̓ dimittitvnū peccatū mortale nihil valet ꝯfeſſio. nec ſufficit ꝯfiteri ꝑtem vni. aliam ꝑteꝫ alteri. ſꝫ ꝯfeſſiointegra ſit ⁊ ꝑſecta. Itē et dimidio choro ordeique eſt mēſura imꝑfecta ſignificat penitētialemſatiſfactionē ꝓ peecatis. qꝛ h̓ tot ſūt peccata noſtra ꝙ non poſſumꝰ facere ꝑfectam penitētiaꝫ. ſꝫdeus eſt ꝯtentus. Creditis vos ꝙ ieiunia orationes vel elemoſyne ſint ſufficiētes ꝓ tot peccatis: certe non. Patet ergo cōcluſio ꝙ inciꝑe bonam vitam eſt opus dei certitudin aliter. nam d̓homīe peccatore eſt ſicut de illo qͥ a caſu vel ſciēter cadit in ꝓfunda fouea abſqꝫ aqua. certuꝫ eſtꝙ talis ꝑ ſe poteſt cadere in puteo. ſed nō poteſtinde exire niſi ab aliquo alio iuuet̉ cum ſcala vl̓corda ſurſum trahēdo. talis eſt conditio noſtra.qꝛ ſumus fragiles. poſſumus cadere in ꝓfundoputeo peccati mortalis. Sꝫ inde non poſſumusexire niſi deus mittat ſcalā ſue miſericordie Un̄