Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica. xxj. poſt trinitatis

qꝛ ſicut eſt vnus ſpūs in eo. ita vnus eſt deꝰ intoto mūdo. Eccī. xvij. Scd̓o hͦ idem ptꝫ ⁊ tenatur caſus ꝙ aliqͥs ignorans ⁊ ſimplex. ſed vigens naturali intellectu intret palaciū pape velimꝑatoris ſolus. licꝫ non videat papā vl̓ imꝑatorem. qn̄ videbit cameras. feneſtras ⁊cͣ. ſtatimcogitabit ꝙ magnus dn̄s ⁊ potens fecit illud. ⁊ex ordinatiōe palacij cognoſcet eius ſapientiā.⁊ ex abundantia bonitatē. Ita in ꝓpoſito. cogtate qͣle palaciū eſt iſte totus mūdus. Camere īqͥbus eſt dn̄s cum baronibus filijs ⁊ amicis ſūtalte collocate .ſ. in celo. nos ꝟo ſumus h̓ in ſtabulo cum beſtijs. De iſta domo autori. O iſrael qͣꝫ magna eſt domus dei. ⁊ ingens locus poſſeſſionis eius Baruch. iij. Feneſtre ſunt ſol ⁊ luna ſtelle. ⁊ ſcamna huius domus ſunt montes.Qui talem domū edificauit deus eſt ⁊ potētiſſimus. ⁊ qꝛ ita ordinate fecit ſapiens eſt. ⁊ qꝛ omībus ꝓuidet bonus eſt. Tal̓ dn̄s potētiſſimꝰ. ſapientiſſimꝰ ⁊ optimus. iuſtus dꝫ eſſe. dans hoīsremuneratōꝫ. mal̓ aūt punitōꝫ. Ecce quomō cognoſcit̉ deus. Autoritas. Inuiſibilia dei .ſ. gl̓apotentia maieſtas ⁊cͣ. a creatura md̓i. dicit glo.ab hoīe. ꝑ ea que facta ſunt intellecta ꝯſpiciuntur ſempiterna qͦꝫ ꝟtus ⁊ diuītas. Ita ꝙ ſint īexcuſabiles. qꝛ cum cognouiſſent deū non ſicutdeū glorificauerūt aut gr̄as egerūt. ſed euanuerunt in cogitatōibus ſuis. ⁊ obſcuratū eſt inſipiens cor eorū dicētes ſe ſapientes eſſe. ſtulti factiſunt. Ad Ro. j. Ph̓i in ſcol̓ cognouerunt deuꝫlicꝫ non nominarēt eū deū. ſed pͥmū ⁊ pͥncipiumvt in xij. metha. pͥmam cauſam pͥmū motorem.motorem immobilē. pͥmā intelligentiā. Sed dic̄Augꝰ. ꝙ in templo adorabāt idola cum popul̓.Iō dicit apl̓s. ꝙ cū cognouiſſent deū. Moral̓riſte defectus ph̓oꝝ eſt hodie in ml̓tis chriſtianiſqͥ cognoſcunt deū ⁊ tn̄ nos glorificāt. īmo deſpiciunt ⁊ vituperant deum. Verbi gr̄a. in domodn̄i ſuſtinere inimicū domī. ⁊ habere colloqͥa ſecreta ⁊ recurrere ad illū in ſuis neceſſitatibꝰ magna iniuria domī eſt ⁊cͣ. Hoc faciūt xp̄iani xp̄oſuſtinendo diuinū coniuratorē. ⁊ recurrēdo adeos. Item cū deus ſit in domo huius mūdi totus in toto. ⁊ totus in qͣlibet ꝑte. qn̄ tu iuras. renegas. blaſphemaſ. coram eo iuras ⁊cͣ. vl̓ tu nōcredis. vel ſi credis ⁊ tn̄ facis iſta. peior es ph̓isinfidelibus. Item credis ⁊ ſcis ꝙ dn̄s qͥ ꝓuidetſuis ẜuitoribus vult de eis aliqd̓ ẜuitiū. ita etiādn̄s deus vult de nob̓ ẜuitium. ⁊ vt ẜuemꝰ dominicā ⁊cͣ. Si credis ⁊ nō facis peiores qͣꝫ ph̓i.Ecce pͥmus gradus credentie qͥ habet̉ ꝑ ſciētiāintellectualem. Scd̓us gͣdus aſcendendo eſtmaior .ſ. credere deo .i. v̓bis eius. Ml̓ti credūtdeum qͥ non credūt deo. ſicut multi ſciūt me eſſeſed nō credunt mihi .i. v̓bis meis q̄ dico. vl̓ egocredo demones ſꝑ eſſe. ſed nō credo demonibꝰ.

credere deo .ſ. ꝟbis que dicit. Legit̉ em̄ d̓ abraam ſene. cui ꝓmiſit deus dare filiū cū eſſꝫ ſenex⁊ etiam vxor antiqua. Dicit textus. Crediditdeo abraam ⁊ reputatum eſt ei ad iuſticiaꝫ. Geneſis xv. Et dico ꝙ iſte gradus credentie veītex reuerētia. Magna em̄ reuerētia fit alicui ꝑſone. dicenti aliqͥd ſupra inteliectum. puta .ſ. ꝙhoīes vel aſini volant. ⁊ crederet̉ ſibi ſine iuramento ⁊ teſtibus. ꝓpter ſuam famam. bonā cōſcientiā ⁊ bonitatem. Ita eſt de xp̄o ih̓u. qͥ veītde vltra mare. de celo empyreali ꝑ incarnatōeꝫ⁊ natiuitatem. ⁊ cepit nob̓ p̄dicando dice̓ altiſſima ⁊ ſupra ratōꝫ ⁊ intellectum naturalē .ſ. ꝙ licꝫſit vnꝰ deꝰ ſimplex ⁊ indiuiſibil̓. tn̄ ꝙ ille ē tresꝑſone pater. filius ⁊ ſpūſſanctus. Un̄ ſcripturadicit. Tres ſunt qͥ teſtimoniū dant in celo. pat̓.ꝟbuꝫ ⁊ ſpūſſanctus. ⁊ hi tres vnū ſunt .j. Ioh̓.v. Debet em̄ xp̄ianus dicere. Dn̄e ad hͦ non habeo ratōꝫ nec argumentū. ſed bn̄ ad oppoſitumtamē dn̄e exquo vos dicitis. credo firmit̓ et nolo iuramentū nec teſtes. Hic eſt meritum fidei.Quia ſi dixiſſem ſolē eſſe lucidū ⁊ hō crederet.grates nullas haberet. Item dixit aliud mirabile qd̓ de illis tribus ꝑſonis nō pater nec ſpūſſanctus. ſed filius factus eſt hō. magnū mirabile. Unde dicit ſcriptura. Qui cū in forma dei eſſet non rapinā arbitratus eſt eſſe ſe eqͣlem deo.ſed ſemetip̄m exinaniuit formam ẜui accipiēs.ſcꝫ corpus ⁊ animā. in ſimilitdinē hoīm factus.⁊ habitu inuentus vt homo. Ad Phil̓. ij. Hocmirabile credendū eſt vt ſupra. Itē dicit ꝙ fuitꝯceptus de matre ꝟgine ſine hoīe. ſicut granūformat̉ intra auelanam. Itē ꝙ fuit natꝰ de matre manente incorrupta. ſicut tranſit radius ſol̓ꝑ feneſtram vitreaꝫ recipiens colorem vitri. ſicbonus xp̄ianus dicere intra ſe debet. Dn̄e nonhabeo ratōꝫ nec argumētū. ſed credo dn̄e qꝛ articulus fidei eſt. Qui cōceptus eſt de ſpūſctō natus ex maria ꝟgine ⁊cͣ. Item dixit nob̓ alid̓ mirabile de ſacramento altaris ꝙ dictis ꝟbis a ſacerdote ip̄e eſt ibi verus deus ⁊ homo ſicut eſt īcelo. Caro mea vere eſt cibus ⁊ ſanguis meꝰ vere eſt potus. qui manducat meā carnem ⁊ bibitmeum ſanguinē in me manet et ego in eo. ItemQui māducat hunc panem. viuet in eternū Iohan .vj. Si diceret ꝙ hoſtia eſt alba ⁊ rotunda.⁊ crederet̉ ſibi. neqꝫ mirum. Gregꝰ. Fides nonhabet meritū vbi humana ratio p̄bet exꝑimentum. Qui timetis deum credite illi. ⁊ non dic̄ illum. ⁊ non euacuabitur merces veſtra. Eccī. ij.Infideles vt iudei agareni credunt deū. ſed nōdeo. ideo euacuabit̉ merces eorū. Tertius gͣdus fidei eſt credere in deum .i. credendo ī ip̄mꝑ bona oꝑa ire. Unde ſcriptura. Qui credit inme oꝑa que ego facio ⁊ ip̄e faciet. Iohan. xiiij.Qui eſt in peccato mortali. licꝫ credat deū ⁊ credat deo. non tn̄ credit in deū eūdo ad euꝫ. Aliqͦ