Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. xxj. poſt trinitatis

victualibus. qui ꝑ modica huius mundi bonapoſſunt redimere infinitam penā in alio mundoſed accidioſi negligūt Et nota ꝑabolam que eſtMatth̓. xviij. Homo qͥdaꝫ rex omne debitumremiſit ſeruo ꝓcidenti ad pedes dn̄i ac dicenti.Patientiā habe in me. ita nos in pn̄ti vita cumpaucis lachrymis poſſumꝰ emere miſcd̓iaꝫ dei.⁊ redimere penā inferni. ⁊ hͦ qͣꝫdiu durāt nundine. ſcꝫ qͣꝫdiu durat pn̄s vita. ſꝫ poſt mortem cuꝫmille millibꝰ lachrymis nō p̄t emi minima parsmiſcd̓ie dei. qꝛ iam trāſacte ſūt nūdine. ⁊ oīa cara ſūt. Ꝙ aūt tp̄s in alio mūdo charū ſit. patꝫ inhiſtoria Luce. xvj. de diuite epulone. qͥ plus qͣꝫM.cccc. annis petijt gurtā aque. ⁊ nō obtinuit⁊cͣ. ergo qͣꝫdiu durāt nūdine emamꝰ tam cum lachrymis ⁊ ieiunijs qͣꝫ cū vigilijs ⁊ diſciplinis. ⁊alijs qͥbuſcūqꝫ. ⁊ agamꝰ penitētiā. ⁊ ita erimꝰ diligentes. qm̄ poſſumꝰ in operibꝰ terrenis ſemꝑlaborare. ⁊ cum hoc eſſe ocioſi. qd̓ ptꝫ quoniamille cognoſcitur fuiſſe ocioſus in die quando addomuꝫ redit ī ſero ⁊ nihil portat. Ita ē de terrenis cuꝫ laborauerint in mūdanis in vita. ſi nonportent bona oꝑa ad paradiſū. tales iudicabuntur ſtulti. imo maxime ſtulti. ⁊ ideo d̓r de diligētibus ⁊ accidioſis. Qui oꝑatur terrā ſuam ſaciabitur panibus. qͥ auteꝫ ſectatur ꝯcium ſtultiſſimus eſt. Prou̓. xij. Vocat terrā corpus. qm̄ deterra factuꝫ eſt. vnde. formauit igit̉ dominꝰ deus hoīem de limo terre. Gen̄. ij. Vocat ocioſuꝫſtultiſſimū. vnde non poſuit poſitiuū. ſcꝫ ſtultūnec cōꝑatiuū ſcꝫ ſtultioreꝫ. ſꝫ ponit ſuperlatiuūſcꝫ ſtultiſſimum. vnde accidioſus d̓r eſſe ſtultusin hoc mūdo. qꝛ non vult agere pnīam. ⁊ ſtultior. qꝛ ꝑdit gl̓iam ꝑadiſi. et ſtultiſſimꝰ: qꝛ meret̉penā inferni ꝑpetuam. ergo nolite. Dn̄ica .xxj. ſermo primus.quit eum febris. Ioh̓. iiij. capl̓o originaliter. Sermo noſter erit de ſanctoeuangelio dn̄ice p̄ſentis. ⁊ ſi placet deo: habebimus multas bonas doctinas ad illuminationēintellectus. ⁊ ꝯſolationem animaꝝ. ⁊ correctionem vite ⁊ pctōꝝ Salutet̉ ꝟgo maria. In p̄ſenti ẜmōe cogitaui habere modū laboratoris ſeuortulani volentis ſeminare bonū ſemen ſeu plātas. qui primo arat ⁊ p̄parat bonam terraꝫ ⁊cͣ.Terra bona ⁊ fructuoſa eſt hiſtoria euangelicalis in campo ſeu orto euangelij exarata. Dicat̉hiſtoria euangelij Erat qͥdam regulus ⁊cͣ. Aratur ſic iſta terra mouēdo q̄ſtionē. qͣre vocat ip̄mregulū ⁊ non regē. Solutio. qꝛ non habebat niſi vnam ciuitatē Pro qͦ nota ꝙ qꝛ antiqͥtus erattanta ambitio regendi vel dominādi. in qͣlibetciuitate erat vnus rex qui dicebat̉ regulꝰ. ſicutmodo vnus ep̄s. al̓s non dicebat̉ ciuitas De hͦautoritas. Terra chanaā q̄ ī qͥnqꝫ regulos phili

ſtijm diuiditur. gazeos. ⁊ azotos. aſcalonitas.getheos. ⁊ accharonitas. Ioſue. xiij. Alij qͥ habebant multas ciuitates dicebant̉ reges. Et ſequitur. Cuiꝰ filius infirmabat̉ capharnaum ⁊cͣNota circa hoc qd̓ ih̓s ſibi dixit. Niſi ſigna etꝓdigia videritis. Diceret aliqͥs. quare xp̄s rep̄hendebat eum cū tn̄ cū tanta deuotione veniebat ad eum. Dico ꝙ xp̄s ſic eum dure rep̄hēditꝓpter modicam credentiaꝫ quam habebat. qd̓ptꝫ in hoc. ꝙ rogabat eum vt deſcēderet ⁊ ſanaret filium eius. ex qͥbus ptꝫ ꝙ dubitauit. quia ſiip̄m verū deuꝫ credidiſſet ſciret ꝙ non eſſet locꝰvbi non eēt deus. diffidebat ergo regulꝰ et nonplene credidit. qꝛ honorē dedit p̄ſentie corꝑalpetens vt deſcēderet corꝑaliter. Sed melius fecit ille centurio dicens xp̄o. Dn̄e puer meus iacet paraliticꝰ in domo. ⁊ male torquet̉. Et ait ieſus. Ego veniā ⁊ curabo eū. Et cēturio. Domine non ſum dignus vt intres ſub tectum meū ⁊c̄Luc̄. vij. Matth̓. viij. Iſte habebat verā fideꝫcredens ꝙ xp̄s p̄ſens ⁊ abſens corꝑaliter poterat ſanare filium ſuū. Id̓o nō fuit a xp̄o rep̄henſus. ſed cōmendatus. qꝛ xp̄s dicebat ſequētibꝰſe. Amen dico vobis non inueni tantā fidem iniſrael Scd̓s defectus iſtius reguli notat̉ ī hocqd̓ dixit ſibi xp̄s. Niſi ſigna ⁊ ꝓdigia videritisnō creditis. Noͣ dicit. niſi videritꝭ. ⁊ nō dic̄. niſiaudieritis. qꝛ dicit apl̓us. ꝙ fides eſt ex audituauditus autē per ꝟbum xp̄i. Roma. x. Nunqͣꝫvos vidiſtis trinitatē tamen creditis. Et iſta veritas quomodo intrauit in corde veſtro: patꝫ ꝙnon ꝑ oculos nec guſtū. nec tactuꝫ. ſed ꝑ auresaudiēdo ſcripturas doctrinas veriſſimas. Idēde miraculis xp̄i dicendū eſt q̄ firmiter credimꝰqͣꝫuis ea nō viderimꝰ. Et ſic patet ꝙ fides eſt exauditu. Et qꝛ ille regulꝰ audiuerat iam miracula xp̄i quomodo ſcꝫ xp̄s ſolo ꝟbo curabat infirPra ſeptima remos ſuſcitabat mortuos ⁊cͣ. Et tamē adhuc nōcredebat. ſed volebat videre Id̓o rep̄henditura xp̄o cum dicit. Niſi ſigna ⁊c̄. quaſi dicat. Nōne ſufficit audire patꝫ ex his ꝙ mō eſſent multirep̄hendendi. Dicūt multi. qͥd ſcit homo de paradiſo. de inferno. de purgatorio. nullus venitad nos iſta nobis manifeſtās. qͥbus dici poteſtrep̄henſorie id qd̓ dixit xp̄s regulo. ſcꝫ Niſi videritis ⁊cͣ. Iſta enī audiuiſtꝭ ꝑ ꝓphetas apl̓os⁊ ꝑ euangeliſtas ⁊ per xp̄m. quia ip̄e totum nobis reuelauit in ſcripturis ſacris. Item ꝑ lazaꝫItem per beatum paulū. Item per ſanctū iohanem euangeliſtam. qͥ viderūt ⁊ retulerūt nobisId̓o ſūt valde rep̄henſibiles illi qui dicūt. egovellem iſta videre. auditus enī eſt neceſſarius.ſed nō viſus. qꝛ oculi pn̄t incautari et ſcripturaſancta nō pōt incautari. Sic ille regulꝰ volebatvidere dicens. Dn̄e deſcende pͥuſqͣꝫ moriat̉ filiꝰmeus. Nō credebat eū poſſe poſt mortem ſuſcitare. ſed xp̄s totūs benignꝰ non reſpiciens eius