VIIISermo

quando homo luxuriatur. quoniā luxuria dicitur ignis. Unde Iob. xxxj. dicit̉. Ignis ē vſqꝫad perditionē deuorans ⁊ om̄ia eradicans germina. ergo caueamus ne incendamꝰ paleam ſcꝫcarnem. quoniā tales ſunt imprudentes qui luxuriantur. Un̄ paulus j. Corꝭ. ij. Animalis homo non ꝑcipit ea que ſūt ſpiritus dei. Stulticiaenī eſt illi. ⁊ nō poteſt intelligere. ergo audiamꝰpaulū Nolite ⁊cͣ. Quarta ſtulticia ē inuidia Ꝙinuidia ſit ſtulticia patꝫ ꝑ ſimilitudinē cuiuſdāhominis habentis inimicos ip̄m perſequentesqui veniens ad flumen inuēto ponte fregit illuꝫanteqͣꝫ tranſiret flumen. ⁊ tunc venientes inimici eius occiderunt eum. qͥ ſi non fregiſſet ponteꝫanteqͣꝫ tranſiret. ſed poſt tranſitū ſaluus fuiſſetfactus. Ita eſt d̓ nob̓ in hoc mūdo. quoniā oēshabemus tranſire flumen aque .ſ. infernū. cumpōte qui dicitur amor ſiue dilectio proximi quihabet ſex arcus. cum iſto habemus trāſire ⁊ nōeſt alius pons. ⁊ ideo dicitur Roma. xiij. Quienī diligit ꝓximum legem adimpleuit. Nā nonadulterabis. non occidas. non furaberis. nō falſum teſtimoniū dices. non cōcupiſces. et ſi qd̓ īaliud mādatum in hoc verbo inſtaurat̉. diligesꝓximū tuū ſicut teip̄m. dilectio ꝓximi malū nōoꝑatur. Plenitudo aūt legis eſt dilectio. ꝑ hācenī tranſimus de morte ad vitā. Un̄ iſtius pontis arcus ſūt illi. ſcꝫ amor ⁊ dilectio patris ⁊ matris qui debet eſſe reuerētialis. Secūdus amorinimicorū ſcꝫ nolle damnū neqꝫ eoꝝ mortē. Unde dicit ſcriptura. Ego auteꝫ dico vobis. diligite inimicos veſtros. benefacite his qui oderuntvos. ⁊ orate pro ꝑſequentibus ⁊ calūniantibusvos. Matth̓. v. Tertius amor eſt corporis. ſcꝫꝓximi non luxuriando cum ꝓximo vel cuꝫ ꝓxima. Quartus amor eſt proprij corporis. Quintus amor eſt bonorū proximi. Sextus amor eſtfama proximi ¶ Nos enī non debemus deſiderare aliena. quoniā radix omniū maloruꝫ eſt cupiditas. j. Timotꝭ. vj. Qui autē frangit iſtū pōtem eſt ſtultus. Et ideo dicit ſcriptura Poſſidebunt paruuli ſtulticiā. Prou̓. xiiij. paruuli ſuntinuidi qui habent cor ita paruū ꝙ nō manet ineo niſi ip̄emet. Inuidi enī ſe inordinate diligūt.Sꝫ cor hominis celo ⁊ terra maius eſſe deberetEt ratio eſt. quia in celo nō ſtant niſi iuſti. tamēin corde hoīs boni debent eſſe tam iuſti qͣꝫ etiaꝫpeccatores. peccatores diligere debemꝰ. ac eoꝝbona ꝓcurare. Et ita ptꝫ quomodo inuidus dicitur paruulus. vnde Iob. v. Paruulū occiditinuidia. Quinta ſtulticia eſt gula. Ꝙ auteꝫ guloſitas eſt ſtulticia ptꝫ per ſimilitudinē cuiuſdāfamelici ſtulti qui venit ad domū cuiuſdam diuitꝭ. qui parauerat bonos cibos quos appoſuitfamelico qui portans ſecum venenū miſciūt cibis ⁊ comedit. ⁊ poſtea mortuus fuit Talis enīdicitur fuiſſe merito ſtultus. vnde diues qui pa

rauit cibos. eſt deus. De quo dicit̉. Oculi oīuꝫin te ſperant domine. ⁊ tu das eſcam illoꝝ in tēpore oportuno. psͣ. cxliiij. Ipſe enī dedit nobiscibos qͥbus ſuſtētamur. attamē nos miſcemusvenenū. ſcꝫ ꝑ ſuperfluitatē. hoc cum ſuꝑflue comedimus. Et iſtud venenū nos occidit ⁊ abbreuiat vitam tam ſpiritualē qͣꝫ corꝑalem. et ita intoxicamus cibū. ⁊ ideo cōſilium datur ī ſcriptura. Ecc̄i. xxxvij. Noli auidus eſſe in omni epulatione. ⁊ non te effundas ſuꝑ omnem eſcam. inmultis enī eſcis erit infirmitas ⁊ auiditas appropinquabit vſqꝫ ad coleram ꝓpter crapulā multi obierunt. qui autē abſtines eſt adiciet vitam.Et ita ptꝫ quomodo audi ſiue guloſi. ſtulti ſuntquoniā occidūt ſeip̄os. ⁊ cōcordat alibi ſcriptura loquēs de auidis Prou̓ .j. Stulti ea que ſibiſunt noxia cupiunt ⁊ imprudentes odibūt ſcientiam ¶ Sexta ſtulticia eſt iracūdia. ꝙ auteꝫ iracūdia ſit ſtulticia. ptꝫ per ſimilitudinē alicuiushabētis aliquē annexū ſibi cuius vult ſcindereveſtes. ⁊ non poteſt illi veſtes ſcindere cuꝫ ſit aparte poſteriori. qͥ videns ꝙ nō poteſt frangereveſtes alterius niſi ventre et corꝑe ſuo ꝑforatoponit ſibijp̄i gladiuꝫ per ventre ⁊ occidit ſeip̄mtalis ē ſtultus merito iudicādus. huic ſimilis ēiracundus qͥ ꝓ frangēdis veſtimentis aliteriuscorꝑis qd̓ eſt veſtis anime ſeip̄m occidit. nō enīpoteſt alterius occidere animā. quia illa ē incorruptibilis. vel veſtis etiā dicit̉ fama Et ad frangendum veſtimēta alterius vel corporis vel famam. Primo iracūdus ꝑforat animā ſuam. vn̄iratus primo ſe occidit ī anima. ꝑcutiens ſe gladio ire. De quo dominus Matth̓ .xxvj. ait adpetrū. Omnes enī qui acceperint gladium. gladio peribūt. qd̓ intelligit̉ vel intelligi poteſt degladio ire. vnde dauid ī pͣsͣ. xxxvj. Gladius intret in corda ipſorū ⁊cͣ. Nō enim poteſt intelligide gladio materiali. quia eſt exceptio. quia ſuntmulti hodie accipiētes gladium materialeꝫ quinon moriūt̉ gladio. Item nec de gladio iudicijquoniā multi fuerūt homicide qui acta penitentia ſaluant̉. ergo ſine exceptione poteſt intelligide ira q̄ primo occidit illum qͥ eaꝫ poſſidet. ⁊ ſicē ſtulticia. Id̓o dicit ſcriptura. Ne ſis velox adiraſcendū. qui ira in ſinu ſtulti requieſcit Ecc̄i.vij in ſinu. id eſt. in corde. ergo Nolite fieri ⁊cͣ.Septima ſtulticia ē accidia. Ꝙ accidia ſit ſtulticia patet per ſimilitudinem. Ubi notādum ꝙin quadam villa erant nundine in quodam die⁊ fuit bonum forum de rebus. quia illud qd̓ ante conſtabat ⁊ appreciabat̉ centuꝫ francis. in nūdinis habebatur pro vno. Et tunc homo volēsemere victualia. dormiens et excitatus a muliere ſua noluit emere. ſed voluit prandere ⁊ poſtprandium iterum dormiuit. ⁊ non emit aliquidin nundinis. poſt vero mortuꝰ eſt. nōne talis eſtſtultus. patꝫ ꝙ ſic. Ita eſt de accidioſis ī oꝑibꝰ