¶ Dn̄ica. xx. poſt trinitatis

Primo ergo ſuꝑbia eſt ſtulticia. ⁊ hūilitas eſtprudentia. qd̓ ptꝫ ꝑ ſil̓itudinē. qꝛ ſi quis inueniat duas vias. vnā mōtoſam ⁊ petroſam que ducit ad mortē ⁊ ꝑditionē. et alia ſit plana que ducit ad portā ⁊ vitam. ſi talis accipiat viaꝫ petroſam alia dimiſſa. iudicabit̉ talis ſtultꝰ. Ita ē deſuꝑbia ⁊ hūilitate q̄ ducūt ad alium mūduꝫ. attamē vna ad mortē. alia ad vitā. Suꝑbia veroducit ad mortem q̄ eſt petroſa ⁊ infecta. ⁊ plenaerūnis. qm̄ qͥ ſuꝑbit ſꝑ hꝫ diuerſa negocia exercere. Sꝫ hūilitas ducit ad vitam ⁊ ad ꝑadiſumIob. xxij. Qui enī hūiliatꝰ fuerit erit in gl̓ia. ⁊ q̄inclinauerit oculos ſuos ip̄e ſaluabit̉. Suꝑbiaꝟo ducit ad infernū. Unde detur pͥmo exēpluꝫde angelis. ⁊ pͥmo de lucifero qͥ dixit. Aſcendaꝫſuper altitudineꝫ nubiū ⁊ ſimilis ero altiſſimo.actu illa via duxit ip̄m ad infernū. Et id̓o ſeqͥt̉.Uerūtn̄ ad infernū detraheris in ꝓfunduꝫ laciEſa. xiiij. Similiter adā ꝑ ſuꝑbiaꝫ eiectꝰ fuit d̓ꝑadiſo. Gen̄. iij. Et ſi non egiſſet penitentiā fuiſſet damnatꝰ. ⁊ ideo tobias dicit filio ſuo Fili miſuꝑbiam nunqͣꝫ in tuo ſenſu. aut in tuo ꝟbo dominari ꝑmittas In ip̄a enī initiū ſūpſit oīs ꝑditio. Tob̓. iiij. ergo ſumat̉ via plana qm̄ dicit alibi ſcpͥtura Ecc̄i. x. Iniciū ſuꝑbie hoīs apoſtatare a deo. qm̄ ab eo qͥ fecit eū receſſit cor eiꝰ. quiainiciū om̄is peccati eſt ſuꝑbia. qui tenuerit illaꝫadimplebit̉ maledictis. ⁊ ſubuertet eum in finēCū ergo ſuꝑbia ducat ad mortem. ⁊ humilitasad vitam. apparet hanc eſſe ſapientiā. illam ꝟoſtulticiā. ergo bene debet vitari ſuꝑbia cum nōfacit hominē prudentē. ſed ſtultū. Et ideo dicitpaulꝰ Roma .j. Euanuerunt in cogitationibusſuis ⁊ obſcuratum eſt inſipiens cor eoꝝ. dicētesenī ſe eſſe ſapiētes. ſtulti facti ſunt. Dicit. euanuerunt. quia quādo quis eſt ſuꝑbus cogitat aſcēdere tm̄. ⁊ euaneſcit in cogitatione. quia creditaſcēdere dimittēdo bonam vitam que ducit ſurſum ad paradiſum. ſumēdo viam illam que ducit deorſum ad infernū. Pone exemplum de ſacerdotibus ſimplicibus dicentibꝰ bene ⁊ deuote horas. qͥ dū cogitant beneficia euaneſcūt ī cōgitationibus. Itē de laicis. mercatoribꝰ qui dūviuunt cogitant p̄ſtare vel mutuare ad vſuramvt poſſint habere theſaurū ad dotanduꝫ filiumvel filiam. ⁊ tales cogitationes vane ſūt. Et ſeqͥtur. et obſcuratū ē cor eorū. quoniā ſicut nubesobſcurant aerem. ita iſte cogitatiōes obſcurantcor. ergo caueamꝰ ſi nolumꝰ fieri inſipientes ⁊cͣSecunda ſtulticia eſt auaricia. vn̄ ꝙ auariciaſit ſtulticia. ⁊ miſcd̓ia prudentia. patꝫ ꝑ ſimilitudinem alicuiꝰ diuitis qͥ vendit bona ſua. qui pecunijs ī ſacculo collectis vult acciꝑe iter. ſꝫ conſulitur ſibi ab amico vt dimittat illā pecuniā: qͦniam in itinere ſunt latrones qͥ ꝓ certo ipſuꝫ depredabunt̉. Si talis rēnuit et pecuniam ſecum

bit̉ talis ꝓfecto ſtultus. Ita ē d̓ nobis qui habemus ire ad aliam ciuitate. quia non habemꝰ hicmanentē ciuitatem. ſed futurā requirimꝰ Heb̓.xiij. Et eſt paſſus quidā in quo omnes depredati ſunt. ſcꝫ mors. ⁊ oportet oēs hoīes trāſire ꝑ illum paſſuꝫ. quoniā dominꝰ noſter ih̓s xp̄s mettranſiuit ꝑ illū Unde ſcriptura dicit. Nōne hecoportuit pati xp̄m. ⁊ ita intrare in gloriā ſuam.Luc̄. vltꝭ. Et in hoc paſſu latrones hoīes ⁊ animas dep̄dantur. Lalrones ſunt. mulier. filij. etalij parentes. ſcutiferi. ⁊ ſic de alijs. Ergo mittamus theſaurū ꝑ cambiū ſcꝫ dando pauperibꝰ.⁊ tūc cū cedula reddet̉ theſaurus in celo. Cedula eſt iſta. da pauperibꝰ et habebis theſaurū incelo. Matth̓. xix. Un̄ nota hiſtoriā beati Laurentij qͥ Decio imꝑatori petenti theſaurū reſpōdit: Facultates eccl̓ie quas a me reqͥris manuspauperū in celū deportauerūt. Ergo faciamusſil̓iter. ⁊ tunc dicet xp̄s nobis. Euge ſerue boneet fidelis. qꝛ ſuꝑ pauca fuiſti fidelis: ſupra multa te cōſtituam. Intra in gaudium domini tui.Mat. xxv. Et ita ptꝫ quomodo liberalitas eſtprudētia. ſꝫ auaricia ē ſtulticia. Auarꝰ autē portat diuicias vſqꝫ ad morteꝫ vbi dep̄dat̉. ⁊ nihilſecū portat. Et tali poſt mortē dicet xp̄s. Quare nō dediſti pecuniā meā ad mēſaꝫ. ⁊ ego veniens cū vſuris vtiqꝫ exegiſſem illā. Et aſtantibꝰdicet. Auferte ab illo mnam. ⁊ date illi qͥ deceꝫmnas habet Luc̄. xix. ⁊ ita ptꝫ largum eſſe ſapientem. ⁊ auarū eſſe ſtultuꝫ. Vnde Prou̓. xiiij.Corona ſapientū diuitie eoꝝ. fatuitas ſtultorūimprudentia. gͦ nolite fieri imprudētes. Quarta ſtulticia eſt luxuria. Unde luxuria ē illd̓ peccatum carnale qd̓ cōmittitur p̄ter matrimoniuꝫquocunqꝫ modo fiat. ⁊ iſta eſt valde magna ſtulticia. qd̓ patet per ſil̓itudinem homīs. qui ī quadam domo a parte inferiori habet paleaꝫ ⁊ ſtramina q̄ ſunt eſca brutorū. ⁊ deſuper habet multos theſauros ⁊ lapides p̄cioſos. Cum autē vigeret quadā hyeme frigus voluit calefieri ⁊ ſuccendit ſtramina igne. ⁊ cuꝫ gaudendo calefieretcōbuſſit totū theſaurū ⁊ lapides p̄cioſos Nonne talis iudicabit̉ fuiſſe imprudens. Certum eſtꝙ ſic. Talis ē luxurioſus qui habet domū ⁊ animā in qua ē theſaurus magnus. ſcilꝫ ratio ⁊ voluūtas. ⁊ ſuperior porcio in qua ratione ⁊ volūtate ⁊ ſuperiori portione ſunt virtutes ⁊ meritaque dicuntur theſauri ⁊ ſenſualitas eſt inferiorpars in qua ſunt palee ⁊ fenuꝫ ſcꝫ motus carnales Un̄ om̄is caro fenum Un̄ Eſa. xl. Elama. ⁊dixi: quid clamabo: om̄is caro fenuꝫ. ⁊ oīs gloria eius quaſi flos agri. ⁊ talis ſenſualitas nihilvalet reſpectu rationis. Unde paulus Roma.vij. Scio enim quia non habitat in me. hoc eſtin carne mea bonum. Unde in ratione ⁊ volūtate ⁊cͣ. ſunt theſauri ſcꝫ fides. ſpes. ⁊ charitas. etcetere virtutes. O quāti theſauri. ſed cōburūt̉