Sermo
diſce ab ea ſapientiā. Proū̓. vj. Diſce ſapiētiaꝫſcꝫ pacifice viuendo. qꝛ formice in cumulo ſuo.qui nō eſt magnꝰ viuūt pacifice. nec habēt principem nec iniuriant̉ ſibi. imo iuuāt ſe mutuo adportandū onus. ⁊ qn̄ vadūt ꝑ viā pacifice trāſeunt. ⁊ nos trāſimus nihil dicētes qͣre minꝰ rationabiles ſumꝰ qͣꝫ beſtie. Id̓o dic̄. Uade ad formicam. O magna verecundia ꝙ formica ſit magiſtra hoīuꝫ. Id̓o de pacificis dicit xp̄s. Beatipacifici qm̄ filij dei vocabūt̉. Mat. v. Dicit auguſtinꝰ in ſermone dn̄i in monte. ꝙ de beatitudinibus iſta eſt maior. ¶ Tertia cōditio ē. Que deſurſum eſt ſapiētia modeſta eſt. Modeſtia eſtquedam ꝟtus que facit creaturam mature ordinate ⁊ cōpoſite cōuerſari. om̄ia mēbra perſonecōponit ⁊ ordinat ad ſtanduꝫ gratioſe ſcꝫ manꝰcaput ⁊ oculos. ⁊ in om̄ibus ordinat vitam hominis honeſte ⁊ mature gubernando ſe. hͦ oſtēditur nobis in pueris in ſchola in abſentia magiſtri qͥ non faciunt niſi ludere. ſꝫ in eius p̄ſentianon mouēt ſe. Itē idem in ẜuis corā dn̄o aſſiſtētibꝰ Magiſter noſter ē xp̄s. Nec vocemini magiſtri. qꝛ magiſter veſter vnus ē xp̄s. Matth̓xxiij. Doctores vt Augꝰ Amb̓. non ſunt magiſtri ſꝫ baccalarij. ⁊ apl̓i etiā ſūt baccalarij ⁊ repetitores fuerūt ih̓u xp̄i ⁊ ſuaꝝ doctrinaꝝ ſanctarū. Itē eſt dn̄s. Vos vocatis me magiſter ⁊ domine: ⁊ bn̄dicitis. ſū etenī. Ioh̓. xiij. Et eſt nob̓p̄ſens. Sū ego vobis modo p̄ſens: plꝰ eſtis vosxp̄o p̄ſentes. qꝛ ip̄e eſt in medio Un̄ dic̄ ip̄emetUbi ſunt duo vel tres ꝯgregati in noīe meo inmedio eoꝝ ſum. Mat. xviij. Ideo p̄dicator debet ſe auiſare qͥd dicit. qꝛ coram papa ih̓u ⁊cͣ. vtdicat verba vera ⁊ ſanctam doctrinā. Idem devobis dicēdū quomodo debetis ſtare cōpoſitein p̄ſentia dei ⁊ angelorū ip̄m aſſociantiū. quiaqn̄ aliqͥs ſtat inhoneſte. dicunt angeli dn̄e. Eccequomodo ſtat iſte ſic inhoneſte ⁊cͣ. cuꝫ pueri etſcutiferi in p̄ſentia dn̄i ſtant honeſte. Si iſta cogitaremꝰ etiā qn̄ hō eſt ſolus in camera. vel al̓sſtaret ſemꝑ honeſte et cōpoſite. qꝛ deus ē ſemꝑp̄ſens. Id̓o boetius. Magna nob̓ indita eſt neceſſaria ꝓbitatis .i. modeſtie cuꝫ om̄ia agamusante oculos iudicis cūcta cernētis. De iſta ꝟtute dicit apl̓s. Modeſtia veſtra nota ſit om̄ibushominibꝰ. Ratio. dn̄s ꝓpe eſt. quia preſens eſtad Phil̓. iiij. Modeſtia veſtra in loquendo. inambulādo. ⁊ in oībus alijs. Mulier enī q̄ cogitat ꝙ reſpicit̉ a viro ſtat tota cōpoſita. ſic cogitaꝙ deꝰ ꝑ foramē te ſemꝑ reſpicit. Iſtā modeſtiāẜuauit xp̄s eundo cōpoſite tꝑate comedēdo. reſpiciēdo dulciter. Un̄ dicit apl̓s. Ego paulꝰ obſecro vos ꝑ manſuetudinē ⁊ modeſtiā ih̓u xp̄i.ij. Corꝭ. x. Quarta cōditio eſt q̄ deſurſū ē fapientia ſuadibilis ē .i. docibilis ignorantes informādo. Quilibet ſciēs aliqd̓ bonū oſtendat ꝓximo. ſicut p̄dicatores ⁊cͣ. al̓s perdunt gratiam ⁊
ſcientiā. Si vero p̄dicant: deꝰ augmētat gr̄aꝫ etſcientiā ⁊cͣ. hͦ oſtēdit̉ in celi luminaribꝰ dantibꝰnobis lumē ⁊ influentias quas a deo recipiuntal̓s ſi nollent deus auferret ab eis lumē ⁊ influentiam. p̄dicatores ad minꝰ doceatis ꝑticulariter. Si vir ſcit ſe ſignare. pater noſter dice̓ vl̓ cōfiteri ⁊cͣ. oſtendat vxori. ⁊ ecōuerſo. pater oſtendat filio ⁊cͣ. oſtēde hic ſignare. Uir ſapiens .ſ. p̄latus curatus vel p̄dicator: plebē ſuam erudit.Ecc̄i. xxxvij. ¶ Quinta cōditio tangit̉ ibi. Quedeſurſum eſt ſapiētia eſt bonis cōſentiens. ſcilꝫꝓpriuꝫ intellectū ſubiciendo ſanctoꝝ doctrinisſingulariter his que fidei ſūt. hoc oſtēdit̉ in pueris addiſcentibꝰ. quia oꝑtet addiſcētē credereẜm ph̓m Si cōtēptiones ſunt in cordibꝰ veſtrisnon eſt iſta ſapientia que deſurſuꝫ eſt deſcēdēsa patre luminū. ſed terrena aut animalis et diabolica Iac̄. iij. Sexta cōditio eſt que deſurſuꝫeſt ſapientia plena ē miſericordia ⁊ fructibꝰ bonis. Hic innuit̉ ſecrete ꝙ miſericordie opera ſūtſeminare ⁊ fructus colligere. ⁊ ita eſt. Nā quando vos datꝭ elemoſynā pauperi. vidue. pupillocaptiuis. tūc ſeminatis ſicut agricultor ꝓiciensſemen vt putrefiat. et vt ꝓ vna menſura decemeolligat. Ita eſt de elemoſyna. quādo datis denarium vel florenū. panem. vinū. videtur ꝙ ſitperditū. ſed non eſt ita. imo centuplū recipietishic. ⁊ vitam eternam in alio mūdo. Id̓o apoſtolus loquēs de elemoſyna ad litteraꝫ dicit. Quiꝑce ſeminat. ſicut agricultor qui ī magno agronon ſeminaret niſi vnam quartā. parce ⁊ metet̉ij. Corꝭ. ix. Ideo chriſtꝰ Mat. v. Beati miſericordes quoniā ip̄i miſericordiā conſequentur.Septima cōditio que deſurſum eſt ſapientia ēindicans ſine ſimulatiōe. id eſt. fictione: nō ſolūire in exteriori apparentia ⁊ oꝑe. ⁊ veritate Hoctangit dominos ⁊ iudices qͥ habent regimen etpopulū iudicare in iudicio temporali vel eccleſiaſtico. non reſpicere parentelā. Iudex exiſtensin cathedra iudicij non debet cognoſcere patrēvl̓ matrē ⁊cͣ. imo ſi iuſticia ē ꝓ iudeo moro paupere vel aliqͦ dꝫ dare ſententiā contra patrē ⁊cͣ.Non reſpicere p̄ces. dona ⁊cͣ. Dauid. Si verovtiqꝫ iuſticiā loquimini recte iudicate filij hominū. Quilibet iudex baliuus vl̓ gubernator quādo intrat nouiter loquit̉ iuſticiam iurando eaꝫſeruare. Meliꝰ eſſet ſibi frangere caput ⁊ collūqͣꝫ facere oppoſitum. Item non ꝓtrahere ſententiam. Idem de iudicibꝰ eccleſiaſticis iudicēt iuſte. Cōfeſſores etiam qui ſūt iudices auiſent ſevt iudicent recte. Aliqͥ nolūt abſoluere ruſticuꝫqui furatus eſt racemū vel malogranatā ⁊ benefaciūt. ſed vſurariū bene abſoluūt ⁊cͣ. Itē ſi aliquis eſt furatꝰ aliqͥd. vel qꝛ inuenit aliqͥd ⁊ nonreſtituit non abſoluat̉ quouſqꝫ reſtituat vel aſſignādo tēpus dicēs: ꝙ al̓s non valebit abſolutionē ꝓteſtari. De incertis autē ⁊ lucratꝭ ī ludoCccꝫ