Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. xix. poſt trinitatis

⁊ mortaliū. Nō enī ꝯueniūt creaturis ſpūalibꝰMulta milia anni ſūt ꝙ mihael fuit creatꝰ ⁊ eſtita iuuenis hodie vt in pͥma die creationis ſue.Idem de gabriele. raphaele. ⁊ d̓ alijs. Senectꝰenī ⁊ antiqͥtas nō habēt locū in eis. de hͦ ſcꝫ quōangeli ſūt incorptibiles. vide ſanctū Tho. pͥmaꝑte. q. v. arti. vltꝭ. Idem de aīabꝰ. Ita iuueniseſt aīa hoīs centū vel milie annoꝝ: ſicut aīa pueri vnius diei. qꝛ ſūt ſubſtātie ſpūales ⁊ non ſeneſcūt nec antiquāt̉ Autoritas Oleū effuſū nomen tuum. ideo adoleſcentule ⁊c̄. Can̄. j. Notaoleū effuſuꝫ ſcꝫ fides xp̄iana vbiqꝫ diuulgata etp̄dicata. nomē xp̄i d̓r hic oleuꝫ. alibi vnguentiqꝛ eſt medicina aīaꝝ. qꝛ in puncto qͥ pueri vl̓ adulti baptiſant̉ curant̉ aīe. ⁊ eſt effuſū in celo. qꝛex eo curat̉ vulnus ſiue caſus maloꝝ angelorū⁊ in terra. qꝛ fides xp̄i in omni generatiōe fuit ꝑſanctos apl̓os p̄dicata. Id̓o adoleſcētule .ſ. creature ſpūales in qͥbus non cadit ſenectꝰ dilexerunt te nimis .i. valde. Senectꝰ enī ſeu antiqͥtasſolū habet locū in creaturis corꝑalibꝰ. et tn̄ nonin oībꝰ. qꝛ ſol. luna. ſtelle. planete. ⁊ celuꝫ. lꝫ ſintcreature corꝑales. tn̄ nō ſūt corruptibiles ex cōpoſitiōe contrarioꝝ. Sꝫ ſenectꝰ hꝫ locū ⁊ caditin creaturis corꝑalibus corruptibilibꝰ ſiue mortali bus. domus enī d̓r antiqͣ vl̓ noua. arbor. nauis. ⁊ ſil̓ia. ⁊ corpora nr̄a antiquant̉ etiaꝫ. ⁊ aīalia ⁊cͣ. Patet ergo ꝙ ſenectꝰ ⁊ antiqͥtas ſunt ꝓprietates ſeu ꝯditiones creaturaꝝ aīaliū corporaliū. Autoritas. Omne ꝙ antiquat̉ et ſeneſcitꝓpe interitū eſt. Heb̓. viij. Si ergo volumꝰ proprie loqui de ſenectute. aīe nr̄e non ſūt antique.Sꝫ apl̓s p̄ſupponit ⁊ innuit ꝙ anime noſtre ſeneſcūt et antiquāt̉ ex peccato mortali. quia oīsdefectꝰ qͦs ſenectus dat corpori naturaliter eoſdem defectus dat pctm̄ aīe ſpūaliter vel moraliter. Id̓o dic̄ thema. Renouamini ſpū mētis veſtre. ptꝫ thema. Queſiui enī ⁊ inueni ꝙ ſex ſuntdefectꝰ qͦs ſenectꝰ adducit corꝑi naturaliter. Primū eſt dealbatio capilloꝝ. Scd̓m obturatio ſenſuum. Tertiū corruptio cutis. Quartū incuruatio capitis.Quintū debilitatio in mēbris.Sextū appropinquatio mortis.Iſtos met ſex defectꝰ adducit pctm̄ in aīa ſpūaliter ſeu moraliter. Ideo dicit thema. Renouamini ſpū mentis veſtre. Dico pͥmo ꝙ pͥmꝰ defectus quē ſenectꝰ dat corꝑi ē dealbatio capillorūlꝫ enī in iuuentute hō habuerit capillos nigroscōiter. in ſenectute tn̄ dealbant̉ naturaliter Rōqꝛ humiditas ⁊ frigiditas capitꝭ ſeu cerebri. putrefaciūt radices capillorū. ⁊ ſic dealbant̉. Sicenī in autumno folia arborū pͥus virida dealbātur ⁊ cadunt. Ita ē de capillis. ⁊ lꝫ hͦ ſit claruꝫ ⁊certū. tn̄ de hͦ autoritas. Antiquꝰ dierū ſedit etcapilli capitis eiꝰ qͣſi lana mūda. Dan̄. vij. Mo

do videamꝰ ſi pctm̄ mortale facit hoc in aīa. Capilli anime ſunt varie cogitationes īnumerabiles. volatiles ⁊ volubiles vt capilli. qͦt enī ſuntcogitatiōes hoīs vigilando dormiēdo. ibi ⁊ ibi⁊cͣ. ꝑ terrā ꝑ mare. intātū ꝙ dauid de ſuis cogitationibꝰ dicebat. multiplicate ſunt ſcꝫ cogitationes mee ſuꝑ capillos capitꝭ mei. h̓ ⁊ ibi. iō cormeū dereliquit me. psͣ. xxxix. Ex iſta rōne dicebat iob. Cogitatiōes mee varie ſuccedūt ſibi. etmens in diuerſa rapit̉. Iob. xx. Dico ꝙ ꝑſonaexiſtēs in gr̄a hꝫ capillos nigros .i. cogitatiōesex hūilitate cogitādo ꝓ prios defectꝰ. qꝛ quātoꝑſona eſt melior ⁊ ſāctior ⁊ ꝑfectioris vite. tātomagis cogitat ſuos defectus. dicēs intra ſe. Omiſer iſte gr̄e qͣs deus poſuit in me ita corrūpūtur vt vinū in malo dolio. qꝛ nō cōſeruaui iſtasgr̄as ⁊ virtutes ita pure ⁊ ſancte ⁊cͣ. imo iſte liquor p̄cioſus gratiaꝝ ex defectu vaſis corrūpitur Ecce humilitas. Iſto mō beata ꝟgo mariavalde hūiliabat̉ cogitādo gr̄as a deo receptas⁊ qͣſi nihil ſe eſſe reputabat ex hūilitate. Id̓o ſācti patres ordinauerūt ꝓ tꝑe ꝙ qn̄ d̓r aliquid inchoro ꝙ faciat veniā. quaſi petens veniā. qꝛ impoſſibile eſt aliqͥd a nobis fieri ſine aliquo defectu vel in oꝑe vel in cogitatiōe. Ex iſta rōne deꝑſona deuota dicit ſcriptura. Come eiꝰ ſicut elate palmaꝝ nigre quaſi coruus. Can̄. v. Come. i.cogitatiōes. qͣſi elate .i. folia palmarū q̄ ſūt recteq̄ ſignificant ꝙ oīa bona q̄ faciūt attribuūt deodicendo. Dn̄e ſi qͥd boni feci a te eſt. qꝛ ex partemea cogitatiōes ⁊ opera nigra ſunt ex defectibꝰqͣſi coruus Senectus peccati mortalis capillosnigros facit albos Dicūt qͥdaꝫ peccatis aſſuetiſtatim. ⁊ ſi ego peccaui. dauid etiā peccauit. Siego cecidi talis ſanctus etiaꝫ cecidit. ego ieiuno⁊ facio elemoſynā. facio ſic ⁊ ſic ⁊ nō ille. ecce cogitatiōes albas pctōꝝ qͥ non cognoſcūt ꝓpriosdefectus ex p̄ſūptione. De iſta p̄ſūptione legit̉Luc̄. viij. de quodā hoīe qui reputabat̉ eſſe ſanctus qͥ dicebat. Deꝰ gr̄as ago tibi qꝛ non ſum ſicut ceteri hoīuꝫ raptores iniuſti adulteri velutetiā hic publicanus. Ieiuno bis ī ſabbato. Iſtehabebat capillos albos. Stulte egit ⁊ corā deolaudabat ſe. ⁊ totus erat canus. in ſe non cognoſcens aliquē defectum. Ita accidit vobis quando vaditis ad ꝯfitendū. Aliqͥ dicunt. pater īterrogate me. qꝛ non recordor de aliquo peccato ⁊mentiunt̉ pͥmo. ſed ſi cōfeſſor interrogaret quidde vicina veſtra. non ſolū dicerent peccata mortalia ſed etiā venialia. Om̄es eſtis cani non cognoſcentes ꝓprios defectus. ſignum ē male vite habere cogitationes albas ſcꝫ laudādo vl̓ cōmendando ſe. Id̓o apl̓s Renouamini ⁊cͣ. Dico ꝙ ſcd̓s defectus eſt obturatio ſenſuū. ſcꝫ qn̄viſus ingroſſat̉ ⁊ indiget vitreis. Itē auditꝰ nōaudit nec olfactus ſentit. Ideꝫ de guſtu ⁊ tactuRatio naturalis. hūores enī groſſi abundāt in