Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

IIII

antiquis ⁊ obdurant ſenſus. Autoritas. Dixitille miles qn̄ inuitabat̉ a dauid. Octogenariusſum. nunqͥd vigent ſenſus mei ad diſcernendūſuaue vel amaꝝ delectare pōt ſeruū tuuꝫ cibuspotus. vel audire poſſum vltra voces cātoꝝ atqꝫ cantatricū. ij. Regꝭ. xix Modo videamꝰ ſipeccatum aliqd̓ inducit iſtum defectū in animaDico ꝙ ꝑſone que viuūt in peccatis ita habentſenſus aīe obtuſos ꝙ nihil ſentiunt d̓ malis anſme. ſed de malis corporis. imo bn̄ ſentiūt. verbigr̄a. Si homo vadit per viā diſcalciatus ſtatimſentiet ſpinā ⁊cͣ. Sꝫ quādo vaditis ad diuinosꝓ ſanitate ac ſi poſſent dare ſanitateꝫ ⁊ diabolꝰꝑtranſijt cum lancea animā veſtram vos nō ſertitis. ⁊ ſic mala corporis ſtatim ſentitis ẜ nō aīeSi aliqͥs fur iret ꝑ villaꝫ furādo ſtatim vos ſentiretis. Et ſuſtinetis diuinū notoriū ⁊cͣ. Et nonſentitis iſtud peccatū. ſufficit vt ira dei deſcēderet ſuꝑ vos. Itē ſi in ſcutellis inueniat̉ lapillusinfra dentes ſtatim ſentit̉. Sꝫ quando tenetis īore ſaxum magnū iurādo ⁊ blaſphemādo. nonſentitis vel ꝓximū diffamando. Ecce quō peccatū facit perdere ſentimentuꝫ. Dico tertio ꝙtertiꝰ defectꝰ quē adducet eſt corruptio ſiue corugatio pellis. Iuuenis habet pellē leuē ⁊ planam in facie in manibꝰ. Senes vero totā rugatam. Ratio naturalis. qꝛ iuuenis eſt carnoſus⁊ replet pellem. ſed in ſenibus caro minuit̉. Iōpellis rugat̉. Id̓o Iob quādo dicebatur ſibi ꝙerat iuuenis ip̄e oſtendēs oppoſitū dicebat. Ruge mee teſtimoniū dicūt ꝯtra me. Iob. xvj. Sicquādo ꝑſona ſtat in bona vita ī gr̄a anima ē iuuenis ⁊ pinguis. plana pellis anime eſt conuerſatio exterior. ⁊ ſicut pellis cooperit carneꝫ ſanguinem ⁊ oſſa ita ꝯuerſatio. Perſona enī bonaſancta ⁊ ꝟtuoſa. talis eſt qͣlis oſtēdit ſe extra. qͣlis in domo talis in vico. qualis in abſcōdito talis in publico Si dicit aliqͥs ꝙ ip̄e ſit hūilis. ip̄eeſt hūilis ſi ſe oſtēdat paupere ad extra qualis ēin corde. Idē de caſtitate. abſtinentia. pnīa. patientia. diligentia. totū eſt plana pellis. Sꝫ peccatū facit rugare pellem cōuerſationis. Qn̄ enīhō cadit in peccatū verecūdat̉ oſtēdere: ⁊ aliteroſtēdit extra qͣꝫ ſit intus. Ad extra oſtēdit ſe humilē inclinat caput. ſed intus abūdat ſuꝑbia ſicut lucifer. pellis ē rugata. oſtēdit ſe amatorempauꝑtatis. caſtitatis. charitatꝭ. abſtinētie. patientie. diligētie. ſed intus ē totū oppoſitū. totuꝫ ērugatū Alij oſtendūt ſe amicos extra dicentes.vultis aliqͥd ego ſū totus veſter. ſed retro ſi pn̄taccuſant. diffamāt. ⁊ qn̄ aliud nō pn̄t vadūt nocte aliqͥ ⁊ amputant vineā ⁊cͣ. Dicēdo qꝛ ip̄e nōpōt ꝓbare. ⁊ nos negabimꝰ. tales tenēt̉ reſtituere dāna ſi vnqͣꝫ volunt ſaluari. al̓s nec cōfeſſio.nec aliqͥd ꝓdeſt ad ſaluationē. Item de notariomutāt teſtamentū vel clauſulā teſtamēti ex mala volūtate. Idē de falſo teſte in dānum ꝓximi

totum ē rugatū. vultis ſcire ꝙ peccatū eſt. dicitxp̄s ꝑ os ioh̓is cuidā palliato ſiue rugato Sciooꝑa tua. qꝛ nec frigidus nec calidus es. vtinamfrigidus eſſes aut calidus. Sꝫ qꝛ tepidus es incipiam te euomere ex ore meo Apoc̄. iij. Caſidꝰvel frigidus eſt ille qͥ talē ſe oſtēdit extra qͣlis eſtintus. Ille eſt frigidus qͥ ſicut ē malꝰ intꝰ: ita ſeoſtēdit extra. Si intus hꝫ malā volūtatē odiuꝫ⁊ rancorē ꝯtra aliū extra oſtēdit ſibi. Calidus ēille: qͥ ſicut bonꝰ eſt intꝰ ita ⁊ extra. Sꝫ amicꝰ abintra etiā oſtēdit extra Sꝫ tepidus ē ille qͥ ad extra ſe oſtēdit amicū ⁊ intus eſt inimicꝰ. Salutatan̄ ⁊ diffamat retro. Si dicat̉. nunqͥd ē meliꝰ eētepidū qͣꝫ frigidū? Dico ꝙ nō. qꝛ de frigido hōp̄t ſe abſtinere. a tepido noͣ. Si religioſus vl̓ clericus vel laicꝰ ſit calidus. non ſequit̉ maluꝫ. qꝛboni ſūt. Si frigidus: nō credit̉ eis. ergo nō ſeqͥtur malū. Sꝫ qn̄ ē tepidus tūc dānificat. qꝛ cōfidunt in eis ⁊ decipiūt. bona mulier nō ꝯfideretde malo religioſo. vel clerico. ſeu laico. Sed qꝛꝯfidit de tepido. ideo ē defraudata. Ecce qͣre dicit. vtinā frigidus eſſes ⁊cͣ. Sꝫ qꝛ tepidus es incipiam te euomere ex ore meo. ⁊ hͦ qn̄ xp̄s in iudicio dicet. Diſcedite a me maledicti. qꝛ tepidicorrūpūt totū mundū. ideo renouamini ſpū mētis vr̄e. Dico qͣrto ꝙ qͣrtus defectus que inducit ſenectꝰ eſt incuruatio capitis. iuuenis vaditerectꝰ. ſenex autē incuruatus Ratio naturalis.ſicut ignis emittit flāmas in altum. ita cor hoīsiuuenis eſt ita ardens ꝙ facit ire recte. Sꝫ quādo calor cordis minuit̉ ꝓpter ſenectutē caput īclinatur. Iſtum defectu facit peccatū in animaꝑſona que ē ſine peccato habet caput anime .ſ.cogitationes rectū. cogitādo deū paradiſū celeleſtia ⁊ ardenter deſiderat ibi eſſe intm̄ ꝙ ſi deꝰdiceret ſibi ab hinc vſqꝫ ad ānū venies. diceretſibi. O dn̄e debeo adhuc tādiu peregrinari et ate ſeparari. quia calor deuotionis erigit caput.Sꝫ peccatū mortale facit inclinare caput ad terrena vt beſtie: q̄ qꝛ nihil habēt in celo reſpiciūtterrā. Peccator nō delectat̉ reſpicere celū. ſicutnec latro iudicē in cathedra eleuatū. exemplumeuangelij de quodā publicano. Publicanꝰ aūta longe ſtans. nolebat nec oculos ſuos in celū leuare. Luc̄. xviij. quia peccatū trahit deorſū adcogitandum ⁊ deſiderādo terrena dicēdo. O ſipoſſem babere hoc vel hoc. Sic deſcēdūt inferius ad infernū. De hoc dicit̉ miraculū euan. deqͣdaꝫ muliere iuuene ⁊ pulchra que ibat recte etſubito fuit infirma de curuitate. nec poterat eleuare caput vt reſpiceret alios de quo oēs mirabant̉. neſcientes vnde. ſed xp̄s ſciens cauſaꝫ dixit. Mulier dimiſſa es ab infirmitate tua. ⁊ impoſuit illi manꝰ. ⁊ ꝯfeſtim erecta eſt. et glorificabat deū. ⁊ dixit xp̄s. Hanc filiā quam ligauit ſathanas. xviij. annis. oportuit ſolui. Luce. xiij.Iſta mulier ſignificat animā humanā recte inceB bb 4