IIII

Sermo

mutuat ⁊cͣ. ⁊ qͦlibet āno recipit tm̄ triticū ꝓptermutuū pctm̄ mortale cōmittit. ſꝫ qꝛ bn̄ ſapit ſibiauaricia ideo vſurā recipit etiā ſciens vſurā nōeſſe licitā. ſꝫ magis dānationis cauſaꝫ. Nōnullitn̄ vſurarij vſurā putant eſſe licitaꝫ qͥ in ſui erroris cōfirmatiōeꝫ dicūt ⁊ allegāt dicētes. Nōneredditꝰ ſūt liciti. Quibꝰ rn̄deo: ꝙ redditꝰ ſūt boni ⁊ liciti ẜuatis duabus cōditiōibꝰ. Prima eſtꝙ ſit emptio. Et ſcd̓a ꝙ p̄ciū ſit iuſtum. ſꝫ qn̄ eſtmutuū tūc reciꝑe aliqͥd vltra ſortem pͥncipaliterꝓpter mutuū ē iniquū ⁊ vſurarium. Nec papapoſſꝫ ī hͦ diſpēſare. qꝛ vſura lege diuina ꝓhibet̉ẜm illd̓ ꝟbuꝫ ſaluatoris mutuū date nihil indeſperantes. ⁊ erit merces vr̄a multa. Luc̄. v. Etvſurariꝰ niſi peniteat dānatur. ſil̓iter et notariꝰꝯficiens inſtrumentum de vſura ſoluēda. O qͦtinterficiunt ſe ex ſapore iſtiꝰ cibi ⁊cͣ. Nullꝰ dicatvidua vel clericus p̄t tātuꝫ reciꝑe ꝓ libra ⁊cͣ. qꝛpapa etiam concedit. falſū ē. Id̓o xp̄s dicebat.Mutuū date nihil inde ſperātes. Luc̄. v. aliuscibus valde ſapidus ꝑſonis mūdanis ē luxuriaUir ⁊ vxor actū matrimonialeꝫ facere p̄nt ſinepeccato ſaltē mortali etiā ſi vxor ſit grauida velinfirma. Sꝫ qͥcunqꝫ alius vel alia venereā ꝓcurat delectationē. vel etiā ſi ſimplicē cōmittat fornicationē mortaliter peccat. dic̄ luxurioſus. Oqͣꝫ bonū eēt hr̄e ꝯſolationē cum tali ⁊cͣ. O miſerneſcꝭ ꝙ ibi ē venenū. Si viatori ſitibūdo daret̉optimū vinū ⁊ diceret̉ ſibi venenatū eſt non biberet. Nunqͥd poterit aliqͥd guſtare ꝙ guſtatuꝫaufert mortē. Iob. vj. tu ſcis ꝙ ille cibus mortalis eſt demptis his qͥ in mr̄imonio ſūt qͥ ſine peccato mortali cōmiſceri pn̄t. pctm̄ cū ꝯſūmatumfuerit generat mortē. Iac̄. j. Peccatū enī mortale hꝫ iniciū mediū ⁊ finē. Inicium eſt cogitatio.Mediū ē delectatio. Finis ē ꝯſenſus. ⁊ tūc eſtmortale. O qͦt interficiūt ſe ⁊cͣ. Hō enī ꝑ maliciam ſuā .ſ. ꝑ pctm̄ mortale occidit aīaꝫ ſuā Sap̄.xvj. Sicut qͥ ſciēter comedit cibū venenatū ⁊ talibus p̄t dici thema. Nō habebitis vitā in vob̓Ergo qͣſi a facie colubri fuge peccatū. Ecc̄i. xxjDico ꝙ tertia ꝯditio eoꝝ qͥ male moriūt̉ ⁊ ſine gr̄a ē paganoꝝ ⁊ gentiliū in ih̓m xp̄m nō credētiū vt ſunt iudei agareni. ⁊ alij infideles: oēsvadūt ad infernū. qꝛ bona q̄ faciunt nihil eis ꝓſunt. etiā ſi darēt qͦlibet die mille florenos amore dei. ⁊ ieiunarēt. ⁊ dormirēt ſuꝑ terraꝫ. ⁊ portarēt ciliciū. Tales ſi moriēt̉ nō credētes dānātur. Auto. Sine fide impoſſibile eſt deo placereCredere enī oꝑtet accedētē ad deū. qꝛ ē ⁊ inqͥrētibus ſe remunerator ſit. Heb̓. xj. Nā ſicut ſeruiinfidelis ẜuicia nō placent regi. nec ſunt ei accepta lꝫ ſit multū diligens. qꝛ fundamentuꝫ ē fidelitas. Sic etiā ẜuicia infideliū eterne vite nō ſūtmeritoria Ergo dicit. ſine fide impoſſibile ē deoplacere. Diceret aliqͥs frater qͥd dicitis. videt̉enī oppoſitū eſſe veꝝ. poſſibile enī eſt ꝙ ſit genti

lis vel agarenus qͥdam credēs ſe bonā fideꝫ habere. ⁊ ſi ſciret noſtram meliorē eā reciꝑet. ergotalis non dānabit̉. Idē de tartaris diſtantibꝰ qͥneſciūt xp̄m nec audiūt p̄dicare de xp̄o. qͣre ergo talis dānat̉ Dico ꝙ dānant̉ ex peccatis q̄ faciūt. Nā ſi det̉ vnꝰ iudeꝰ vl̓ agarenꝰ tenēs bonāvitaꝫ moralit̓ ita ꝙ nō ſit auarꝰ. luxurioſus ⁊cͣ.talis ī breui illuminaret̉ a xp̄o. ⁊ habebit fidemxp̄ianaꝫ. ⁊ etiā ſi eēt ſilueſtris deus mitteret ſibiangelū. Sꝫ qꝛ viuūt in peccatis habētes ocl̓osclauſos ꝑ obſtinatā maliciā. id̓o ex eoꝝ maliciadānant̉. Dicas ſil̓itudinē de ebrio qͥ in ebrietate interficit patrē vel matrē. neſciens quid facitNunqͥd talis eſt ſine culpa? Rn̄ſio ꝙ nō eſt ſineculpa. Et ſi dicat̉. imo: qꝛ ebrius erat. Solutioqꝛ inebriauit ſe totū imputabit̉ ſibi. Idē de infidelibus qͥ inebriant̉ ſuperbia. auaricia. luxuria⁊c̄. et interficiūt aīas ſuas. hͦ eis imputat̉. Ideꝫde iudeis ⁊cͣ. qͥ ſua malicia claudūt ſibi oculos.Idē de moris qͥ non ꝑmittūt diſputatiōes. necp̄dicatiōes. Sꝫ ſi tenerēt bonā vitā. moraliterilluminarēt̉. Auto. Si qͥs voluerit volūtatē .ſ.moralit̓ viuēdo. facere eiꝰ qͥ miſit me cognoſcetde doctrina ſcꝫ xp̄iana vtꝝ ex deo ſit. Ioh̓. vij.imo ꝙ maius ē xp̄iani ex mala vita et in peccatꝭdiu ꝑſeuerādo ꝑdunt fidē dicendo. non eſt aliavita. ⁊ dicūt nōnulli qͥd ſcit hō vtꝝ ſit alia vita⁊ ſil̓ia ꝟ̓ba. ⁊ lꝫ ꝓpter timoreꝫ nō audeāt dicereore. tn̄ in corde heſitant. qꝛ mala ꝯſcīa ſecum ducit minorē credentiā. Auto. Bonam ꝯſcientiaꝫqͥdam repellētes circa fidē naufragarunt .j. Timotꝭ .j. Si ergo xp̄iani ex mala vita ꝑdūt fideꝫquō infidelis cū mala veniet ad fidē. Id̓o ex eorū culpa dānant̉: qͥbus p̄t dici Nō habebitꝭ vitam in vobis. Nota ꝙ ſūt multi ſolo noīe xp̄iani qͥ peiores ſunt qͣꝫ infideles ſicut ſūt iuratoresblaſphematores ⁊c̄. Id̓o maiorē dānationē habebunt ¶ Dicat̉ exemplū de beato machario qͥin heremo inuenit teſtā ſiue calamū homīs mortui infidelis ⁊cͣ. Detur modus affirmandi ꝑ aduerbia. ⁊ matres doceāt ⁊ corrigant filios ne iurent. Iſtud ꝯſiliuꝫ dedit xp̄s dicens. Audiſtisqꝛ dictū eſt antiqͥs. Nō ꝑiurabis. Ego aūt dicovobis nō iurare oīno neqꝫ ꝑ celū neqꝫ ꝑ terramſit autem ẜmo veſter eſt eſt. nō nō. qd̓ his abundantius a malo ē. Mat. v.¶ De eadē dn̄ica. ſermo quartus.Enouamini ſpiritu mētis vr̄e. Eph̓. iiij. Verbū iſtd̓legit̉ in epl̓a currentis dn̄ice. In hisꝟbis apl̓s innuit ꝙ pctm̄ mortale facit ſeneſcere ⁊ antiquare aīaꝫ cū dicit. Renouamini. tacite enī hoc p̄ſupponit. Suꝑ hͦ fundabo ẜmonemmeū. ⁊ habebimꝰ ſpeculationes ⁊ moralitates.Pro qͦ ſciēdū ꝙ ſenectꝰ ⁊ antiqͥtas ſūt ꝯditiōes⁊ ꝓpͥetates creaturaꝝ corꝑaliū ⁊ corruptibiliūB bbꝫ