Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. xix. poſt trinitatis

Saul aūt ẜuauit de iumētꝭ oues ꝓ ſacrificijs adquē Samuel. Melior ē obedientia qͣꝫ victima.Id̓o fuit depoſitꝰ de regno. ⁊ habuit malū finē.qꝛ ip̄emet īterfecit ſe. volūtarie enī fecit ⁊ elegitſacrificiū. cū hr̄et mādatū ⁊ oppoſitū. Id̓o ſi vultis face̓ ſacrificiū de corꝑe vr̄o ꝑ pnīaꝫ. nō omittatis obodiētiā. Caueat vxor ſi non placet viroportare ciliciū vel alia. qꝛ vir ē dn̄s corꝑis vxoris. Idē de viro dicēdū ē. ſꝫ det̉ vxori aliqͣ pnīaſecreta. caueat tn̄ a pnīa p̄iudiciali. Idē d̓ ẜuisvel captiuis dicēdū ē. ne defraudēt dn̄m in ẜuicio. Reddite q̄ ſūt ceſaris ceſari. ⁊ q̄ ſūt dei deo.Mat. xxij. Primo ponit̉ ceſar qͣꝫ deꝰ. quia itavult deus deuotionē. ne fiat iniuria alicui ꝯͣ deiordinationē. Patꝫ ergo ꝙ mādata ſūt ī oꝑationem meritorū. Et ẜm iſta ꝯditionē. mādata ſūtdecem ſiue in numero denario. qꝛ ſicut deceꝫ digitis oꝑamur. ita decē p̄ceptis meremur. qͥnqꝫſūt pͥncipalia qͣſi digiti manus dextre. alia qͥnqꝫqͣſi digiti ſiniſtre manꝰ. ẜua mādata mea ⁊ viueſ⁊ legē meā quaſi pupillā oculi tui liga eam in digitis tuis ⁊ ſcribe illā ī tabula cordis tui Prou̓.vij. Quarta cōditio mādatoꝝ ē ꝙ ſūt incremēta p̄mioꝝ. q̄rit ſanctꝰ Tho. in ſcd̓a ſcd̓e in qͦ ſtatꝑfectio ſpūalis apoſtolica ⁊ ſanctitas vite in obẜuantia mādatoꝝ vel ꝯſilioꝝ. Multi erāt dicētes ꝙ in ꝯſilijs. ſed nō eſt veꝝ. Imo ſtāt ī obſeruātia mādatoꝝ charitatis dei ⁊ ꝓximi. Cōſiliaaūt dic̄ ſanctꝰ Tho. ſolū ſūt inſtrumēta ⁊ diſpoſitiōes ꝑueniēdi ad ꝑfectionē ſpūalem. ꝟbi gr̄aCōſiliū de pauꝑtate. Si vis ꝑfectꝰ eſſe. vade ⁊vēde oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ. Mat. xix. Dic̄ſanctꝰ Tho. ꝙ illud ꝯſiliū eſt inſtrumētū neceſſariū vt refrigeret̉ amor diuiciarū. ⁊ ꝑuenit̉ adꝑfectionē charitatꝭ Cōſiliū ē etiā d̓ caſtitate. vn̄dicit̉. ſunt euuchi qͥ caſtrauerūt ſeip̄os ꝓpter regnū celoꝝ. Matth̓. xix. Itē gladio diſcretiōisdebemꝰ abſcindere oēs occaſiones peccati recedēdo a mala ſocietate q̄ ē occaſio mali. nā n̄ bibere vinū forte nō comedere carnes. nō duce̓ vxorem ſūt inſtrumēta ad hͦ vtilia vt ſubiectis carnalibꝰ delectatiōibꝰ. cor hoīs ī ſolo creatore delectet̉. Itē fugere dignitates p̄latiōes ꝯſiliū eſtMat. xx. Si qͥs vult īter vos maior fieri fiat miniſter vr̄. Perfectio ergo xp̄iana plꝰ ſtat in obẜuantia mādatoꝝ dei qͣꝫ ꝯſilioꝝ. Autoritas. Finis p̄cepti eſt charitas .j. Timotꝭ .j. Alia autoritas ē ip̄iꝰ dauid in psͣ. cxviij. Oīs cōſumatiōisvidi finē .i. ꝑfectiōis. latū mandatū tuum nimisScd̓ꝫ iſtā ꝯditionē mādata ſūt duo ſolū. Sic̄in duabꝰ tibijs ambulamus. ita in ſanctitate vite duobꝰ mādatis ambulamꝰ q̄ ſūt. Diliges dominū deuꝫ tuum ex toto corde tuo. ⁊ ex tota aīatua. ⁊ ex tota mēte tua. Hoc ē maximū ⁊ primūp̄ceptū. Scd̓ꝫ aūt ē ſil̓e huic. diliges ꝓximū tuūſic̄ teip̄m. In his duobꝰ mandatis vniuerſa lexpendet. ⁊ ꝓph̓e Mat. xxij. Ergo ſi fiat q̄ſtio. qͥt

ſūt mādata. Rn̄deo ſi loqͥmur de mādatꝭ inquātū ſūt incremētū p̄mioꝝ. dico ꝙ duo ſūt. Quīta ꝯditio mandatorū eſt ꝙ ſunt regula ⁊ normavite. qͥ non vult regere vitā ſuā ẜm intellectumnaturalē ſolū vel ẜm ſenſualitatē. vel ẜm cōſuetudinē malā aliorū. vel patrie. vt de foris vel ferijs in diebꝰ feſtiuis deficiet ⁊ peccabit. Et ſi dicat̉ rex pͥuilegiat ⁊cͣ. ſolutio. Rex nō pōt diſpēſare ꝯͣ dei mādata ⁊cͣ. Id̓o dicit xp̄s. Si vis advitā ingredi ẜua mādata. Matth̓. xix. Nō enīdicit. ẜua inclinatiōes. vl̓ ẜua ꝯſuetudines. Etiuxͣ iſtā ꝯditionē nō ē niſi vnicum p̄ceptū ſicutnec in toto corꝑe nō ē niſi vnū caput. a qͥ ꝓcedittota gubernatio hoīs. qꝛ ibi ſūt oēs ſenſus et iudiciū ratiōis ⁊ imaginatio. ⁊ ſic tota regula moralis vite reducit̉ ad vnicū p̄ceptuꝫ qd̓ eſt. Oīaq̄cunqꝫ vultis vt faciāt vobis hoīes. ⁊ vos facite illis. hec ē enī lex ⁊ ꝓphete. Matth̓. vij. Sihabes ſeruitores et inimicos. non vis ꝙ ſeruitores vadant ad loquendum vel habeant conſilia cū eis. vel ꝙ recurrāt ad eos in ſuis neceſſitatibꝰ te deſpecto. Id̓o nō vadas ad vicia ⁊cͣ Itēnō velles ꝙ ẜuitores tui loq̄rentur malū de te.Id̓o nō ſumas nomē dei tui inuanū. Itē vis ꝙvuitores tui qͥbꝰ das ꝓuiſionē ẜuiāt tibi. Ideotu in dn̄ica ẜuias dn̄o tuo. Iteꝫ ſi vis vt filij tuihonorēt te. tu honora parētes. ⁊ ſic de alijs. ptꝫꝙ iſtud p̄ceptū eſt caput alioꝝ. de iſto dicit thema. ſic̄ mandatū dedit mihi pr̄ ſic facio. Dn̄ica. xix. poſt feſtū ſancte trinitatꝭ. ſermo. j.ōcendens ieſuſin nauiculā trāſfretauit ⁊ venit in ciuitatē ſuā. ꝟ̓bū iſtud habet̉ originaliter Mat. ix. Et recitatiue ī euāgelio hodiernoItē ẜmo in pn̄ti erit huiꝰ ꝯn̄ice. ⁊ habebimꝰ mediante dei gra ml̓tas bonas doctrinas ſpeculatiuas ad illumīationē ītellectꝰ ⁊ morales ad noſtrā inſtructioneꝫ vite. Salutet̉ ꝟgo maria. Inſācto euāgelio hodierno declarāt̉ tria magna d̓dn̄o ⁊ ſaluatore nr̄o. Primo preſentia gratioſa.Scd̓o clemētia copioſa. Tertio potētia ꝟtuoſaIn his tribus ſtat totū euāgeliū hodiernū. ⁊ d̓pͥmo ſcꝫ de p̄ſentia gratioſa. qꝛ gratioſe ſe oſtendit in qͣdam ciuitate. de hͦ dicit thema. Aſcēdēsih̓s ⁊cͣ. In qͣ ſcꝫ deſiderabat̉ exqͦ chriſtus incepit predicare noluit quieſcere ī vna ciuitate ſeuin vna villa ſicut ſol non qͥeſcit ex quo orit̉. quisſi quieſceret in vna ꝑte non illuminaret in alia.nec caleface̓t. nec fructificaret. ita d̓ xp̄o qͥ venitad illuminādū in fide catholica ad calefaciēdū īdeuotiōe. ⁊ fructificāduꝫ in oꝑibus penitentie.Id̓o laborabat non ſolū per terrā ſꝫ etiā ꝑ mareId̓o dic̄. Aſcēdēs ih̓s ⁊cͣ. Nota ciuitatē ſuā ſcꝫꝯuerſationis ⁊ habitatiōis. qꝛ lꝫ eſſet dominusoīuꝫ noluit tamē habere ciuitatē ꝓpriaꝫ. Sꝫ qꝛilla ciuitas capharnaū erat maior ⁊ principalis