Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. xviii. poſt trinitatis

nęc aliā rem. Deut̓. xxiij. Item mixtionē carnalem ſoluti cū ſoluta hoīes nō iudicāt eſſe peccatum ꝑ intellectū ⁊ rōneꝫ. Sꝫ dicūt aliqui. cui fitiniuria. qͣſi dicerēt. nulli. Sꝫ falſū dicūt. qꝛ ſit iniuria regi xp̄o patri mulieꝝ ⁊cͣ. Ecce p̄ceptū abſtineatis vos a fornicatiōe. vt ſciat vnuſquiſqꝫvas ſuū poſſidere ī ſanctificatione ⁊ honore nōin paſſione deſiderij ſicut gentes q̄ ignorāt deuꝫ⁊cͣ. j. Theſſal̓. iiij. Nota in ſanctificatione. Hicapl̓us reſpōdet tacite q̄ſtioni. De qͣ om̄es nō audent p̄dicare. ſed oꝑtet ꝓ ſanitate ꝙ medicꝰ tangat vulnera lꝫ corrupta ⁊ fetida. dicūt aliqͥ falſe. Sꝫ ego tangēdo me ⁊cͣ. volo reciꝑe delectationem. qd̓ peccatū eſt cū facio iniuria. qͣſi dicerētnullū. Sꝫ falſū dicunt. qꝛ maius peccatuꝫ ē peccatum molliciei. qͣꝫ ſi cū matre carnali peccaret.Ratio. qꝛ cōtra naturā Ecce qͣre fuit neceſſariūmandatū. Id̓o dicit vt ſciat vnuſqͥſqꝫ vas ſuuꝫ⁊cͣ. Item ſi aliquis iniuriaꝫ vobis intulit qͥd iudicat intellectꝰ veſter. Patꝫ ꝙ ad vindictaꝫ qd̓nō eſt peccatū ſed naturale. qꝛ vna formica vertit ſe vindicādo ſe. Sꝫ hoc falſū eſt. qꝛ vindicāsſe xp̄m regem offendit. qd̓ patet a ſimili Nam ſiin palacio regis ⁊ ī ſua p̄ſentia recipiatis vindictam de iniuria veſtra ⁊cͣ. regē offenditis Ideodicit ſcriptura. Si poteſt fieri qͣꝫtū ex vobis cuꝫomnibꝰ hominibꝰ pacem habētes. non voſmetip̄os defendētes chariſſimi. ſꝫ date locuꝫ ire ſcriptum eſt enī Mihi vindictā ſupple reſeruaui. ⁊ego retribuā vel in hoc mundo vel in alio. Roma. xij. ⁊ ſic de alijs multis. Patꝫ ergo ꝙ nec intellectus nec ratio naturalis ſufficit qͣꝫtū ad oīaoſtēdere qͥd ſit virtuoſū ⁊ faciendū. ⁊ qͥd ſit peccatū. ⁊ viciū. ⁊ cauendū. Id̓o ad melius gubernanduꝫ vitam noſtrā neceſſaria ſunt mandata.Autoritas. Mādatū lucerna eſt ⁊ lex lux ⁊ viavite. increpatio doctrine. Prou̓. vj. Id̓o qͥ vulgubernare bene vitam ſua non ſe debet̉ regere īomnibꝰ ẜm intellectū ſuuꝫ naturalē. ſed ẜm deimandata. Nō ẜm ꝓpriam ſuam apparentiam. ſꝫẜm dei p̄cepta. Nō ẜm ꝓprias inclinationes. ſꝫẜm diuinas ordinationes Tūc poteſt talis dicere thema. Sicut mādatum dedit mihi pater ſicfacio Nota non dicit. ſicut mādata: in plurali. ſꝫmandatū in ſingulari. Scd̓m iſtū modū loquendi. in lege dei non ſunt niſi vnū mandatū Proquo ſciendū ꝙ ẜm diuerſas conditiones ⁊ proprietates mandatorū dei. diuerſimode annumerant̉. Mandata enī dei habent qͥnqꝫ cōditiōesquia mādata dei ſunt. In ornamentuꝫ anime. In firmamētū gratie. In oꝑationeꝫ meritoꝝ. In incrementū premioꝝ. In regimen vite.Et ẜm hoc diuerſimode cōputantur.

Scd̓m vero ſcd̓am ſunt in magno numero.Scd̓m tertiā ſunt in paruo numero.Scd̓m quartā in paruiſſimo numero.Scd̓m quintā in nullo numero ſūt. Quia non ēniſi vnū. de quo dicit thema. Sicut mādatū dedit mihi pater ſic facio Dico pͥmo ꝙ mandataſunt in ornamentū aīe. quādo ſcꝫ in hac vita hōgubernat ſe ⁊ regit ẜm dei mādata ⁊ nō ẜm propria ſentimēta vel inclinatiōes vel ẜm malā cōſuetudinē alioꝝ Tūc aīa ornat̉ p̄ceptis dei Declaratio. Aīa enī iam ꝑ creationē habet maiorēpulchritudinē qͣꝫ aliqua creatura corꝑalis. Ratio. qꝛ eſt ad imagineꝫ dei quā nō habet ſol neqꝫluna ⁊cͣ. Si enī imago imꝑatorꝭ picta ſit ita pulchra quāto magis aīa a ſācta triuitate picta adimaginē ſuā niſi ex peccatꝭ fiat nigra. Sicut pulchra mulier qn̄ macularet̉ eēt turpis. ita aīa expeccatis. Sꝫ qn̄ ſuꝑ pulchritudinē aīe venit ornatꝰ obẜuātia mādatoꝝ dei. tūc eſt inextimabil̓pulchritudīs. Sicut d̓ regina d̓ ſe pulcherrimaqn̄ ornat̉ veſtimētꝭ aureis. anulis ⁊ corona. efficit̉ pulchrior. Ita de aīa intātū ꝙ ſi poſſetis eaꝫvidere ⁊cͣ. nec modo dum eſt in corꝑe ip̄amet videt ſuā pulchritudinē. Sꝫ qn̄ egredit̉ de corꝑevidet. Autoritas Si ignoras te. o pulcherrimaiter mulieres egredere ſcꝫ de corꝑe ⁊ videb̓ tuaꝫpulcpritudinē. Can̄ .j. Scd̓m iſtam cōditionemmādata ſūt īnumerabilia. vt capilli qͥ ſunt ad ornamentū mulieꝝ. ẜm apl̓m j. Corꝭ. xj. vbi dicit.mulier ſi comā nutriat gl̓ia eſt illi. Sūt ergo mādata vt ſic īnumerabilia. intātū ꝙ nullꝰ doctorſeu magiſter poſſet ſcire om̄ia mādata que ſuntin veteri teſtamēto ⁊ nouo. in decretis. decretalibus. clemētinis ⁊cͣ. Diceret aliqͥs. ergo ſuꝑflua ſunt exquo nō poſſunt ſciri. Dico ꝙ nō ſūtſuꝑflua. qꝛ lꝫ capilli mulieꝝ ſint innumerabilesnō ſūt tn̄ ſuꝑflui. imo dant ſibi ornatū. Ita de p̄ceptis. Id̓o dauid. Multiplicati ſūt ſcꝫ precepta ſuꝑ capillos capitis mei. psͣ. xxxix. Iteꝫ diceret aliqͥs. quō ergo poterūt ſeruari ſi neſciunt̉Dico ꝙ bene. Illud qd̓ tu ſcis vel credis eē mādatum dei ẜua illud nec facias ꝯtra. Alia auteꝫmādata ſi habes charitatē oīa ẜuāt̉ a te. Augꝰdicit Quicqͥd ptꝫ ⁊ qͥcquid latet in diuinis codicibus totū tenet qͥ charitatē tenet in moribꝰ. Siergo fiat q̄ſtio. Quot ſunt mādata dei in om̄ibꝰlibris. Rn̄deo. ſi volumꝰ loqui de mādatis ẜmqd̓ ſunt in ornamentū anime īnumerabilia ſuntSecūda cōditio mādatorū eſt ꝙ ſunt in firmamentū gratie. Ecce quō. qꝛ tamdiu homo ſtatīgratia dei. qͣꝫdiu ẜuat eius mandata. Ratio. qꝛgratia dei nō perdit̉ niſi ex peccato mortali. Sivnus hō haberet oīa peccata venialia mūdi ꝓpterea nō ꝑderet gr̄aꝫ dei. Et qn̄ dicūt aliq̄ gloſe ꝙ multa peccata venialia eqͥualēt pctō mortati. Nō ē verū loq̄ndo eqͥparāter vel ꝑ eqͥualētiaQuia ſi oīa peccata venialia ponerēt̉ ī vna ꝑte