Dn̄ica. xvii. poſt trinitatis

Om̄is qui ſe exaltat hūillabitur. et qͥ ſe hūiliatexaltabitur. Dico primo ꝙ ſumꝰ ordinati quoad noſmetip̄os: per ꝟtutem temperantie. Tūcenī homo eſt ordinatus in vita ſua: quādo in cibo ⁊ potū ſcit tenere tēperantiā. quando recipitſolum neceſſitatē ad ſuſtinendū corpus. vitansſuꝑfluitates ⁊ exceſſus. in hoc ſtat virtus tēperantie. Modo audite iſtā virtutem. quomodooſtendit chriſtꝰ eam. ſed ſecrete in pͥncipio euangelij. Cum intraſſet ieſus ⁊cͣ. vſqꝫ obſeruabanteum. Iſta verba indigent declaratiōe. Sciēdūꝙ chriſtus in hac vita huius mundi ẜuauit magnam paupertatē ad oſtendendū ꝙ homo nondebet ſe nimis dare iſtis mūdanis rebus. qꝛ hodie vel cras ſunt relinquende. ⁊ intantū voluiteſſe pauper ꝙ non habuit domū. cameraꝫ. neqꝫcellam. Id̓o quādo inuitabat̉ ad prandiū cumdiſcipulis recipiebat pro ſuſtentatiōe nature neceſſitatem. ſine qua natura humana non poſſetviuere. Recipiebāt tēporalia. ſꝫ bene ſoluebātin orationibꝰ ⁊ cōmunibꝰ inſtructionibus. Id̓odicit apoſtolꝰ in perſona ſua et aliorū apoſtolorū. Si nos vobis ſpiritualia ſeminamꝰ. nō magnum eſt nos carnalia veſtra metamus. Id̓o etdominꝰ ordinauit his qui euangeliū annūciantet de euangelio viuere. j. Corꝭ. ix. Et iſtum modum chriſtꝰ ẜuauit. Id̓o iudei inimici chriſti etmaxime phariſei. qui erant maiores ⁊ doctoresip̄iꝰ legis. qui inuidebant chriſto de honore miraculis ⁊ ſequela ſua. propter qd̓ tenuerunt conſilium. vt in aliquo poſſent eum cōfundere ⁊ reprehendere vt diffamarēt eum Id̓o dixit vnusmagnus pͥnceps phariſeorū. Iam ſcitꝭ quomodo ip̄e recipit conuiuiū Id̓o inuitabo eum ⁊ dabo ſibi multas eſcas. ⁊ de multis vinis ⁊cͣ. ⁊ diſſoluet ſe in verbis. ⁊ ſic cognoſcetur quis eſt. qꝛcōmunit̓ quando homo bibit bis vel ter. homodiſcomponit ſe loquēdo indiſcrete per trāſuerſum ⁊cͣ. ante prandiū vero homo eſt totus compoſitus ⁊ loquitur homo diſcrete. et credebant̉ꝙ chriſtꝰ diſcōponeret ſe. Ecce quale conſiliumet qua ratione inuitabat eum ille pͥnceps phariſeoꝝ. Sed ecce qͥd ꝓphetauerat Salomon Nōeſt ſapientia non eſt prudentia. non eſt conſiliuꝫcōtra dominū. Prouerb̓. xxj. Tripliciter bellabant iudei contra chriſtū. vt confunderent euꝫ.Primo per ſapientiā illi doctores ſuperbi ⁊ inflati veniebant ad ſermones ſuos dicendo. iſtehomo qui nunqͣꝫ habuit magiſtrū: nec fuit ī ſtudio. vult p̄dicare. impoſſibile ē quin dicat multas errores ⁊ ſtulticias. ⁊ obſeruabāt eum. Id̓oSalomō dixit. Non eſt ſapientia cōtra dominūquia ip̄e eſt fons ſapientie. ¶ Secūdo per diſputationes. quia faciebant ſibi queſtiones de theologia ſubtiles quas ip̄i neſciebant determinare dicendo. Uideamus iſte faber lignariꝰ quiddicet ad iſtam ⁊cͣ. Ideo Salomon dixit. Nō eſt

prudentia. ſcilicet diſputandi. contra dominuꝫ¶ Tertio iudei bellabant contra chriſtū. inuitando. cum enī primis illis duobus modis non poterant contra eum. tenuerunt cōſilium vt inuitarent eum ⁊cͣ. Sed dicit Salomon. Non eſt conſilium contra dominū. Modo intelligitis pͥncipium euāgelij. poſtqͣꝫ chriſtus predicauerat indie ſabbati ille princeps phariſeoruꝫ acceſſit adeum ⁊ inuitauit eum dicens: Magiſter exquodediſtis nobis bonū prādium ſpirituale. placetvobis mecū recipere prādium corporale. ⁊ chriſtus acceptauit. Dicatur quomodo cuꝫ magnohonore fuit ductus ad domum vbi erant menſeparate. Et chriſtꝰ benedixit dicēs. Oculi omnium ⁊c̄. Nota cuꝫ dicit Māducare panem. queſtio. non dabat ille princeps niſi panem in cōuiuio. Reſpondeo ꝙ in ſcriptura panis recipiturꝓ omni ꝓuiſione ⁊ eſca. Unde legit̉. iiij. Regꝭ.vj. de militibus qui venerūt ad regem iſrael. dequibꝰ dixit ꝓpheta regi. Pone panem ⁊ aquācoram eis: vt comedant ⁊ bibant. et vadunt addominuꝫ ſuum. Et ſequit̉. Appoſitaqꝫ eſt eis ciborū magna preparatio. ⁊ comederunt et biberunt. Ita etiam hic ille pͥnceps preparauit multas eſcas triplici ratione. Primo ꝓpter feſtum.quia die ſabbati Secundo quia ip̄e erat magnꝰprinceps. Tertio quia ipſe inuitauerat multosphariſeos ⁊ doctores vt in aliquo poſſent eumconfundere. Item alia expoſitio. Cū intraſſetieſum in domum cuiuſdam pͥncipis phariſeorūſabbato manducare panem. Non dicit euāgelium ꝙ ille non inuitaſſet eum ad manducādumpanem. Sꝫ cum intraſſet ieſus ⁊cͣ. quia talē modum tenebat chriſtus ꝙ plus māducabat de pane qͣꝫ de alijs. dicatur practica quomodo ponebantur coram eo diuerſi fructus. ⁊ dabātur diuerſa vina ⁊cͣ. ⁊ ip̄i obſeruabāt eū ſi comederetde omnibꝰ ⁊cͣ. ſꝫ ip̄e comedebat compoſite ⁊ ſobrie. Item forte ꝓponebant diuerſa ꝟ̓ba ⁊ truffas ⁊ riſus. ſed ip̄e fons ꝟtutum fuit adeo compoſitus. ⁊ tam temperatus ꝙ non poterāt ip̄min aliquo confundere vel reprehendere. Hic dico ego ꝙ docet nos exemplo virtutem temperātie. ſicut iam verbo p̄dicauerat eam dicens: Attendite vobis ne grauentur corpora veſtra ī crapula ⁊ ebrietate. Luce. xxj. Nota attendite vobis qͣꝫtum ad corpora que deſtruunt̉ niſi teneathomo temperantiā. Quot homīes ſunt qui habent morbum caducum ex ſuꝑfluitate cibi ⁊ potus. qꝛ ſicut quādo ollabulit aſcēdit humiditasita de ſtomacho aſcendit gutta: ⁊ cadit illa gutta ſuper cor ⁊cͣ. Quot hoīes ex vino habēt oculos lippos. os rubicūdū ⁊cͣ. ⁊ perdūt viſum ⁊ debilitant̉ in membris. Nā vinū eſt ita amicabilenature ꝙ omnia mēbra querunt illud ⁊ prodeſthomini ⁊ eius mēbris temperate ſumptū ⁊ limphatum. Quot homīes perdunt bonū colorem