Dn̄ica. xvii. poſttrinitatis
⁊ ſimileꝫ diabolo in macula peccati ⁊ ſimilē horrorem cauſat de diabolo ⁊ peccatore damnato.quia ſimile ē videre demonē in figura demonis⁊ peccatorem ſaltē obſtinatum ⁊ damnatū cummacula peccati. Id̓o hec macula abſcōditur inloculo cōſciētie. nec inde recedit quouſqꝫ deusaccedit ad peccatorē per gratiam p̄uenientem.⁊ tangit loculū cōſcientie per contritionem ⁊ diſpicentiā condignā ⁊ ſufficienteꝫ. ⁊ de tali acceſſu ⁊ tactu dicit thema. Acceſſit ⁊ tetigit loculuꝫ¶ Notandum ē ꝙ triplex inuenitur in ſacra ſcriptura tactus xp̄i.¶ Primus omnino corporalis in quo tangens⁊ tactum eſt oīno corpus.Scd̓s omnino ſpūalis in quo tāgens ⁊ tactūeſt omnino ſpūs.Tertius partim ſpūalis ⁊ partim corporalisin quo tāgens ē ſpūs ⁊ tactum ē corpꝰ.¶ Primus ē omnino corporalis. Unde ſciendūeſt ꝙ iſte fuit in miraculis xp̄i. quādo tangendoſanabat om̄es infirmitates. vt patet in multꝭ locis ſcripturarū ⁊ euangeliorū. et pͥncipaliter inp̄ſenti euangelio. Nota hiſtoriā Unde d̓ iſto tactu dicitur Luc̄. vj. om̄is turba querebat eū tāgere. quia ꝟtus de illo exibat ⁊ ſanabat omnesNota ꝟtus. Duplex enī erat virtus in chriſtoUna diuina per quā erat omnipotens. ſicut pater ⁊ ſpūſſanctus. ⁊ hac virtute pͥncipaliter faciebat miracula. et ſanabat oēs infirmitates. Un̄pſalmiſta. qui ſanat om̄es infirmitates tuas. etideo in om̄ibus infirmitatibꝰ noſtris debemꝰ adeum pͥncipaliter recurrere. quia eſt ſummꝰ medicus: vt det ſanitatem ſi ſit vtilis ꝓ ſalute animenoſtre. Alia eſt ꝟtus in chriſto humana ⁊ miniſterialis: ⁊ erat meritoria. qꝛ pene labores ⁊ merita xp̄i deſeruiebāt nobis. His enī nob̓ meruitſicut caput membris. ⁊ hec erāt excellentiſſimein chriſto. ⁊ excellentior in beata virgine qͣꝫ ī ceteris ſanctis alijs a chriſto. ⁊ excellēs in ceterisſanctꝭ. Et id̓o ad ip̄os recurrere debemꝰ in infirmitatibus noſtris. ⁊ pͥmo in ſpiritualibꝰ. qͣꝫ ī corporalibꝰ. quia ſpūales infirmitates maiores ſūtUenerūt enī primitus infirmitates corporalesꝓpter ſpirituales. ¶ Et frequēter ſi aliquid patimur corporalit̓. peccata noſtra meruerūt. ⁊ id̓odebemus nos pͥmo dep̄cari deum vt ſanet has īfirmitates ad tactum abſolutionis ſacerdotis. ⁊facere debemus qd̓ in nobis eſt. et tunc ceſſantecauſa ceſſabit effectus. Naꝫ vt habet̉ Matth̓.vij. quotqͦt tangebant eū ſalui fiebant Si dicasnon poſſum corꝑaliter tāgere xp̄m. Reſponſioꝙ lꝫ non poſſis eū tāgere in ꝓpria ꝑſona. potestamē tangere eius ſacramēta in quibꝰ reliqͥt virtutem ſanandi om̄es infirmitates. nō ſolū ſpirituales. ſed etiā corporales. ⁊ ideo ſi es infirmusveni ad confeſſionē. ſi pōderoſus. vade ad ꝯfirmationē. ⁊ hoc tm̄ ſemel ⁊ cōfirmaberis non tm̄
ſpūaliter. ſed ⁊ corporaliter. ecce quō chriſtꝰ tāgebat oēs ⁊ quō tangit nos tactu corꝑali. ¶ Secundus tactus eſt omino ſpūalis. qꝛ deus qͥ tangit eſt ſubſtātia ſpūalis. ⁊ ꝯſcientia noſtra. q̄ tāgitur eſt ſpūalis. quare debetis ſcire ꝙ tunc cōſcientia noſtra tāgitur a deo. quādo īmittit nob̓bis remorſum ꝯſcientie. ⁊ cognitionē peccatoꝝcum peccator redit ad ſe ⁊ cogitat ſuū ſtatuꝫ ſuperbū ⁊ pompoſū quē ducit: ⁊ quomodo ꝑ ſuꝑbiam rebellis fuit. ⁊ inobediēs deo. ⁊ ſuꝑioribꝰ⁊ cogitat vlteriꝰ lites ⁊ iniurias ⁊ diffamatiōes⁊ blaſphemationes noīs domini ⁊ ſanctoꝝ: qͣsore miſero ꝓtulit. ⁊ vlteriꝰ ꝓcedens cogitat furta. vſuras. ⁊ fraudes. cōmeſſatiōes. ebrietates.⁊ luxurias in qͥbus vixit. ⁊ finaliter tp̄s dolētercōſiderat. qd̓ ꝑ accidiā ſuam ꝑdidit. ⁊ breuit̓ ſūmarie cogitat: ꝙ nihil boni fecit. ⁊ cogitat exinde ⁊ cōſequenter ꝙ ſi in tali ſtatu decedat dānatus erit in aīa. ⁊ cōſequenter poſt diem iudicij īcorpore ⁊ aīa Hec omnia bene cogitans ⁊ reuoluens intra ſe exclamat dicenſ. O miſer qͥd facis⁊ qͥd cogitas. quare non auiſas te vt te emēdesal̓s tu perditus es. O qualis ſtimulus. O qͣlispunctura ſpinarū. Antea pūctura non ita ꝯturbauit eum ſicut iſta. Qd̓ patet per experientiaꝫī lachrymis. Nūqͣꝫ punctura calcaris fecit ita cito currere equū: ſicut aliquādo iſta pūctura peccatorem fecit cito relinquere peccatuꝫ. De quohabemus exemplum Actuū. ix. de beato pauloqui plus qͣꝫ ceteri iudei erat feruens in perſecutione chriſtianoꝝ. Sed ſubito circūfulſit eū luxde celo. ⁊ cecidit in terram. ⁊ ſtatim cōtinue habuit cognitionē magnitudinis ſui peccati Et taliter fuit tactus. ſcꝫ ſtimulo remorſus cōſciētie.ꝙ ſtetit tribus diebus ⁊ tribus noctibus nō māducans: neqꝫ bibens. ſed inceſſabiliter ploransgemēs ⁊ orās deū vt ſibi parceret ⁊ indulgeretſua peccata. lꝫ iam peꝑciſſet. Et qͥd figuificabatilla lux corporalis q̄ circūfulſit eū. ꝓfecto ſignificabat lumen ſpūale inſpirationis diuine. q̄ taliter remomordit eū ⁊ punxit vt ſtatim curreret aꝓfundo inferni. vſqꝫ ad tertiuꝫ celum. in qͦ fuitraptus. ⁊ de ſtatu peccati ad ſtatuꝫ gratie. et deeſſe multū longe et diſtante a deo. ad eſſe multūꝓpe addeum. Ecce mirabilis pūctura. et valdepungēs aculeus. de quo ibidem dicit̉. Durumeſt tibi contra ſtimulum recalcitrare. ¶ Et notabene durū. Nam vt ait doctor ſāctus hic inſtinctus quandoqꝫ non ꝑtingit ad finem ſuum. Nōex defectu ſui. ſed ex obſtinatiōe pctōris. qui rebellis eſt ⁊ inobediens: qͥ ꝓpter quācunqꝫ inſpirationē quā īmittit ei deꝰ non vult dimitte̓ pctāſua. ⁊ aliquotiēs aliqͥ pluries pūgūt̉. qͥ tn̄ inſtinctum dei ⁊ ſpūſſancti nō ſequūt̉. qd̓ eſt magnuꝫſignum reprobationis Et tales grauius peccatqͣꝫ alij qͥ nō habēt tales inſpiratiōes vl̓ nō tot. etideo grauius puniunt̉. qꝛ ſi peccant qui faciunt