Dn̄ica. xvi. poſt trinitatis

vnam diſplicentiaꝫ pͥuaret ſalario totius ſui ſeruicij. niſi eſſet crimen leſe maieſtatis ⁊cͣ. Cuꝫ ergo deus ſit ſūme bonus et miſericors. ergo nonvidetur ꝙ ꝓpter vnum peccatū quis debet dānari. Reſpondeo. iſta ſimilitudo de ſeruitio regis non eſt ad ꝓpoſitum. quia ſeruiciū quod facit miles regi ⁊ opus ⁊ labor ⁊ ẜuiciū totū ē militis. ⁊ rex nihil facit in illo ſeruicio Ideo ꝑ vnādiſplicentiā miles non debet perdere ſalarium.al̓s crudelis eēt rex. Sꝫ in ſeruicio quod homofacit deo ieiunando. et ẜuando bonam vitā ⁊cͣ.labor. opus ⁊cͣ. hoc totuꝫ eſt dei. quia homo deſe nihil poſſet ⁊ maiorem gratiaꝫ facit deus homini ī hoc qͣꝫ homo deo Dicat̉ hic parabola demercatore qui cōmiſit capſulaꝫ p̄cioſiſſimā vni:vt portaret vſqꝫ ad portam domus. qui attediatus quādo fuit iuxta domū in quendā torrenteꝫꝓiecit fardellum. quo facto iuit ad petendū ſalarium. nunquid talis merebat̉ ſalarium: patetꝙ non. imo meruit magis furcam. Sed diceretquis. videt̉ ꝙ meruit talis. quia portauit capſulam ⁊cͣ. Solutio. non portauit vſqꝫ ad portam:ſed ꝓiecit. ⁊ fures tulerunt illud. ideo ⁊c̄. Idemeſt in ꝓpoſito. ſeruiciū dei nihil aliud eſt. qͣꝫ portare fardellum. verbi gratia. quādo religioſusintrat ordineꝫ recipit onus fardelli a mercatorechriſto portandi vſqꝫ ad portam paradiſi que ēmors. Si anteqͣꝫ ſit ad portā ꝓicit fardelluꝫ pervitam malā non ſolum non meret̉ ſalarium. ſedpenam. Idē de clerico ⁊ laico. Ecce quomododecipiunt̉ illi qui dicunt: videtur crudelitas ꝙtotum ſeruiciū centum annorū ⁊cͣ. perdat̉. quiaꝓieciſti fardellum tibi cōmiſſuꝫ a chriſto mercatore. et ideo dicit chriſtꝰ. Eſto fidelis ſcilicet cuſtodiendo fardellum vſqꝫ ad mortem. ⁊ dabo tibi coronā vite. Apoc̄. ij. O qͣꝫtum laboraret aliquis ſi ſciret ꝙ ex ſuo labore poſſet acqͥrere coronam regis aragonie vel papatus. ⁊cͣ. ⁊ mulieres coronam regine. cuꝫ tamen non ſunt alicuius reputatiōis reſpectu corone glorie. Ecce qͥdvult dicere longitudo Id̓o dauid in ꝑſona chriſti. Longitudine dierum replebo eum. et oſtendam illi ſalutare meum. psͣ. xc. ¶ Dico tertio ꝙſublimitas eſt ſapiētia vel intentio ſuꝑnalis. ſcꝫꝙ in omnibꝰ operibꝰ noſtris habeamus intētionem ſublimē ad deum. verbi gratia. Si ieiuna/tis vt bonam habeatis intentionē. ſed ſi non facit vt dicat̉. quis deuotus ⁊cͣ. intentionē habetbaſſam ⁊ peruerſam. Idem de oratiōe ⁊ d̓ alijsoperibus penitētie dicenduꝫ eſt. Sꝫ ſi habet intentionē altam dicendo. ego ieiuno ⁊ facio taleꝫpenitētiam vt ni iudicio diuino recipiat̉ mihi incōpotum de peccatis meis ⁊cͣ. Iteꝫ do elemoſynam. vt quando anima mea ad portam paradiſi veniet. elemoſyna detur ſibi. Iteꝫ quare dicitmiſſam ⁊cͣ. Item quare ponitis filium vel filiaꝫin religione ⁊ ſic de alijs. Nā ſicut in floreno ma

gis reſpicitur pondus qͣꝫ color vl̓ ſanus. Ita anteqͣꝫ poſſitis intrare burſam paradiſi reſpiciturpondus intentiōis. nam que facta ſunt proptervanam gloriam nihil ponderant. quia ventꝰ eſtItem nec pro diuicijs ſeu honoribus. quia vanitates ſunt Ecc̄i .j. Uanitas vanitatum ⁊ omniavanitas. Sed podus eſt quādo fiunt bona opera pro honore dei ⁊ ſaluatione animaꝝ. Autoritas. In ſublimitate eterne glorie. pondus operatur in nobis. nō cōtemplantibꝰ nobis que videntur. ſed q̄ nō videtur. Que enī vidētur tēporalia ſunt. que autem non videntur eterna ſūt.ij. Corꝭ. iiij. Ergo teneamꝰ cōſiliū apoſtoli dicētis. Siue manducatis ſiue bibatis. ſiue aliqͥd faciatis in gloriaꝫ dei omni facite. j. Corꝭ. x. Dicatur exemplū de vitaſpatrum: de illo ſancto homine. qui quando volebat facere aliquod opusſtabat modicum cogitando intra ſe De hoc īterrogatus quare ſic ſtaret. Reſpōdit. quia ſcio ꝙbona opera nihil valent de ſe niſi bona intentione fiant. Id̓o anteqͣꝫ facio opus bonum. ordinointentionem meā. Sicut baliſtarius anteqͣꝫ mittat ſagittam aduertit ſignum. Cogitare ideo debes quare vis ire ad eccl̓iam. et ſi ideo vadis vtvideas mulierē ⁊cͣ. melius eſt non ire. Si intentio ſit vt laudes deum ⁊ impleas p̄ceptum d̓ miſſa audienda. tunc vade. quia intentio eſt bona.Item cogita ⁊ cōſidera quare das elemoſynaꝫ⁊ ſi ideo das vt dicaris miſericors. melius eſſetnon dare ⁊cͣ. Idem de oratione. Idem de miſſaNam ſi pͥncipaliter dicatur ꝓpter pecunias melius eſſet non dicere. Patet igitur ꝙ ꝓpter prauitatem ⁊ non aduertentiā intētionis multa bona opera perdūtur. Querit ſanctꝰ Thomas inquolibeto. Si religioſus vel ſacerdos qui p̄dicat ꝓ vana gloria ⁊cͣ. ⁊ poſt penitet. ſi ex illa penitentia lucrat̉ coronam ⁊ merituꝫ. vel aureolāque habuiſſet ſi ſancta intentione p̄dicaſſet. Dicit ꝙ nō. quia nūqͣꝫ illa fuit lucratꝰ. quia fuerūtopera mortua. que per ſequentē penitentiā nonviuificant̉ lꝫ peccatū ſibi remittat̉ ex illa penitētia. Id̓o attendatis ꝙ ſemper in operibꝰ veſtrisdirigatis intentionē ad deum. De iſta ſublimitate intētionis dicebat deꝰ Iob. Si habes brachium ſicut deus ⁊ ſimili voce tonas. circūda tibi decorem ⁊ in ſublime erigere ⁊ eſto glorioſusIob .xl ¶ Nota hic que reqͥruntur in predicatore euangelico. Primo ſi pro qꝛ. ſi habes brachium ſicut deus. ſcilicet ad faciendū bona opera.Secūdo et ſimili voce tonas. id eſt. predicas. ethoc qͣꝫtum ad doctrinam p̄dicandaꝫ non poetarum ⁊c̄. ſed euāgelij. Tertio circūda tibi decorēqͣꝫtum ad honeſtateꝫ vite ⁊ bone fame. Quartoin ſublime erigere qͣꝫtum ad intentionē. ſcilicꝫ ꝓhonore dei ⁊ ſaluatione animaꝝ. non pro vanagloria ⁊cͣ. quid ſequit̉. Eſto glorioſus. qꝛ ſic predicando gloriā p̄dicator meretur ⁊ glorificabit̉