Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

orāte obtinēdi qd̓ iuſte petit nō dubitare ſi faciat vel non faciat ⁊cͣ. qͥ enī heſitat ſil̓is eſt fluctuimaris. qͥ a vento mouet̉ ⁊ circūfert̉. Non gͦ eſtimet hō ille ꝙ accipiat aliqͥd a dn̄o. Iac̄. j. Ideoorāti eſt neceſſaria ꝯfidentia de diuina bonitateNon cōfidatis de oꝑibus veſtris bonis. qꝛ illd̓nō debet dici ꝯfidētia. ſed p̄ſumptio Sꝫ dicere.Dn̄e lꝫ ſim peccator. tn̄ ꝯfido de veſtra bonitate ⁊cͣ. Dico vob̓ oīa q̄cunqꝫ orantes petitis. credite qꝛ accipietis. ⁊ euenient vobis. Marc̄. xj.Modo quō pōt haberi maior cōfidentia qͣꝫ depatre. qꝛ vulgariter dicit̉. qͥ patrem habet iudicem: obtinebit cauſam. Ideo ordinauit xp̄s. vtdirigamus verba oratiōis ad patrē. qꝛ iſtud nomen pater eſt nomen ꝯfidentie. ꝓpter hͦ xp̄s inoratiōe quam oſtēdit apl̓us dixit Sic orabitis.Pater noſter ⁊cͣ. Matth̓. vj. Quare nō oſtendit eis modū orandi dicēſ: Deus nr̄. vel creatornoſter aūt rex nr̄ ſeu imꝑator nr̄. Ratio. qꝛ iſtanoīa ſunt timoris ⁊ terroris. Sed pater dat ꝯfidentiam. Ecce rario quare xp̄s oſtēdit dirigereverba patri in oratiōe. lꝫ enī intelligat̉ filiꝰ ⁊ ſpirituſſanctꝰ. Et iuxta iſtam doctrinā orabat paulus dicēs: Flecto genua ⁊cͣ. ptꝫ thema. ⁊ ſum inmateria p̄dicāda ſuꝑ iſto ꝟbo. flecto genua. Etnunqͥd eſt aliud modus orādi. dico ꝙ ſic. Octoenī modos bonos ⁊ deuotos orandi inuenio inſacra ſcriptura.Primꝰ ē eleuādo oculos ad celū ex ꝯfidētia.Scd̓s depͥmēdo caput ad terrā ex verecūdia Tertiꝰ extendēdo manꝰ in altū ex indigentia.Quartꝰ cruſando vlnas ex ꝯſcientia.Quintꝰ tundendo pectus ex ꝯtritiōe.Sextꝰ inclinādo corpus ex deuotiōe. Septimꝰ flectendo genua ex ſubiectiōe. Octauꝰ ꝓſtrando ſe totū ex defectiōe.Quilibet iſtoꝝ modoꝝ habet bonā rōnem. deſeptimo loquit̉ thema. qꝛ iſtū moduꝫ maxīe ſeruabat apl̓s. Primꝰ modus orandi eſt eleuareoculos ad celū qͣſi ſuſpirādo. ſiue qͥs oret vocaliter ſiue mētaliter. Ratio huiꝰ orationis ē ꝓpt̓ꝯfidentiā. qꝛ de celo habemꝰ oīa bona. quia iſtemūdus nō eſt niſi fornax miſeriaꝝ. ⁊ tribulationū a qͦ non habemꝰ niſi malū. vt illi tres pueri d̓quibus habet̉ in Dan̄. iij. ca. et a celo habuerūtbona. Ita ⁊ nos ex iſta ꝯfidentia eleuamus oculos qͣſi dicētes. tu dn̄e ſcis quō ſumꝰ in miſerijs⁊cͣ. Dn̄e ante te eſt omne deſideriū meū: ⁊ gemitus meus a te non eſt abſconditꝰ. psͣ. xxxvij. Etiſte modus eſt ita naturalis ꝙ etiā beſtie ẜuantiſtū modū in neceſſitate poſite. Legit̉ enī Ioel̓.j. de fame magna et ſiccitate. qꝛ nec inueniebat̉herba nec aqͣ. ꝓpter quā aīalia ꝯgregata vlulādo leuauerūt oculos ad celum lꝫ neſciebant qͥdfaciebant. Beſtie agri qͣſi area ſitiens imbrē ſuſpexerūt ad te. qm̄ exiccati ſunt fontes aquaꝝ.⁊ ignis deuorauit ſpecioſa deſerti. Ioel̓. j. Iteꝫ

pſalmo. cxlvj. dicit dauid: Qui dat iumētꝭ eſcāipſoꝝ ⁊ pullis coruoꝝ inuocantibꝰ eum .i. rogatibus eū. prima pēna ⁊ prima pluma quā habet̉pulli coruoꝝ ſūt qͣſi alba. ⁊ coruus zelotipus decorua ſuſpicat̉. ꝙ n̄ ſint filij ſui. ⁊ n̄ dat eis paſtūnec ꝑmittit ꝙ mater det. qͣſi dicat Nunqͥd filijsalienis ꝓuidebo ego. ſed qn̄ penne ⁊ plume mutant̉ ⁊ efficiunt̉ nigre. tūc nutrit pullos illos. ſꝫtunc q̄rit̉ de quo viuūt interim. dicit glo. ꝙ deꝰmittit rorem de celo. qn̄ ip̄i inuocant ſibulādo.quāto ergo magis nos qͥ ſumꝰ rōnales ⁊ cognoſcimus creatore noſtrū in noſtris neceſſitatibustribulationibꝰ ⁊ periculis debemꝰ ad euꝫ recurrere. qͣſi dicēdo. dn̄e derelictꝰ ſum ab amicis. etab omni humano ſuffragio. Autoritas d̓ hoc. ijParalip̄. xx. Cū ignoremꝰ qͥd agere debeamushoc ſolū habemꝰ reſidui vt oculos nr̄os dirigamus ad te. Id̓o orando oculos noſtros ad deūleuemꝰ. Iſtū modū tenuit dauid qui de ſe dicitAd te leuaui oculos meos qui habitas in celisEcce ſicut oculi ẜuoꝝ in manibus dn̄oꝝ ſuorū.Sicut oculi ancille in manibꝰ dn̄e ſue. ita oculinr̄i ad dn̄m deuꝫ noſtrū donec miſereat̉ nr̄i. psͣ.cxxij. Auiſent̉ hic mulieres ſi volunt tenere bonū modū orādi. ne oſtendāt aliam faciē ſcꝫ depictam. ſꝫ illā quā a deo receperūt ⁊cͣ. Dicat̉ ꝯtraiſtud viciū mulierū fuco vtentiū ⁊cͣ. lauēt eā vtꝟgo maria cum aqua diſtillata ſcꝫ lachrymarūad quā ſpūſſanctus dicit. Ꝙ pulchra es amicamea. qͣꝫ pulchra es. oculi tui colūbaꝝ. Can̄. iiij.Id̓o hodie in mundo ſūt tot mulieres tribulate⁊ varijs infirmitatibꝰ grauate. q̄ qn̄ orant nō exaudiunt̉ iſtis vanitatibꝰ impedientibꝰ orationēexauditioneꝫ. Hieroꝰ. Deus nō libenter aſpicitvultꝰ quos ip̄e non fecit. Id̓o auiſetis vos vt īvr̄is neceſſitatibꝰ poteritis ſecure recurrere addeū. Sicut illa ſācta mulier ꝯtra quā fuerat data ſnīa ⁊cͣ. q̄ flens ſuſpexit in celū. erat enī cor eiꝰfiduciā habens in dn̄o. Dan̄. xiij. Scd̓s modꝰorādi eſt ꝑ oppoſitū deprimēdo caput ad terraꝫIſte ꝓcedit ex verecūdia. Quilibet veſtrū ſcit⁊ credit ꝙ deus videt ⁊ ſcit oīa peccata hominūqͣꝫtūcunqꝫ ſecrete fuerint facta. q̄ ⁊ ſi hoībꝰ poſſunt latere non tn̄ deo. Qn̄ ergo homo orat ⁊ recordat̉ peccata ſua depͥmit caput. qͣſi diceret Omiſer ⁊ quō reſpiciā ⁊c̄. Iſtū modū oſtēdūt nobis pueri. qꝛ ſi pater mater vel magiſter redarguit eos de aliqͦ minꝰ bn̄facto. qn̄ cogitāt tūc intra ſe di. O pater vel mater vidit ꝙ ego feci hoc⁊cͣ. ex verecūdia inclināt caput. nō audēt eleuare caput. ⁊ eſt bonū ſignuꝫ ī pueris. Ita de nob̓qn̄ venimꝰ coram patre ⁊ mgr̄o nr̄o deo. ⁊ mr̄evirgine maria. in oratiōe cogitādo ꝙ ſint oīa ꝑnos malefacta. depͥmamꝰ caput ſuſpirādo ⁊ plorando. Et iſte modus orādi optimꝰ ē. Iſtū modū tenuit ille ſanctꝰ hō eſdras dicēs. Deꝰ meusꝯfundor ⁊ erubeſco leuare faciē meaꝫ ad te. qm̄