Dn̄ica. xvi. poſt Trinitatis

ſum vanus vel auarus. Ideo rogo vos oretꝭ ꝓme. vt deus det mihi humilitatem vl̓ lib̓alitatēſeu caſtitatem ⁊cͣ. Iſtā confeſſionem facit ſacerdos laicis. ⁊ nō debet dicere abſoluatis me. ſedoretis ꝓ me. nec debet petere penitentiā ꝓ peccatis ⁊cͣ. Et de iſta loquit̉ beatus Iacobꝰ cumdicit. Confitemini ⁊cͣ. patꝫ qꝛ ſequit̉. ⁊ orate ꝓinuicem vt ſaluemī. ibidem ⁊cͣ. Secūda confeſſio eſt ſacramental̓ in qua dat̉ abſolutio ⁊ remiſſio peccatorū. Iſta non poteſt fieri niſi ſacerdotibus. Ratio ecce rex tenet vnum gubernatorēſed eſt magnus homo ribaldus ⁊ ſceleratiſſimꝰ⁊cͣ. Et vos cōmiſiſtis furtū vel homicidiū ⁊ timetis aduentum regis. Ad quem recurritis adpetendū remiſſionem de crimine veſtro. ad aliquem ſanctū homīem vel ad gubernatoreꝫ. nullus ſanctus homo poteſt vobis remittere pctā.qꝛ nō habet poteſtatē regis. O dicetis vos. gubernator eſt malus homo. qͣꝫtūcunqꝫ ſit maluspoteſtatem habet regiā remittendi ⁊c̄. Ita confeſſores ſeu clerici gubernatores ſunt regis xp̄iEt xp̄us dedit eis poteſtatem abſoluēdi. ⁊ nonalijs. Quorū remiſeritis peccata remittūt̉ eis.Ioh̓. xx. hoc ſolum fuit dictū clericis. Si gͦ vultis remiſſionem peccatorū. oportet ire ad clericos. Si oratōnem vultis. poteſtis ire ad alios.Et ſi rex vellet dicere. quare iuiſti ad gub̓natorem. nunqͥd ip̄m malū homīem eſſe ſciuiſti ⁊cͣ:Reſpondeo domīe ideo. qꝛ vos eum ſuſtinetisIdem de clericis. Et quādo anima alicuius bene cōfeſſi venit ad iudiciū coram xp̄o. ⁊ demonaccuſat ⁊ requirit vt damnet̉. qꝛ fecit hoc peccatum ⁊cͣ. Et xp̄us licet ſciat. tamē ip̄e interrogatiuſtum ⁊ impiū. Quid dicitis aīma ad hͦ? Dn̄everū eſt. quia illa feci. nec poſſum negare. ſꝫ domine habui remiſſioneꝫ a veſtro gub̓natore ſeulocū tenente. ⁊ oſtendit cartam quam portat infronte. qꝛ licet in cōfeſſione non det̉ caracter indelibilis. dat̉ tn̄ quidam ornatus. ¶ Scd̓a queſtio dicunt aliqui maxime valdenſes abſoluere⁊ remittere peccata eſt ſoluere ligatum. quia qͦtpeccata habet homo. tot cathenis ligatur aīmaSi ergo cōfeſſor ſit ligatus peccatis. forte plusqͣꝫ ille qui cōfitet̉. quomō poterit ligatus ſoluere ligatū. Iſte ratōes ſunt hereticorū ad decipiendum ſimplices. Reſpōdeo ꝙ verū eſt ꝙ abſolutio eſt ſoluere a peccatis. ideo ſolis ſacerdotibus dixit xp̄us. Quecūqꝫ ſolueritis ſuper terram erunt ſoluta ⁊ in cel̓ ⁊cͣ. Mat. xviij. Et ſiſacerdos eſſet ligatus in ꝑte ꝑ quā habet ſolue̓ſcꝫ in lingua ꝙ eſſet mutus. cōcedo vob̓ ꝙ nonpoſſet aliū ſoluere. qꝛ nō poſſet ꝓferre formā abſolutōis. ſed adhuc ſi manꝰ ⁊ pedes ⁊ totū corpus ligatū ſit peccatis. ſi pōt ꝓferre ꝟba abſolutiōis ſoluit. qꝛ illa ſolutio nō fit ꝟtute ſacerdotꝭ.ſed ꝟtute xp̄i. cuius ip̄e eſt inſtr̄m. Et hr̄ clareex iſta antoritate qn̄ xp̄s dixit decem leproſis.

Ite oſtendite vos ſacerdotibus. Iſti ſacerdotes erant ribaldi. ſymoniaci. inuidi ⁊cͣ. contraqͦs xp̄us p̄dicabat. Potuiſſent dixiſſe leproſi.Dn̄e quare mittitis nos ad malos hoīes ⁊ peccatores. quare nō mittitis nos ad mr̄em veſtraꝫvel ad Ioh̓em baptiſtā. ad apl̓os? Solutio. qͥanon erant ſacerdotes. In hoc xp̄s oſtēdit ꝙ ſol̓ſacerdotibus eſt fienda cōfeſſio ſacramentalis.tn̄ qͥlibet quantū pōt debet eligere bonū ꝯfeſſorem ſcientē diſcernere inter leprā ⁊ lepram. ⁊ qͥſciat ſoluere ⁊ ligare. de pe. di. j. Quē penitet. ⁊di. vj. c. j. Si qͥs. De iſto ꝑlamento dicit ſcpͥtura Iob. vij. Quapropter .ſ. amore abſolutōnishabende. ⁊ ego non parcam ori meo. Loquatſcꝫ ore in tribulatōe ſpūs mei. confabulabor cūamaritudine aīme mee. ⁊ hoc dicit̉ ad differentiam veteris teſtamēti in quo nō ꝯfitebāt̉ peccata ore. Si dicat̉. illud tꝑus erat bonū. Solutioqꝛ non omniquaqꝫ. qꝛ nūqͣꝫ habuerūt remiſſiōꝫpeccatorū vt intrarent ꝑadiſum. Iō dicit. loqͣrſcꝫ dicendo ore peccata mortalia ſpecial̓r. venialia in genere. In tribulatōe ſpūs mei. ⁊ hͦ qͣꝫtuꝫad ꝓpoſitum nō redeūdi ad peccata. de qͦ dꝫ interrogare cōfeſſor. ⁊ eſt maxima tribulatio habendi tale ꝓpoſituꝫ. cū homo ſit inclinatus adoppoſitū. Cōfabulabor .ſ. de pnīa cū ꝯfeſſore qn̄dicit ꝯfeſſor. ego video ꝙ eſtis totus vanus etſuꝑbus. Iō hūiliatis vos in or̄oe ⁊cͣ. Idem dealijs. Auiſet ſe ꝯfeſſor ne det pnīam vltra volūtatem peccatoris. Rō. qꝛ ſi dimitteret pnīaꝫ cōfeſſoris. culpā incurreret. Laboratoribꝰ det̉ ieiuniū de qͦ nō poterūt ſe excuſare .ſ. vt audiantmiſſam. ſint ieiuni in diebꝰ feſtiuis. Contra inuidiam det̉ medicina orādi ꝓ illa ꝑſona ⁊cͣ. Ecceqͣre dicit. Confabulabor cū amaritudine aīmemee. qꝛ pnīa amaritudo eſt ſenſualitatis ¶ Tertium ꝑlamentū eſt loqui ꝓximo veracit̓. Mōaddiſcetis quō eſt ſumme cauendū ab omī mendacio ſi attenditis ad ea que dicam Cuilibꝫ mēbro corꝑis deus dedit ſuū officiū. ocul̓ officiumvidendi. auribus audiendi ⁊cͣ. Sicut rex datofficia diuerſa diuerſis in regno ſuo. Ita deusdedit membris diuerſa officia. Mō ſi officiumoculi impediret̉ ꝑ albuginem eſſet magnus defectus oculi qͥ ꝑderent ſuū officiū. Idem de auribus ⁊cͣ. Modo officiuꝫ oris ē ſignificare cordis intentōnem. Ph̓s .j. ꝑhime. Voces ſūt note .i. ſigna earū que ſunt in aīa paſſionū. Qn̄ ergo hō mentit̉. mentiri enim eſt verū dicere ī ore⁊ aliud hr̄e in corde. lingua ꝑdit ſuū officiū .ſ. ſignificandi ea q̄ ſunt in corde. Iō ſicut nullꝰ veliet habere maculam in oculo. ita nec debet velle mendaciū in ore. Ptꝫ gͦ ꝙ homo dꝫ loqͥ veraciter. licꝫ nō oē verū nec ſecreta cordis ſunt dicēda. qꝛ eſſet ſtulticia. Non tn̄ debemꝰ dicere mendacium ꝓ quacūqꝫ cauſa contra illos qui dicūtbonum eſſe mendaciū qd̓ nulli nocet Iō ꝓuer.