SermoIII

Iſta qͣtuor ꝑlamenta ſunt neceſſaria. ⁊ pōt homo de tali dicere. Qui erat mortuꝰ ⁊cͣ. Dico pͥmo ⁊cͣ .ſ. ꝑ ꝯtritōꝫ. qꝛ ꝯtritio nō eſt niſi q̄dam locutio rep̄henſiua ſuijp̄ius. de his q̄ malefec̄ hōdi. O miſer qͥd feci. ꝟbi gr̄a. ſi aliqͣ perſona fuitmultū vana ⁊ pōpoſa ⁊cͣ. qn̄ deus ꝑ ꝯtritōꝫ tāgit cor loquit̉ intra ſe di. O miſer qͥd feciſti qͥdtibi ꝓfuit tāta vanitas? totū trāſiuit. ⁊ ego ſumpenis inferni obligatus. O miſer qͥd erit de meIdem de auaro qͥ obliuiſcit̉ theſauros ꝑadiſi ꝓiſtis corruptibilibus ⁊cͣ. Idem de luxurioſo qͥvixit vt porcus in luto luxurie. qͥ dicit. O miſer⁊ vbi ſunt ille delectatōes q̄ mihi tantū ꝯſtant?Ptꝫ gͦ ꝙ vera contritio eſt ꝑlamentū aīe reprehendentis ſe amare. Ideo cognoſcere pōt quilibet vr̄m ſi habetis ꝯtritōꝫ vel nō. De iſto ꝑlamento ille ſanctus hō Iob. x. Tedet aīam meāvite mee. ſup̄. in peccatis. Remediū gͦ ſubditurdimittā adu̓ſuꝫ me eloquiū meū. ⁊ quō: loqͣr inamaritudine aīe mee. et loquit̉ Iob in ꝑſona cōterentis. Uultis gͦ intelligere clarius. dicat̉ pabola de quodam mercatore p̄diuite vnicū filiūhabente. cui filio dare volebat vxorē ⁊ non inueniebat. qꝛ licet eſſet diues nihil ſciebat facerein omībus erat inexꝑtus. qꝛ pr̄ tm̄ diligebat eūꝙ noluit vt iret vt alij mercatoreſ vltra mare ⁊cͣꝓpter quod pat̓ miſit filiū ad quandam feriamcum magͣ quantitate monete vt emeret bona. etfieret fama ꝙ ſciret aliqͥd facere. Dicat̉ quomōemit lapides vitreos ꝓ lapidibus p̄cioſis quosemit ꝓ. xxx. milibꝰ florenorū. ⁊ nō valebāt. xxxdenarios. Ideꝫ de ſcutell̓ emit de auricalco credens ꝙ eſſent de auro. ⁊ oculos cācrorū credēsꝙ eſſent perle. ⁊ reputauit ſe beatū credēs ml̓tūlucrari. Qui dū rediret de via obuiauit cuidaꝫamico ſuo. qͥ interrogatus vn̄ veniret: dixit ꝙde tali feriam in qͣ emeret p̄cioſa iocalia. ⁊ oſtedit illa amico Qui ſtatim cognoſcēs illa dixit ſibi. Iſta nihil valent. O vos eſtis ꝑditus ⁊ confuſus. ſꝑ erit fama ꝙ eſtis beſtia ⁊cͣ. Tūc ille cognoſcens deceptōꝫ ⁊ ſuā indiſcretōꝫ cepit flereamariſſime qͣſi deſperādo. ſed ille amicus cōſolabat̉ eum dicēdo. Nō curetis qꝛ pr̄ veſter ē diues ⁊cͣ. ⁊ ſub iſta ſpe ille ꝯſolabat̉. Ecce h̓ oſtenditur ꝓpͥe quid eſt ꝯtritio. Iſte ſtultus mercator eſt hō vel ml̓er qui qn̄ facit peccatū credit ſeinueniſſe margaritas ⁊ aurū ⁊cͣ. ⁊ non eſt niſi lutum. Auarus credit ſe inueniſſe aurū. ⁊ totumeſt lutum vanitas ⁊cͣ. Luxurioſus qn̄ videt mulieres albas vel formoas credit ſe īueniſſe margaritas. ⁊ non ſunt niſi ſterquiliniū. Sed quando amicus .ſ. angelus bonus. vel p̄dicator datnob̓ intelligere qͥd emiſtis .ſ. lutū ⁊ fimū ⁊cͣ. tūcmercator .i. ſpūs redit ad ſe. ⁊ inueniēs ſe deceptum. iucipit flere dicens. O miſer qͥd emiſti? ⁊deſperaret niſi qꝛ pat̓ .ſ. deus eſt diues. ⁊ ſb̓ iſtalp̄e tranſit. Diues eſt in omēs qͥ inuocant illum

Ad Ro. x. Iudas habuit diſplicentiaꝫ. ſed nōſperauit in diuitijs patris. Patꝫ gͦ quō ꝯtritioeſt increpatō ſuijp̄ius. Iō dauid. Filij hominūvſqꝫ quo gͣui corde. vt qͥd dili. vani. ⁊ q̄ri. men.psͣ. iiij. Nota filios hominū vocat nos. qͥa nosmoraliter loquendo ſumus beſtie ⁊ filij hoīm. ⁊non homines. qꝛ hō eſt animal rōnale. hoīes ⁊ratōe vtentes fuerūt aliqui pr̄es qͥ in baptiſmonos genuerūt. qꝛ anteqͣꝫ feciſſent aliqͥd q̄rebant̉a ratōue ſi erat bonum ⁊ non ꝯͣ deum. Sed nosꝓhdolor vt beſtie ẜm ſenſualitatē ⁊ deſideriuꝫgub̓namus frequent̓ nos. Ideo dicit. Filij hominū quaſi beſtie. ſupple euntes ⁊cͣ. qꝛ ſi hō beſtial̓ habet oportunitatem faciendi peccatuꝫ .ſ.vindictam. luxuriā vel aliud. nō reſpicit ſi ē ẜmdeum vel ꝯͣ. Iō Salomō. Dixi in corde meo defilijs hoīm vt ꝓbaret eos deus. ⁊ oſtenderet ſimiles eſſe beſtijs. Ecc̄s. iij. Et declarat Dauidtres beſtialitates di. Vſqꝫ qͦ gͣui corde. Ecce auaricia. qꝛ diuitie non ſunt lapides p̄cioſi. ſꝫ lapides animam onerātes. ⁊ faciūt deſcendere eamin infernum. Mortuus eſt diues ⁊ ſepultus eſtin inferno. Scd̓a tangit̉ ibi. Quid diligitis vanitatem .ſ. in ornamentis. ⁊ q̄ritis mendaciū .ſ.in luxuria. que vnū on̄dit extra .ſ. delectatōꝫ. etaliud tenet intus .ſ. corruptōꝫ ⁊ fetorem. Eſt eīquaſi pulchrū monumentū extra depictū. et intra plenum immūdicia ⁊ fetore ⁊cͣ. Ita pulcberhomo vel pulchra mulier ſunt vt monumentū.qꝛ intra nihil eſt niſi corruptio tripa d̓ porco ⁊cͣEcce pͥmum ꝑlamentū. Iō quilibet viſiter ſuapeccata. malam vitā. tempꝰ ꝑditū. ⁊ reprebendat ſe amare. ⁊ de eo dicet̉. Qui erat mortuꝰ ⁊cͣSecundū eſt loqͥ p̄ſbytero vel ſacerdoti verecunde. Ecce hec confeſſio q̄ eſt neceſſaria pꝰ contritiōem. Ratio qn̄ aliqua ꝑſona habet aliquāplagam mortalem in ſuo corꝑe. nō ſufficit illamreſpicere ⁊ videre. ſed debet oſtendere eā medico. Item in cōtritiōe reſpiciunt̉ ⁊ vident̉ plagepeccatorū. ſed nō ſufficit. ſꝫ oportet oſtēdere inedico .ſ. confeſſori di. Pater. gētes putant me ſanum ⁊cͣ. ſed pater. ecce plagas meas. ego ſū vanus. auarus ⁊cͣ. Ideo xp̄us Lu. xvij. dixit decem viris leproſis. Ite oſtendite vos ſacerdotibus. Modo poterimus hic reſpōdere duabuſq̄ſtionibus quas vos cōmunit̓ facitis. O dn̄emi quare dicitis ꝙ homo ꝯfiteat̉ ſacerdotibusnunqͥd valet tm̄ ꝯfiteri vni ꝓbo viro vl̓ mulieri deuote? maxime qꝛ Iaco. v. dicit̉. Confitemīalterutrū peccata vr̄a. ⁊ orate ꝓ inuicē vt ſaluemini. In iſta autoritate fundant ſuū argumentum. quare ergo vos tantū reſtringitis? vos ſolum vultis ſcire peccata nr̄a? Rn̄deo duplex eſtconfeſſio. Prima ꝓpter impetratōꝫ or̄ois. Secūda ꝓpter impetratōꝫ abſolutōis. Prīa ꝯfeſſio poteſt fieri cuilibet perſone ⁊ deuoto homī.vl̓ etiā ml̓eri poteſt hō dicere ſua peccata. Ego