¶ Dominica. xvi. poſt trinitatis

meritū ⁊ ſapīam qͥbus acquiſiuerūt ꝑadiſuꝫ. qꝛin antiqͥs eſt ſapīa. ⁊ qꝛ ip̄i ſciuerūt media habēdi ꝑadiſum. iō dicunt̉ ſenes. pͥncipes dicūt̉ angeli. Dic practice quō veniet. pͥmo p̄mittit āgelos. ⁊ ip̄e cum mr̄e veniet. poſt ſequent̉ ſancti.Tertia clauſula tangit̉ cum d̓r. in die illa viſitabit dn̄s in gladio ſuo. Gladius eſt ꝟbuꝫ xp̄i.de quo Ioh̓. apoc̄. j. Ex ore eius gladiꝰ acutꝰ exvtraqꝫ ꝑte exibat. ⁊ ad Heb̓. iiij. Uiuus eſt em̄ẜmo dei ⁊ efficax ⁊ penetrabilior oī gladio ancipiti. ⁊ ꝑtingens vſqꝫ ad diuiſionē aīme ac ſpūs¶ Quarta clauſula tangit̉ cum d̓r. duro. qͣꝫtū admalos. qͥbus dicet. Diſcedite a me maledicti.Mat. xxv. ¶ Quinta clauſula tangit̉ ibi. ⁊ grādi. qͣꝫtum ad bonos qͦs faciet aſcende̓ di. Ueītebn̄dicti ⁊cͣ. ¶ Sexta tangit̉ ibi ⁊ forti. ⁊ hͦ quātūad duratōꝫ gl̓e bonorū ⁊ pene dānatorū q̄ eternaliter durabunt. de iſta poſſumꝰ dice̓. Deꝰ viſitabit ⁊cͣ.¶ De eadem domīca Sermo ſcd̓us.ſerieordia motus eſt ſuꝑ eam. Luc̄. vij. Pro breuideclaratōe huius ꝟbi ⁊ introductōeſciendū ꝙ inter omēs ꝟtutes ⁊ oꝑa meritoria ēvna ꝟtus ſingularis ꝑ quaꝫ hō efficit̉ ſimil̓ deo⁊ iſta ꝟtus eſt miſcd̓ia. licꝫ em̄ ex qͣlibet virtutehō efficiat̉ deo ſimil̓. ꝑprius tn̄ virtute miſcd̓ie.Rō. vna ꝑſona d̓r ſimil̓ alteri qn̄ in facie aſſimilat̉ ſibi. non tn̄ d̓r ſimil̓ illi ſi ẜm manus ei aſſimilet̉ vel ẜm pedes. ſꝫ is facie q̄ eſt ꝑs altior et nobilior hoīs. Mō videamꝰ de oꝑibus dei erganos qd̓ eſt altius ⁊ nobilius? dico ꝙ miẜicordiaNullus opus dei in hͦ mūdo eſt nobis māifeſtiꝰqͣꝫta fuit dei miſcd̓ia. qd̓ dimiſit palacium celi ⁊voluit in hͦ mundo venire. qͣꝫta miſcd̓ia velle indui ſacco humanitatis. paſſibil̓. corruptibilis ⁊mortal̓. totum venit ex miſcd̓ia erga nos. Volūit capi ⁊ pati. ne ſibi credentes ⁊ obediētes patiantur in furca inferni. Item quolibꝫ die dat nobis ſuū corpus in hoſtia ꝯſecrata ⁊ ſanguīe ⁊cͣqͣꝫta eſt eius miſcd̓ia. cum quolibꝫ die offendat̉a nob̓. ⁊ tn̄ ſuſtinet nos ſperans nr̄am correctōꝫEcce facies dei .ſ. eius miſcd̓ia alij oꝑbꝰ ſuis altius oſtendit̉ nob̓. Miſeratōes eius ſuꝑ omīaoꝑa eius. gͦ altior alijs oꝑbus eius. Et gͦ ſimilitudo creature ad deum ꝓprie dꝫ ſumi ẜm miẜicordiam quaſi ẜm faciem. iuſticia d̓r dorſum q̄in iudicio oſtendet̉. Iō xp̄us dicit. Eſtote miẜicordes ſicut pr̄ veſter miſericors eſt. Luce. vj.vbi ponit̉ ſimilitudo. Et ideo ſicut thema ad litteram intelligit̉ de xp̄o. de quo qn̄ vidit illā viduam d̓r ꝙ miẜicordia motus eſt ⁊cͣ. Ita de homine miẜi corde ad pauꝑes pōt dici. Miẜicordia motus eſt ⁊cͣ. ptꝫ thema. De iſta ꝟtute miſericordie volo modo p̄dicare. ⁊ oſtendā in quoſtat vt ſimus ſimiles xp̄o h̓ ꝑ gr̄am. ⁊ in futuro

ꝑ gl̓am. Dicunt doctores theologi ꝙ miſericordia corꝑalis conſiſtit in ſeptem oꝑibꝰ. ⁊ etiā miſericordia ſpūalis in ſepteꝫ. ⁊ ſic eſſent. xiiij. Sꝫnunc volo comp̄hendere in quattuor ne ſim nimis ꝓlixus.¶ Primū dare libere.¶ Scd̓m mutuare pure.¶ Tertiū reſtituere plene.Quartū ẜuire ꝓmpte.In his quatuor ſtat tota miſcd̓ia. Primū opuſmiſcd̓ie corꝑalis ⁊ ſpūal̓ eſt dare libere .ſ. de bonis tꝑalibus ſeu ſpūalibus. q̄ deus tibi cōmiſitvt des libere indigenti. qꝛ ideo deus tibi dedit.vt des ⁊ cōmunices libere. Rō naͣm oēs creature hͦ oſtendunt. qꝛ quelibet creatura dat libere ⁊cōmunicat qd̓ deus ſibi dedit. Ptꝫ pͥmo in ſolecui cōmiſit deus claritatem. ꝟtuteꝫ calefactiuā⁊ fructificatiuā. omīa iſta libere cōmunicat. ꝓpter quod ſibi deus ꝯẜuat p̄dicta. Idē de luna⁊ ſtell̓. nam de illa modica claritate quaꝫ habētetiam nob̓ ꝑtem cōmunicāt. Ideꝫ de elementoignis qͥ ẜuit nob̓ ad calefaciendū. illumiuāduꝫcoquendū. Item de candela q̄ multis dat lumē⁊ nō minuit̉. Idem ptꝫ de aere qͥ dat ſe nobiſ vtreſpiremuſ. al̓s moreremur. eo ꝙ tātus eſt calorcordis. Item dant nob̓ nubes pluuiā ⁊cͣ. Itemdat nob̓ aqua ad lauandū. aqͣ dat nobis piſces.Itē terra plantas fructus dat ⁊ herbas. aīmalia. Ptꝫ gͦ ꝙ omnes creature dant nob̓ libe̓. qͥadeus dedit eis. Modo audi auare ſi creatureirratōales ſunt ita liberales. nōne tu qͥ habes intellectum ratōꝫ ⁊ expectas retributōꝫ ⁊ reſurrectōnem deberes libere dare? Un̄ de his q̄ deustibi dedit ſi habes vicinū pauꝑem viduā vl̓ pupillum da eis libere. ⁊ deꝰ ꝯẜuabit tibi oīa bōatua. ⁊ nūqͣꝫ eris pauꝑ. Idem de bonis ſpūalibꝰSi habes magnam ſcientiā da doctrinam ignoranti. Si habes aliquem in domo qͥ neſciat ſe ſignare. nec Pater nr̄ ⁊cͣ. inſtrue eum. Si habesmagnaꝫ diſcretōꝫ conſiliū da illi qͥ neſcit qͥd fat̓da correctōꝫ deficiēti in aliqͦ. ſꝫ bono ⁊ dulci mōne indignet̉. Item da conſolatōꝫ triſti ⁊ oratōꝫmortuo. nam hec magna miſcd̓ia eſt. Idem dealijs oꝑbus pnīe ꝓ mortuis. Ecce qͥd eſt darelibere. Autoritas. Oportet ſuſciꝑe infirmos acmeminiſſe ꝟbi domī ieſu quomō ip̄e dixit Beatius magis eſt dare qͣꝫ acciꝑe. Act̉. xx. Rō quare beatius ē dare qͣꝫ acciꝑe. qꝛ reciꝑe obligat hominē. dare ꝟo pnit hoīem ad retributōꝫ ſperandum. Si deus vob̓ magna bona tꝑalia vl̓ ſpūalia dat obligat vos. ⁊ de omībus tenemī ſibi dare compotū quō admīſtratis. qͣre flere deberethō cui deus dat magnā ꝓſperitatē. Sꝫ dare reportat retributōꝫ. qꝛ ſi das amore dei. nō ſoluꝫille cui das. ſed etiā deus obligat̉ tibi voluntarie ad retribuendū. Ideo apl̓s. Unuſquiſqꝫ ꝓut deſtinauit in corde ſuo non ex triſticia aut ne