¶ Dominica. xvi. poſt trinitatis

iſtum iuuenē inuenit publice ⁊ notorie mortuūIdeo publice ⁊ notorie ſuſcitauit eum. in quo īnuit̉ ꝙ peccatori ſecrete qui habet filiam .i. animam mortuam ſecrete in camera corporis ſufficit tali ſecreta penitētia. ſi vult a xp̄o ſuſcitari amorte culpe ad vitam gratie. Sꝫ peccatori publico ⁊ notorio ſi vult a xp̄o ſuſcitari notoria penitentia eſt ſibi neceſſaria ⁊ publica. Verbi gr̄ade quolibet ſtatu. Primo de religioſo qͥ aperteextra videt̉ bonus ⁊ deuotus. ſed forte ſecreteeſt ꝓprietarius. vel uihil ẜuat de regula. Talishabet filiam .i. animā mortuam ſecrete in camera corꝑis. tali ſufficit vt ſecrete conterat̉ et doleat de peccato. ⁊ ꝓponat non redire. ⁊ vt ꝯfiteatur ⁊cͣ. Idem de clerico Item ſunt alij ſuꝑbi intus in corꝑe. ſed nihil oſtendūt extra. tales hn̄filiam mortuam in camera. qͥbus ſufficit ſecretapenitentia. Idem de alijs peccatis. Ex iſta rōexp̄us ſuſcitauit ſecrete puellam mortuam. Dehͦ Hiere. Thren̄. iij. Sedebit ſolitarius ⁊ tacebit. quia leuauit ſe ſuꝑ ſe. Nota ſedebit .ſ. ceſſādo a peccatis. ſolitarius. id eſt. ſecrete. quia leuauit ſe ſuꝑ ſe .ſ. ſecrete peccādo. ⁊ nō ſuꝑ aliosad extra publicando. Ideo xp̄s loquēs ſecretiſpeccatoribus dicit. Attendite ne iuſticiā vr̄amid eſt penitētiam faciatis coram homībꝰ. vt videamī ab eis. Matth̓ .vj. Sed iſtū iuuenem inuenit xp̄us mortuum publice ⁊ notorie extra ciuitatem. Ideo publice ⁊ notorie ip̄m ſuſcitauitIn quo innuit̉ ꝙ peccatori publico ⁊ notorio n̄ſufficit ſecreta penitentia. ſed publica eſt ſibi neceſſaria ⁊ notoria. vt edificet quos ſcādalizauitUerbi gratia de ſuꝑbis. qui non ſoluꝫ ſecrete ẜꝫextra faciūt vanitateꝫ in ornatu tam homīes qͣꝫmulieres. Non opus eſt follo ſuſpēdere cymbalum collo. Et omēs ſcandaliſant̉ de vanitate illorum. talibus nō ſufficit ſecrete ꝯteri ⁊ confiteri. ſed oportet extra humiliari vt omēs qui fuerant ſcandaliſati edificent̉ ⁊ laudent deū Idemde notorio vſurario qͥ mutuat decem ꝓ. xij. pemenſem. vel emit ꝓ parata pecunia minus. velvendit plus ꝓpter dilatōꝫ ſolutōis. talibus nōſufficit ſecrete confiteri. Idem de notorio raptore vel latrone vel dampnificatore. vl̓ malo aduocato ſeu iudice ⁊cͣ. Idem de notorio concubinario eccl̓aſtico vel laico. nō ſufficit ꝓmittere cōfeſſori ſecrete ꝙ non redibit ad peccatū. ſꝫ oportet recedere. vt omnes ſciant pnīam. Idē de notorio inuido. qui palam aliū diffamauit. talemoportet notorie reuocare. etiam ſi ſit verū quoddixit. ſed erat ſecretum. Idem de notorio iracūdo. qͥ notorie alteri inimicat̉. hunc oportet face̓notorie pacem ⁊cͣ. De hoc autoritas Eccī. xx.Ꝙ bonum eſt correpto manifeſtare penitētiaꝫ.ſic em̄ effugies voluntariū peccatū. Ergo xp̄sSic luceat lux veſtra coram homībꝰ vt videantoꝑa veſtra bōa. Matth̓. v. ¶ Secūda queſtio

quare xp̄us tetigit loculū. ⁊ illi qͥ portabant ſteterunt. qꝛ ſine hoc ip̄m potuiſſet ſuſcitare? Reſponſio. quatuor portatores portāt peccatoreꝫin loculo corꝑis ad ſepulchrū damnatōis. de qͦxp̄s Lu. xvj. Mortuus eſt diues ⁊ ſepultus ēin inferno. quos oportet ſtare. ſi peccator vultde morte culpe ad vitam gratie ſuſcitari. Duoportatores a ꝑte ante ſunt longa conſuetudo. ⁊mala ſocietas. Scd̓i duo portatores a ꝑte poſteriori ſunt falſa ſpes de longa vita ⁊ vana cōfidentia de miẜicordia. Iſti quattuor infinitosmortuos. id eſt peccatores portāt ad ſepulchrūinferni. ¶ Primus portator dicit̉ conſuetudo.Uerbi gratia quādo confeſſor vel aliqͥs aliꝰ rep̄hendit aliqueꝫ qꝛ iurat. ſtatim reſpōdet. quiaconſuetudo eſt. Dicito quomō leges hominuꝫdominorū abrogant̉ ꝑ contrariā ꝯſuetudinemSed nō lex dei dicentis. Non affumes nomendomī dei tui inuanū. nec em̄ habebit inſontem.id eſt. impunitū eum qui aſſumpſerit nomē dn̄idei ſui fruſtra. Exod̓. xx. Sed poteſtis ꝑ aduerbium affirmare. Idem dicūt mercatores. barbitonſores. ſutores ⁊cͣ. quādo in diebus domīcis⁊ feſtiuis frangunt feſta. faciendo ferias ⁊ foꝝ⁊cͣ. Conſuetudo eſt. hec cōſuetudo non valꝫ cōtra legem dei dicentis. Memento vt diem ſabbati ſanctifices. Exodi. xx. Item quādo rep̄hēduntur quare recurrunt ad diuinos? Dicūt eſtconſuetudo. eſt excuſatio contra legem dei dicētis. Non habebis deos alienos coraꝫ me. Exo.xx. Idem quādo reprehenduntur de vindicta.quam nullus debet reciꝑe. dicūt conſuetudo ē.Sed non valet illa cōſuetudo contra legem deidicentis. Michi vindictam ⁊ ego retribuaꝫ. dicit dominꝰ. Ad Roma. xij. et Deutero. xxxij. c.Mea eſt vltio ⁊ ego retribuam. Item Non occides. Exodi. xx. Idem de diuitibus qͥ mutuātad vſuram. qui qn̄ reprehendunt̉. dicunt̉ conſuetudo eſt ⁊ eccleſia ꝑmittit. non eſt verum ꝙeccl̓a approbet vel ꝑmittat vſuram. nec valꝫ cōſuetudo contra legem dei dicentis. Non feneraberis fratri tuo ad vſuram. nec fruges ⁊cͣ. Deūtero. xxiij. Idem de furtis fructuū. non valꝫ cōſuetudo cōtra legem dei dicentis. Nō furaberꝭExodi. xx. ¶ Secūdus portator eſt mala ſocietas. O quot damnant̉ qui irent ad ꝑadiſum niſi ꝓpter malā ſocietatem impedirent̉. quot viri.ſunt qui deſpectis vxoribus ſocietatē cuꝫ inhoneſtis querūt ꝑſonis. Item quot viri qui ſaluarentur qui damnant̉ ex mala ſocietate vxoris q̄habet malam linguam. Idem de mulieribus q̄deſpectis viris peccant cum alijs ⁊cͣ. Ideo recede a mala ſocietate. Poeta Que nocitura teneqͣꝫuis ſint cara relinque. ¶ Tertius portatorēmala ſpes de longa vita. ſed vbi eſt carta. Un̄quādo iuuenis inducit̉ ad penitentiā. Reſpondet quādo ero ſenex tunc faciam penitentiam.